Maar wat ga je dan doen met dat miljoen?

Dat vroeg ik me vandaag af….

Gisteren stond ik al stil bij dat “consuminderen” of besparen en aflossen of hoe het het wil noemen.
Ik begon daarmee omdat mijn huis zwaar onder water stond en ik het gevoel had opgesloten te zijn in mijn huis… maar inmiddels is dat al lang niet meer het geval en toch blijf ik aflossen en ik blijf – binnen voor mij redelijke grenzen – spaarzaam.

Waarom? Vroeg ik me gisteren af….

Ik lees veel blogs over dit thema en eigenlijk ken ik maar twee of drie bloggers die echt andere keuzes maken doordat ze hypotheekvrij waren geworden en twee daarvan bezitten helemaal geen hypotheekvrij huis meer of hebben dat nooit gedaan. Zij huren….

Dus…. financiële vrijheid…. wat is dat eigenlijk, waarom willen we Dat, wat levert het ons op?

Ik vroeg het gisteren ook aan jou en ik kreeg hele interessante en uitgebreide antwoorden die me natuurlijk weer aan het denken hebben gezet….

Een deel van mijn persoonlijke antwoord op de waarom-vraag ken ik wel.
Het is een gewoonte geworden. Mijn huidige uitgavenpatroon past bij mij.
In de tijd dat ik die designerstoelen (zes stuks, honderden euro’s per stuk…..), die Italiaanse snelle auto (hij was echt práchtig…..) en dat hippe keukenapparaat was ik eigenlijk gewoon mezelf niet….

Maar goed.

We hadden het dus over financiële vrijheid. Zeker dat woord “vrijheid” intrigeert me. Het impliceert bijvoorbeeld dat je, wanneer je dat hebt, bijvoorbeeld minder of niet meer werkt of keuzes maakt die anderen, me5 die zware hypotheek, niet maken….

Dus.

Even.

Denk je met me mee?

Stel………

Je zou geen hypotheeklasten meer hebben (of huur betalen, huurders mogen van mij óók meedoen…).
En je zou per maand ook nog eens een bedrag…. zeg…. 600 euro…. 1.000… I don’t know… aan passief inkomen hebben, gegarandeerd voor de komende 20 jaar, en een buffer van 20.000 euro.

Wat zou je dan doen? Welke vrijheden zou die situatie jou opleveren?

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, dromen, financieel-plan, geld, hypotheek, sparen, toekomst. Bookmark de permalink .

45 reacties op Maar wat ga je dan doen met dat miljoen?

  1. Joanne zegt:

    Voor mij heeft vrijheid te maken met onafhankelijkheid. Dat lukt in ons geval niet, we hebben op latere leeftijd pas een huis gekocht – nu voor de helft afbetaald – en een lappendeken aan baantjes gehad. Ook – jaren 80 – een tijd werkloos geweest. Dus geen vetpot hier, maar ook geen armoede. Vrijheid en onafhankelijk zijn heeft voor mij te maken met instanties. Ik zou best graag een energiezuinig huis willen, zonnepanelen, zonneboiler, een grijswatercircuit etc.en niet meer afhankelijk van een energieleverancier. Maar helaas pindakaas, ik kan dat niet betalen. We hebben een redelijke buffer maar zonnepanelen kan ik er niet van kopen. Ook ontvangen we AOW , ik zou dat liever niet willen. Maar zonder gaat niet. Ik zou graag zo veel geld willen hebben dat ik me geen zorgen meer hoef te maken over onze gezondheid. Het huidige “zorg”systeem vind ik verschrikkelijk. Marktwerking in de zorg = als vloeken in de kerk. De maffia van de farmaceutische industrie etc. Wat ik best zuur vind is dat ik in de jaren 70; 80; en 90, politiek actief ben geweest voor zonne- en windenergie en andere vormen van minder vervuilende energie en het nu zelf niet kan betalen. Terwijl de mensen die ons uitlachten (voornamelijk VVD-ers) er nu het eerst van kunnen profiteren. (hier in de buurt in ieder geval). Nou ja, ik lijd er niet verschrikkelijk onder maar toch.
    groet, Joanne

    Like

    • Ivy zegt:

      Als je zelf (bijna) je hele leven gewerkt hebt, waarom zou het dan erg zijn om een AOW-uitkering te ontvangen? Je hebt er toch altijd de premies voor betaald.
      Zelf heb ik meer moeite met families die van generatie op generatie bijstand trekken (en dat zijn héle wijken in bepaalde steden) of mensen die te pas en te onpas voor kleinigheden thuisblijven en in de ziektewet gaan.

      Dat we zelf wat meer zullen moeten bijdragen aan de gezondheidskosten lijkt haast onvermijdelijk. Om welke redenen dan ook. Toch zal bijna niemand zó veel geld kunnen vergaren om alle kosten te kunnen dekken als je echt zwaar ziek wordt. Het lijkt mij wel prettig dat je eventueel zorg kunt inkopen indien nodig, zodat je niet in zo’n troosteloos verpleeghuis belandt.

      Like

      • Joanne zegt:

        Waarom liever geen uitkering ontvangen?
        A: omdat ik het liefst onafhankelijk ben. B: wanneer je afhankelijk bent van welke instantie dan ook, je ook overgeleverd bent aan de grillen van die instantie of van de grilligheid van de economie. Zie de afgelopen jaren…… C: wat mij betreft maken we de zogenaamde “uitkeringen” zoals hypotheekrenteaftrek; kinderbijslag en AOW, inkomensafhankelijk. Zodat het alleen beschikbaar is voor diegene die het echt nodig hebben.

        Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      .. dus jij zou gaan investeren in groener wonen, als het zou kunnen?

      Like

      • Ivy zegt:

        Dat zouden wij best willen. Wij hebben ons appartement te koop staan, omdat we toch graag opnieuw een huis met tuin willen (en we het VVE-gedoe minder vinden). Helaas is het net als met de banenmarkt in deze regio ook nog steeds slecht met de woningmarkt….
        Zouden we tónnen over hebben, dan zouden we graag een kavel kopen en een energiezuinig huis bouwen. Zo niet, dan kopen we een andere woning, maar we willen sowieso een nieuwe hypotheek proberen te voorkomen.

        Liked by 1 persoon

      • Joanne zegt:

        Ja, absoluut! Ook omdat ik het heel leuk en mooi vind. En niet afhankelijk van instanties. Beetje Utopia, dat besef ik ook wel. Maar toch. Er zijn wel een aantal dingetjes gerealiseerd maar mijn droom van toen is niet gelukt. Verder ben ik uitermate gelukkig en gezond hoor!

        Liked by 1 persoon

  2. …..en wie zorgt voor dat maandelijkse bedrag van …zeg 2000 euro per maand waarmee mijn vrijheid betaald wordt? Waarschijnlijk de rest van de mensen d.m.v belastingen, staatsloten kopen etc.
    Ook met een hypotheek, met een baan, met kinderen en/of huisdieren kun je vrij zijn.
    Misschien praat ik vanuit een luxe positie: de vrijheid gehad om van hobby werk te maken, altijd met veel plezier gewerkt, nu AOW en deeltijd werken. Genoeg geld om goed te leven en een huis met een overwaarde van bijna 2 ton. En het allerbelangrijkste: ik ben gezond en daardoor de vrijheid om van alles te doen! Financieel onafhankelijk zijn klinkt natuurlijk geweldig maar er zijn echt belangrijkere zaken!

    Like

  3. Ik zit mij te bedenken wat ik zou doen mits ik gezond was en dan de situatie die jij schetst. Ik denk dat ik altijd werken met (fiets)reizen zou combineren. Voor ik ziek werd, maakte ik al wat reizen per fiets en dat beviel mij erg goed. Maar goed dat is met een schoolgaand kind toch ook weer lastig, met kind ben je toch ook weer gebonden. Maar dan kun je er wel vaak tussendoor op uit trekken, en daarvoor is een camper erg geschikt. Zoals jij al doet en wij ook. Ik zou misschien ook proberen van de hobby’s die ik heb “werk” te maken, zonder dat je daar dus veel aan moet verdienen. Ik fotografeer graag (en goede apparatuur is weer erg duur) en werk erg graag met honden. In mijn situatie word ik erg tegen gehouden door geld (en natuurlijk mijn gezondheid), en dat is heel lastig. De situatie hierboven beschreven door Joanne, klopt de zorg is ontzettend afgebouwd. Momenteel heb ik niet eens een echt goed functionerende elektrische rolstoel. Dat is echt zo lastig, je continue aanpassen aan indicatie organen en leveranciers inzake hulpmiddelen.Tot slot: Het valt mij op dat veel mensen die financiële vrijheid nastreven naast hun werk weinig (dure) hobby’s hebben, mijn man en ik hebben erg veel hobby’s en die kosten ook geld. Ik ben benieuwd of je andere keuzes maakt en waarom, ik volg dit proces van jou met interesse!

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ik ben vooral benieuwd of mensen helder voor ogen hebben waaróm ze consuminderen / aflossen etc. En dan niet “omdat het goed voelt”. Maar echt een plan….

      Like

      • minofmeer zegt:

        Of t een concreet plan is weet ik niet maar ik los nu af om straks minder lasten te hebben en een tegenvallend pensioen te compenseren. Dat is iets anders dan toewerken naar financiële vrijheid. Al geven de substantieel lagere maandlasten nu al wel ruimte De man zou bijvoorbeeld minder kunnen werken als hij dat zou willen. En als ik mijn uitkering kwijtraak is dat ook geen probleem meer.

        Liked by 1 persoon

  4. Bewusterconsumeren.wordpress.com zegt:

    Ik ga er vanuit dat ik (35) een leven lang werk. Omdat overheid zich terugtrekt en mensen zelf verantwoordelijk worden voor inkomen, steeds meer ook als ze oud zijn. Veel geld hoef ik niet te hebben maar ik denk dat ik nu de beste tijd te pakken heb om inkomen te verdienen. Naarmate ik ouder word, zal ik minder (maar nog steeds wel) productief zijn. Dus wil ik graag een buffer. Om later in een rustiger tempo lekker door te werken. In een baan die misschien niet veel maar wel voldoende oplevert. Zo ben ik zo min mogelijk afhankelijk van een uitkering, en dat lijkt me heel fijn,

    Like

  5. Ik had gisteren een hele reactie getikt, die weer verdwenen was toen ik ineens moest inloggen. Toen was ik ook meteen even klaar, dus dan nu maar 😉 Ik denk namelijk dat het hier ook wel op aansluit. Wat ik me gisteren realiseerde; ik denk dat ik me in principe best een bepaalde vrijheid kan veroorloven, maar ik durf het niet helemaal. Omdat er inderdaad nog geen ‘vaste’ passieve stroom aan inkomsten is.

    Ik zou nu kunnen zeggen: ik leg mijn werk een jaar of wat aan de kant en ik ga me helemaal richten op passief inkomen genereren. Denk aan bloggen, investeren, boeken schrijven, enzovoorts. Financieel gezien zou dat kunnen. En dan is het misschien een jaar investeren, waar je vervolgens de rest van je leven de vruchten van plukt. Toch durf ik het niet zo goed. Ik denk ook dat het te maken heeft met dat we nog verhuisplannen hebben en dus nog niet onze ‘uiteindelijke’ basissituatie hebben. Als dat wel zo is, dan wordt het misschien makkelijker om dingen op te geven. Nu wil ik niet bijvoorbeeld die €15000 (ik denk dat ik ongeveer zoiets nodig heb om een jaar m’n spul te kunnen blijven betalen) uitgeven, als dat straks ook kan bijdragen aan een hypotheekvrij huis.

    Wat ik overigens nu wél al doe is bewust minder werk aannemen. Soms om aan mijn eigen projecten te werken, maar soms ook gewoon ‘omdat het kan’. En dat is best heel lekker! Overigens merk ik wel dat ik in dit onderwerp steeds wat beter wordt, steeds wat meer planmatig aan de slag.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ik denk dat het voor ons. ZZP-ers, wellicht ook makkelijker is om stapje voor stapje ons leven anders in te richten, vergeleken met mensen die een vaste baan hebben. Ik herken de keuzes die jij gemaakt hebt en overweegt: nog steeds werken als ZZP-er maar met een andere inhoud en andere zwaartepunten (als ik het goed begrijp)…

      Like

      • Dat denk ik ook zeker. Het kan makkelijker stap voor stap. Zo werk ik nu grofweg ook 80% aan werk en 20% aan iets opbouwen. Wil ik het toch weer anders, dan kan dat. Dat is minder makkelijk als je voor een baas werkt. En ja, ik vind het helemaal niet erg om te blijven werken, maar het lijkt me wel ideaal om iets te vinden waarvan ik door te werken echt het idee heb dat ik doorgroei en daar dus ook nog mijn geld mee verdien. Iets doen voor jezelf én dat miljoen scoren dus 😉

        Liked by 1 persoon

  6. Lonneke zegt:

    Ons financieel plan om wat onafhankelijker te worden is:
    een huis kopen en aflossen, zodat we straks lage lasten hebben.
    Allereerst omdat mijn man als ZZP-er zijnde niet spaart voor zijn pensioen en we daar met lage lasten ook minder van nodig hebben, het word dan makkelijker om van je vermogen te leven.
    Ten tweede zodat ik niet mijn hele leven véél hoef te werken -ik werk nu meer dan mij lief is om mijn financiële doelen te behalen- zodat ik mij meer kan richten op thuis; de boel beter bijhouden, mijn kinderen de noodzakelijke begeleiding geven die ze als autisten nodig hebben (gebeurd nu ook wel enigszins, maar ik zou er toch graag wat meer tijd voor uittrekken) en meer energie stoppen in dingen als gezond/zero-waste/zelf doen.
    En dat tweede kan al vanaf het moment dat we dat huis gekocht hebben, want ik heb op mijn blog ook al eens uitgelegd dat de bank alleen maar naar je inkomen kijkt en niet naar wat je overhoud. Terwijl je met minder werken misschien onder de streep wel méér overhoud door alles wat je zelf kan doen. Zodra die hypotheek binnen is, kraait er geen haan meer naar je inkomen en kan je doen wat je wil eigenlijk, zolang je maar voldoende geld overhoud voor je lasten en het onderhoud.
    Wat dan ook scheelt in onafhankelijkheid is dat we dan bijvoorbeeld geen huiswerkbegeleiding voor de oudste nodig zouden hebben omdat ik hem dan zelf kan helpen.
    Onafhankelijk betekend ook; niet allemaal mensen in huis hoeven halen voor dingen die je zelf zou kunnen doen als je minder zou werken.
    Nee, een bak geld is niet zaligmakend, maar wel verdomd makkelijk om je leven te leiden zoals je dat zelf wil!

    Liked by 1 persoon

  7. Dolf zegt:

    Als ik Financieel onafhankelijk ben, ga ik veel tuinieren (in onze moestuin die we bij huis hebben), klussen in huis, me aanmelden bij de vereniging die bemiddeld bij het elkaar helpen. Veel naar het bos met de kinderen spelen en wandelen. Ik ga meer langs bij die verschrikkelijk irritante oudere mensen die niemand meer hebben (daar heb ik in ieder geval al 1 van) en nodig ze vaker uit. Dat kan makkelijker omdat je meer tijd overhebt. En meer van dat soort dingen

    Liked by 1 persoon

  8. Anne zegt:

    Mijn man en ik hebben het daar wel eens over. De conclusie is dat het een kip-ei situatie wordt.
    Wij vinden ons werk allebei ontzettend leuk. Echter, hebben ook een baan die niet in minder dan 32/36 uur kan. Dus een passief inkomen, zou wel betekenen minder werken. Maar ook een baan die we waarschijnlijk minder leuk vinden. Dus dan zou ik bijvoorbeeld 16 of 24 uur in de week iets met tegenzin doen, in plaats van 32 uur iets met heel veel plezier. Dan kies ik liever voor die baan van 32 uur.

    Een andere baan (of geen baan als je passieve inkomen groot genoeg zou zijn) is voor mij geen optie, omdat ik bepaalde dingen in mijn leven nodig heb qua structuur/uitdaging en die biedt mijn huidige baan/sector waarin ik werkzaam ben mij. En dat is een baan van of minimaal 32 uur, of niet. (Geldt ook voor mijn man). Dus ik zou er als persoon minder van gaan functioneren en dus ook een stuk minder leuk mens en moeder van worden.

    Dus wij sparen wel en lossen wel af, ons doel is ook om sneller hypotheekvrij te zijn, dan de 30 jr annuïteit. Maar wij willen het dan hebben als buffer, mocht één van ons zijn baan verliezen, ziek worden, of toch ineens iets heel anders willen (je weet tenslotte maar nooit). En dat dat betekent dat er dan een enorme spaarrekening op den duur ontstaat, het zij zo :-).

    Dus wie biedt zich aan voor mijn deel van het passieve inkomen, ik sta het met liefde af!
    Leuke vraag trouwens!!!

    Liked by 1 persoon

  9. Ivy zegt:

    Om heel eerlijk te zijn, zit ik in zo’n fortuinlijke situatie. Ik hoef niet per se te werken, we hebben een hypotheekvrij huis, ik heb van mijn vorige, overleden, partner een flink en levenslang nabestaandenpensioen (het letterlijke Zwitserleven-gevoel) en mijn huidige echtgenoot heeft een uitstekende baan.

    Zoals ik gisteren in een reactie al schreef, is het me – volgens mij vanwege mijn leeftijd (nu 59) – niet gelukt de afgelopen 3 jaar een nieuwe baan te vinden na onze verhuizing naar een ander deel van Nederland.
    Eigenlijk kan ik doen en laten wat ik wil: op een vaste dag in de week op twee kleinzoons passen, wat kleinschaligs op het gebied van woonaccessoires, een klein beetje vrijwilligerswerk, het huishouden etc.Toch geeft mijn situatie mij voor mijn gevoel niet meer vrijheid dan toen ik nog een vaste baan had. Ik heb heus zo nu en dan gemopperd op mijn werkgever(s), maar wel geprobeerd mijn werk altijd te zien als iets waaruit je voldoening moet halen. Doe je dat niet, dan heb je een zwaar leven. Persoonlijk erger ik me nogal aan jonge(re) bloggers die blijven klagen over hun werk. Doe er iets aan! En bedenk dat vrijheid een relatief begrip is.

    In onze situatie is het prettig dat, als mijn man het een dag niet zo druk heeft met opdrachten (hij heeft een eigen bedrijf, begint over 2 jaar met afbouwen), we de deur sluiten en weggaan. Kunnen wij vast aan z’n vervroegd pensioen wennen, dus het heeft heus voordelen als je niet meer zo op het geld hoeft te letten en je aan niemand verantwoording hoeft af te leggen.
    € 1000 lijkt mij overigens niet genoeg als je daarvan met 2 personen moet leven en ook nog ‘leuke’ dingen van wilt doen. Voor ons niet tenminste en wij vliegen écht de hele wereld niet over (vliegen überhaupt niet).

    Een mens is grotendeels verantwoordelijk voor zijn/haar eigen doen en laten. Mocht je van je ouders niet studeren, doe het dan naast je werk. Zit je in een foute (familie)relatie, stap er dan uit. Laat niet me je sollen, maar kom voor jezelf op. Makkelijker geschreven dan gedaan, maar je bent echt zelf verantwoordelijk voor je leven.
    Accepteer daarnaast – niet per se klakkeloos – dat je altijd afhankelijk zult zijn van bepaalde instanties.
    Al dit soort zaken kunnen bijdragen aan een gevoel van vrij zijn. Je moet het jezelf niet moeilijker maken dan nodig is. Als ik soms lees waar mensen problemen over maken, dan word ik wel eens boos. Het lijkt ook wel alsof iedereen elkaar het hoofd op hol brengt, alsof men niet voor elkaar wil onderdoen. Dit zegt iemand met veel levenservaring, die heus ook het nodige verdriet in haar leven heeft meegemaakt, maar gelukkig altijd optimistisch van aard gebleven is.

    Een goede gezondheid biedt trouwens de meeste vrijheid. Daar kan geen bezit of geld tegenop.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Wat een waardevolle reactie van jou, goed om verder over te filosoferen!

      Like

      • Ivy zegt:

        Dank je!
        Ik kan vaak voor elk voordeel een nadeel bedenken en vice versa, dus het is allemaal niet zo zwart-wit.
        Toen ik mijn reactie al geplaatst had, bedacht ik nog dat de (meestal) dames schrijven over financiële onafhankelijkheid van instanties en werkgever(s), maar dat een groot aantal van hen wel – al dan niet volledig – financieel afhankelijk wil zijn van echtgenoten. Dat vind ik een opmerkelijke en, in mijn ogen, niet verstandige tegenstrijdigheid.

        Liked by 1 persoon

  10. dalwinnie zegt:

    Wij hebben het geluk dat we financieel afhankelijk zijn d.w.z geen hypotheek meer een 2e huis in de verhuur. We hebben hier jaren hard voor gewerkt en gespaard. Nu werk ik nog 4 uur per dag en geniet elke middag van de vrije tijd. Voordeel van blijven werken is dat je nog een ritme hebt en met je collega’s kan sparren. Kan nu veel sporten, lezen ,genieten van het mooie weer en boodschappen doen als iedereen aan het werk is. Toch iets bereikt op mijn 43e 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Ivy zegt:

      Ik ben het met je eens over dat ritme. Zelf was ik veel actiever toen ik nog werkte dan nu dit niet meer hoeft / ik vanwege mijn leeftijd in mijn huidige woonregio geen werk kan vinden en ik veel vrije tijd heb. Ik klaag niet hoor:-)

      Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Wow wat goed dat jullie dat zo kunnen doen!
      (haha ritme…. deze ZZP-er kan erover mee praten…. en dan werk ik gemiddeld wel nog iets meer dan die vier uur per werkdag…)

      Like

  11. Yolanda zegt:

    Dan zou ik met manlief en kind in de jungle/wildernis gaan wonen! Dan hebben we niets eens zoveel geld nodig als je schetst, maar net genoeg om rond te komen daar van weinig. Heel langzamerhand bewegen we er naar toe, qua levensstijl en financiële onafhankelijkheid, maar of we er ooit komen.
    Ik vind het moeilijk, en man en kind ook, om dan hier alles los te laten. Maar t is een mooie droom

    Liked by 1 persoon

  12. Melanie zegt:

    Wij consuminderen met mate. Het kan een stuk “strenger” maar dat past op dit moment niet bij waar we ons goed bij voelen. Vergeleken met mensen om ons heen zijn we trouwens wel ‘streng’: 1 auto ipv 2, meestal de fiets, bio eten en deels vega(n), geen vliegvakanties, ueberhaupt 1 vakantie per jaar, kleding deels tweedehands en andere helft bio etc. Wat ons is gaan tegenstaan is dat we keihard (lange uren) moeten werken om het een beetje behapbaar te houden. Op zich leuk werk, maar toch. Kinderen dus bso en dan tot na 22 uur ’s avonds bezig met de afwas, boterhammetjes voor de volgende dag smeren, de was etc. En ja, we hebben een mooi huis. Maar ja: dat mooie huis is duur en totaal niet duurzaam want jaren 30 bouw. Dus: het roer gaat om: kleiner en energieneutraal nieuwbouwhuis gekocht wat nu wordt gebouwd. Huidige huis verkocht. Gelukkig komen we daarmee uit de hypotheekschuld en nemen we nog wat extra’s mee om de nieuwe hypotheek meteen mee te verlagen. Die is trouwens een stuk lager. Daarmee dalen onze vaste lasten dus enorm. Als het lukt ga ik tijdelijk stoppen met werken, om meer tijd aan de kinderen te kunnen besteden die aangeven dat ze de bso best leuk vinden maar toch liever niet gaan. Dan wordt ons schema een stuk minder hectisch omdat ik ook onder schooltijd vanalles kan doen waardoor dat ’s avonds laat niet meer hoeft. Dus wat wij zouden doen? Gewoon van alles een tandje minder zodat het prettiger leven wordt voor ons allemaal. En me ondertussen heroriënteren op mijn loopbaan, want zeer langdurig thuisblijven wil ik ook niet.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      wow dagelijks tot 22.00 bezig… wat heb ik het dan toch goed, al….
      Niet leuk voor jullie maar voor mij wel een eye-opener. Ik hoop dat je je doel om tijdelijk te stoppen met werken snel kunt bereiken!

      Like

  13. Suzanne zegt:

    Lekker even mijmeren 🙂 In de situatie die jij schets, zou ik me nu eerst maar eens storten op huis, tuin en family. Lekker in de (grote)tuin werken, dochterje (1,5) incidenteel naar de opvang, zoon niet naar de bso, lekker meehelpen op school. Lekker thuis groener en duurzamer leven (daar kan ik dan makkelijker tijd in steken), koken uit de tuin, inmaken, boodschappen lokaal ipv alles bij de supermarkt. Meer hobbyen waar ik nu niet aan toe kom,haken/breien/knutselen. Meer beweging inbouwen in mijn dagelijkse leven. Lekker fietsen, wandelen, klein beetje sporten. Lekker vrijwilligerswerk doen bij scouting, IVN oid. Meer buiten zijn in ieder geval. Hmmm misschien wil ik wel zo vol, dat het straks ook niet in een week past, ook al hoef ik niet meer te werken… 🙂

    Als de kinderen wat groter zijn weer (meer) gaan werken, ik heb best leuk werk namelijk als opleidingsadviseur/ontwikkelaar van trainingen/opleidingen/leerklimaat. Maar wel; alle schoolvakanties op avontuur, dat kan ook op om de hoek. Maar meer weg met z’n allen.

    Jammer is dus wel dat tegen de tijd dat we meer financieel onafhankelijk zijn, de kinderen zo groot zijn dat thuisblijven niet meer ‘hoeft’. Zie daar mijn dilemma, nu kan het nog niet en straks kan het niet meer.

    Liked by 1 persoon

  14. Ik zit al een paar jaar zoiets van n situatie: ik doe een baan die ik heel leuk vind, voor een OK aantal uur. En hou riante bedragen over, alleen nog niet genoeg om het tot AOW uit te zingen. Wie weet lukt dat nog wel.

    Maar ik denk dus al een tijdje niet meer vanuit mn salaris, maar vanuit wat ik wil.
    Ik wil lekker thuis rommelen (mooi huis maken, vol eigengeemaakte spullen) en lekker eten. Ik wil regelmatig een leuk uitje regelen voor mn vriendenkring. Ik wil de wereld wat meer laten nadenken (mijn fiep is data, logica en wetenschap) en ik hoop dat mensen daar iets mee doen in hun beslissingen. En soms wil ik een stuk zwerven, met mn fiets en tent, in landen waar mensen lachen en praten met vriendelijke vreemdelingen (gebouwen en steden vind ik niet zo interessant). En regelmatig zingen of muziek maken.
    Dat lukt me nu al regelmatig en dat gaat niet veranderen. Alleen kan ik dan aan de verschillende onderdelen iets meer tijd geven, altijd leuk.

    Liked by 1 persoon

  15. Ineke zegt:

    Ik zou met mijn huidige baan stoppen, het is geen rotwerk maar ik kan meer waardevolle dingen doen denk ik en meer betekenen voor anderen. Ik doe nu al 1 dag in de week vrijwilligerswerk in de dierenopvang en zou er dus zeker nog een andere vrijwillige baan bij zoeken. Mag ook betaald zijn, als het me maar aanstaat, maar het geld is dan niet het hoofddoel meer. Iets geheel anders ook graag, voor de variatie. Het moet toch prachtig zijn, werk doen waar je echt zin in hebt, niet omdat het moet maar omdat het kan? 😉

    Liked by 1 persoon

  16. Mama Tinus zegt:

    Investeren in zelfvoorzienend leven.
    En om je vraag, waarom consuminderen, te beantwoorden; wij consuminderen zodat ik nu thuis kan blijven bij de kinderen. We zouden graag nog meer besparen zodat we kunnen aflossen op de hypotheek en tegen de tijd van studerende kinderen lagere woonlasten hebben.
    Maar tegelijkertijd kiezen we heel bewust voor niet teveel consuminderen om later meer te hebben maar ook om nu fijn te leven. Want waarom nu extreem zuinig om later riant te kunnen leven als je niet weet wat de toekomst brengt.

    Liked by 1 persoon

  17. Kreupelgeld zegt:

    Hij gaat lekker, moet ik hier weer over nadenken :-). Ik val binnen de gestelde grenzen en ben dus onafhankelijk en vrij?

    De afgelopen jaren is bij mij de focus van moeten naar willen aan het verschuiven. Ik moet niks, maar wat wil ik dan wel? Dat ben ik aan het invullen en het fijne is dat ik daar dus ook alle tijd voor kan nemen.

    Ik ben veel meer buiten en ervaar dat (fietsen, sporten, kijken, observeren, lezen, denken) als zeer prettig. Ik ben fitter en voel me gezonder. Ik leef ook gewoon gezonder omdat ik de tijd heb om te bewegen en zelf eten te maken ipv pakjes te verwarmen.

    Maar, het “wat wil ik dan wel” vind ik helemaal niet eenvoudig. Ik ZZP wat als het mij uitkomt, geef wat bijles, ik ondersteun mensen in mijn omgeving en doe vrijwilligerswerk met taal en kinderen. Dit geeft voldoening maar het zijn allemaal stukjes, het is niet een geheel en dat heb ik wel als doel. Voor de komende jaren verwacht ik dat ik toch weer met structureel werken (wel veel minder dan vroeger) de stukjes van de puzzel in elkaar ga passen.

    Liked by 1 persoon

  18. Mom4life zegt:

    Als we hypotheekvrij zijn, en toch 1000 Euro per maand binnen krijgen gaat mijn man denk ik 1 of 2 dagen minder werken. Om meer tijd in de kinderen te kunnen stoppen, en om meer tijd in zijn vrijwilligerswerk te kunnen stoppen. Ik zou dan denk ik wel 2 dagen blijven werken, net als nu omdat ik dit werk heel waardevol vind. Niet alleen voor mezelf maar ook juist voor de mensen in Afrika die ik hiermee help.
    Voor ons zou het een scenario zijn waardoor we wat rustiger kunnen leven; minder stress, meer balans en minder werkdruk (voor mijn man). Voor onze kinderen is het denk ik ook erg fijn om nog meer van de mannen-opvoeding mee te krijgen, meer uitdaging, fysieke dingen etc. Doordat op school vooral juffen zijn, en mama meer thuis is, lijkt het me dat ze dit wel kunnen gebruiken.

    Like

  19. Marijke zegt:

    Ik werk maar weinig uren in de week. Dat is een bewuste keuze geweest, met financieel een beetje opletten heb ik veel vrije tijd om leuke dingen te doen. Dure auto’s en vakanties enz kan ik me niet veroorloven. Sommige collega’s snappen dat niet, ze hebben hun dure vakanties echt nodig om bij te komen van de stress van hun werk. Ik kan in mijn vrije tijd zoveel dingen doen die me ontspannen, ik heb daar geen vakanties voor nodig.

    Liked by 1 persoon

  20. Voor mij zou het vooral een gevoel zijn. Een gevóel van vrijheid en onbekommerdheid.

    Liked by 1 persoon

  21. Michel zegt:

    Met dat scenario zouden alle vaste lasten bij ons gedekt zijn en leveren de opbrengsten uit werk ons de spreekwoordelijke kers op de taart op 😉

    Liked by 1 persoon

  22. Niet-bloggende-Marion zegt:

    Het is voor mijn geen doel om helemaal niets meer te doen, maar de vrijheid hebben om te doen wat ik wil. En het zit in kleine dingen zoals tijdens een gure winterweek nèt even dat uurtje zon midden op de dag te kunnen pakken. Dat in plaats van in het donker thuis te komen uit het werk en na die week geen energie meer te hebben door gebrek aan daglicht.
    Ik vind mijn werk leuk, maar zou het fijn vinden om wat minder te kunnen werken om, naast bovenstaande, meer tijd over te houden om wat vaker spontaan bij mensen langs te kunnen gaan om echt contact te maken.
    Geen drastische veranderingen dus en iets wat ik gedurende de reis naar wat meer financiële vrijheid ook al op andere manieren wat weet in te bouwen in mijn leven.

    Liked by 1 persoon

  23. Pingback: Financiële vrijheid? Of rust…? | Mariimma

  24. Pingback: ZZP en vrijheden | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s