Poppenmoeder

Jij had het er al weken over: je wilde een baby. Zo’n echte baby mama, die een speentje in haar mond heeft en een flesje kan drinken en kan plassen in haar luier.

Je had de baby zelfs al een naam gegeven. Lila heette ze. En ze had een paars rompertje aan. En een mutsje want babietjes hebben weinig haartjes, mama, en anders krijgen ze een koud hoofdje.

Iedere dag vertelde je me over Lila. Dat je met haar ging wandelen. Dat ze dan wel een jasje aan moest. En dat ze nog niet zo goed kon praten en lopen want dat kunnen baby’s niet.

Dus tja. Sint kon nog moeilijk aankomen met die antroposofische schizel, voorleesboeken van Roald Dahl die ik stiekem gewoon zelf veel te leuk vind, of één of andere verantwoorde tweedehands puzzel.

En toen ik vanmiddag even druk was boven, zodat ik riep dat jij de deur maar even moest opendoen, en er toen ineens een hele doos met kadootjes voor de deur bleek te staan…. waardoor jij me riep dat ik nú moest komen, NU mama, en ik via de achterdeur binnenkwam….

Toen…. waren de verwachtingen hoog gespannen! 

Jij snapte maar niet hoe het kwam dat ik zo blij was met dat pak meel “oh wat fijn, nu kan ik samen met jou een cake bakken” en andere kado’s die eigenlijk gewoon – hoe raadt u het – standaard in mijn keukenkast staan. 

En ondanks dat er geen Lila kwam, was jij toch oprecht blij met de sokken-met-gezichtjes, handschoenen en – toch – het boek van Roald Dahl.
Maar toen…..

…. dat grote kado….

…. waar geen naam op stond…..

….. en waarvan ik zéker zei te weten dat het vást voor mij was…..

….. toen was daar tóch een babypop…..
Het was liefde op het eerste gezicht. Jij was zó blij…. zó blij…. dat je er gewoon een beetje van moest huilen. En ik vervolgens natuurlijk ook.

Ach meisje wat was je blij, lief en gewéldig zorgzaam. Lila moest haar jasje aan en in je poppenbuggy – die de Sint jou al eerder bracht, bij opa en oma – en samen gingen jullie wandelen. Buiten. In het donker. Heen en weer op de stoep voor het huis. Van lantaarnpaal tot lantaarnpaal want verder mag jij van mij nog niet.

Gelukkig kwam daar een passant en kon je deze opgeschoten puberjongen vertellen over je kind. En gelukkig nam hij de tijd voor je. 

Ik stond naar jou te kijken van achter mijn raam, mijn lieve ontroerend blije kleutermama. Met een prop in mijn keel. Ja. Dat is mijn kind, mijn blije kind.

En nu? Na een flesje, schone luier, wandeltocht, schone kleren en héél veel knuffels….?

… daar ligt ze dan… in de wieg waar jij ooit lag… en jij kan net zo min slapen als ik toen kon…. van geluk… puur geluk….

Welteruste lief meisje. En gefeliciteerd. Vanaf nu ben jij een echte poppenmama.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in genieten, Persoonlijk, Zonnekind. Bookmark de permalink .

18 reacties op Poppenmoeder

  1. wat een prachtig stukje heb je geschreven. Puur literatuur. Je hebt me helemaal geraakt. Soms wou ik dat ik nog een kind had van 4 1/2. Mijn jongste is 22. Ook een mooie leeftijd, maar anders, zo anders.
    Nogmaals, klasse en dank je wel voor het delen.

    Liked by 1 persoon

  2. Marle zegt:

    Een stukje hemel op aarde.

    Liked by 1 persoon

  3. Samantha zegt:

    Wat een heerlijk stukje.

    Ook hier hebben wij genoten van de sint. Twee blije kindergezichtjes *smelt* jongste helemaal in de wolken met haar brandweerauto en haar paw patrol huispak. De oudste is helemaal in de wolken met haar lego friends. Mama deze kreeg ik van jou niet toch je vond hem te duur.

    Alle 4 waren we druk vandaag. Met de Kids aan het bouwen geweest en daarna gespeeld. Heerlijk dagje.

    Liked by 1 persoon

  4. Lief he. Dat ZO blij zijn met iets en er dan helemaal in opgaan.
    Ik heb ook zo’n blije kleuter, maar dan eentje met een speelgoedmagnetron…

    Liked by 1 persoon

  5. eva zegt:

    ontroerend mooi … zo puur … genieten!

    Liked by 1 persoon

  6. slopsema zegt:

    Hier een iets oudere dochter (12), maar zo intens gelukkig met haar kado’s (een onesie van de K.ruitvat) en een blue tooth speaker. Heerlijk! Wat wil je als ouder nog meer??

    Like

  7. Christina zegt:

    Prachtig geschreven, en wat een fantastische dochter heb je!

    Liked by 1 persoon

  8. Kostbare momenten. Heerlijk.

    Liked by 1 persoon

  9. Janny zegt:

    Gewoon mooi en ontroerend. Dankjewel voor het delen van zo’n mooi stukje van jullie leven.

    Liked by 1 persoon

  10. Mammalien zegt:

    Dat is toch prachtig! Kindje weet het zelf gewoon het allerbeste wat ze wil en nodig heeft, en dat is nu lekker poppenmamma zijn. Heerlijk. (Krijg al weer bijna heimwee naar de tijd dat mijn dochter nog lekker achter de kinderwagen liep ipv met haar neus in de iPhone..)

    Liked by 1 persoon

  11. propriis zegt:

    Godsamme, dan hou je het toch niet droog! Heerlijk!!!

    Liked by 1 persoon

  12. 1001tips zegt:

    Dit is echt genieten ja. Moet je opletten, binnenkort hoor je precies hoe jij tegen je kind praat. Zo gaat jou kind ook tegen de pop praten. Meestal denk ik: hmm.. okee, dat doe ik niet slecht maar soms is de baby ook heel stout en krijgt de baby ook straf en denk ik “roep ik zo?”.

    Liked by 1 persoon

  13. Pingback: Mooie herinneringen | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s