De Grote Hoop of tig potjes?

Regelmatig val ik van allerlei stoelen (of de bank) van verbazing als ik blogs lees van mensen die allerlei spaarpotjes hebben.
Een buffer voor de zaak. Een privébuffer. Een spaarpot voor het kopen van een huis. Een spaarpot voor een vakantie. En nog een spaarpot voor een nieuwe auto. En eentje voor onvoorzien. Een spaarpot voor samen en een spaarpot voor een dit en een dat.

Een kind met een betaalrekening, een spaarrekening voor korte termijn en een spaarrekening voor langere termijn. Of zoiets. Ik raak al tijdens het lezen de kluts kwijt.

Deze mensen krijgen op deze manier veel inzicht zeggen ze, en wie ben ik om daaraan te twijfelen.

Toch blijf ik me altijd afvragen wat ze doen als in het auto-potje 2.000 euro zit en de auto moet opeens toch vervangen worden en ze kunnen geen fatsoenlijke vinden voor dat bedrag. Wel eentje van 2.350 euro. Kopen ze die dan niet en settlen ze voor een brik die ze niet willen? Ook niet als er nog een vakantiepotje is met 3.000 euro erin en een “sparen voor ooit een nieuw huis” potje met 8.000 euro? Ben je dan niet te veel aan het schuiven met geld?

Ik zou namelijk wél gewoon die auto van “iets te duur” kopen, zonder blikken of blozen. Maar ik heb dan ook maar gewoon één spaarpot. En ja inderdaad dan maar een lang weekend in plaats van een weekje weg.

Als ik geen eigen bedrijf zou hebben en wel een vaste baan met alle zekerheden die daarbij horen (WW, doorbetaling bij ziekte, pensioenopbouw en een arbeidsongeschiktheidsregeling bijvoorbeeld..), zou ik twee rekeningen hebben: een betaalrekening en een spaarrekening. Met op die spaarrekening 10.000 euro voor grote uitgaven en op de betaalrekening genoeg voor alle maandelijkse uitgaven. Sparen zou dan dus pas gebeuren wanneer er een grote uitgave geweest was (en ja dat mag ook een aflossing van de hypotheek zijn, of extra aandelen of zo…).

Isse simpel toch….?

Nu is het iets complexer. Ik heb immers een bedrijf en de daarbij behorende rekening plus kosten. Daar heb ik dus een aparte rekening voor. Deze room ik af naar mijn privé betaalrekening: alles wat winst is, is immers van mij. En vanaf mijn privé betaalrekening room ik de top weer af naar mijn privé spaarrekening.

Ik heb op dit moment twee spaarrekeningen: eentje daarvan is niet echt van mij maar van de BV (die in principe slapend is, behalve dan voor mijn pensioen). Dat is dus een ander fiscale entiteit dan ikzelf. Het geld van die BV is dus niet mijn geld tenzij ik het aan mezelf uitkeer, ik moet dan wel nog belasting betalen. Deze BV-spaarrekening noem ik “Mijn inkomstenbuffer”.
De BV spaarrekening ofwel inkomstenbuffer heeft het afgelopen jaar bijna steeds 30.000 euro bevat. Soms had ik “geld over” terwijl die 30.000 euro al gezellig stond te shinen. Dan loste ik wat hypotheek af of ik belegde wat. Eén keer leende ik “opeens even” 10.000 euro, omdat ik een paar maanden lang geen inkomsten had en mijn uitgavenbuffer leeg was. Maar dat komt haast niet voor en is gelukkig altijd zeer tijdelijk: een maand later haalde ik een grote opdracht binnen.

30.000 euro is voor mij comfortabel genoeg om te kunnen leven met het idee dat ik wanneer ik niet werk, nul inkomsten heb. We zouden er – bij geen zakelijke kosten en de toeslagen voor minima – bijna een jaar van kunnen leven (en dan zou ik ons huis moeten verkopen om voor bijstand in aanmerking te komen etc etc dus hee voorlopig blijf ik nog maar even werken…!).

De andere spaarrekening is mijn uitgavenbuffer. Voor vakanties, het vervangen van koelkasten auto’s en andere schizel. Soms gewoon voor de maandelijkse vaste lasten en boodschappen. Op deze rekening staat officieel maximaal 10.000 euro en minimaal 5.000 euro. Momenteel staat er 7.000 euro op en wanneer er binnenkort een betaling binnenkomt staat er meer dan het dubbele op, maar komen er ook weer een paar fixe rekeningen aan, dus in de praktijk slaat dat maximum en minimum bedrag nergens op.

De bedragen fluctueren en ik vind het geen probleem om deze rekening opeens even helemaal leeg te trekken, zeker wanneer ik weet dat ik nog wat openstaande facturen heb voor eenzelfde bedrag, die binnen afzienbare termijn (lees binnen een maand) binnen gaan komen.

Kortom:

  • zakelijke betaalrekening: altijd tussen de 500 en 1.000 euro.
  • privé betaalrekening: meestal zo’n 1.000 euro (ik voel de grote betalingen aankomen en dan vul ik saldo aan uit een spaarrekening)
  • uitgavebuffer:variabel, meestal wel een paar duizend euro en nooit meer dan 13.000 euro.
  • inkomstenbuffer: 30.000 euro.

Als je het even bij elkaar optelt, komt het er dus op neer dat ik in de ideale situatie op ieder moment 13.000 euro te besteden heb, privé. De inkomstenbuffer is nog eens 30.000 euro waard. Dat is dus samen met zakelijk 44.000 euro. De bedragen tellen al uit het hoofd makkelijk op.

En ja natuurlijk heb ik best gewoon soort van richtlijnen over wat ik jaarlijks aan vakanties etcetera wil besteden, netjes bij elkaar in mijn excelsheet. Maar ik heb dus geen verschillende spaarrekeningen of potjes nodig om te bedenken dat ik, bij de aanschaf van een auto van 13.000 euro, niet meer op vakantie moet gaan. Ik zou bij veel potjes véél te veel gaan sparen tegen 0,1% rente, dank je de koekoek, dief van mijn eigen portemonnee. Liever houd ik het overzichtelijk en los ik de rest lekker af of ga ik beleggen.

Of… leg het me anders nog eens één keer uit, hoe dat dan werkt met al die potjes waarin je je spaargeld zit te versnipperen. Hoezo is dat nou overzichtelijker??

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, geld, sparen. Bookmark de permalink .

18 reacties op De Grote Hoop of tig potjes?

  1. Daar geef ik heel graag antwoord op ;-).
    Een ieder spaart op de manier die hem of haar t meeste grip geeft. Als ik mijn spaargeld op een hoop gooi voel ik me rijker dan ik ben. Dan ga ik di gen kopen waarvoor helemaal niet gespaard is. Echt.. Het helpt niet als ik in exel een overzicht maak.
    Mijn brein zoekt ontsnappingsmogelijkheid.
    Dus hebben we een pot voor de auto, voor een te plaatsen dakkapel, een studiepot en een algemene buffer.
    Dat geeft rust.
    Maar natuurlijk zal ik, om even in te gaan op je voorbeeld, bij de aanschaf van een nieuwe auto flexibel zijn. Stel zoals in jouw vb dat we in de pot auto net wat tekort komen, dan haal ik het zonder pardon uit een andere pot.
    Daarbij hanteer ik wel bepaalde urgentie principes.
    Uit de studiepot wordt nooit gehaald.
    Maar de te bouwen dakkapel is een luxe. Fijn als t lukt. Dus zouden we daar indien nodig geld uit halen voor de auto. Of uit de algemene buffer.
    Andersom niet. Want de auto is noodzaak ivm het met OV niet goed bereikbaar zijn van het werk van mijn vriend.
    Ik neem aan dat jij ook met onderling wisselen rekening houdt met noodzaak versus niet heel dringend, in je brein.

    Ik heb de verschillende rekeningen niet zozeer nodig om te weten wat ik aan wat kan uitgeven (sla met gemak een vakantie over) maar t is meer mijn trucje om de rem erop te houden.
    De een doet dat uit zich zelf, de ander niet.
    Dat zegt veel over mij. Maar ja, ik ben van het type dat in een keer een pak koek opeet of een fles wijn leegdrinkt.
    En zie ik het niet dan mis ik het niet.
    Zo zullen de potjes ook wel werken 😉

    Groetjes van een gesplitst brein ;-)mi

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Haha bedankt voor je uitgebreide uitleg!!
      Het is dus niet zozeer voor meer inzicht, maar een soort remsysteem, als ik je goed begrijp… 😉

      Like

      • Cassandra zegt:

        Zo doe ik het ook idd. Ik heb zelfs 2 studiepotjes 1 voor 18+ en 1 voor de middelbare school waar ook best veel kosten per jaar zijn.
        Met die potjes kan ik dingen voor dochter ook makkelijker naar haar vader verantwoorden. En omdat de 18+ rekening op haar naam staat hoef ik maar de helft bij mijn vermogen op te tellen en haar vader de andere helft. Dat scheelt weer belasting betalen. Net als Martine is het een rem en schuif ik ook nog wel eens. Het geeft ook een duidelijkheid hoeveel er voor iets beschikbaar is zonder dat andere plannen in de knel komen.

        Like

  2. propriis zegt:

    Ik snap daar ook niks van inderdaad. Al die potjes vind ik alleen maar heel onoverzichtelijk. Ik hou in excel een overzicht bij van alle inkomsten en uitgaven en alle rekeningen. In 1 lijst. Dus je ziet altijd elk saldo tegelijk incl toekomstige uitgaven en saldi na uitgave. Mocht ik een grote uitgave willen begroten, dan zie ik gelijk het effect op de rekening waar dat vanaf moet komen. Voor mij werkt dat beter.

    Ik bepaal ook vaak van te voren welke grote uitgave eraan komt en beoordeel op welke termijn dat behaalt kan worden. Niet sparen voor vage dingen, maar voor concrete dingen.

    Ik heb dus (als loonslaaf) 1 betaal- en 1 spaarrekening. In het kader van co-ouderschap is er ook een betaal- en spaarrekening voor mn dochter (op naam van ex e mij). Daar maken ex en ik allebei gebruik van voor uitgaven voor haar.

    En da’s meer dan genoeg! 🙂

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ja die excellijst heb ik ook. 1 lijst inderdaad….! (Met een rubriek “zakelijk”)

      Like

      • Jeannette zegt:

        Ik ben wel benieuwd hoe die Excel lijst ( zonder rubriek “zakelijk” ) er uit ziet en of ik die ( met formules) kan kopiëren?
        Hoor graag! Groetjes, Jeannette

        Like

  3. Lykke zegt:

    Ik heb een tijdje geprobeerd met gesplitste potjes. Leek me handig, maar nee. Not for me.
    Nu hebben we dus 3 potjes (en met reden). Onze bank laat je binnen 1 spaarrekening, tot maximaal 8 of 9 potjes aanmaken. Dus dat is best praktisch.
    Wij hebben 1 grote pot. Dit is onze buffer voor alles: werkeloos, nieuwe auto, huis opknappen, vakantie, etc. etc. etc. Hebben we veel geld uitgegeven aan een nieuwe auto, dan moet er iets anders even wijken inderdaad.

    Verder hebben we 1 pot voor de hypotheekaflossingen. Zet ik dat geld niet apart, dan raak ik het ‘kwijt’. Bijhouden in een bestandje, schriftje of wat dan ook werkt bij mij veel te slecht. Dus boek ik het naar een apart potje. We lossen in 1x een groot bedrag af, dus daar sparen we een aantal maanden voor. Misschien verdwijnt dit potje in de toekomst. Maar op dit moment vinden we het fijn dat geld niet meteen weg te sluizen in een aflossing. We hebben net een huis gekocht en zijn nog niet helemaal 100% zeker van onze budgetten. Het is fijn als we dan terug kunnen vallen op dat geld en het niet al ‘in de stenen’ zit.

    Het laatste potje is voor mijn reiskosten. Vriendlief heeft een auto (werk is met OV slecht te bereiken, duurt 3u langer dan de auto en is nog duurder ook). Mijn werk is top te bereiken met OV, dus een 2e auto vind ik zonde van het geld. Ik ga vaak fietsen naar werk, maar wegens slechte knieën kan ik dat niet altijd. Dus ik ben aan het sparen voor een elektrische fiets, zodat ik ook met harde wind op de fiets naar het werk kan. Ik heb een vast budget voor reiskosten. Dat gaat in dat potje. Als ik met de trein ga heb ik het nodig om m’n OV op te laden, maar elke keer dat ik ga fietsen is het gratis. Op die manier probeer ik dus die fiets bij elkaar te sparen 🙂 En zodra de buffer op peil is, gaan we eens kijken of het sparen voor die fiets prioriteit kan krijgen 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Dit ziet er ook overzichtelijk uit hoor, het is maar net waar je voorkeur ligt. Ik room overigens niet af naar privé, omdat ik zakelijk kan sparen zonder vermogensrendementsheffing te betalen. Als ik het afroom, valt het onder mijn privévermogen en moet ik die belasting wél betalen. Dit kan natuurlijk niet oneindig (als eenpitter heb je nu eenmaal niet écht tonnen nodig als ‘reserve’, maar iets van €25.000 ofzo kan natuurlijk prima) en kan bij een BV anders zijn, maar dat is in ieder geval één van mijn motivaties.

    Daarnaast vind ik het geld makkelijker uit te geven als ik het al voor dat doel bestemd heb, bijvoorbeeld onderhoud, vakantie of zorgverzekering. Bovendien helpt het me ook om juist niet té veel uit te geven. Als ik de grote hoop bekijk, dan voel ik me veel te rijk, dan ren ik denk ik meteen naar de schoenenwinkel, omdat ik het verschil dan toch niet echt zie :$

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Ah dus jij hebt geen eenmanszaak…
      Ik wel. Dus eventueel vermogen van die eenmanszaak is gewoon mijn privé vermogen.

      Like

      • LLMM zegt:

        Ja wel! Ik heb wel een eenmanszaak! Maar daar kun je dus óók sparen in de zaak! En zolang het daar staat, is het in principe wel op elk moment opneembaar voor privé, maar wordt het boekhoudkundig nog aangemerkt als ‘kapitaal’ en valt het NIET onder VRH. Zolang het op een zakelijke rekening staat en je aannemelijk kunt makem dat het een zakelijk doel heeft (jij bijvoorbeeld als reserve voor van alles voorschieten, ik ben nu nog bezig met aov enzo), valt het nog niet onder box 3. Das allemaal
        Dus niet tot oneindig hoge bedragen, maar scheelt toch mooi even.

        Like

  5. Siebrie zegt:

    Wij hebben 1 betaalrekening, 1 spaarrekening ‘buffer’ en 1 spaarrekening met een doel, op dit moment ‘fiets’. Die namen kan ik wijzigen, en worden aangepast aan het nieuwste spaardoel.

    Deze rekeningen kunnen we allebei op onze telefoons en aipets zien; er is nòg een spaarrekening die manlief niet kan zien, waarop ik geld zet dat voorlopig geen doel heeft. Als ik dat ergens zichtbaar laat staan, worden ineens al zìjn wensen vervuld en heb ik het nakijken. Er staat niet veel op, maar het is genoeg dat ik niet wil dathet zonder overleg wordt uitgegeven.

    Liked by 1 persoon

  6. Hanna zegt:

    Ik heb ook zo’n potjessysteem in Excel. En in de werkelijkheid een spaarrekening en een betaalrekening. Het saldo van contant + betaal + spaar is even hoog als alle potjes en het verschil daartussen is het potje boodschappengeld (het enige potje waar ik de uitgaven niet van bij hou dus, shame on me!)
    Het werkt inderdaad als een remsysteem, want je kan altijd zeggen dat je daarvoor geen geld hebt. Maar tegelijk werkt het ook als een stimuleringssysteem, want ik stop elke maand E 15,- in een bloemenpotje. Omdat ik van mezelf weet dat ik nooit bloemen voor mezelf koop, als ik er geen budget voor stel.
    En ik heb een sneeuwbalhypotheek. Dus elke maand komt er hetzelfde bedrag in het aflospotje terecht en de teruggave. En als de reguliere annuiteiten dan weer afgeschreven zijn en er zit meer dan E 300,- in, maak ik dat zelf over als extra aflossing. Scheelt me piekeren.
    En die auto, die zou ik dus ook gewoon kopen he. Zeker als die maar E 350,- boven budget is.
    Maar ja, ik mag van mezelf roodstaan in de potjes (zolang ik maar niet rood sta op een rekening). Mijn nooit overtreden verbod is dan weer om te schuiven met bedragen, dat doe ik dus echt niet! Maar ik heb de extra’s niet begroot, dus dat scheelt. Zo heb ik grip op geld en rust in mijn hoofd.
    Ik wil nog even mijn respect uitspreken voor mensen die in balans zijn met geld op een grote hoop, omdat ik zelf altijd doorschiet in teveel of te weinig discipline, in zeer bourgondisch of juist te calvinistisch leven.

    Liked by 1 persoon

  7. Ik heb ook niet zo veel potjes, want dan verlies ik het overzicht. Je moet dat echt kunnen denk ik.

    Like

  8. Lis zegt:

    ik hou mijn potjes bij in excel, zonder echt te schuiven of heel scheve verhoudingen. het geeft mij overzicht in de vele kleinere bestemmingen van de grote hoop die dus wel op 1 spaarrekening staat. Al zijn dat meer richtlijnen dan begrenzingen, en die auto van 2350 zou er dus gewoon komen als er maar 2000 inzat. Maar zonder de potjes-indeling zou ik werkelijk waar niet weten of we nou tot 1500 of tot 3000 kunnen gaan met het autobudget zonder volgende maand niet rond te kunnen komen. Dus het functioneert ook wel een beetje als een rem. En soms juist als een gaspedaal…

    Ik denk te lezen dat jij eigenlijk hetzelfde doet, maar dan in je hoofd. En dat werkt prima zolang je de enige met de pinpas bent, maar als de man en ik beide alles in ons hoofd zouden doen zou dat niet dezelfde verdeling van bestemmingen opleveren… (en dan druk ik me heel netjes uit 😉 )
    En wat denk ik ook verschil maakt, is hoe ruim je marge is. Als wij totaal 2.500 euro op de spaarrekening hebben ben ik veel preciezer in het potjes maken daarvan, dan wanneer er ruim 15.000 op staat (hier fluctueert dat ook nog weleens).

    Voor de kinderen heb ik meerdere spaarrekeningen, maar dat heeft meer met de rentes te maken. Zo hebben ze een zilvervloot (lekkere bonusrente), maar daar mag je maar maximaal 600 per jaar op sparen én niet tussentijds opnemen. Dus ook nog een gewone spaarrekening waarop we de rest storten, en waar we ook af en toe wat afhalen voor grote uitgaven. Omdat ze al een behoorlijke pot geld hadden staan heb ik daar verleden jaar ook nog een deposito van gemaakt (nóg een rekening ja, keer drie kinderen). Maar of dat nou het overzicht wegneemt… ik kijk er eigenlijk nooit naar, dus is het ook maar zeldzaam irritant dat het niet op 1 hoop ligt.

    Liked by 1 persoon

  9. mariimma zegt:

    Super bedankt voor alle geduldige lange reacties. Ik denk dat ik begrijp waarom mensen met potjes werken.
    Maar… jullie hebben me niet overtuigd… 🙂

    Like

    • Lis zegt:

      hahaha… voel me nu een soort potjes-jehova: ik heb de neiging mijn voet tussen de deur te rammen en uit te leggen waarom het.echt.heel.veel.beter.is.van.WELLES. 😉

      Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        hahaha zal ik dan het omgekeerde doen?
        (ik heb ook posten in excel staan, ik zie ze alleen niet als potjes. Maar misschien doen we wel precies hetzelfde!)

        Like

  10. Pingback: Hoe leuk excelletjes zijn | Mariimma

Reacties zijn gesloten.