Een nieuwe puntensnijper

Nu Zonne vijf jaar oud is en op zo ongeveer een kwart van haar minderjarige leven, denk ik zo af en toe na over hoe ik de financiële opvoeding aanpak.

Dat is eigenlijk nog te vroeg. Ze begrijpt amper het verschil tussen een muntje van 20 cent en van 2 euro.

Maar ach. We hebben de tijd, we zien wel. Ze wordt vanzelf ouder, dat gaat sneller dan dat ik soms besef….

Zoals ik al eerder betoogde, ben ik wat betreft de financiële toekomst van mijn kind, niet perse een voorstander  van het openen van een spaarrekening voor een eventuele studie en deze spekken tot the limit… Er is wel een spaarrekening en daar staat wel een bedrag op, maar dat zie ik als een leuke bonus om naar goeddunken uit te geven tegen die tijd. Hoe haar eventuele studie betaald gaat worden zien we dan wel weer. Ze zou van die spaarrekening best een jaar kunnen leven en studeren maar misschien gaan we het wel anders doen tzt.
Waarschijnlijk heb ik tegen die tijd geen hypotheekschuld meer af te betalen, dus ik kan het me permitteren om me daar geen zorgen over te maken. Ik heb ook maar één kind waarvoor ik financieel verantwoordelijk ben.

Ik heb er ook minder dan wat ik weleens lees, een probleem mee dat ze een eventuele studieschuld zou opbouwen. Misschien is dat wel omdat ik zelf ook een studieschuld heb opgebouwd in mijn studententijd…. ik weet het niet…

Belangrijkste vind ik namelijk niet dat ze een bak geld krijgt op haar 18e, maar dat ze tegen die tijd geleerd heeft hoe ze haar geld – hoe veel of weinig het dan ook is – beheert. Wat mij betreft hoort daar ook bij dat ze de komende 15 jaar nog fouten mag maken en haar eigen manier mag vinden om met geld om te gaan. Ik ga haar dus niet opleggen om al dan niet met budgetten te werken of één of meerdere spaarrekeningen te openen. Ze hoeft van mij ook niet een vast deel van haar huidige “zakgeld” te sparen, al dan niet voor verschillende doelen. Als ik namelijk íets geleerd heb van andere geldbloggers, dan is het wel dat eenieder hierin zijn eigen stijl heeft en die al vallend en opstaand ontwikkeld heeft. Leren doe je door fouten te maken, ik gun mijn meisje haar eigen fouten. Ik coach haar graag en ik hoop dat ze binnen de komende 15 jaar gaat leren dat het handig is om voor dingen te sparen, ik heb daar alle vertrouwen in.
Bovendien wil ik ook niet een type moeder zijn die mijn kind probeert te opleggen dat mijn manier van “de dingen doen” het beste is. Dat is mij als kind ook erg slecht bevallen….

Ze heeft nog 15 jaar de tijd om te leren. En de eerste lessen zijn begonnen. Zo krijgt ze bijvoorbeeld al iedere zondag “een centje”, op vakantie krijgt ze iedere dag een centje zodat ze niet hoeft te zeuren om eventuele ijsjes maar dat zelf kan beslissen.
Eén muntje krijgt ze dus, variërend van 10 cent tot 2 euro, afhankelijk van wat er op dat moment in mijn eigen portemonnee zit. Aangezien ze het verschil tussen 10 cent en 2 euro toch nog niet kent, maakt het ons beide namelijk niet zo veel uit wat ze krijgt. Zo lang het maar iedere week een beetje is…

Gisteren deden we een “geld lesje”. Haar puntenslijper was kwijt en – hee wat handig – als je dan geld hebt, kun je een nieuwe kopen. Zelf. Van je eigen centjes  (les één…).

Dus we gingen naar een kantoorboekhandel. Waar ze aan de meneer vroeg of ze ook “puntensnijpers” (nee… geen typfout… ) hadden.
Er waren twee soorten: eentje met een bakje en eentje “gewoon kaal”.

Heerlijk, van die overzichtelijke keuzes….

Dus ze koos die met het opvangbakje en rekende zelf af. Met een beetje hulp… want wat ieder muntje nu precies waard is, blijft lastig…

image

Thuis aangekomen gingen de muntjes die over waren terug in het spaarvarken.  Want (les twee) als je nou nóg eens wat kwijt bent, dan kan het maar beter niet je centjes zijn. Want die heb je nodig om  kwijtgeraakt speelgoed te vervangen.

Dat waren wel weer genoeg financiële lessen. Nu gaan we kleuren. Dag!

image

Wat is jouw visie op de financiële opvoeding van kinderen?

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in opvoeddingen. Bookmark de permalink .

12 reacties op Een nieuwe puntensnijper

  1. Michel zegt:

    Ik heb zelf geen kinderen, maar mijn ouders hebben mij qua geld op dezelfde manier opgevoed als jij het met je dochter doet. Inderdaad niet eindeloos verwennen, maar richten op zelfredzaamheid en eventueel bijsturen.

    Liked by 1 persoon

  2. Een mooie kes heb je er van gemaakt voor jouw dochter. Hier thuis sparen we een tijd een bedrag en dan mogen ze er iets leuks van kopen. Blijven ze onder budget dan gaat het terug in het spaarvarkentje. We zijn nog hier niet zo met lesjes bezig, kan voor mijn gevoel nog wel, maar dit is een leuke om ook eens te doen.

    Liked by 1 persoon

  3. anja zegt:

    Leuk, hoe je dat doet met die puntenslijper. Twee eenvoudige lesjes, die op haar leeftijd echt al wel begrepen worden hoor, Zonder dat je haar voorschrijft dat ze een deel van haar zakgeld moet sparen en een deel vrij kan uitgeven. Volgens mij werkt dat averechts, dat zag ik in ieder geval bij een paar vriendinnetjes van mijn dochter. Elke vrijdag zakgeld, en direct na ontvangst naar de winkel want dat vrij-besteedbare-deel MOEST direct worden uitgegeven.

    Mijn dochter is inmiddels 21 jaar, en doet het financieel super goed. Zij kreeg haar zakgeld, en mocht zelf bepalen wat ze daarmee deed. En als je ziet/hoort dat je ouders goed nadenken over geld uitgeven/sparen, dan krijg je dat blijkbaar met de paplepel binnen. Ook zij denkt goed na over haar uitgaven, heeft ze het echt wel nodig, is er een beter/goedkoper alternatief, reviews over producten op het internet lezen enz.

    En geniet vooral lekker van je kleine meid, want het klopt wat er altijd wordt gezegd: voor je het weet zijn ze groot!

    Liked by 1 persoon

  4. marijke zegt:

    Mijn beide kinderen hebben dezelfde financiële opvoeding gehad, mijn oudste is zuinig, kan goed sparen, en mijn jongste maakt al zijn geld zo snel mogelijk, het geld brand in zijn zak. Dus het wil niet zeggen dat je als opvoeder alles kunt sturen helaas

    Like

    • mariimma zegt:

      … daar heb je een punt…. 😊

      Like

    • Lykke zegt:

      Maar dat kan ook weer goedkomen gelukkig. Ik was een enorme spender. In tegenstelling tot mijn zusje, die echt nooit iets wilde hebben en bijna alles spaarde. Ik niet. Mijn zakgeld was altijd op. Want ik wilde altijd 100 dingetjes hebben en kocht deze dan ook.
      Les 1 kwam op mijn 17e. Een maand voordat ik op vakantie ging, deed mijn pinpas het opeens niet meer. Blijkbaar kon ik rood staan en was de limiet bereikt. Oeps. Dat krijg je dus als je rücksichtlos spend. Ik lette nooit ergens op. Gelukkig had ik een baantje, en was ik met een maand ook direct weer uit dat rood. Maar toen had ik nog geen 50 euro op de rekening staan (en ik ging een weekje met vriendinnen op vakantie). Die week was heel leuk, maar ook vreselijk. Want ik wilde niet dat iemand wist dat ik door eigen schuld bijna geen geld had en dus heb ik alleen het hoogstnoodzakelijke gekocht en verder helemaal niets. Wat dat betreft niet de meest leuke vakantie dus, ik moest steeds smoesjes verzinnen waarom ik X niet hoefde te kopen of waarom ik geen ijsje hoefde.
      Dus ja, major wake-up call.

      En daarna ging het beter, ik ontdekte blogs over minimalisme, consuminderen, budgetten, etc. etc. In mijn studententijd heb ik heel hard gewerkt om geen studieschuld op te bouwen (uiteindelijk tijdens mijn 2e studie alsnog een studieschuld gekregen, maar anders had ik nu geen werk gehad, dus dat was voor een goed doel laten we maar zeggen). Nu ben ik 25. Net een huis gekocht samen met mijn vriend. Samen proberen we om leuk te leven, maar ook de helft van ons inkomen opzij te zetten. En hoef ik geen 100 dingetjes meer te hebben, maar sta ik steeds vaker met iets in mijn hand, wat ik vervolgens probleemloos terug leg, omdat ik het toch niet nodig heb.
      Dat was wel een hele reis voordat ik zover was. Af en toe nog wel een kleine terugval gehad, maar dat zijn heel leerzame ervaringen geweest.

      Dus ja, ik denk dat je goed bezig bent met je dochter. Mijn ouders hebben mij altijd laten zien dat je iets niet kunt kopen als je het geld niet hebt. En dat het helemaal geen schande is als je niet altijd alles kunt doen vanwege geld (wij gingen bijvoorbeeld ‘maar’ 1x per jaar op vakantie en vriendinnetjes soms 3x). Dat werd wel uitgelegd, waarom zij wel 3x en wij niet. Die lessen heb ik meegekregen in mijn jeugd en daarna met dank aan een boel inspirerende mensen op het internet heb ik de rest van mijn inzichten opgedaan. Ik denk dus dat als je dat doet bij je kinderen: meegeven, maar niet opdringen. Dat je dan een heel eind bent 🙂

      Like

  5. Bernadette zegt:

    Hier ook een dochter die goed met geld om kan en een zoon die als hij geld heeft iedereen trakteert en daarna gewoon weer heel zuinig is tot er weer geld is, en dan begint het terug van vooraf aan.

    Liked by 1 persoon

  6. Lonneke zegt:

    Hier ligt het iets anders, mijn kinderen zijn autistisch en ik wil ze daarom een goede manier geven om met geld om te gaan, gelukkig zijn ze van zichzelf al heel spaarzaam.
    Mijn oudste is nu 11 en heeft zelf een spelcomputer bij elkaar gespaard, toen hij daar mee bezig was bleef hij ook makkelijk van zijn geld af; het doel was duidelijk.
    Nu hij zijn geld bij elkaar spaart zonder doel is er regelmatig iets wat hij wil hebben, ik laat het hem dan op een briefje schrijven en 2 weken later nog eens bekijken of hij het nog steeds wil, 9 van de 10 keer streept hij het weer door 🙂
    Laatst wilde hij iets van €20 kopen, maar ook iets van €100 en het kon niet allebei, toen hebben we besproken dat als hij het eerste kocht hij wel weer €20 bij elkaar moest sparen voor het laatste en hem zelf laten beslissen (en hij heeft het eerste gekocht).
    Ik laat hem ook al meekijken met mijn financiën, zodat hij alvast een idee krijgt wat je als volwassene moet betalen ook al lijkt het dat je veel geld binnenkrijgt (het is zó weer op).
    Mijn eigen moeder was daar altijd heel geheimzinnig over en toen ik op mezelf ging en ze veel te weinig geld rekende voor de energie had ik dat niet door en moest ik later heel veel bijbetalen.
    Daarbij is jong geleerd, oud gedaan heel belangrijk bij autisten. Ik heb zelf ook nog steeds last van dingen die routine zouden moeten zijn, maar die niet lukken omdat ik het niet aangeleerd heb gekregen.

    Like

  7. Joanne zegt:

    Ook mijn kinderen hebben het prima gedaan! Mijn zoon (46) en vriendin, heeft zijn huis dit jaar volledig afgelost en mijn dochter heeft ook een behoorlijk bedrag op haar spaarrekening. Beiden zijn begiftigd met mijn zuinige genen. Fijn gevoel is dat voor mij. In de opvoeding overlegden we – ik was alleenstaand ouder en niet rijk – eens per week. Ze kregen zakgeld en verder deed ik mijn best ze te begeleiden naar een zelfstandig leven. Nou, da’s in ieder geval gelukt.
    Joanne

    Liked by 1 persoon

  8. Cindy zegt:

    Mooi geschreven. Ik hoop ook dat ik de kinderen de waarde van geld kan meegeven zowel bij het bewust uitgeven als het sparen voor latere momenten. Ik merk dat ik ook niet zoveel heb met alles tot op de komma nauwkeurig toedelen aan potjes. Fouten maken mag, mijn kinderen zullen ook moeten leren vallen en opstaa.
    Ik heb ook niet zo’ n probleem met een studieschuld die te overzien is. Niets is bij mij vanzelf gegaan, dat heeft me wel gebracht waar ik nu sta

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s