Fiets

Jij hebt een nieuwe fiets, dat was dan ook de hoogste tijd. Op dat allerkleinste maatje kwamen je knieën nog net niet tegen je kin…

Dus marktplaatsten we een nieuwe fiets en vandaag fietsten we dus samen naar jouw vriendje om te gaan spelen.

Met dat fietsen, stoer op de straat als een Echt Groot Kind, op de terugweg, werd jij wat overmoedig.

De eerste keer dat je viel, leerde jij dat fietsen met één hand toch wel moeilijk is.
De tweede keer leerde je dat je maar beter vóór je kunt kijken want soms is daar ineens een stoep.

Maar ik wil het hebben over wat er gebeurde toen jij voor de derde keer viel.

Je was vol bravoure en wilde me wel even laten merken hoe hard je kon. En hard ging je. Heel hard! Zó hard, dat je ging slingeren. En toen was daar gewoon wéér zo’n vermaledijde stoeprand. En wéér ging jij onderuit. Hard.

En daar liepen drie mannen van middelbare leeftijd. Mannen met een immigratie-achtergrond, noemen we dat tegenwoordig in Nederland.

Eentje pakte jou op. De andere pakte je fiets. Voordat ik überhaupt kon afstappen.

Ze bromden en humden wat. Ach ach. Oei oei. Of je bloed had? (nee). Of je pijn had (jahahahaa).

Ik kreeg jou aangereikt en je pakte mij snikkend vast. De heren stelden mij gerust: het zag er dan wel erg uit maar alles was goed met jou.

Jij kreeg een snoepje, twee zelfs. En toen jij tussen je tranen door dankjewel zei, ach-achten en humden ze glimlachend door. Wat een goede manieren. Wat ben jij lief. Wat ben ik een goede moeder.

Toen je – met dank aan de snoepjes – uitgesnikt was vroeg ik je of je nog wilde fietsen, die laatste 100 meter naar huis. Natuurlijk wilde jij dat want anders moesten we je fiets achterlaten en dat kon natuurlijk niet.

De middelbare heren humden en glimlachten nog wat door. Wat stoer van jou. Wat was je sterk. En mooie krullen trouwens, dat ook.

Eentje keek met een kennersoog je fiets na. Niks aan de hand mevrouw. Is veilig, is goede fiets.

En ze gaven nog een klopje op jouw krullen en mijn schouder. Ze keken nog even of je handen nog heel waren (ja) en je ellebogen. En je maillot was ook nog heel.
Ze waarschuwden je nog dat je gewoon een beetje rustig aan moest doen.

Deze mannen spraken niet zo goed Nederlands, ondanks dat ze hier waarschijnlijk al een tijdje wonen. En ze waren zo te zien waarschijnlijk nog niet op de AOW-leeftijd en toch liepen ze om 4 uur op maandagmiddag over straat. Ze werken dus niet fulltime, waarschijnlijk (ik dus ook niet blijkbaar maar dat terzijde). Misschien zijn ze “Zelfs” werkloos. En er is een grote kans dat ze moslims zijn.

Maar.

Ze lieten betrokkenheid zien. Zorgzaamheid. Meelevendheid en aandacht. Ze waren vriendelijk, inlevend, vrijgevig.
Ze lieten nadrukkelijk zien dat wij dit land, deze stad, deze stoep delen met elkaar. Ze liepen niet aan mijn meisje en mezelf voorbij.

Ik gaf deze heren een lieve glimlach en een hand en vertelde ze dat ik ze lief vond.

Ik geloof in deze mannen. Ik zie ze graag in mijn straat.
Ik geloof in een positieve blik op mijn land, mijn stad en mijn stoep in mijn buurtje. Mét deze drie meneren die onze middag een gouden randje gaven. Ik geloof in menselijkheid, in betrokkenheid en ik geloof in de tederheid die deze mannen lieten zien. Ik vind dat veel belangrijker dan foutloos Nederlands spreken. Met tederheid, medemenselijkheid en aandacht voor elkaar kom je veel verder in dit land, waar jij nog 80 of 100 jaar in gaat leven.

En daarom hoop ik dat mensen die overwegen op de PVV te stemmen, op tijd bij zinnen komen.

Ze hebben nog anderhalve dag.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dromen, positiviteit, Samen-doen, toekomst. Bookmark de permalink .

22 reacties op Fiets

  1. Ingrid (SE) zegt:

    Geweldig ge/beschreven! Tuurlijk is de taal beheersen handig ivm communiceren, maar hoeft niet perfekt (kan ik na 8,5 jaar in Zweden ook nog niet)! Als je elkaar op allerlei manieren maar begrijpt. En dat de ene aan een Allah gelooft, een andere aan God, een derde aan zichzelf….maakt niet uit! Als we maar eens beginnen met elkaar respecteren en om elkaar geven!

    Liked by 1 persoon

  2. Marni zegt:

    Prachtig verhaal, zo is het maar net. Vandaag heb ik voor mijn partij (de SP) weer een paar uur campagne gevoerd, samen met collegalid Atelay (zowel moslim als werkloos, oei…). Samen hebben we zeker vijf PVV stemmers van gedachten doen wisselen. De beste mensen hadden nog nooit van hun leven met een moslim gesproken en het viel enorm mee in de praktijk, dus.

    Liked by 1 persoon

  3. San zegt:

    Geweldig stukje.
    De laatste twee regels zijn wat mij betreft onnodig.

    Like

  4. Lis zegt:

    ik hou mijn hart vast voor aankomende woensdag, maar ik help het je hopen 🙂

    Like

  5. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ik ben het helemaal met je eens.

    Like

  6. Ineke zegt:

    Wat een mooi stukje zeg. 🙂

    Like

  7. Sandrine zegt:

    Ploegendienst is ook nog een heel goede optie. Gewoon full-time werken en waarschijnlijk meer voor een laag loon. Of dat tot hun pensioen dat bij 60 gelegen kan hebben volgehouden.

    Like

  8. Mooi verhaal! En ik hoop met je mee!

    Like

  9. minofmeer zegt:

    Lief die mannen.
    ja ik wacht het met samengeknepen billen af….

    Liked by 1 persoon

  10. Dat is toch een verhaal uit het land waar we allemaal willen wonen: waar iedereen elkaar helpt, je kind veilig is en een snoepje krijgt als het heel erg pijn doet, en de volwassenen glimlachend kijken hoe het kind de wereld weer tegemoet springspeelt.
    Maakt niet uit welk heilig boek je thuis hebt liggen (PVVpartijprogramma, Qu’ran, Bijbel of Loesje). Maakt alleen uit of je je energie wilt geven aan om je heen kijken, gelimlachen en een kind uit de goot oprapen, of aan schelden op mensen in je buurt die het niet doen zoals jij denkt dat het goed is.
    Dat je daarmee zelf een stukje van de wereld maakt, is best wel een lastig concept. Eigen verantwoordelijkheid.
    Denk ik dan he, na 15 jaar Amsterdam-West wonen en 30 jaar diverse suburbia en dorpjes..

    Liked by 1 persoon

  11. Marjolein. zegt:

    Mooi geschreven. Dank je wel

    Liked by 1 persoon

  12. Lonneke zegt:

    Super!
    En dat is ook zeker mijn ervaring met mensen met een ‘immigratieachtergrond’, het zijn vaak de liefste en aardigste mensen die je ooit zal meemaken.
    Daar kan menig Nederlander nog wat van leren 🙂

    Liked by 1 persoon

  13. Mooi verhaal. De meest bijzondere gesprekken voerde ik de afgelopen jaren met mijn Marokkaanse vriendin. Heel verfrissend om eens een ander geluid te horen. Nooit begrepen dat mensen denken dat het met Wilders beter wordt….

    Liked by 1 persoon

  14. plattelandsmeisje zegt:

    Oh prachtig! Ik houd van zulke verhalen. Dergelijke vriendelijkheid en meelevendheid is mooi!

    Like

  15. Grappig dat je invult dat als je op een bepaald tijdstip ‘zomaar’ op straat loopt, je misschien wel werkeloos bent.
    Ik ken veel mensen die rond die tijd er al een meer dan volledige werkdag op hebben zitten. Of dan aan hun tweede werkdag beginnen. Nederlanders, medelanders en alle soorten daartussen.
    Of die net een dagje ingeroosterd vrij zijn, maar wel hele weekenden door buffelen.

    En iedereen kent rond deze tijd een buitenlander die wel aardig is. Dat je daarmee eigenlijk zegt dat je zo niet denkt, dat jouw basisgedachte is dat buitenlanders, immigranten, allochtonen etc ‘anders’ zijn, maar, let vooral op de maar, gelukkig deze niet, vind ik altijd een beetje eng.

    Helaas ken ik ook Surinamers die PVV willen gaan stemmen. Hoe raar is dat dan. Je zou toch denken dat de PVV voor de ontevreden witte Nederlander is.

    Ik denk en vrees dat de PVV wel de grootste partij gaat worden vandaag. Want zelfs mensen die ik ken met familieleden vanuit allerlei windstreken, zeggen dat ze PVV gaan stemmen; om het zaakje eens op te schudden. Dus niet kijkend naar wat het partijprogramma stelt, maar als protest. Waartegen weten ze zelf meestal niet.

    Hoop dat je dochter nog veel van deze lieve mensen tegenkomt in haar leventje. Aardigheid en betrokken zijn bij de mensen om je heen; daar gaat het om.

    Like

  16. Wat een mooi verslag. Het ontroert me. Empathie kent geen taalbarriere.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.