ZZP en vrijheden

De afgelopen tijd blogde ik een aantal keer over financiële onafhankelijkheid en ik betrok daar ook mijn lezers bij: wat levert het je op, wat ga je veranderen in je leven als je het bereikt en in hoeverre is financiële onafhankelijkheid een doel of een middel?

Ik heb inmiddels besloten dat het aflossen van mijn hypotheekschuld voor mij niet langer heilig is. Daarom kies ik ervoor om dit jaar het geld dat ik niet uitgeef, niet alleen te gebruiken voor aflossingen van de hypotheek, maar een – voor mij – gezonde balans te zoeken tussen aflossen en beleggen. Waarschijnlijk ga ik dat blijven doen, met een steeds groter zwaartepunt in beleggen.

Sowieso is voor mij het voordeel van beleggen, dat ik meer armslag heb voor het geval dat ik bijvoorbeeld een jaar lang geen opdrachten zou hebben. Of ik nou winst of verlies maak op die beleggingen (en vooralsnog is het winst…), verkoop van aandelen is altijd nog beter dan je huis moeten verkopen als je geen boodschappen meer kunt betalen. Soms krijg in de indruk dat fanatieke aflossers dat wellicht onvoldoende beseffen.

Daarmee noem ik meteen de grootste onzekerheid waarmee ik als ZZP-er te maken heb. Dat gold overigens ook voor mijn situatie toen ik nog zelfstandige mét personeel was. Als ik lees voor hoeveel mensen te veel stress een thema is in hun leven, dan begrijp ik meteen waarom wij, ZZP-ers, in de minderheid zijn in dit land. Tegen de onzekerheden als “ik heb geen idee waar mijn inkomen over twee maanden vandaan moet komen” moet je bestand zijn.

Misschien is het feit dat ik me zo weinig zorgen maak in het leven en nauwelijks stress ervaar, wel het grootste talent dat ik heb. Ik geloof er altijd wel in dat het wel goed komt. Ook als het eerst mis gaat (want ja, ik ben géén zondagskind!). En van dat talent om niet te stressen ben ik me amper van bewust….

 

Maar goed. Dat gezegd hebbende wilde ik het vandaag hebben over alle geweldige voordelen van het ZZP-schap. De reacties op mijn blogs lezende, kwam ik namelijk wat betreft het thema “vrijheid” tot het besef, dat mijn keuze om ZZP-er te worden, me veel vrijheden heeft opgeleverd die veel mensen niet hebben… en hoewel mijn verworven vrijheden gewoon óók te maken hebben met het feit dat ik een goed betáálde ZZP-er ben, hangt dat natuurlijk ook erg met elkaar samen. Voor mij wel, in ieder geval.

Hier komen ze die voordelen:

 

  • Gewoon op een doordeweekse dag een paar uur niet werken als het lekker weertje is, maar lekker gaan wandelen in het zonnetje, tuinieren of fietsen. Of afspreken met een vriendin, op een terrasje, op dinsdagmiddag. Die uren haal ik ’s avonds wel in.
  • Ertussendoor wat vaker erop uit. Dat is natuurlijk afhankelijk van de vrije dagen van mijn leerplichtige kind. Maar ik heb echt wel meer dan 20 vakantiedagen!
  • Zelf pensioen opbouwen op de manier die bij mij past, dus niet verplicht in een collectieve pot die tot pensioenleeftijd vast staat.
  • Minder hard werken en toch geld sparen voor later: hypotheek aflossen, beleggen, sparen voor zonnepanelen etcetera. Uit mijn omzet hoeven geen dure managers of dure kantoorgebouwen betaald hoeven worden. Ik houd dus bijna alles over voor mezelf!
  • Ik werk niet fulltime. Toch ben ik productiever dan menig fulltimer. Geen vergaderingen, geen reistijd en werken op tijden waarop ik bewezen productief ben, namelijk. Ik zou dus dat boek kunnen schrijven, die leuke cursus kunnen doen of starten met vrijwilligerswerk. Dat staat ook op de planning, voor na de verhuizing. Helaas zit ik wat dat betreft nog even “vast” aan wat “moetens” om die verhuizing ook echt mogelijk te maken. Mijn huidige huis zuigt me qua energie een beetje leeg, op dit moment.
  • Ik mag zelf bepalen hoe ik mijn werk uitvoer. Daarbij staat voor mij kwaliteit altijd voorop en hoef ik géén rekening te houden met onmogelijkheden waar ik tegenaan liep toen ik hetzelfde werk in loondienst deed (zoals bijvoorbeeld te veel opdrachten in te weinig tijd of collega’s die zich maar half inzetten voor projecten waar ik verantwoordelijk voor was).
  • Omdat ik niet fulltime werk, heb ik geen schoonmaakster nodig. Dat kan ik best zelf, net zoals boodschappen doen buiten spitsuren.
  • Omdat ik mijn uren zelf kan bepalen kan ik – als ik wil – iedere dag een uur blijven kletsen op het schoolplein. Géén stress dus, in de ochtend (behalve dan om mijn kind op tijd op die school te krijgen…)!
  • Echt wel dat we een hondje nemen, na de verhuizing! En die hoeft dan echt bijna nooit alleen te blijven!
  • Sporten en lezen terwijl anderen werken, dat kan ik ook!
  • Kind niet meer naar de BSO, check!
  • Zelf kiezen wanneer ik met pensioen ga, zéker mogelijk. In de toekomst. Over een jaar of tien…. Dus nu nog niet!
  • Ik kan opdrachten weigeren als ik dat wil. Bijvoorbeeld als ik verwacht dat de opdrachtgever nooit tevreden zal zijn omdat er in zijn of haar organisatie andere dingen spelen of omdat ik het bedrijf uit principe niet tof vind.
  • Voor mij voelt mijn werk niet als verplichting. Ik doe het voor mezelf. En wat dan de inhoud ook is, ik geloof dat ik daardoor nooit een hekel zou kunnen krijgen aan mijn werk!

Natuurlijk hangt één en ander ontzéttend samen met de aard mijn werk. Ik heb een baan waarin uurtarieven van meer dan 100 euro heel normaal zijn (en daarvan houd ik dus een groot deel over…!). Voor een tuinman of metselaar is dat uurtarief natuurlijk een heel ander verhaal.

Bovendien is het voor mij dus – zoals gezegd – amper nodig om op locatie te werken (als je verpleegkundige bent dan kan dat natuurlijk niet). Dat scheelt veel, zeker voor een alleenstaande ouder. Ik had misschien wel meer plezier in mijn werk gehad wanneer ik gekozen had voor een andere baan, maar toch zou ik die vrijheden die ik nu al ervaar, en waar andere mensen blijkbaar van dromen, niet meer willen opgeven. Niemand zit op mij te wachten. Ik kom nooit te laat. Mijn telefoon wordt na 4 keer rinkelen automatisch doorgeschakeld naar een anteoordservice.

Er zijn ook wel nadelen en voorwaarden. Je moet geen hekel hebben aan jezelf in de markt zetten, je moet dus geloven in je kwaliteiten (en daar moet je ook nog wel wat talent voor hebben, denk ik….) en je moet ertegen kunnen dat je soms geen uitzicht heb op enig inkomen. En nooit uitzicht op WW of WAO of een fatsoenlijk zwangerschapsverlof. Ook moet je durven zeggen dat meerwerk ook geld kost en dat voor niets de zon op gaat (maar dan aardig). Je moet soms “Nee dat was niet de afspraak” kunnen zeggen. Best vaak, eigenlijk. En oh ja… je moet ook in staat zijn om pas vandaag te beslissen dat je volgende week op vakantie kunt. Omdat die éne opdrachtgever gisteren besloot dat het toch beter was om de start van het nieuwe project over de zomer heen te tillen.

Maar verder heeft het dus alleen voordelen. Echt!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, singlemum, werk, zzp. Bookmark de permalink .

11 reacties op ZZP en vrijheden

  1. @DutchRN zegt:

    Wat een leuk artikel. Ik ben verpleegkundige, en had ms ook als ZZP’er aan de slag moeten gaan. Daar vind ik het nu te laat voor, ik ben nu vooral bezig met vrijheid creeren en toch in loondienst werken. Dus aflossen,een dag minder werken, geen nachtdiensten. Zo is het nog wel vol te houden.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja voor verpleegkundigen is inderdaad lastig om zelfstandige te worden. Dan zou je moeten omscholen naar adviseur voor ziekenhuizen of zo….

      Like

  2. puckie zegt:

    De redenen die jij noemt is precies wat ik ook ervaar als ZZP-er. Vooral met een kind is het heerlijk om je eigen werktijden te kunnen bepalen. Groetjes Puckie

    Liked by 1 persoon

  3. Ivy zegt:

    Ik kan me geheel voorstellen dat je blij bent met je ZZP-schap. Vooral omdat jij redelijk verzekerd bent van – goedbetaalde – opdrachten. Geen druk van (zich vaak zeer interessant voelende) leidinggevenden, hoewel een ZZP-er zich natuurlijk wel aan de afspraken met een opdrachtgever moet houden. Én je moet de nodige discipline hebben en dat is niet iedereen gegeven, volgens mij.

    Zoals je zelf ook zegt, in andere bedrijfstakken ziet de situatie er dikwijls héél anders uit. Een flink aantal ZZP-ers is erg afhankelijk van de economische situatie.
    Wat mij voor met name deze groep verontrust, is het feit dat men niet verzekerd is tegen langdurige arbeidsongeschiktheid en geen pensioen opbouwt. Gewoon omdat hiervoor geen geld overgehouden wordt. Daarnaast zijn er natuurlijk ook ZPP-ers die het niet uitmaakt, die het pensioen t.z.t. wel zien. Tegen de tijd dat ze een jaar of vijftig zijn beseffen ze ineens dat het toch nodig is om iets te regelen voor hun ‘oude dag’ en dan is het vaak te laat/duur.
    Vooral als je lichamelijk zwaar werk hebt, lijkt me een verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering niet onwenselijk.

    Ik vind de redenering dat een eigen huis zonder hypotheek een goede pensioenvoorziening is, nogal riskant. Er moet dan niet opnieuw zo’n crisis komen als die van 2008 t/m ca. 2014. Zie dan je huis maar eens te verkopen om van het geld te leven. Bovendien moet je toch ergens wonen en dat is niet gratis. Een vrij huis levert je vanzelfsprekend wel (heel) lage woonlasten op, dus dat is op zich een voordeel. Maar alleen een AOW-tje? Ik zou het daarmee niet willen doen.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Mijn werk is in hoge mate afhankelijk van de economie en ik ben helemaal niet zeker van nieuwe opdrachten. Dat is juist de grootste onzekerheid in mijn leven. Dat ik daar niet wakker van lig zegt niets over de aard van mijn werk, het zegt iets over hoe ik als persoon in elkaar steek.
      Toen de crisis toesloeg, ging ik van een omzet van meer dan een miljoen, naar minder dan 200.000 per jaar. Dat was supermoeilijk, omdat ik wel gewoon personeel had en ook een kantoor. Dus hoge vaste lasten en nauwelijks werk. Ik werkte toen zo’n 60 tot 70 uur per week; alleen maar acquisitie. Ik moest mensen ontslaan en was bijna failliet.
      Als ZZP-er is dat minder eng omdat ik nu veel minder vaste lasten heb, zakelijk gezien.

      De afhankelijkheid van de economie staat voor mij los van arbeidsongeschiktheid. Wel is het natuurlijk zo dat sommige beroepen veel meer risico hebben op arbeidsongeschiktheid en bovendien bij een kleine blessure meteen hun beroep niet meer kunnen uitoefenen. Ik kan gewoon doorwerken met een gebroken been, maar een stucadoor niet.

      Dat ZZP-ers niet beseffen dat ze geen pensioen opbouwen lijkt me echt bizar. Het is bijna maandelijks in het nieuws. Maar misschien heb je gelijk en zou je bepaalde beroepsgroepen tegen zichzelf in bescherming moeten nemen. Persoonlijk zou ik dat niet fijn vinden….

      Like

  4. Ik denk dat je het moet kunnen. En als je het kunt, dan heb je inderdaad ook al die voordelen. Mits je natuurlijk wel een beetje vooruit denkt, want inderdaad; je moet voor bijvoorbeeld je oude dag wat meer zelf regelen, of dat nu het aflossen van je hypotheek is, of het opbouwen van een pensioen (al dan niet in eigen beheer).

    Als ik vandaag bij een baas zou werken, dan zou ik niet, zoals nu, net even hebben kunnen (proberen) mediteren en nu nog in mijn o-zo-lekkere bad-/kamerjas achter m’n bureau hebben kunnen zitten. Oké, straks alsnog een afspraak buiten de deur, maar in ieder geval geen gehaast en verplicht 8-10 uur elders aanwezig zijn.

    Liked by 1 persoon

  5. Nona zegt:

    Tja, ik kan alle dagen op het gemakje opstaan en tijd nemen voor de kindjes.
    Vandaag heb ik bijna geen verplichtingen behalve een paar zakelijke mailtjes versturen. Jongste zoontje kan lekker gezellig thuis opgroeien ipv in kinderdagverblijven oid. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor! Maar wat ben ik jaloers op je dat jij bijna geen stress hebt! Ik ben een énorme stresskip, das echt vermoeiend. Vroeger lag ik er idd ook wakker van dat ik totaal nog niet weet of er binnen 2 maand inkomsten gaan zijn, maar die stress wordt wel minder na een aantal jaar in de business merk ik, gelukkig. 🙂
    Op je strepen staan en de klant helpen herinneren aan gemaakte afspraken is nog een pijnpunt hier, maar we werken eraan.
    Ik ben technisch gezien nog steeds in dienst bij mn werkgever en ik kan er terug aan de slag als alles zou tegenvallen, maar mán, wat zou ik daar tegen op zien! Ik zou het echt niet lang kunnen volhouden om terug in loondienst te werken. Waarschijnlijk is dat bij veel zelfstandigen hetzelfde.

    Liked by 1 persoon

  6. Ineke zegt:

    Ik heb persoonlijk nogal bewondering voor ZZP-ers omdat ik het zelf nooit zou kunnen. Ik zou onzeker zijn over het binnenhalen van opdrachten, hou helemaal niet van netwerken en zou moeite hebben mezelf op gang te helpen iedere dag. Ik vaar beter bij een baan waar ik naartoe moet. Ben tegelijkertijd wel bezig ruimte voor mezelf te creeeren. Dat heeft als resultaat dat ik nu part-time kan werken en, zoals het er nu uitziet, ook met 60 met pensioen kan. Dat wil niet zeggen dat ik niks meer ga doen. Ik doe nu al vrijwilligerswerk erbij en dan is er ruimte dat meer uit te breiden.
    Ik zie echter wel de voordelen van ZZP er zijn maar je moet er wel voor uit bepaald hout gesneden zijn. 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. Marjorie zegt:

    Ik ben ZZP-er in de zorg. Geen verpleging maar persoonlijke begeleiding van mensen met een beperking. Ik word betaald vanuit een PGB. Ik ben op 1 januari van dit jaar als ZZP-er begonnen nadat ik mijn baan had opgezegd omdat ik er helemaal klaar mee was hoe de zaken liepen bij de Woonvorm waar ik werkte. Op dit moment heb ik drie cliënten, in totaal 5 uur werk per week. Dat is niet veel, daar ben ik me van bewust. Maar omdat mijn echtgenoot een prima inkomen heeft en ik ondertussen al ruim in de 50 ben, hoef ik me niet zo druk te maken. Pensioen is al grotendeels geregeld, het huis is voor een groot deel afbetaald en ook andere zaken zijn goed geregeld. Wat dat betreft zit ik in een riante positie. Naast het werk doe ik ook veel vrijwilligerswerk, een beetje mantelzorg en ik heb een grote tuin met veel groente erin waar ik het nodige werk in doe. Toen ik nog een normale baan had kwam ik daar bijna niet aan toe. Bovendien ben ik van nature nogal zuinig. Kortom, ik heb het erg naar mijn zin nu. Ik zit niet in een vast stramien, ik maak mijn afspraken met mijn cliënten per week en kan daar ook flexibel mee zijn. Heerlijk. Binnenkort gaan wij op vakantie. In de periode daarna ga ik me wel focussen op het vinden van nog een paar cliënten. Ik streef naar 10 tot 15 uur werk per week. Dat is voor mij gelukkig meer dan voldoende.

    Liked by 1 persoon

  8. Leuk om te lezen! Mij lijkt dit wel iets, maar nu nog niet. Momenteel heb ik een baan waar ik heel veel waardevolle ervaring op doe, zowel in het werk wat ik doe als op persoonlijke ontwikkeling. Deze ervaring zal me zeker in staat stellen om in de toekomst succesvol als zzp-er aan de slag te gaan, mocht ik dan weten wat ik precies wil doen.

    Ik ben nu vooral zoekende, ervaring aan het opdoen en mezelf op zakelijk gebied aan het leren kennen. Twee jaar terug als starter begonnen en nu weet ik al zo veel meer over mezelf en over dingen die ik absoluut níét wil (die me eerst geweldig leken), dat het werken in loondienst voor mij nu nog erg waardevol is 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.