Een vicieuze cirkel

Ik was de afgelopen paar maanden drukdrukdruk met me verdiepen in regelgeving rondom klassegrootte, schoolbegrotingen, pedagogische voor- en nadelen van grote klassen en – het belangrijkste – factoren die bepalen of een vijfjarige wel of niet schoolrijp is. En daarover vergaderen. Emails sturen. Bellen, advies vragen.

Dat kostte me veel energie en ik merk dat ik het echt moeilijk vind om het hele gedoe achter me te laten en lekker in mijn vel te komen.

Dat komt natuurlijk vooral omdat het best lastig blijkt te zijn om een goede nieuwe school voor Zonne te vinden. Veel scholen zitten vol en andere scholen zijn in deze periode van het jaar druk met afronden van het schooljaar en voorbereiden van het nieuwe jaar. Een gesprek met een moeder die een nieuwe school zoekt voor haar kind, is dan lastig te regelen….

Omdat ik het moeilijk vind om een “nee” te horen, merk ik ook dat ik het school-geregel aan het uitstellen ben. Maar ondertussen blijft het maar aan me zeuren. En daar word ik moe van. Waardoor ik me veelste passief gedraag. Dus het gaat eigenlijk niet zo goed met me.

Zo op het eerste gezicht lijkt er weinig aan de hand: ik verzorg mezelf, ik heb een – redelijk – opgeruimd huis. Zakelijk gaat het erg goed dus financieel ook.

Maar ondertussen verstop ik mezelf in boeken lezen en in de hangmat of op de bank hangen. Om drie uur ’s middags kijk ik uit naar het einde van de dag. Arme Zonne moet regelmatig zichzelf maar zien te vermaken, gelukkig kan ze dat redelijk goed en is ze gewoon zingend aan het knutselen en tekenen of met de playmobil aan het spelen. Maar ’t arme kind verdient gewoon veel meer dan alleen maar rondhangen.

En ja, we gaan af en toe naar de speeltuin, ik spreek zo nu en dan af met een moeder van school. We gaan gewoon iedere zondagochtend klimmen samen. Gisteren gingen we een rondje fietsen en hebben we geoefend met rolschaatsen. Maar nét nu het weer zo lekker is (behalve dan vandaag)  en er regelmatig allerlei leuke activiteiten zijn, blijven we ook wel erg veel thuis. Dat kan heel leuk zijn: samen taarten bakken etcetera. Maar dat gebeurt veel te weinig. We doen weinig leuke dingen, het leven wordt niet gevierd. Er wordt vooral héél veel gehangeld en ik zie dat mijn meisje zich verveelt en eenzaam is…. en eerlijk gezegd ben ik dat zelf óók…!

 

Misschien wil ik te veel. Misschien… maar het voelt gewoon niet fijn om zo passief de dagen door te komen. Toch kan ik voorlopig amper energie vinden om meer van iedere dag te maken, terwijl ik vervolgens óók loop te balen omdat ik er niets van maakt. Een vicieuze cirkel… kom er maar eens uit!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in kwetsbaar-zijn. Bookmark de permalink .

12 reacties op Een vicieuze cirkel

  1. Adriana zegt:

    Vervelend voor je, misschien moet je jezelf doelen stellen, vorig jaar is mijn man overleden en ik had en heb nog steeds veel verdriet maar om te voorkomen dat ik alleen maar voor me uit zit te staren schrijf ik elke week enkele doelen op in mijn agenda. Soms begin ik er met tegenzin aan maar ik doe het wel en het is fijn om weer iets door te strepen dat geeft dan weer een voldaan gevoel.
    Mijn dochters hebben op de Montessori school gezeten, met veel plezier en hebben er later toen ze op de middelbare school zaten en studeerden veel profijt van gehad, omdat ze op school altijd een weektaak hadden en hierdoor al jong leerden hun werk in te delen, verder zaten ze met drie groepen bij elkaar, de grotere kinderen moesten de kleintjes ook helpen, het was een hele fijne schooltijd. Ik wens je sterkte en succes
    Groet Adriana

    Like

  2. minofmeer zegt:

    Dat is heel vervelend,voor jou en zonne.
    Als iemand die regelmatig geen energie heeft kan ik je vertellen wat mij helpt op dat soort momenten.Want ik heb bijna nooit met kind kunnen spelen of op stap kunnen gaan. Misschien heb je er wat aan, aan mijn tip: het gaat niet om wat je doet maar hoe je t doet. Laat zonne toe in je hangmat en lees samen boekjes of elk een eigen boek. Betrek haar in je kleinere werled. Het gaat niet om de actie maar om de aandacht. Benadrukken voor jezelf dat wat je nu doet niet oké is, maakt waarschijnlijk dat je je nog futlozer gaat voelen. De lat minder hoog leggen en realistische verwachtingen over wat lukt in deze periode geven waarschijnlijk een beter gevoel.
    Je bent voor wat ik van je meekrijg via je blog een ontzettend leuk mens en een fijne moeder voor je kind. Ook als je minder energie hebt.

    Liked by 1 persoon

    • Suzanne zegt:

      Wow wat een ontzettend lieve reactie! (ook voor andere moeders fijn om te lezen) en sterkte Mariimma, dit is ook maar een fase 😉 je komt er weer bovenop. Voor nu wel even k*t.

      Liked by 1 persoon

  3. Hanna zegt:

    Wees mild voor jezelf. Jullie hebben zoveel leuke dingen gedaan samen en dat komt ook wel weer. Dit richt echt geen schade aan bij je dochter. De boog kan tenslotte niet altijd gespannen zijn, bij niemand.
    En misschien wil oma een extra keer oppassen?
    Kun je huishoudelijke verplichtingen met haar doen (zoals boodschappen) en kun je haar schooltijd gebruiken om bij te komen en even niets te hoeven.
    Mild zijn voor jezelf hoor! Je kunt niet altijd bovengemiddeld zijn!

    Liked by 1 persoon

  4. Geraldine zegt:

    Misschien moet je minder je best doen.
    Je denkt vanuit een volwassene, maar misschien ervaart jouw dochter dit helemaal niet zo. Kinderen zijn snel tevreden, al denken wij al gauw dat het niet goed genoeg is/ was.
    De leukste jeugdherinneringen van onze kinderen waren de simpelste dingen. Badje in de tuin, onder de sproeier, naar de ijssalon lopen, oid.
    Trouwens, zo weinig onderneem je nu ook weer niet.

    Liked by 1 persoon

  5. Dat meer de deur uitkomen mag hier ook nog wel, hoewel ik het vaak ook heerlijk vind om gewoon lekker thuis te blijven, bij te komen. Qua energie zit ik nu wel weer een stuk beter; mijn ‘zakenreisje’ en de contacten die daaruit voortgevloeid zijn hebben me enorm veel ideeën, inspiratie en zin om wat te doen opgeleverd. Wel allemaal eigenlijk ‘zakelijk’, maar tegelijkertijd ook persoonlijke ontwikkeling. Dat vind ik al een hele plus vergeleken met eerder, toen ik idd ook meer in een vicieuze cirkel zat (waar ik me totaal niet energiek in voelde).

    Liked by 1 persoon

  6. Mammalien zegt:

    Ik herken het hoor, kan me heel ongelukkig voelen als “het” een beetje hangt. de beslssing genomen moet worden maar dat niet echt wil lukken. Op allerlei gebieden, toevallig nu bij ons ook weer nieuwe schoolkeuze.

    Liked by 1 persoon

  7. Carla zegt:

    Vreemd dat de scholen geen tijd hebben …. Ik werk op twee scholen en op beide scholen wordt tijd gemaakt voor gesprek met eventuele nieuwe ouders. Ook al zit de zomervakantie eraan te komen. Is er een “blokkade”omdat je nog niet weet welke richting je wilt zoeken? Zowel letterlijk als figuurlijk? Waar zou je heen willen verhuizen? Heb je voorkeur voor een bepaald type school, behalve de Vrije school? Succes met je zoektocht.

    Like

  8. Ano zegt:

    Balen. Kop op en evt hulptroepen inschakelen. Wees lief voor jezelf. Reactie van minofmeer is waardevol.

    Like

  9. anitawillems zegt:

    Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Alles wat ik zou kunnen zeggen, daar heb jij weinig aan, want jij zit daar en ik zit hier. Eenzaamheid is een grote leegte. Ik denk aan je.

    Like

  10. Oh joh wat moeilijk even! Als ik je blog lees heb je normaal gesproken bijzonder veel energie. Ik vraag me vaak af hoe je het doet. Een periode van iets minder hoort er denk ik af en toe bij. Maar dat je je daar rot over voelt ook. Sterkte daar!

    Like

Reacties zijn gesloten.