Genoeg?

Naamloos.png

Er worden blogs over vol geschreven. Maar…. consuminderen, wat is dat eigenlijk?

Consuminderen is een neologisme dat aan het begin van de 21e eeuw zijn intrede deed in het Nederlands taalgebied en dat staat voor minder consumeren.

Aldus wikipedia…

Op de blogs wordt veel benadrukt dat het bij “consuminderen” hoort om te bedenken dat genoeg genoeg is. Focus op wat je al hebt. Niet steeds  “meer meer meer” willen. Beseffen dat dat 21e rokje je niet gelukkiger maakt als je er al 20 hebt. Maar ook: beseffen dat geluk niet voortkomt uit dure vakanties en heel veel spullen.

Voor mij is het een jarenlang proces geweest – waar ik nog steeds in zit en dat is helemaal niet erg – om te beseffen dat “reaching for the sky” eigenlijk niet zo veel oplevert qua geluk. Ik was altijd heel ambitieus. Dat was goed voor toen, ik heb er veel van geleerd en mezelf goed leren kennen. Ik ben een kind van mijn ouders, die in het leven veel minder kansen kregen om zich te ontwikkelen en “iets te bereiken”. Ik was ook nog eens een goede leerling, dus natúúrlijk ging ik hoge ogen gooien op die universiteit en in de rest van mijn leven. Dat is me altijd ingeprent en voor mij was ambitie dus een 100% vanzelfsprekendheid.

En ja vervolgens kwam daar die carrière. Ik begon al snel een eigen bedrijf en daar hoorde vanzelfsprekend die groeiambitie bij. The sky was the limit, toch. Blah. En ja ik kocht die snelle bolide en droeg dat mantelpak. Slup. Wij boekten die dure vakanties en ik maakte die lange dagen. Hard en veel werken gaf je een soort status. Meer meer. Pluf. En ik racete van west naar oost, had buitenlandplannen, nam mensen en nog meer mensen aan, lachte om boetes om te hard rijden. Fwat.

Tot ik dus moeder werd. En vervolgens in juni 2012 op het idee kwam om een 1001000 project te starten: 100 leuke dingen in 1000 dagen.

Daar zat amper een “meermeerkowpenkowpen”- doel tussen. Laat staan een “groeistrategie voor mijn bedrijf blah” – doel.

Er was immers geen réden voor, geen reden die er echt echt echt toe doet.

Ik ben in de afgelopen jaren steeds minder ambitieus geworden. En daardoor heb ik véél minder stress. Ik heb veel meer aandacht voor wat ik wél heb. Bovendien weet ik dat dat wat mij (nog) gelukkiger zou maken, niet samenhangt met iets bereiken of iets wat ik wil hebben.

In die zin ben ik ook geen ambitieuze blogger. Ik blog omdat het me helpt “iets van een rode draad vast te houden”. Ik blog omdat ik het vermoeden heb dat mensen mijn zoektocht naar balans tussen later en nu, mijn reis naar een zo fijn mogelijk leven, interessant kunnen vinden. Of omdat ze gewoon nieuwsgierig zijn. Geen idee….. bloggers volgen is de nieuwe reality tv, misschien?

Voor mij is dit blog een dagboek met reacties en die reacties zijn soms heel inspirerend, net als het lezen van sommige blogs. Ik hoef niet de meest gelezen of meest genoemde blogger te zijn. Alsjeblieft niet zeg! Ik word al moe als ik eraan denk…. Ik hoef er ook geen geld mee te verdienen. Ik heb al een baan.

Steeds maar meermeermeer pageviews en bezoekers willen past niet bij mijn ontdekking dat minderminderminder eigenlijk veel leuker is!

Anyway. Ik vind mijn statistieken dus niet persé interessant. Mij maken die aantallen niet uit. Ik houd me niet bezig met publiceren op dinsdag omdat er dan meer pageviews zijn, of publiceren op bepaalde tijdstippen omdat er dan meer views zijn. Ik weet dat ook echt niet.

Gewoon een paar leuke bezoekers, prima!!! En dan gráág ook een beetje kwaliteit en genieten. Dat lijkt me een top consuminderidee…

ik keek vandaag voor het eerst sinds maanden naar die statistieken. Sinds een paar maanden weer een fikse groei in bezoekersaantallen. Hm…. hoe pak je dat eigenlijk aan, genoeglezers…? 🙂

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, dagelijksedingen. Bookmark de permalink .

13 reacties op Genoeg?

  1. Mammalien zegt:

    Over de bezoekersaantallen even geen mening. Wel vind ik het idee van consuminderen, dat wil zeggen niet steeds maar streven naar méér en duurder niet zo prettig. Lijkt me een ongezond principe, al is dat nog steeds wel een beetje zoals het “hoort”. Ik heb het ook weer niet op de consuminderaars die elk toiletpapiertje drie keer omdraaien en al hun uitgaven online zetten. Maar ben me wel bewust van het feit dat het ánders moet. Niet alleen privé (valt nog wel mee) maar vooral wereldwijd. Economische groei is niet ideaal.

    Liked by 1 persoon

  2. Meer door minder zegt:

    Wanneer je met minder toe kan heb je steeds minder nodig waardoor je meer kan doen,
    Genoeg levert meer, rust,tijd,plezier,gezondheid,tevredenheid en een vollere beurs op.
    “Meer door minder”dus.

    Like

  3. Mieke zegt:

    Ik vind je blog erg leuk om te lezen, vooral als je dingen met Zonne beschrijft en over je werk(doelen). En je “worsteling” af en toe met sociale contacten, herkenbaar.
    Dus ik hoop nog veel van je te lezen, groeten!

    Liked by 1 persoon

  4. Gerlinde zegt:

    Bezoekersaantallen zeggen mij ook zo weinig. Moet je moeilijk doen met metatitels en tags en reageren bij mensen met een groter blog dan jij… blergh.
    Weten wat jou gelukkig maakt en het besef dat dat niet groter beter sneller meer is, is wel een van de belangrijkste dingen, denk ik. En het is fijn daar achter te komen voor je beseft dat je je hele leven keihard hebt gewerkt en je kinderen onder je niet zo toeziende ogen volwassen zijn geworden. Goed bezig dus, lijkt mij 😀

    Like

  5. Ineke zegt:

    Ik heb zelf geen blog maar het lijkt me dat je door het schrijven de dingen een beetje op een rijtje houdt (en soms niet;)) en af en toe een comment meepikt waar je wat aan hebt. Eerlijk gezegd lees ik dit liever dan blogs die vol links staan omdat het een ‘verdienmodel’ is geworden. Niet dat deze mensen nooit iets leuks te melden zouden hebben, maar het schrijven lijkt (en is vaak) onderschikt te worden aan het verdienen. Ik lees liever iets zonder onderstreepte woorden. 😉 Gewoon lekker doorgaan zo zolang het je nog bevalt, het moet tenslotte geen baan worden. 😀

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja ik ben soms ook wat achterdochtig als ik blogs lees die onduidelijk zijn over “ik blog gewoon lekker over wat ik wil” versus “ik verdien mijn geld met bloggen”….

      Maakt me niet uit of er geld mee verdiend wordt. Maar wees daar dan duidelijk over…. 😉

      Like

      • Ineke zegt:

        Precies, ik ga alles op zo’n blog voor reclame aanzien ook als dat het helemaal niet is. Die fout maakte ik vorige week maar er werd ook zo duidelijk een merk genoemd. 😀

        Like

  6. Wilma zegt:

    Ik blog niet en gaandeweg ben ik blijven hangen bij bloggers die me aanspreken. Er zijn een aantal vaste bloggers waarvan ik het leuk vind hun wel en wee te lezen. Je blogtitel intrigeerde me vandaag omdat ik jou niet meteen identificeerde met een consuminderaar. Zelf ben ik er wel een sinds jaar en dag. Ik droog geen theezakjes en gebruik het w.c. papier niet aan 2 kanten maar ik leef een beetje volgens de principes van Marieke Henselmans.
    Wij hebben werken altijd beschouwd als een noodzakelijk kwaad en proberen met minder meer te doen en veel van vrije tijd te genieten. Zo hebben we al aardig kunnen sparen voor straks na de pensionering. Het wordt een levenswijze en een sport, dat consuminderen 🙂

    Like

    • Wilma zegt:

      P.s. en aan status hebben we allebei maling. We hebben niet eens een eigen woning en geven er weinig om wat anderen daarvan vinden. Sommige mensen zijn teveel bezig voor de bühne en daar word je niet gelukkig van.

      Liked by 1 persoon

  7. mariimma zegt:

    Oh ik ben inderdaad een “softcore consuminderaar” vegeleken met anderen! 🙂

    Like

  8. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ik denk dat ik ook in het rijtje van niet standaard blogger past. Wel heb ik het vaak over het rondkomen met mijn budget, extra aflossen en mijn huishouden, maar het is geen noodzakelijk kwaad. Het is gewoon een levenswijze geworden die bij me past. Wij geven het geld liever uit aan die zaken die voor ons van belang zijn.
    Mijn oudste zoon heeft te kennen gegeven dat hij niet meer wil dat ik gegevens van hem met foto’s op de blog zet. Dat respecteer ik.
    Terugkijkend heeft het bewust omgaan met geld ons heel erg veel gebracht. En daar ben ik dankbaar voor en daarom gaan we op deze voet verder.

    Like

  9. Ik vind dat een mooie omschrijving van een blog: een dagboek met reacties : )

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s