Financiële vrijheid, waarom?

… en wat schiet je ermee op…?

 

Hypotheekweg schreef er onlangs over, naar aanleiding van een bijeenkomst van bloggers die regelmatig over financiële onafhankelijkheid bloggen.

“We kwamen tot de conclusie dat de meeste aanwezigen eigenlijk niet op zoek zijn naar financiële onafhankelijkheid, maar naar Vrijheid. Vrijheid om te kiezen hoe je je tijd invult. Dat kan met betaald werk zijn, met vrijwilligerswerk, met reizen een groot deel van het jaar, Wat je maar wilt. Maar voor deze vrijheid heb je wel een inkomen nodig uit vermogen was de conclusie.”

Dat hij hierover schreef triggerde me. Want ook ik streef naar financiële vrijheid….
Ooit, in 2012, startte ik met een aflossing van mijn hypotheekschuld omdat mijn huis zwaar onder water stond: zo’n 50.000 euro. Ik overwoog toen te verhuizen en daar was dan wél voor nodig dat ik niet met zo veel restschuld mijn huis zou verkopen.

Die verhuisplannen die schoof ik vrolijk voor me uit. Nog steeds (maar niet lang meer!). Maar dat aflossen bleef ik doen. En ik veranderde nog veel meer in hoe ik met mijn geld om ging. In 2014 lichtte ik àl mijn uitgaven door. Ik kwam erachter dat ik een aantal dubbele abonnementen had. Ik zegde verzekeringen op. Vanaf dat jaar stap ik jaarlijks over van energieleverancier en na aanvankelijke krappe budgetten, liet ik dat wat meer los maar voor de niet biologische boodschappen kijk ik nof altijd naar de kiloprijs. Ik stopte (bijna) met impulsaankopen. Ik ging minder voedsel verspillen en liet me door prijs leiden bij de keuze van zorgverzekering. Ik sleutelde aan mijn woekerachtige hybride hypotheekpolis en stortte jaarlijks bij in het spaardepot nadat ik er een spaarhypotheek van maakte.

Ook ging ik – een paar jaar later – eens nadenken over mijn zakelijke uitgaven en deze reduceerde ik zó extreem dat ik me er achteraf een beetje voor schaam dat ik meer dan tien jaar lang het geld zo over de balk smeet “omdat het tóch op de zaak is dus aftrekbaar” (right…).

 

Ik heb inmiddels, drie jaar nadat ik mijn geldkraan een slag dicht draaide, meer spaargeld dan ooit. En dan beleg ik ook nog. En ik crowdfund (een beetje). Nog steeds houd ik al mijn uitgaven bij in lijstjes en grafiekjes.

In de tussentijd bleef ik aflossen. Wanneer mijn komende aflossing verwerkt is, zit ik op bijna een derde van mijn oorspronkelijke schuld: 206.000 euro in plaats van de oorspronkelijke 300.000. Ik stortte ook zo’n 20.000 euro bij in het spaardepot en ontving bovendien jaarlijks 5% rente op het bedrag dat nu in dat depot zit (ongeveer 30.000 euro zit er nu in ten opzichte van 3.000 euro toen ik startte met nadenken).

 

Niet meer onder water dus en dat is een understatement. Maar waarom houd ik dan nu niet op met dat spaarzame gedoe? Waarom koop ik niet een vette auto, bijvoorbeeld? Waarom niet vaker op terrasjes of nieuwe kleren? Ik kan dat toch màkkelijk betalen?!

Waar ben ik eigenlijk mee bezig, financieel gezien? En wat wil ik er nou wèrkelijk mee bereiken?

 

….daar ga ik maar eens een weekje over nadenken….

 

Ik ben wel benieuwd of jíj voor ogen hebt wat je nu eigenlijk wil bereiken met besparen, aflossen en een spaarzaam leven?

Of doe jij daar überhaupt niet aan mee?

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, consuminderen, dromen, financieel-plan, geld, hypotheek, sparen, toekomst. Bookmark de permalink .

18 reacties op Financiële vrijheid, waarom?

  1. Ineke zegt:

    Ik ben een aantal jaar geleden tot de conclusie gekomen dat ik niet wil gaan zitten wachten tot ik van de overheid met pensioen mag. Ik had toen best al redelijk wat spaargeld, want ik was altijd al een consuminderaar, maar dat ik daar ook mijn huis mee af kon lossen was nog niet in me opgekomen. 😉 Ik had een bijzonder slechte beleggingshypotheek die ik me toch een beetje aan had laten praten, onkunde vooral. Ik heb die omgezet in een andere vorm en ben als een gek gaan aflossen. De laatste aflossing was ongeveer 6 jaar geleden dus daar geen kosten meer behalve ver. van huiseigenaren en de gemeentebelasting.

    Toen weer als een gek gaan sparen. In eerste instantie alleen spaarrekeningen maar vond dat op den duur toch niet opschieten dus ben ik een jaar of drie geleden ook gaan beleggen. Groene aandelen, indexfondsen en ik had een groen deposito die nu nog loopt tegen 3 procent. Recent ook begonnen met via een beleggingplatform beleggen, maar ook weer in goed bekend staande beleggingsfondsen. Dit naar aanleiding van een blogpost van een financieel belegger. Ik leg alleen nog via dit platform in nu, de rest laat ik gewoon staan waar het staat. Ik wil er met 60 uit en dat gaat me ook wel lukken. Verder heb ik ook nog recht op een ABP pensioen en AOW natuurlijk. Ik red het daar wel mee.

    En ja het gaat me inderdaad om de vrijheid te doen wat ik zelf wil en niet zozeer veel geld hebben. Maar geld bied me wel de mogelijkheid. Ik woon alleen en heb een benedenmodaal salaris want ik werk part-time. Dus een laag inkomen hoeft geen beperking te zijn je droom te verwezelijken. Heel goed op je uitgaves letten is echter wel een hoofdvoorwaarde, anders ga je je doel niet bereiken.

    Liked by 1 persoon

  2. puckie zegt:

    Voor mij gaat het ook niet om financiele vrijheid, maar om rust en keuzevrijheid. Ik heb de vrijheid om een opdracht te weigeren als ik wil, de vrijheid om veel thuis bij mijn kindje te zijn, de vrijheid om mijn kind later te laten studeren (als er belangstelling in die richting is). En rust: Vorig jaar had ik onverwacht een rechtzaak tegen mijn ex, vervelend, raakte me erg, maar qua financieen hoefde ik me er niet druk om te maken. Spaargeld maakt dat ik geen stress heb bij een maand minder inkomen als zelfstandige. En zo heb ik meer voorbeelden.

    En daarnaast geef ik mijn geld uit aan leuke dingen. Dus ik zit rustig op het terras, als ik dat wil. Niet omdat het hoort of omdat ik drinken ben vergeten mee te nemen. Sparen is leuk, geld overhouden is leuk, maar ik wil nu ook graag leuke dingen doen, of dingen die ik belangrijk vind.
    Groetjes Puckie

    Liked by 1 persoon

  3. Astrid zegt:

    Als je jezelf niets meer gunt om zoveel mogelijk te besparen gaat mij te ver.
    Een gezonde verhouding tussen gebruik maken van je geld en sparen lijkt mij prima.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik lees je blog erg graag omdat jij ook aan jezelf kritische vragen stelt, vragen die mij ook bezig houden. Hoewel we in een heel andere situatie zitten. Toen ik begon met het lezen van blogs over aflossen hypotheek en consuminderen omdat we zelf ook kritisch moesten kijken naar onze inkomsten/uitgaven en een huis wat onder water stond, werd ik erg aangestoken door het aflos virus. We zijn dus enkele jaren bezig geweest om ons huis weer boven water te krijgen en dat is inmiddels gelukt. Er zit nu een redelijke overwaarde op. Inmiddels zijn onze uitgaven weer hoger (zorgkosten) en onze inkomsten dalen, om nog verder af te lossen moeten we heel veel (leuke) dingen laten. Dus wij hebben besloten niet verder af te lossen maar het geld dat wij over houden gewoon lekker van te leven. Ik baal best dat het niet én én kan, want dat lijkt mij heerlijk, zeker weten dat je altijd genoeg hebt en zo is het bij ons zeker niet. Maar mede gezien mijn spierziekte, doen we nu vooral veel leuke dingen, met name veel reizen/uitjes omdat ik dat nu nog kan. De afgelopen jaren zijn we nogal vaak geconfronteerd met mensen die plotseling ziek werden/overleden, ook erg jong (en kinderen) en dan heb je in feite heel erg weinig aan geld. Dus het lijkt mij erg goed dat je nadenkt over wat je nu eigenlijk wil met die financiële vrijheid, hoewel ik denk dat jij daar prima in staat en ik bij jou vaak wel “het evenwicht” lees, wat ik in sommige blogs mis. Minder consumeren maar meer en meer geld willen hebben dat rijmt bij mij eigenlijk niet. Dan zou ik toch weer een groot deel weggeven. Dus conclusie wij besparen zoveel mogelijk op vaste lasten, boodschappen en kopen geen onnodige zaken. We geven (veel) uit aan ervaringen en proberen nog een beetje te sparen omdat geld achter de hand te hebben.

    Liked by 1 persoon

  5. Claudette zegt:

    Wij hebben een ontslagvergoeding en onverwachte schenking gebruikt om flink af te lossen. Nu met lagere maandlasten ervaren wij ook veel vrijheid. Vooral devrijheid om lekker op het terras te gaan zitten, zomaar een keer uit eten of luxere boodschappen (voornamelijk bio vlees en goed brood en fruit) en er is ruimte om wat te sparen. Sparen om af te lossen zodat we minder kunnen gaan werken zonder in te leveren op de luxe dingen die we nu kunnen doen.

    Liked by 1 persoon

  6. Theda zegt:

    Ik weet dat aan het eind van dit jaar mijn inkomen € 175 per maand netto naar beneden gaat, kind wordt 12 en dan vervalt de inkomensafhankelijke combinatiekorting. Een jaar later zak ik nog verder want dan vervalt (terecht) de partneralimentatie ook. Maar met een steeds duurder wordend kind moet je daar wel echt rekening mee houden. Topsport is behoorlijk prijzig ondanks de sponsoring.

    Liked by 1 persoon

  7. Ik wil graag kunnen stoppen met werken. Daar zit ook bij, dat ik me realiseer dat mijn specifieke beroep er misschien over tien of twintig jaar niet meer is. Of dat ze mij dan niet meer willen hebben. Dan wil ik op zo’n moment zeker graag de vrijheid hebben om te kunnen zeggen: oké, dan stop ik gewoon met werken. Natuurlijk zal ik dan de vrijheid hebben om toch te blijven werken, of parttime, of vrijwilligerswerk, maar dat is dan geheel mijn keuze en niet omdat er iets moet.

    Eén aspect wat voor mij ook telt, is verspilling tegengaan. Niet dat ik extreem milieuvriendelijk bezig ben, maar als ik minder troep koop en verbruik, is dat denk ik ook goed voor het milieu en misschien wel de samenleving. Dat is een mooie extra motivatie.

    Liked by 1 persoon

  8. Ivy zegt:

    Een spaarzaam leven leiden wij niet echt. Wij houden onze buffer in stand en geven verder uit wat we willen. Proberen overigens wel op het milieu te letten.
    Ons huis is hypotheekvrij, mijn man (nu bijna 62) wil nog 2 jaar werken in z’n eigen bedrijf en dan afbouwen. Onze pensioenen zijn inmiddels afdoende geregeld en eigenlijk zou mijn man nu ook al wel kunnen stoppen, hoewel we dan wel iets zuiniger zouden moeten leven. In het geheel niet erg! Wij beseffen dat wij bevoorrecht zijn.

    Sinds onze verhuizing naar een ander deel van het land heb ik geen betaalde baan meer (lastig als eind vijftiger iets te vinden, helemaal in deze regio), maar om nou te zeggen dat vrijheid álles is als je niet meer hoeft te werken…… Ik mis bijvoorbeeld de sociale contacten met collega’s/klanten.
    Heb zelf wel iets kleinschaligs opgezet, maar dat is voor mijn gevoel toch anders. Doe daarnaast wat vrijwilligerswerk in een verpleeghuis, maar wil dit beperkt houden. Ik ben niet echt voor vrijwilliger in de wieg gelegd, houd niet van dat geneuzel en het moeten doen wat anderen me voorschrijven. Ligt aan mij hoor.

    Wat velen vergeten is dat Vrijheid of Vrijwillig Niet Meer Werken geld kost. Je moet een flinke spaarpot hebben wil je op je (ik zeg maar iets) 55ste kunnen zeggen ‘ik stop, maar wil nog wel op dezelfde voet verder leven’. Of:’ nu ga ik jaarlijks 6 maanden reizen en alleen maar leuke dingen doen’. Ten eerste verveelt dat volgens mij en ten tweede kost dit (veel) geld en je vaste woonlasten gaan daarnaast ook nog eens gewoon door. Volgens mij wordt het idee van vrijheid te veel geïdealiseerd.
    Misschien de knop omzetten in het hoofd en werk niet alleen maar als verplichting zien? De mensheid wordt tenslotte steeds ouder en moet dientengevolge langer werken om überhaupt de pensioenen betaalbaar te houden. Als iemand op z’n/haar 30ste al zegt dat hij/zij er genoeg van heeft, dan wacht hem/haar nog een lang en moeizaam leven.

    Liked by 1 persoon

  9. Marjolein. zegt:

    Ik wil de vrijheid hebben om minder te werken, wanneer ik dat wil. En ik heb een plakband pensioen, want heb jaren buiten de EU gewerkt en gewoond. Dus ik heb een bescheiden woning gekocht in een (nog niet) hippe wijk. En ben die zsm gaan aflossen. Nu nog ongeveer 5 jaar te gaan. Ik ben dan 55. Ik heb erfpacht dus ben me daar ook mee bezig aan het houden, ik ga dar ws afkopen, of iig laten vastleggen voor afkoop voor het verhipt hier. Groter wonen wil ik niet, nieuwe auto ook niet.
    Ik bezuinig niet op eten alhoewel ik vaak eten met de 35% korting sticker koop. Ik heb gewoon niet zoveel dingen nodig, mijn geluk ligt daar niet. En ik krijg een gevoel van rust als ik denk aan schuld vrij (hypotheek vrij) leven. Ook als ik dan nog gewoon blijf werken. Maar ik heb het idee dat ik,dan meer opties heb. Time will tell

    Liked by 1 persoon

  10. Nona zegt:

    Wij gaan voor financiële onafhankelijkheid, en niets minder! We hebben een lineaire hypotheek, en binnen 14 jaar zijn we daar ook van af. Ons huis heeft een flinke overwaarde, maar we zijn niet van plan binnenkort te verhuizen, dus dat is eigenlijk niet belangrijk.
    Achja, wat is FO eigenlijk he?
    Mn man heeft zn ontslag gehad en binnen twee maand eindigt zn job. Veel mensen zouden dat vreselijk vinden maar voor ons is het een nieuw begin.
    Ikzelf heb mn job twee jaar geleden gelaten voor wat het was en ben een klein bedrijfje begonnen (intussen is er ook een 2e bedrijfje).
    Met de inkomsten uit mn twee bedrijfjes redden we het wel met onze drie kindjes. We kunnen zelfs nog iets sparen. We hebben ook natuurlijk een buffer achter de hand voor als er iets echt mis zou gaan. Manlief heeft dan binnenkort tijd om een paar grote klussen in huis aan te pakken én we zijn allebei thuis om onze 3 kindjes met autisme bij te staan.
    Is dat financiële onafhankelijkheid? Misschien niet volledig, want ik werk nog ongeveer 10-15 uur per week. Maar Ik ben mn eigen baas, we zijn beiden thuis en we hoeven ook niet op een houtje te bijten ofzo. Voor ons is dat goed genoeg.
    Groetjes,

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      En je man krijgt een uitkering?

      Like

      • Nona zegt:

        Ja de eerste tijd gaat mn man zeker een uitkering krijgen. Heb ik niet ingecalculeerd om rond te komen maar is wl bijzonder handig nu we zo n grote verbouwingen moeten doen. Ik vind het ook eigenlijk niet meer dzn normaal dat ie een uitkering krijgt: hij werkte 4 jaar non stop voor desbetreffende firma.
        We krijgen ook kindergeld voor die drie kindjes van ons én ik krijg ook nog een kleine uitkering omdat ik thuis ben (yep, allemaal België).
        Hebben we “recht” op al die bijdragen en uitkeringen? Ja, zeker wel.
        Zijn er mensen die het meer dan ons zouden kunnen gebruiken en zouden ze dat hele systeem moeten herbekijken? Misschien wel, maar we kunnen ook niet zomaar buiten de maatschappij gaan staan.

        We kunnen onze eigen boontjes doppen en rondkomen met de inkomsten van mn twee bedrijfjes alleen, maar die premies, kindergelden en uitkeringen maken het ons de komende tijd nét iets makkelijker.

        Like

      • mariimma zegt:

        Je hoeft je niet te verdedigen hoor. Ik vroeg me alleen af of jullie konden rondkomen van alleen wat jij verdient.

        Like

    • Miranda zegt:

      Hoi Nona,
      Ik vind het erg knap hoe je het doet. Ik wil mijn baan ook gaan opzeggen en mijn partner ook. Onze banen zijn zeer. En wat het systeem betreft ben ik het helemaal met je eens.
      Wij hebben ook niet verzonnen dat stoppen met werken pas mag in mijn geval op mijn 72 ste. Wat eerst 65 jaar was! Dan kan ik in het systeem blijven of een creatieve manier vinden om hieruit te stappen of gedeeltelijk eruit te kunnen stappen. In mijn geval een eigen onderneming beginnen.Zou graag met je in contact willen komen.
      Groetjes, Miranda

      Like

  11. Niet-bloggende-Marion zegt:

    Voor mij staan rust en vrijheid voorop. Ik wil geen stress hebben om zorgen over geld over bezittingen. Dat gaat niet alleen op voor tekorten, maar óók voor bezittingen. Ik heb bijvoorbeeld nu een auto die voor mij heel comfortabel is en waar ik echt van geniet. Als ik een auto zou kopen die twee keer zo duur zou zijn zou ik bang zijn om er schade mee te rijden. Het bezit zou mij dan meer stress dan plezier opleveren. Hetzelfde geldt voor mijn woning, die is relatief klein, maar wel heel vrij gelegen dichtbij de binnenstad. Ik zou op zich best wat groter willen wonen, maar realiseer mij ook dat dat veel meer onderhoud vergt.
    Qua doelen, eerst wilde ik altijd maar meer en meer spaargeld, op een gegeven moment had ik blijkbaar genoeg buffer om dat stemmetje in mijn hoofd te sussen. Ik merkte dat ik niet meer snakte naar meer. Ik ging weer makkelijker geld uitgeven.
    Nu heb ik onlangs best veel stress gehad van een aantal zaken en merk ik dat ik het fijn zou vinden om het roer om te kunnen gooien of niet meer te hoeven werken. Ik merk dat ik daardoor weer anders naar mijn uitgaven kijk. Nu consumeer ik meer naar wat bijdraagt aan mijn geluk in plaats van ‘oh ja, dat is ook wel leuk’. Dat scheelt zonder moeite heeel veel geld. Het grappige is dat het ook rust geeft in mijn hoofd. Het brengt meer dan een groeiende spaarrekening.
    Eerlijk gezegd vermoed ik dat ik het traject naar financiële vrijheid misschien wel leuker vind dan de fase waarin ik die vrijheid heb.

    Liked by 1 persoon

  12. Pingback: Financiële vrijheid? Of rust…? | Mariimma

  13. Pingback: ZZP en vrijheden | Mariimma

  14. Pingback: ZZP en vrijheden | Mariimma

Reacties zijn gesloten.