De tv als ctrl-alt-delete

Helemaal in tranen was ze. Want hoewel vriendinnetje en zij erg naar het speelafspraakje gekeken hadden, blokkeerde ze volledig toen het vandaag eindelijk zo ver was.
Dat ze haar speelgoed moest delen, daar had ze niet bij stil gestaan. En na wat onderhandelen was haar compromis dat er wèl gespeeld mocht worden met het speelgoed, maar er mocht níet naar gekeken worden…

Tja. Dat vond ik toch niet echt een goede oplossing.

En ondertussen veranderde mijn lieve zonnekind in een kleine boze verdrietige draak. Helemaal vast in haar verzet. Want ja… ze snapte bèst dat het zo niet zo leuk was voor het vriendinnetje.

Maar ik word er zo boos en verdrietig van als ze mijn speelgoed ziet, mama….

Na troosten, afleiden/voorlezen (“niet mijn boekjes mama, alleen een boekje van de bieb, vooruit dan maar …”), uitleggen, onderhandelen, een keuze geven en een ultimatum geven gaf ik het op. Ze was te overstuur….
Het leven is best moeilijk voor een kleuter, soms….

Dus…. zette ik de tv aan. Ze mochten een kinderprogramma kijken: ThankGod voor UitzendingGemist. En ja hoor: twee minuten later brak de zon door hier in huis…

Alsnog kon ik even later in de weer met fruit, sap en een rijstwafel. En vervolgens gingen de twee prinsessen zich in het slaapkamertje nog mooier aan het maken dan dat ze al waren. Er werd heerlijk samen gespeeld. En gedeeld.

Werd het tóch nog gezellig…!

image

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in opvoeddingen, Zonnekind. Bookmark de permalink .

19 reacties op De tv als ctrl-alt-delete

  1. Janne1950 zegt:

    Ik zou niet weten hoe ik op zoiets zou moeten reageren, mijn kinderen waren (en zijn) altijd erg sociaal en bereid te delen.

    Like

  2. Gewoon Vlijtig zegt:

    De beste stuurlui staan aan wal. Misschien vaker wat kinderen uitnodigen zodat ze went aan delen? Het is maar een gok hoor, maar wie weet. Ook mijn kids hebben dat niet gehad.

    Like

  3. Mom4life zegt:

    Ik ken geen enkel kind wat altijd maar goed kan delen met anderen! Er is altijd wel een moment waarop dat niet gaat. Maar misschien is de uiting anders.
    Super dat je de reset-knop hebt gevonden (voor deze keer iig).

    Liked by 1 persoon

  4. Yolanda. zegt:

    Oh voor mij als moeder van meisje van zes is dit heel herkenbaar! Mijn dochter had t er zeker de eerste twee jaren van school tijdens afspraakjes regelmatig heel moeilijk mee. Mijn ervaring is nu dat het helemaal niet (alleen) om dat delen gaat, zoals waarschijnlijk ook niet bij jouw dochter (ze deelt immers weer prima later). Het is gewoon allemaal heel veel voor ze: een vriendinnetje mee naar huis en je daar zo op verheugd hebben en dan loopt dit toch anders dan ze in haar hoofd waarschijnlijk had bedacht. Moeilijk hoor!!! Stel jezelf eens voor dat je afgesproken hebt met iemand en diegene wil overal aanzitten in huis! Aaargh, ik vind dat ook niet heel leuk…. Samen spelen, samen delen: er is heel veel over te zeggen…
    En eerlijk is eerlijk, ik vond en vind het af en toe heel pittig als zo’n speelafspraak niet lekker loopt. Poeh! Dus fijn dat je die reset knop hebt gevonden en de meiden, en jij, alsnog een fijne middag hadden.

    Liked by 1 persoon

  5. bouk zegt:

    Heb je goed opgelost!! Ik heb zelf deze situatie niet meegemaakt, maar wel met een vriendje van mijn zoontje. Kom je samen spelen werd er gevraagd? Ja natuurlijk, maar uiteindelijk mocht mijn zoontje eigenlijk nergens mee spelen…..Het is wel goed gekomen hoor, maar sommigen hebben daar gewoon wat meer moeite mee dan anderen. Komt allemaal wel goed!

    Liked by 1 persoon

  6. marjolein zegt:

    oh ik heb vroeger wat geroepen, samen spelen samen delen!!
    En nu zijn het de leukste pubers hoor;)

    Liked by 1 persoon

  7. Mammalien zegt:

    O heerlijk toch? Lekker even afleiden met tv, tablets. Van die dingen waarvan mensen zonder kinderen denken dat het heel verderfelijk is voor de kinderziel. En o, wat is het soms een prima praktische oplossing! Het is best moeilijk voor die kleintjes om steeds alleen maar leuk met elkaar om te gaan.

    Liked by 1 persoon

  8. Annelies zegt:

    Oh herkenbaar als ze ineens in een draakje veranderen…. afleiden werkt idd vaak het beste. Dan ben ik ook zeker fan van de tv 🙂
    Als ik het zo lees lijkt Zonne me een heel sociaal kind. Een keertje niet willen delen verandert dat beeld niet 😉

    Liked by 1 persoon

  9. Gelukkig dat het toch nog gezellig werd! Het leven zit vol voetangels en klemmen, dat blijkt wel weer.

    Liked by 1 persoon

  10. Lea zegt:

    Herken het in zoverre dat mijn dochtertje ook wat moeilijk kon delen, maar ik vind dit wel ver gaan, dat het vriendinnetje er niet eens naar mag kijken haha. Ze kan iig wel goed benoemen wat ze voelt, dat is ook wat waard. En uiteindelijk werd het nog gezellig ook, prima toch. Ieder kind heeft zo z’n buien weleens en volwassenen vast ook wel (zij het op een hopelijk wat andere manier ;-))

    Like

  11. Lis zegt:

    is hier soms periodes aan de orde van de dag… “neehee, dat is míjn glahahas! mahaham, hij zit aan mijn glas.” “Neehee, dat is mijn potlood. jij moet hiermee spelen (een snippertje papier)” “kom, dan gaan wij samen spelen, en hij mag dan niet meedoen” enz, etc…
    en dan is het weer een periode dat het heel goed gaat “kom, dan gaan we allemaal kleuren!” “mag ik broertje ook een snoepje geven?”, “zusje mag wel met mijn allerliefste knuffel slapen als ze zich gestoten heeft”
    keileuk man, kinderen!

    overigens geloof ik niet dat er kinderen (of volwassenen trouwens) bestaan die altijd alles maar leuk delen, weggeven, voor laten gaan… ik geloof wel in ‘moederliefde maakt blind’, of toch minstens wat bijziend 🙂

    Liked by 1 persoon

  12. Nona zegt:

    Haha ja, mijn autistische dochter van 8 heeft ook problemen met haar zusje die naar haar kijkt als ze aan het eten is ofzo…en beide dochters willen soms niet delen. Achja, ze groeien er uiteindelijk wel uit denk ik dan 🙂

    Like

  13. Wat fijn dat je het om kon buigen. Ik kon er in de kleutertijd niet altijd een draai aan geven. Bij mijn kinderen werkte ook nog eens de tweelingdynamiek mee. Soms ging het over speelgoed waar het andere kind niet mee mocht spelen, soms ging het over ‘ik mag niet meedoen van huppelepup’.
    Trouwens…dat credo ‘samen delen, samen spelen’ daar krijg ik de kriebels van. Waarom zou een kind alles maar moeten delen? Gaat dan de ouder bepalen wat het kind moet delen, moet het niet uit het kind zelf komen? En meestal wordt dit credo omgekeerd gebruikt: dan heb je die ukkies in de speeltuin die speelgoed gaan afpakken onder het mom van samen delen samen spelen.

    Maar…wat schattig die vleugels….

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s