Terug uit de relax-stand stap 1: hoe gaat het eigenlijk?

Het werd me even te veel, al die plannen, voornemens en taken die ik voor mezelf bedacht had voor een nóg leuker leven, een tijdje geleden.

Dus toen ik zo halverwege de maand februari was, liet ik het los. En ik leefde gewoon een beetje. We gingen op vakantie en we kwamen terug. Ik liet net iets te veel dingen los in die twee weken waardoor het ná die vakantie behoorlijk hectisch werd qua werk. Dus realiseerde ik me vandaag dat het over tien dagen weer april was….

Waar staan we nu?

Aan sommige doelen en voornemens die ik gemaakt had, hield ik me keurig. Zo ben ik bijvoorbeeld niet als een gek geld uit gaan geven, ook niet tijdens de vakantie. En we zitten in een buikpijntraject (tussenstandje: géén lactose-intolerantie, dus nu toch maar voor de zekerheid bloed gaan prikken voor gluten).

En as we speak krijgt de Sunnybus uitgebreide TLC en dat was hard nodig…

De zolder werd niet aangepakt maar wel is er meer structuur in mijn werk. Hoewel ik nog steeds worstel met mijn uitstelgedrag, maar eerlijk gezegd denk ik dat dat best heel menselijk is…

Het huishouden is nog steeds… ahem… een redelijk drama. Het goede nieuws is dat we nou ook weer niet echt vervuilen en nog meer goed nieuws is dat ik er nauwelijks tijd aan besteed, lekker efficiënt dus. Het slechte nieuws is dat ik op sommige dagen geen onverwachts bezoek zou durven binnen laten en dat ook het koken er enigszins bij ingeschoten is. Wat dat laatste betreft moet ik mezelf echt gaan herpakken: we eten wel érg vaak “dutch tapas“.

Verder drink ik nog steeds meer kopjes thee dan in 2016, was er geen logeerweekend voor Zonne in februari (en ook niet in maart), durf ik nog steeds niet te daten, heb ik wel wat meer gezellige avondjes gepland en gehad en lijkt het voorzichtig-aan iets beter te gaan met mijn schouderblessure. Die misschien wel helemaal niet veroorzaakt is door het klimmen maar verband houdt met dat ik de neiging heb om aan de keukentafel te werken in plaats van op mijn ergonomisch veel verantwoordere werkplek.

En ik doe nog steeds geen yoga.

 

Mooi uitgangspunt dus en de punten “ter verbetering” springen vanzelf in het oog. Maar hoe en wanneer ik dat ga aanpakken? Dat weet ik nog niet. Ik weet alleen dat mijn “social media tijd” voor vandaag haar limiet alweer bereikt heeft. Morgen weer een dag, dus…!

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in babysteps, dagelijksedingen, voornemens. Bookmark de permalink .

7 reacties op Terug uit de relax-stand stap 1: hoe gaat het eigenlijk?

  1. Goed bezig zeg ik! Uitstelgedrag hebben we allemaal last van. Zolang het niet de spuigaten uitloopt mag je dat best een beetje accepteren van jezelf, zeg ik dan maar tegen mijzelf 🙂

    Like

  2. Nans zegt:

    Je woont gewoon in het verkeerde land 🙂 Als je elders was opgegroeid zou je misschien niet eens vinden dat je uitgestelgedrag had.

    Verder heb je vooruitgang op een aantal punten, en stagnatie op een aantal andere. Aangezien je niet aan alles tegelijk kunt werken lijkt het me in totaal een flinke vooruitgang. Het moet ook beklijven he.

    Like

  3. Herkenbaar! Dat je van die torenhoge ambities stelt en ook nog op vier fronten tegelijk. En heel gek, dat dat dan niet lukt. En ik zit dus gewoon weer een rondje blogs te lezen bij het ontbijt, in plaats van een werkplan te maken… 😉

    Like

  4. Allemaal zó herkenbaar! Ik probeer me er maar niet te druk om te maken. Het is toch ook wel fijn als er een beetje ruimte voor verbetering blijft, dan kun je – als je er wél eens aan toe komt – altijd het gevoel hebben dat het nog wat opschiet. Als ik het zo trouwens hoor, dan ben je toch al prima bezig!

    Like

  5. Als je dan eenmaal de teugels los hebt gelaten is er soms geen houden meer aan. Alsof opeens niks belangrijk meer is. Eerst is dat dan wel even prettig, maar op een gegeven moment wil ik daar ook weer uit. Volgens mij heb jij dat stadium nu ook bereikt.

    Like

  6. Als het huishouden zo lastig is, en dat kan ik me goed voorstellen, is het dan geen optie om daar iemand voor in te huren die het voor jou doet? Het moet natuurlijk financieel haalbaar zijn, maar waarom zou je jezelf anders dat plezier niet doen?

    Like

Reacties zijn gesloten.