Laat ik eens over mijn werk schrijven…

… want dat is toch altijd iets waar ik – ondanks dat ik minder werk dan ooit – toch nog steeds wel erg regelmatig mee bezig ben.

Deze week bijvoorbeeld. Tis druk.

Ik heb al weleens eerder geschreven over hoe goed het me bevalt om ZZP-er te zijn in plaats van werkgever. Dit is dus die vrijheid waarover mensen het altijd hadden, en waarvan ik altijd dacht: “Als je eigen baas bent, ben je nog stééds erg druk met het anderen naar de zin te maken…”.

Dat is nu overigens nog steeds zo. Nog steeds heb ik opdrachtgevers die verwachtingen van mij hebben die ik nog maar even waar moet maken. Nog steeds heb ik deadlines en maak ik afspraken over aantallen en kwaliteit. Nog steeds kan ik het me niet permitteren om pas na drie dagen op een email te reageren.

ZZP-er zijn is dus – wat mij betreft – relatieve vrijheid. Het is bijvoorbeeld de vrijheid om de telefoon door te schakelen naar de antwoordservice die doorgeeft dat mevrouw de directeur een afspraak buiten de deur heeft, terwijl ik gewoon even boodschappen doe. Het is de vrijheid om ervoor te kiezen in plaats van overdag, veel ’s avonds te werken. Het is óók de vrijheid om voor klussen waar ik niet zo veel zin in heb, gewoon wat meer geld te vragen (en daar dan aan te denken als ik die klus tóch krijg…) en – zelfs – uit te besteden via een collega of een uitzendbureau. En als ZZP-er kun je gewoon een tandje lager of hoger schakelen: lager wanneer er al geld verdiend is en hoger wanneer het de hoogste tijd is dat dat gaat gebeuren. Wat is het toch fijn dat ik niet langer meer die drang heb om altijd maar meer-meer-meer omzet te draaien!!

Soms gaat het geweldig. Deze week bijvoorbeeld: nadat ik eerder dit jaar een potentiële klant behoorlijk uit de brand geholpen had en gratis geadviseerd, kwam hij met spoed bij me terug. Of ik iets voor hem wilde doen waar ik gewoonweg veel beter in ben dan hij (omdat het mijn expertise is en niet de zijne…). Hij had al heel wat middagjes gestoeid maar kwam er niet goed uit.

Dat wilde ik wel. Zelfs met spoed. Ik stuurde wel even een kostenindicatie. En omdat ik verwachtte dat de klus wat ingewikkelder zou blijken te zijn als dat hij dacht, legde ik een behoorlijk prijskaartje bij hem neer (maar…ik ben dat waard!). Binnen een uur was hij akkoord. Dezelfde avond ging ik al voor hem aan de slag en de volgende ochtend lag er een concept op hem te wachten in zijn inbox. Zijn feedback verwerkte ik dezelfde dag nog, en wéér een dag later ontving hij een derde aanpassing, die akkoord was en gebruikt kan worden. Klaar. Toch meer dan duizend euro verdiend binnen een halve week. Met een zéér tevreden klant die erg onder de indruk was van mijn algemene knowhow en hoe snel ik was ingelezen in zijn dilemma’s.

Iedereen blij.

Het is topsport, deze week, want op twee plaatsen in Nederland wordt er voor mij gewerkt door uitzendkrachten. Dat gaat nooit zoals ik wil. Verhalen over fietskettingen die niet te repareren zijn en regenbuien waar de hedendaagse studenten niet op gekleed zijn, zorgden ervoor dat ik behoorlijk wat brandjes mocht blussen. Het loopt dus uit in gemeente X en in gemeente Y is de start vertraagd. Het mooie van werkervaring hebben en niet té veel afhankelijk zijn van collega’s of werknemers is dan, dat die twee vertragingen me geen paniek opleveren… Kwestie van vantevoren goed plannen en snelle pragmatische oplossingen vinden…. Ik geniet daarvan en kan mezelf echt een welgemeend schouderklopje uitdelen wanneer de schade beperkt blijft. Want: ik haal die vertraging dus wel in, volgende week. No problem. Ik ga nu dus vanmiddag ná schooltijd toch maar even zelf aan de slag in gemeente Y. Gelukkig wonen opa en oma daar in de buurt, want met kleuter erbij zou dat toch wel erg lastig worden…

Een taak die ik overdroeg aan een collega, tijdens mijn verblijf in Frankrijk vorige week, was niet helemaal goed opgepakt. Niet alle informatie die ik had gegeven was blijven hangen en de opdrachtgeefster voelde zich niet gehoord. Mijn tips over hoe één en ander alsnog in goede banen geleid kon worden bleken te ver af te staan van de belevingswereld van de collega. Dus.. vanmorgen bel ik zelf even. Het gaat immers over een offerte die is verzonden aan een vaste klant van mij. De offerte zelf kent een aanzienlijk bedrag (zo’n zevenduizend euro…) maar bovendien zit er nog veel meer in het vat bij die klant. Heel belangrijk dus om de door de collega verzonden offerte zó aan te passen dat we daar met zijn allen blij van worden. Ook die collega, want die kan nog wel wat extra omzet gebruiken dit jaar (en ik spuug er ook niet in natuurlijk…).

Nou… dat soort dingen!

Omdat ik ZZP-er ben en thuis werk, kon ik gisteren om een uur of twee een stoofpotje opzetten, daarna even een uurtje gaan trainen om vervolgens nog te werken tot een uurtje of half zes. Zonne is immers altijd op de BSO op donderdagmiddag…
Maaltijd afmaken, samen eten, chillen en voorlezen en vervolgens heb ik gisteravond training gegeven. Dinsdag had ik daar nog een gaaf gesprek over op Papendal, ik werd erg enthousiast over mogelijkheden voor mij om niet alleen in mijn “echte werk” maar ook in mijn “hobby werk” steeds weer wat verder te ontwikkelen!

En dan morgen een heerlijk weekend, zonder taken en zonder plannen!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in werk, zzp. Bookmark de permalink .

9 reacties op Laat ik eens over mijn werk schrijven…

  1. Ik ben onder de indruk van die 1000 euro in een week. Maar goed dat je je eigen waarde zo kent. En wat zal die klant blij met je zijn; je hebt hem echt uit de brand geholpen als ik het zo lees.

    Zelf werk ik ook als zzp-er, maar dan als fulltime blogger.

    Like

    • mariimma zegt:

      Ja dat snap ik, deze opdracht spreekt inderdaad tot de verbeelding (en het was niet eens een volle week!) … 🙂

      Toch: een maand geleden al eens gratis een uur of 5 in deze relatie gestoken. En in dit grval levert die tijdsinvestering iets op. Dat is lang niet altijd het geval…

      Stel dat ik deze omzet iedere week zou hebben. Kosten eraf. Overheaduren erbij. Dan belastingen. Dan houd ik inderdaad genoeg over om van te leven.

      Wat verdien je met fulltime bloggen en ben je dan echt 5 dagen lang 8 uur aan ’t schrijven? Of is dat 1 blog per dag? En wat doe je dan de rest van de dag?

      Like

  2. Janny zegt:

    Zo is werken op z’n leukst. Je weet dat je de kennis in huis hebt om een opdracht goed te doen. Ook als er onvoorziene dingen gebeuren. En goede inschattingen kunnen maken om iemand gewoon te helpen en daar vervolgens een goed betaalde opdracht uit kunnen halen. Heerlijk!

    Liked by 1 persoon

  3. Nona zegt:

    Oh bij mij gaat het deze maand net minder goed. Hopelijk haal ik nog een paar klanten binnen. Voor volgende maand is het ook nog niet veel soeps.
    De vorige twee maanden overtroffen nogthans alle verwachtingen!
    Achja, en zo blijft het spannend he. Het is mijn derde jaar dat ik bezig ben, en intussen vertrouw ik er al een beetje op dat het ook deze maand wel weer goed komt 🙂 maar elke nieuwe maand als ik nog niet veel klanten heb krijg ik weer stress. Erg hoor!

    Like

  4. Nona zegt:

    Ja hoor, buffer we have. Maar midden deze maand komt ‘het tweede project’ op gang. Noem ons maar gerust prettig gestoord, want de kosten verhogen natuurlijk ook fijn mee 🙂 en dit project loopt aardig, maar met ‘het tweede project’ vissen we eigenlijk in dezelfde poel, dus hopelijk zijn er nog meer dan genoeg vissen (ja hoor, maar je weet nooit 100% zeker of een nieuw project ook aanslaat he). Achja, als het niet lukt kunnen we de boel nog verkopen, zeg ik altijd maar. En wie niet waagt, die niet wint

    Like

  5. Lis zegt:

    Je klinkt trots en gelukkig met je werk, en dat is het grootste goed!

    Like

  6. Leuk om te lezen! Ik ben nog maar kort bezig als ZZP’er (nog even naast een parttime baan in loondienst) en leer veel van ervaren ZZP’ers. Ik vind het tot nu toe erg leuk! Wat ik ook helemaal niet mis: de bureaucratie van mijn andere werk! Maar… ik ben wel de rest van dit jaar elk weekend aan het werk, dat is de keerzijde.

    Like

Reacties zijn gesloten.