Haalbare doelen

Ik hou van mensen die voornemens maken en doelen stellen.
Mensen die voornemens maken, realiseren zich dat er iets te verbeteren valt aan hun leven en zijn dapper genoeg hun gewoontes ter discussie te stellen en te willen veranderen. Met het risico te falen.

Voornemens en doelen, groot en klein, houden ook mij alert en in beweging. Nooit te oud om te leren, immers. Ik maak dus regelmatig voornemens en meestal niet per 1 januari.

Ook ik verander moeilijker dan ik weleens zou willen en veel van mijn voornemens mislukten . Maar inmiddels weet ik dat het kan. In 2014 besloot ik om meer aandacht te schenken aan mijn uitgaven. Hoe ik dat deed veranderde in de loop van de tijd, vallen en opstaan, immers. Maar vergeleken met 2013 ben ik op financieel gebied een ander mens geworden.

Ik leef niet meer op de nullijn, wat voor iemand met hoge vaste lasten en een zeer variabel inkomen sowieso niet onverstandig is (ahem).
Ik heb een buffer waar ik een jaar van kan leven.

Ik heb in iets meer dan vier jaar bijna eenderde van mijn totale hypotheekschuld afgelost en daarnaast flinke extra stortingen gedaan in de tegenrekening van mijn spaarhypotheek. Ik gooi mijn geld niet meer over de balk.

Ik heb zowel zakelijk als privé mijn uitgaven – vast en variabel – behoorlijk teruggebracht.

Ik ben gaan beleggen en crowdfunden – beide op bescheiden schaal, maar toch is er een start….

Ik heb een volledig inzicht en overzicht in (al) mijn uitgaven.

Andere voornemens en doelen waren voor mij moeilijker haalbaar. Zo is het  nog steeds moeilijk voor me om goed / beter voor mezelf te zorgen en mijn doelen qua sport vast te houden. Regelmatig zak ik even weg in passiviteit, gemak, luiheid en smoesjes.

De laatste weken is dit dus – opnieuw – een thema. Inmiddels heb ik – na jaren vallen en opstaan – een beter idee van waarom dit zorgen voor mezelf zo moeilijk voor me is. Dat heeft voornamelijk te maken met mijn enthousiaste voornemens die steeds opnieuw veel te hoog gegrepen blijken.
Een keihard schema van push-ups bijvoorbeeld, dagelijks een paar meer dan de dag ervoor, waardoor de kans groot is dat het gewoon helemaal mis gaat en ik eindig met chips op de bank.
Ook heb ik de neiging om dit thema te groot en te veelomvattend te maken: van op tijd naar bed en fruit eten tot drie keer per week behoorlijk serieus trainen en er iedere dag in investeren er appetijtelijk uit te zien. Veranderingen op zo ongeveer alle fronten tegelijk dus, en per thema ook nog eens zo ongeveer onmogelijke doelen  Garantie voor mislukking en als 1 ding niet lukt laat ik ook de rest vallen.
Tja. Allemaal heel menselijk maar jeetje waarom reken ik mezelf hier zo hard op af?!

Daarom ben ik op zoek gegaan naar een wat realistischere en positievere aanpak:
– er bij blijven stil staan wat wèl goed gaat. Al is het maar die ene kop thee of dat watje over mijn snoet.
– niet meteen een keihard dagelijks schema maar opschrijven wat ik wèl doe en daar trots op zijn. Ik ben immers ook niet van de budgetten maar van het bijhouden van uitgaven achteraf, en daarop bijsturen.
– babysteps babysteps babysteps.
– niet alles tegelijk.

Tja. Het lijkt zo simpel, hè? En toch heeft het me zo ongeveer mijn hele volwassen leven gekost om tot deze inzichten te komen.

Nog steeds kan het mislukken. Ik ben een veertiger en yep tis allemaal nogal ingesleten. Oók die hoge doelstellingen en mezelf (te) streng afrekenen.

Toch blijf ik proberen want mijn leven kan beter en leuker en daarnaar streven is altijd een goed idee.

U ook nog goede voornemens? Per 1 januari of vandaag al?

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in babysteps. Bookmark de permalink .

8 reacties op Haalbare doelen

  1. Michel zegt:

    Ik heb altijd goede voornemens, het hele jaar door 😉 Soms is het voor mij ook lastig om in herhaling te vallen wat slechte gewoontes betreft, maar ik zie het hele leven als een leerproces. Zolang je blijft proberen, blijf je ook scherp. En ‘baby steps’ inderdaad!

    Liked by 1 persoon

  2. Hypotheekweg zegt:

    heel herkenbaar!

    Like

  3. Ik ben ook een veertiger en ik heb het inmiddels geleerd: babysteps, babysteps, babysteps 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Gerlinde zegt:

    Eens. Kleine stapjes, dat gaat het beste. Als je van de ene op de andere dag je leven compleet om wil gooien, lukt dat gewoon niet. Opeens nog maar van een x bedrag leven, niets meer snoepen, 100 kilo afvallen in een maand: je ziet het verkeerd gaan. Gewoon lekker rustig aan en dan opeens ligt het gewoon als vanzelf in je schoot. Nou ja, soms dan.

    Liked by 1 persoon

  5. Polly zegt:

    Ik heb ook nogal eens de neiging met zevenmijlslaarzen m’n leven te willen veranderen. Met als gevolg dat ik me zó overweldigd voel dat er helemaal niets van komt en dan ben ik daar weer gefrustreerd over.

    Kerst 2016 is voor mij een heel duidelijke scheidslijn tussen verleden en toekomst. Ik rond over een paar dagen een financieel lastige periode (van jaren) af en zal er aan moeten wennen dat ik straks weer kan kiezen wat ik met m’n geld doe. De komende tijd staat het vinden van de balans tussen bufferen en uitgeven (want er is in allerlei opzichten sprake van nogal wat achterstallig onderhoud) voor mij centraal, denk ik. Daaraan werken is tot nu toe mijn enige goede voornemen voor het komende jaar.

    Liked by 1 persoon

  6. Ik doe niet aan goede voornemens, maar voer constant verbeteringen door. Daarbij maak ik niet alleen realistische plannen, maar misschien zelfs te voorzichtige plannen. Het mag soms wel met wat meer uitdaging. Als je nieuwe plannen maakt kom je soms op de dunne lijn tussen teveel willen en tevreden zijn. Stilstaan bij wat je al hebt bereikt, zoals je al doet, is volgens mij erg goed.

    Liked by 1 persoon

  7. Amandjuh88 zegt:

    Ik vind kaizen een mooie methode, juist door de ini mini stapjes kan het niet mislukken…

    Like

Reacties zijn gesloten.