Financiële vrijheid? Of rust…? En dan?

Vorige week schreef ik tweemaal over financiële vrijheid: over het waarom en wat je daar dan mee gaat doen. Immers: “dit jaar 10.000 euro sparen” is niet echt een doel. Het is een middel om een ander doel te halen. Voor veel financiële bloggers zou dat dan “financiële onafhankelijkheid” of “financiële vrijheid” zijn. Maar ook dat voelt voor mij niet als een goed einddoel. Want wat dan als je financieel onafhankelijk bent? Ga je dan op een stoel trots zitten wezen?!

Omdat ik daar zelf nog niet helemaal uit ben, stelde ik mijn lezers vragen: waarom streven zij dat na? En wat zouden ze gaan veranderen in hun leven wanneer dit doel (deels) bereikt zou zijn?

Ik kreeg veel reacties, waarvoor dank….!!

Uit de veelheid van de reacties viel me op dat veel mensen niet echt radicaal anders zouden gaan leven. Mensen consuminderen en lossen hun hypotheek bijvoorbeeld af om een gevoel van vrijheid te ervaren: niet meer (zo veel) te móeten werken. Terwijl ze niet opeens ontslag nemen.

Een enkeling zou in de wildernis gaan wonen (super, geweldig als mensen zo kunnen dromen!) maar de meeste reacties waren in de trant van wat minder gaan werken, wellicht een andere baan. Vrijwilligerswerk. Meer buiten zijn. Tuinieren. Fietsen.

Ik werd blij van de reacties omdat dat volgens mij betekent dat veel van mijn lezers het zo slecht niet hebben: met meer financiële armslag zouden zij hun leven niet ineens heel anders inrichten.

En nu ik.

De subtitel van mijn blog is “over balans tussen later en nu”. Dat is een bewust gekozen subtitel en het is het grote thema in mijn leven, in de afgelopen tien jaar of misschien wel al een heel leven lang.

“Later is allang begonnen” is een thema dat mijn leven lang terugkomt. Spaarzaam zijn zodat ik later voldoende inkomen heb, of “voor het geval dat” is namelijk niets voor mij. Tot ik moeder werd, leefde ik op de nullijn: ik had gewoonweg geen reserves, ook zakelijk niet. Er ging geld met bakken in en met bakken ook weer uit. Ik maakte me daar alleen zorgen over als een rekening even te lang moest blijven liggen. Ik ben blijkbaar niet erg zorgelijk aangelegd.

Inmiddels heb ik wél een buffer. Twee jaar lang leefde ik behoorlijk zuinig en inmiddels heb ik de teugels wat laten vieren, maar is de manier waarop ik met geld omga dusdanig veranderd en een gewoonte geworden, dat ik vrijwel altijd geld over houd. Ik kan dus sparen. Maar…. hoe ga ik om met mijn spaargeld? Hoe verdeel ik dat in sparen voor later (“rust”) en nu al leven, nu al vrijheid? En wat ga ik met al die vrijheid doen dan?!

Wat zou ík gaan doen als ik maandelijks voldoende inkomen zou hebben om van rond te komen….?

Ik brainstormde daarover met mezelf, de afgelopen week. Ik merkte dat ik, die dacht dat ik een lefgozer was die durft te kiezen, dat toch wel heel lastig vond. Reizen gaat immers toch echt wel wat lastiger met een leerplichtig kind…. En wil ik dat wel echt, eigenlijk? Wat levert dat me op?

Waar sta ik voor? Wie ben ik? Wat wil ik meegemaakt hebben, waar wil ik trots op zijn, wat wil ik bereiken, waar wil ik met een glimlach op terugkijken, wat wil ik achterlaten op deze wereld?

Dat waren van die piepkleine vraagjes die zomaar even in me opkwamen……

Ik heb wel wat antwoorden, maar blijf het lastig vinden om deze concreet te maken. Daar ga ik dus nog veel op terugkomen, de komende tijd!

  • Ik wil mijn kind en mezelf mooie herinneringen geven. Niet alleen over hoogtepunten, maar ook een gevoel van veiligheid en rijkheid (wat iets anders is dan rijkdom).
  • Ik wil wat betekenen voor mensen: een helpende hand, een voorbeeld, een stimulans, een gevoel dat ze er mogen zijn, dat ze bijzonder zijn. Ik wil aardig, inspirerend en wijs zijn.
  • Ik wil mijn ideeën en principes, mijn gevoel van rechtvaardigheid uitdragen, ook als dat betekent dat ik opval, mensen een mening over mij hebben of ik van gebaande paden af moet gaan.
  • Ik wil een leven leiden dat bij mij past, dat ik wil leven, waarvoor ik gekozen heb. Niet een leven waarin ik gerold en doorgerold ben, een leven dat me overkomen is.
  • Ik wil een rijk sociaal leven (en dat heb ik nu niet). Daar hoort bij dat ik kwetsbaar wil leren zijn: mensen voor mij laten zorgen.

 

… nu nog de babysteps….

 

 

Ter inspiratie heb ik voor jou een filmpje van Bronnie Ware. En het Klein Orkest.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in babysteps, dromen, financieel-plan, kwetsbaar-zijn, Persoonlijk, positiviteit, Samen-doen, toekomst, voornemens. Bookmark de permalink .

5 reacties op Financiële vrijheid? Of rust…? En dan?

  1. Wat een mooie bespiegeling. Hoe waardevol om dat ook zo op te schrijven. Kwetsbaar ook wel, en dat zijn we allemaal maar laten we vaak zo weinig zien. Jammer is dat want het zorgt voor verdieping.

    Liked by 1 persoon

  2. anitawillems zegt:

    Mooie overpeinzingen. Heel mooi. De reactie van bewusterconsumeren zegt het eigenlijk allemaal al. Ik meende het al een beetje tussen de regels door te lezen in je laatste berichten.

    Liked by 1 persoon

  3. Ivy zegt:

    Mooi dat je doelen stelt. Toch…. voor een groot deel denk ik dat je er niet aan ontkomt dat je leven doorrolt en je doorgerold wordt, zeker zolang je de verantwoordelijkheid voor kinderen draagt. Je hebt nu eenmaal diverse verplichtingen (werk, school, sport, op ander sociaal gebied – zeker als je het in je eentje moet doen) die maken dat de tijd voorbij schiet en je soms het idee krijgt dat het leven wel héél snel gaat en je alwéér aan bepaalde dingen niet toegekomen bent. Misschien maar gewoon accepteren, anders krijg je er achteraf buikpijn van dat het je niet gelukt is om uit die tredmolen te blijven/geraken.
    Ik denk trouwens dat een aantal van jouw doelen gewoon gehaald worden: je kind veiligheid bieden, leuke herinneringen meegeven etc. Zonder dat je daar extra moeite voor hoeft te doen. Denk je niet?

    Zelf denk ik ook wel eens na over doelen in mijn leven, maar de meeste die ik in het verleden stelde werden ingehaald door de werkelijkheid, waardoor situaties nogal veranderden en mijn leven ook, vaak radicaal (scheiding, overlijden partner). Niet erg, zo gaat het nu eenmaal. Financieel heb ik het gelukkig nooit moeilijk gehad.

    Like

    • mariimma zegt:

      Bedankt voor het meedenken. Maat als ik doorgerold was, had ik dat kind bijvoorbeeld nooit gekregen. Dus eerlijk gezegd herken ik me daar niet in.

      Het hoeft niet groots of meeslepend te zijn. Maar wel mijn leven en niet zomaar wat.

      Dat is voor iedereen anders.

      Like

  4. Pingback: ZZP en vrijheden | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s