Een echte klacht

Gisteren diende ik officieel een klacht in bij het bovenschoolse bestuur over de school van mijn meisje.

Ook deed ik een melding bij de schoolinspectie.

Het komt erop neer dat ik heb moeten concluderen dat voor mijn meisje op oneigenlijke argumenten besloten is om in het komende schooljaar te kleuteren.


De schoolrijpheid van mijn dochter is bepaald op basis van een zogenaamd “leervoorwaardenonderzoek” van een uur, dat is afgenomen door de IB-er die op dat moment voor mijn dochter totaal onbekend was. Het is bekend dat afnames van tests bij jonge kinderen niet erg valide zijn wanneer een kind zich niet veilig voelt bij de afnemer, bijvoorbeeld omdat het kind deze persoon nog nooit gezien had. Bovendien stond de uitslag uit de test al vast, al maanden voordat de test afgenomen werd: Zonne zou nog een jaar moeten kleuteren en de IB-er heeft gedurende de test “geshopt” naar argumenten om dit besluit te onderbouwen.

De observaties en interpretaties van de IB-er herkende ik niet. Mijn dochter kan wél huppelen, lieve mensen, dat heeft u goed gezien in mijn blog van gisteren. En dat een meisje dat tijdens de schrijfmomenten gedurende een testafname vraagt “wat gaan we nu doen?” niet schoolrijp zou zijn, omdat schoolrijpe kinderen nu eenmaal naar buiten gaan zitten kijken om te beschrijven wat ze daar zien, dat is natuurlijk een b*llsh!t verhaal…..

Er is ook gewoon onjuiste voorlichting aan mij gegeven over vroege leerlingen: volgens de IB-er zouden deze kinderen bijvoorbeeld meer kans hebben op het ontwikkelen van anorexia.

Ja, echt!

En Zonne zou nog een jaar moeten kleuteren omdat ze niet vloeiend zou huppelen en daaraan kon de IB-er zien dat haar organen nog verder moesten incarneren.

Het is natuurlijk algemeen bekend dat organen in de kleuterklas veel beter incarneren dan in de eerste klas… (raap me op!! 🙂  )

Achterliggende reden is natuurlijk dat de eerste klassen op deze school volgend jaar al overvol zijn en de directeur beloftes omtrent klassegrootte heeft gedaan die hij niet kan waarmaken (maximaal 28 kinderen bleken er 34 of 35 te worden, waarbij mijn dochter nog niet meegeteld was).

Al vóórdat de IB-er Zonne heeft getest, heeft de directie aan ouders van de aankomende eerste klassers gecommuniceerd dat er “geen kinderen bij zouden komen”. Er is toen nadrukkelijk gevraagd naar herfstkinderen en bespreekgevallen. Daarvan zou geen sprake zijn, volgens de directie, terwijl de juf nog in diezelfde week mij had verteld dat mijn herfstkind wel degelijk een bespreekgeval was…

Er is dus, buiten medeweten van mij en de vaste juf om, besloten dat mijn dochter nog een jaar zou moeten kleuteren. Gedurende het hele test-en-bespreek-traject stond dat al vast. De directeur heeft mij later verteld dat de test alleen maar is afgenomen omdat juf dat nu eenmaal aan mij beloofd had, maar dat de uitslag al maanden vast stond.

Ze waren alleen nog even niet op het idee gekomen om mij dat te vertellen. En ook de juf wist van niets.

Dat zowel moeder als juf zich niet herkent in de testuitslag is natuurlijk bizar. En dat de professionele mening van de juf gewoon compleet genegeerd is, kan natuurlijk niet!

Lekker ethisch ook, om met een negatief gekleurde bril op, mijn meisje een uur lang kikkersprongen en huppelopdrachten te laten uitvoeren………

Ook is me uit alle gesprekken met bijvoorbeeld de juffen van de BSO, aan wie ik antroposofisch advies gevraagd heb, en ook met méérdere ouders van de school, duidelijk geworden dat er een lange reeks van negatieve incidenten geweest is rondom de rol van de IB-er op de school, die al tot veel verdriet, frustraties en zorgen geleid heeft bij heel veel ouders. De IB-er, met PABO-achtergrond, deinst er niet voor terug om zich als een soort psychiater te gedragen, niet gehinderd door enige kennis van zaken of ethisch besef. Ook is er geen toezicht op haar rol en de wijze waarop zij daar invulling aan geeft.

Ik ben echt geschokt dat dit nog kan in deze tijd.

 

Wij gaan weg van deze school en ondanks dit traject was dat een erg moeilijke keuze. Ik zie namelijk geweldige docenten rondlopen op de school. Kinderen voelen zich er fijn. De vieringen zijn fantastisch en de ouders zijn heel betrokken.

Het motto van de school is “worden wie je bent”. Ik hoop van harte dat ik door deze klacht een beetje kan bijdragen aan dat kinderen om te beginnen eens gezien kunnen worden zoals ze zijn. Dat lijkt me een goede basis voor ze om vervolgens te worden wie ze zijn. En dat ze gezien worden zoals ze zijn, daar is bij mijn dochter geen sprake van geweest………

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in opvoeddingen, Persoonlijk, vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

24 reacties op Een echte klacht

  1. Janneke zegt:

    Heel goed van je dat je een klacht hebt ingediend. Nu is mijn vraag naar jou toe wat huppelen met school te maken heeft? Ik lees iets over organen? Mijn dochter “klaagt” ook namelijk dat haar gezegd wordt dat ze niet kan huppelen. En juf heeft het de vorige tien minuten ook aangekaart, maar te verbouwereerd om daar op te reageren. Ik zie het nut er namelijk ook niet van in, dan gaan we net als haar broer het fysio traject wel in. Maar naar mijn idee kan ze dat wel allemaal alleen nog wat houterig en we oefenen dat inderdaad ook gewoon wel door te dansen in de kamer of buiten met het spelen. Gewoon spelenderwijs, hoor. Ik zie bij haar geen rare dingen zeg maar, die ik niet vind passen bij een meisje dat bijna 5 wordt. Hoewel ik dus niet echt vergelijkingsmateriaal heb, want zoon heeft een klas overgeslagen en hebben we door zwemles en schrijven fysio laten volgen. Wat hem heel erg goed heeft geholpen. Sorry voor het lange warrige verhaal, maar binnenkort 10 minuten gesprek en dan heb ik misschien wel wat nuttigs te melden;-)

    Like

    • mariimma zegt:

      Op de vrije school geloven ze erin dat kinderen die nog een zogenaamde “slurfmotoriek” hebben, niet klaar zijn om echt te gaan “leren”.
      Een slurfmotoriek is wat baby’s hebben: dat ze symmetrisch bewegen (denk aan het met twee armen tegelijkertijd zwaaien in de wipstoel) en dat zou iets zeggen over de rijpheid van de hersenen. En als je niet kunt huppelen ben je dus te symmetrisch en zijn je hersenen niet rijp genoeg. Of zo.
      Dat verhaal van organen is zoals ik al zei bullshit. Maar dat is mijn persoonlijke mening.

      Overigens lees ik hele andere informatie wanneer ik google op slurfmotoriek, dan wat die IB-er mij heeft lopen vertellen, dus ze moet inderdaad maar eens met pensioen…!

      Overigens heb ik een neefje van 14 die in de tweede klas van het gymnasium zit. Die kan nog steeds niet huppelen.
      Ik heb gezocht naar wetenschappelijke onderbouwing van de theorie dat slurfmotoriek iets zegt over de rijpheid van hersenen en dat heb ik niet gevonden.

      Steiner is geboren in de 19e eeuw. Sommige antroposofen houden iets te stevig vast aan alles wat hij ooit heeft bedacht. Ik ben blij dat psychiaters na Freud wél verder gegaan zijn…..

      Like

      • Olga zegt:

        Er wordt heel veel onzin verkondigt in psychologenland over motoriek en cognitieve ontwikkeling. Zo hebben mijn kinderen bijvoorbeeld nooit echt gekropen, volgens de gangbare theorie leidt dat er toe dat ze later problemen krijgen met ruimtelijk inzicht en rekenen. Nu is mijn oudste inderdaad wat houterig, maar rekenen kan hij als de beste. Slechts 2 fouten op de eindtoets groep 8.

        Like

  2. Nona zegt:

    Whoehahahah! Slurfmotoriek??? Huppelen???? Organen???Waar zijn ze daar in NL allemaal mee bezig?
    Ik heb de afgelopen jaren mn 2 meisjes met autisme en leerstoornis de kleuterjaren weten ‘doorhuppelen’ (sorry, kon het niet laten) 🙂
    Hier in Belgie zijn we niet bezig met dat soort gedoe, en geloof me, ze zijn hier wél erg streng en veeleisend voor de kindjes. Zo moest oudste dochter in het eerste kleuterklasje (2,5-3 jaar oud dus) een verhaal kunnen vertellen over de actualiteit!?! Er werd ook geken naar de motoriek van de kindjes en alles werd in een soort rond diagram netjes bijgehouden door de juf.
    Allemaal mooi en fijn, maar mijns inziens best wel nutteloos.
    Beide dochters hadden trouwens nooit problemen in het kleuteronderwijs, dat begon pas later, maar das een ander verhaal.
    Waar zijn ze toch allemaal mee bezig? Ikzelf heb enkel het laatste half jaar van de kleuterschool gedaan en ik ben toch ook volwassen geworden, zelfs met de nodige diploma s 🙂
    Ik ben erover aan het nadenken om onze peuterzoon ook enkel het laatste half jaartje van de derde kleuterschool te laten volgen.
    Goed van je klacht! En wat erg dat mensen zich daar allemaal mee bezig moeten houden. Laat kindjes toch vooral kind zijn.

    Like

  3. greet zegt:

    In de WMO (zorg via de gemeente) zie ik vaak dat niet gekwalificeerden zich dokter of psychiater wanen, zelfs met de behandeling bemoeien. Wat dat betreft verbaast me de IB-er niet. Maar het hoort niet, dus goed van je dat je een klacht indient.
    Ik ben sportjuf en ik heb volwassenen boven de vijftig lesgegeven die nog niet kunnen huppelen, er een soort sillywalks van maken. Ben benieuwd wanneer hun organen geïncarneerd zullen zijn….Sjee zeg, wat een onzin.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Tja dat is ook precies mijn probleem met deze mevrouw. Ze maakte ook een opmerking over dat Zonne haar pen te krampachtig zou vasthouden. Dat doet ze inderdaad. Ik ook. Gelukkig zit ik inmiddels niet meer in de kleuterklas….!

      Overigens vind ik die wildgroei van semi-psychiaters echt een heel ernstige zaak. Deze mevrouw had naar aanleiding van haar “geweldige” test nog een groot aantal vragen aan me. Sturende beschuldigende vragen. Over de opvoeding.

      Dat kan echt niet natuurlijk. Ze is geen maatschappelijk werkster en geen psycholoog, maar een juf die in de jaren 70 PABO gedaan heeft en daarna een cursus voor remedial teaching. En misschien wel een paar eendaagse na- en bijscholingsdagen om intern begeleider te worden. Tssk!!

      Like

  4. mariimma zegt:

    Reactie op Puky;s comment: ik ben me bewust van je tip, dat is ook de reden waarom ik jouw reactie heb verwijderd: ik wil mensen niet actief op ideeën brengen….

    Like

  5. I. zegt:

    Succes met het klachten indienen, wij hebben helaas ook ervaring, zij het op een voortgezetonderwijs school. De directie staat achter de leerkracht, jij als ouder bent gek, en moet een hulpverleningstraject in. Dit is in het kort wat er gebeurt, vertel maar rond over je ervaringen, wordt niet te boos, en zoek iets anders. Vergeet wat is gebeurd, er zal ws niets worden gedaan met je klacht, zeker niet als die niet volgens de regels is ingediend.

    Like

    • mariimma zegt:

      Om frustraties tegen te gaan heb ik ook een maand gewacht met de klacht. Inmiddels zijn de emoties namelijk wel gezakt….

      Like

  6. KruidigMeisje zegt:

    Mijn zoon is nu school door (nou ja, hij doet nu universiteit). Hij is door allerlei IB-etc figuren gezien, want hij is een autist. Een echte. En ik heb van allerlei level deskundigheden gezien. Dit is helaas geen uitzondering.
    Als ouder ben je echter wel in de processen afhankelijk van deze mensen. Soms volledig afhankelijk. En verweer is lastig (zeker als je niet nog een dossier vol andere observaties en metingen en diagnoses enzo hebt). Dus je helpt zeker ouders van nog-niet-gediagnoticeerde kinderen hiermee. Om onterechte diagnoses te voorkomen en terechte diagnoses niet te missen. En terecht gediagnositiceerde kinderen goed te laten helpen.
    Dank je.

    Like

    • mariimma zegt:

      Ik heb inderdaad een klacht ingediend om de kans wat kleiner te maken dat dit over een paar jaar nog steeds zo gebeurt…. en weinig verwachtingen.

      Ik kan me gewoon erg ergeren aan andere ouders met soortgelijke verhalen die niets gedaan hebben.

      Like

  7. Mama Tinus zegt:

    Fijn dat je in elk geval een keuze hebt kunnen maken voor jouw dochter. En terecht dat je een klacht indient. Inhoudelijk onzin, maar de gang van zaken is ook echt verachtelijk.

    Like

  8. Corinne zegt:

    Ik zou zeggen kom naar Zeeuws Vlaanderen :). Ik moet zeggen dat ik hier de andere kant van de medaille heb. Mijn 5 jarige hoogbegaafde autistische dochter mag na de zomervakantie naar groep 3. Hier heb ik gelukkig alle medewerking gekregen van de school en de IB-er. Mijn meisje heeft zich ontpopt van een boze gefrustreerde kleuter die zich niet begrepen voelde naar een vrolijk en leergierig meisje. Ze zijn zelfs bezig met informatie in te winnen over onderwijs aan hoogbegaafde kinderen, zodat de wil en de motivatie om te leren behouden blijft. Terwijl ze sociaal in de klas wel goed op der niveau zit. Even ter informatie ze moet nog naar groep 3 maar leest al dus die gaat der klasgenootjes snel voorbij zijn terwijl die gemiddeld anderhalf jaar ouder zijn. Ik snap het nut van doorkleuteren ook niet echt als het niet noodzakelijk is. Ben blij dat ik zoveel medewerking van de school krijg. Dat mag natuurlijk ook wel eens gezegd worden.
    Ik hoop dat jullie ook snel een school naar jullie zin vinden.
    Groetjes Corinne

    Like

  9. e zegt:

    ik probeer me er niet te druk om te maken, zit in soortgelijke situatie. ik heb genoeg om me druk om te maken in het leven. Te vroeg geboren tweeling met slechte motoriek, zeer waarschijnlijk nog niet rijp voor groep 3. we zullen de citoscores afwachten…Bij ons nemen de juffen de cito`s af. Eerst ook weerstand bij mij, ze zijn best slim! maar probeer me erin te berusten. Het is niet erg als ze een jaar extra moeten kleuteren. Waarschijnlijk wel prettig voor ze. ik kan het me nu nog niet echt voorstellen hoe het zal zijn. Heb ook een kind die nu in groep 4 zit, groep 3 is echt pittig. Dus dat is ook sneu als ze dat helemaal nog niet aankunnen. Kunnen en aankunnen. Met als gevolg inderdaad anorexia tot gevolg wanneer je aan alle eisen moet voldoen en steeds die boodschap krijgt. wat dat betreft heeft die vrouw ergens wel gelijk die dat gezegd heeft.

    Like

    • Ien zegt:

      Sorry, maar de oorzaken van anorexia zijn nog nooit opgehelderd. Beetje aanmatigend dus van die juf om kleuterzittenblijven goed te praten met het argument van mogelijke anorexia in de toekomst. Mijn oudste werd naar het speciaal onderwijs gekletst door een overijverige orthopedagoge van wie de baan op de tocht stond en die zich dus moest bewijzen. Wij gelukkig eigenwijs eigen weg gevolgd. Hij is nu afgestudeerd als archeoloog en heeft zijn eigen bedrijf gestart.

      Like

  10. Jenna zegt:

    Heel goed dat je aktie onderneemt. Antroposofie is mooi behalve als het dogmatisch gaat worden. Helaas zijn er sofen die dat zijn en die denken de wijsheid in pacht te hebben. Maar dat is binnen elke stroming, dogmatisch is star. Het incarneren van de organen is onderdeel van de ontwikkeling van de mens volgens de antroposofie. Voor wat het waard is😉 Pik eruit wat werkt en leg de rest naast je neer. Jij maakt duidelijke keuzes voor je kind en dat is het belangrijkste. Doe je goed. Al gedacht aan Malden, vuurvogel, jennaplan?😊
    Groetjes

    Liked by 1 persoon

  11. Allemachtig dat klinkt ook niet zo best. Goed dat je daar weg gaat, zelfs al was het een moeilijke beslissing…

    En wat die slogans betreft… Ik moet de eerste school nog tegenkomen die hem waar maakt. Hier hebben ze er eentje: Samen Uniek. En ook Worden wie je bent… Het klinkt mooi, maar de praktijk is anders.

    Liked by 1 persoon

  12. Astrid zegt:

    Het beste is om je eigen gevoel te volgen. Toen mijn zoon in groep 7 zat , zou hij volgens de leerkracht naar geen enkel vervolgonderwijs kunnen. Ik vroeg wat we daaraan konden doen. Vooral rekenen ging moeizaam. Hij kon me geen adviezen geven .
    Ik ben op zoek gegaan naar iemand ,die hem bijles kon geven. Deze is gewoon begonnen met rekenen vanaf groep 3 , Zij zei : er zit ergens een leemte , waardoor hij niet verder kan..
    Ze heeft hem geholpen en is de bijlessen gestopt toen hij net iets verder was dan zijn eigen niveau groep 7.
    Wat heeft dat hem een zelfvertrouwen gegeven , hij ging weer met plezier naar school. (jenaplan)
    Toch gaf de school hem Mavo advies , gelukkig was er daar een oplettende docent , die zag dat er meer inzat , na de kerstvakantie mocht hij naar Havo/atheneum.
    Uiteindelijk heeft hij 2 universitaire studies afgerond .
    Als ik toen mijn gevoel niet gevolgd had en aangenomen had , dat er niet veel aan te doen was , had het heel anders kunnen aflopen. Dus volg je gevoel , jij kent je dochter het beste.

    Like

  13. Dat is het belangrijkste he, die laatste zin. Dat je kind gezien wordt. Ik heb mijn oudste al eens weg gehaald bij een kinderdagverblijf en net dit jaar bij zijn voetbalclub vanwege hetzelfde argument. Het gaat er niet om dat ze speciale aandacht nodig hebben. Of dat je als ouder een streber bent. Het gaat erom dat ze je kind zien zoals het is. Dat ze er echt naar kijken.
    Ik denk dat dit de beste beslissing is die je kunt nemen. Hoe moeilijk ook. En met school is dat nog een stukje zwaarder dan bij onze voorbeelden, dat realiseer ik me. Dus extra knap dat je hebt door gezet. Goed zo!

    Like

  14. anitawillems zegt:

    Wat frustrerend en vooral verdrietig. Ja, worden wie je bent. Mooie woorden zijn het, maar ieder mens ‘is’ al iemand. Je hoeft jezelf niet te worden.

    Liked by 1 persoon

  15. Pingback: Een nieuwe school | Mariimma

Reacties zijn gesloten.