Een nieuwe school

De keuze voor de nieuwe school is gemaakt en Zonne is er geaccepteerd en ingeschreven, een hele opluchting!

Op het hoogtepunt van de hittegolf had ik er een rondleiding en – gelukkig – ik was enthousiast. Inmiddels besef ik namelijk dat de wensen die ik heb voor een school voor Zonne, lang niet zo gemakkelijk te verwezenlijken zijn als dat ik denk: klassen van minder dan 32 kinderen (bij voorkeur 28 of zo) en een onderwijs-aanbod dat verder gaat dan alleen cognitieve vaardigheden.

Om die laatste reden viel de buurtschool dus af. En.. tja… als je dan in een stad woont met tig scholen dan kom je in het luxeprobleem terecht dat “keuzestress” heet. Ik had echt niet verwacht dat het zo moeilijk zou zijn om een school te vinden waar de klassegrootte niet de spuigaten uit loopt en waar kinderen zich breed kunnen ontplooien, maar de werkelijkheid bleek toch wel wat weerbarstiger. Dat had er natuurlijk ook wel mee te maken dat we in mijn stad in ingewikkeld school-inschrijf-systeem hebben. En dat ik steeds weer koos voor de scholen die vol bleken te zitten. En dan die timing, zo in de laatste weken van het schooljaar, maakte dat er niet makkelijker op!

Maar goed. De keuze is gemaakt. Volgend schooljaar gaat ze naar groep 3/4, een klas met in totaal 25 kinderen: evenredig verdeeld over die twee jaargangen. Zonne zal níet de jongste zijn: er zullen in haar klas nog drie of vier kinderen in de herfst zes jaar oud worden.

De school heeft natuurlijk ook weer een visie en een overtuiging van hoe les geven eruit zou moeten zien. Maar wat dat betreft ben ik gematigd enthousiast: inmiddels heb ik ervaren dat de theorie en praktijk ver uit elkaar kan liggen…. Maar… het verhaal en de ideeën zijn veelbelovend!!

De overgang van kleuter naar lerend kind is een grote stap, aldus de schooldirectie van Zonnes nieuwe school. Al de kinderen (op deze school zijn dat er dus *kuch* 13….) die in september starten in groep 3, moeten in principe zelfs nog leren hoe ze een pen moeten vasthouden dus ze hebben daarbij bijna één op één instructie nodig. En bovendien willen ze ook gewoon nog lekker spelen en bewegen, daar moet ook nog ruimte voor zijn. Om die reden komt de ondersteuner, die nu de vol lopende kleuterklas, tot de herfst meedraaien in Zonnes klas.

Dus.

Frappant is dan toch, dat de directeur van haar huidige school blijft volhouden dat een klas met 34 zesjarige eersteklassertjes geen enkel probleem is en dat er géén didactische verschillen zijn in hoe de docent met zo’n klas omgaat, dan wanneer de klas kleiner is. Kinderen worden even goed gezien, volgens de directeur, en de werkdruk van de docent is niet hoger dan bij een kleinere klas, omdat deze docent gewoon minder extra klussen hoeft te doen zoals het organiseren van een viering…

Maar goed. Ik hoef daar niets meer van te vinden, van de visie van deze directeur en deze school. Ik laat het los (of, laat ik het zó zeggen: ik ben daarmee begonnen, met dat loslaten).

Daarbij hoort dan wel nog even dat ik vanmiddag een afspraak heb met een mevrouw die mijn klacht in behandeling heeft. Maar ook uit die klacht hoeft niets meer te komen voor ons. Ik hoop dat het bijdraagt aan een gezondere manier van omgaan met kleuters, met name herfstkleuters. Ook hoop ik dat toekomstige ouders die tegen soortgelijke problemen oplopen, het dan iets makkelijker krijgen omdat hun geval dan niet meer op zich staat.

Volgens de juf van Zonne zijn er in ieder geval wel mensen met mijn klacht bezig, ook op school. En daarmee heb ik eigenlijk al een doel bereikt: ik wil dat ze nadenken over waar ze nu eigenlijk mee bezig zijn. Dat is immers stap één. De rest is aan hen, niet aan mij. Mijn meisje zal er in ieder geval geen last meer van hebben. Wij gaan weg en ons traject voor de komende drie weken staat alleen nog in het teken van afscheid nemen.  En ja, dat vind ik best moeilijk. Want jeetje er is zó veel wat wèl echt gaaf is aan deze school… blijft jammer dat er voor Zonne geen plek is die bij haar past…..

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

4 reacties op Een nieuwe school

  1. Mammalien zegt:

    Geeft wel een hoop lucht, dat de beslissing gemaakt is en je alleen nog maar hoeft af te wachten nu…

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja klopt. Toch wel jammer dat ik zoveel reserve gekregen heb om echt heel enthousiast te worden…. door de ervaringen op haar huidige school….

      Maar ik hoop echt dat dit een plek is waar ze kan groeien en bloeien.

      Like

  2. Ik hoop dat Zonne gaat passen op de nieuwe school. Jammer dat het zo lastig is, om iets te vinden waar je zelf echt heel blij van wordt. Hier geen kinderen en dus niet erg op de hoogte van dit soort dingen. Bij mijn nichtje ging het gelukkig wel soepel, die kon als jonge kleuter op haar 5e door naar groep 3, zonder problemen of smoesjes gewoon omdat ze al jong veel kon. En dat wil je, individueel kijken naar wat een kind nodig heeft ipv naar andere zaken en dan daar om heen draaien. Succes met de nieuwe school!

    Liked by 1 persoon

  3. Marije zegt:

    Fijn dat je een nieuwe school hebt gevonden! Gaat helemaal goedkomen! Bij ons ging alles gelukkig (en enigszins onverwacht) soepel: juffen, IB-er en pedagoog waren unaniem. W. gaat volgend jaar naar groep 3. In onze optiek ook de beste keuze. Een nieuwe fase volgend schooljaar!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.