Een logeerpartijtje

Noodzaak of geen noodzaak, als je vijf jaar bent en je mag bij je beste vriendje spelen, dat jongetje dat later jouw papa wordt, dan is dat een feestje.

Dus zijn de verwachtingen hooggespannen; zowel van jou als van je vriendje.

Ik moet werken. Ik geef een presentatie in een stadje aan de kust. Die begint om vier uur. En aangezien  wij zo ongeveer aan de Duitse grens wonen en de files de laatste tijd niet misselijk zijn, bedacht ik vorige week dat ik het niet ga redden om jou voor zeven uur op te halen van de opvang. En ik red het al helemáál niet om je om 3 uur van school te halen….

De vorige keer dat ik ’s avonds moest werken, vorige week, bracht ik je naar een vriendin, waar ik je slapend ophaalde om je vervolgens alsnog in je eigen bedje te leggen. En de week ervoor had je een logeerpartijtje bij opa en oma. Opa kwam jou ophalen van school. Ik wilde niet opnieuw een beroep doen op de ouwetjes…. maar vond het toch gewoon erg lastig om mensen te vragen of ze jou van school wilden halen, je een paar uur wilden opvangrn, te eten wilden geven en een bed wilden geven.

Dus… kon ik eens mooi oefenen om mijn kwetsbaarheid laten zien en hulp vragen aan mensen…. poeh hee…

Jij vindt al die logeerpartijtjes feestjes, maar ik vind het niet leuk. Ik wil eigenlijk dat jij gewoon iedere nacht in je eigen bedje slaapt en ik baal ervan dat dat nu alweer drie weken achter elkaar niet gelukt is.

Tja. Ik roei. Ik roei met de riemen die ik heb en dat betekent dat ik je ook vanavond niet van school kan ophalen, niet samen met jou kan eten en je geen welterusteliedje kan toezingen.

Ook vanavond duurt je logeerpartijtje maar een uurtje, hooguit twee. Ik haal jou lekker op bij je vriendje, zet je half slapend, in een dekentje, in de auto en thuis aangekomen draag ik je naar boven. Naar je bedje. Zo worden we morgen toch samen wakker en morgen ben jij vrij.

Gelukkig is het dit jaar voor het laatst dat ik zo’n lange dag heb.  Ook de eerste maand van het nieuwe jaar wordt rustig. Het wordt voor mij een stúk makkelijker plannen dan die vier (!) grote projecten die nu lopen.

Ja. Nog even doorbijten….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in kwetsbaar-zijn, opvoeddingen, singlemum, werk, Zonnekind, zzp. Bookmark de permalink .

10 reacties op Een logeerpartijtje

  1. Ik vind het ook vaak lastig om om hulp te vragen. Maar iemand zei me dat je op die mensen ook de kans geeft om zich prettig te voelen over zichzelf omdat ze iemand helpen.

    En fijn dat je dochter het allemaal prima vindt!

    Liked by 1 persoon

  2. KruidigMeisje zegt:

    Je dochter vind het leuk, en jij kan hierdoor ZZP er zijn en de kost verdienen. Alleen jouw ideaal van elke avond je dochter in haar eigen bed leggen, is gewond. (let wel: zonder dat je dochter schade ondervindt).
    Ik ga heel streng zijn: je bent te streng, of je zet jouw idealen hoger dan wat je (heel nauwkeurig en liefdevol) observeert bij je dochter. Welke het ook is, dat is niet goed! .
    Genieten mocht, en je dochter mag ook genieten toch? En dat vlecht je in bij noodzakelijkheden. Nee! Nee, niet over klagen.
    Dat is goed. Dat is heel goed!

    Als je vindt dat dat genieten slecht is, mag je nog 50 pushups gaan doen.

    Liked by 1 persoon

  3. Lis zegt:

    Heb je weleens een au pair overwogen? Dan heb je een (betaalde) achtervang in huis, misschien dat dat de hulp-vraag-drempel verlaagd… 🙂

    Like

    • mariimma zegt:

      Tja het is een keuze tussen verschillende opties die allemaal niet ideaal zijn. De optie au pair viel al snel af omdat ik daar geen kamer voor beschikbaar heb. Ook al zou ik dat wél hebben, dan nog lijkt het me een behoorlijke inbreuk op de privacy, maar dan zou ik het wel gaan overwegen.

      Ennuh… hoe moeilijk ik het ook vind.. .af en toe hulp vragen is goed voor dit mens!

      Like

      • Lis zegt:

        Ah oke, ik dacht dat je best wat kamers had boven, weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dat dacht. Maar dan is de afweging inderdaad snel gemaakt.
        Mij lijkt het minder inbreuk op de privacy om een au pair in huis te hebben, dan hulp aan mijn ouders/vrienden te moeten vragen… klinkt misschien gek, maar met een vreemde vind ik het makkelijker om ‘harde’ afspraken te maken, zoals de aanpak van opvoeding en huishouding etc. Ik had bijvoorbeeld ook minder moeite met het aanspreken van de kraamhulp op de hoeveelheid wasmiddel, dan mijn moeder…

        Maar inderdaad goed om af en toe hulp aan je omgeving te vragen… zou ik ook vaker moeten doen 😀

        Liked by 1 persoon

  4. Siebrie zegt:

    Ik ben au pair geweest, inwonend. Nooit zou ik een vreemde zo lang in huis willen hebben. Ik kon alle discussies van het echtpaar van dichtbij meemaken, kinderen die in mijn spullen zaten. De locatie was wel super: randje centrum Londen!

    Liked by 1 persoon

  5. Lastige dingen zijn dat. Knap hoe je het toch allemaal steeds weer rondbreid.
    Enne: het kán ook met Zonne he. En je doet dit alleen zo als het niet anders kan.

    Daarbij hangen er aan jouw werk ook weer andere voordelen voor jou en je dochter.

    Ondertussen vind ik het dapper dat je het toch maar mooi allemaal vraagt en regelt.

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: Goed voor jezelf zorgen… | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s