sparen voor de studie van mijn kind

…. dat werd mij onlangs geadviseerd toen ik erachter kwam dat ik een groot bedrag zou krijgen aan kindgebonden budget…
Studeren is immers duur en ik ga haar toch zeker niet met een studieschuld opzadelen?

Tja ik snap wel dat mensen sparen voor een studie voor hun kind en ik ken hun argumenten. Toch doe ik dat dus niet…!

Misschien gaat ze niet studeren, immers.
Sparen op één of andere jeugdspaarrekening kost op dit moment geld, immers (want devaluatie en amper rente). Dan kan ik beter doorgaan met vesneld aflossen van de hypotheekschuld zodat tmijn vaste lasten tzt zó laag zijn dat ik maandelijks geld overhoud om haar eventueel toe te schuiven als ik dat zou willen.

En ook – en vooral – vind ik het mijn taak als moeder om haar een financiële opvoeding te geven. Naar mijn idee is dat niet persé dat ik (al) (of veel) haar kosten op me neem tot haar zoveel-en-twintigste.

Hoe ik het precies ga aanpakken weet ik eerlijk gezegd nog niet. In ieder geval heb ik besloten dat ze op haar 18e “startgeld” krijgt à la Monopoly, als start van haar volwassen leven. Een kado zal dat zijn, geen opdracht te studeren want dàt zal haar eigen keuze worden.
Wàt ze met dat geld gaat doen is ook haar eigen keuze. Voor mijn part verbrast ze het, het is immers een kadootje…. of zeg maar gerust een kado want het is een fiks bedrag, zeg maar…

En àls ze dan gaat studeren, dan gaan we om de tafel. Misschien ga ik haar haar collegegeld achteraf terugschenken wanneer ze haar jaar goed afsluit. Misschien betaal ik haar eerste jaar huur – als ze op kamers gaat – onder de voorwaarde dat ze zelf haar eten bekostigt met een bijbaantje. Of misschien ver(drie)dubbel ik haar inkomsten uit een bijbaantje wel….
Ik weet het nog niet.

Ik heb er overigens ook geen probleem mee als ze geld zou gaan lenen voor haar studie. Een schuld opbouwen en aflossen is immers óók een belangrijke levensles. De kans op zo’n les wil ik haar niet ontnemen. Van zure lessen leer je veel.

Leren doe je door ervaring op te (mogen) doen en fouten maken hoort daar soms ook bij, ook als je daar dan de rekening voor betaalt.

Dat deed ik zelf ook.

Dus nee. Voor mij is het niet vanzelfsprekend dat ik tienduizenden euro’s spaar voor die eventuele studie van mijn dochter. Als ze gaat studeren en ze heeft mijn steun echt nodig dan ben ik er voor haar. Maar niet altijd. Ze mag zichzelf in en uit de nesten te werken, ook als dat financiële nesten zijn.

Meer dan dat EchtWelMooie bedrag dat nú op haar depositorekening staat gaat het niet worden. Als ik later rijk ben/blijf profiteert ze daar (een beetje) van mee en als ik kei-arm ben, dan delen we ook die armoe (een beetje) samen.

Zo denk ik daar dus over. En ik hoop en gun haar dat ze minder schulden aan haar studietijd zal overhouden dan ik. Maar ook voor mij bleef het leven gewoon het leven, ook met studieschuld. Hoewel de vlag over drie maanden wèl uit gaat, want dan ben ik daar ein-de-lijk vanaf!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, geld, opvoeddingen, sparen, toekomst, Zonnekind. Bookmark de permalink .

22 reacties op sparen voor de studie van mijn kind

  1. bouk zegt:

    Zo denk ik er ook over! Mijn kinderen “krijgen” op hun 18e ook een, vind ik, mooi bedrag. Of ze daarmee een wereldticket willen kopen, meubels willen kopen, oppotten moeten ze zelf weten. Maar zodra ze mogen werken, gaan ze maar werken voor hun centen. Heb ik ook moeten doen, en ben er niet minder van geworden. Rijbewijs betaal ik ook niet voor ze, mogen ze zelf lekker doen. Natuurlijk kunnen ze een lesje of 2 van mij krijgen, meer niet. Leren ze van. Voor niets gaat de zon op zeg ik altijd…. En studie? Zien we dan wel weer wat het tegen die tijd gaat kosten, als ze al gaan studeren…..Heb heus wel wat achter de hand, maar ga ze echt niet in de watten leggen…

    Liked by 1 persoon

  2. Lorianne zegt:

    Ik denk daar toch anders over.
    Waar bij ons een studieschuld niet mee telde bij het aangaan van een hypotheek is dat nu heel anders.
    Ook waren de voorwaarden voor stufie een stuk gunstiger omdat er altijd een deel gift was, dat is nu niet meer. Ook de eisen van de studie zelf zijn hoger geworden, waar bij ons nog wel ruimte was voor wat freewheelen is dat er nu nauwelijks meer. Er moet gewoon echt hard gewerkt worden.
    Ik vind het een beetje zonde om mijn kind met een schuld van 40-50.000 euro de wereld in te sturen terwijl ik dat door nu op te letten kan voorkomen.

    Like

  3. Adriana van de Vrie zegt:

    Wij vonden het geen fijn idee als onze kinderen na hun studie al met een schuld zouden beginnen dus hebben we alles betaald, ook hun rijbewijzen . Ze zijn na hun studie die ze in de tijd die er voor stond afmaakten met een schone lei begonnen. Ze hebben leuke banen , mijn oudste dochter is 34, getrouwd en twee kinderen , zonder schulden, zelfs hun huis is helemaal afgelost, ik ben daar blij om, misschien hebben we ze wel in de watten gelegd maar ze hebben er nooit misbruik van gemaakt.

    Like

  4. Mama Yvonne zegt:

    mooi, ik ben er ook niet voor om ze ver voorbij hun 18e te onderhouden. wij sparen de kinderbijslag per kind, waaruit we nu al de grotere/ongelijke uitgaven betalen. het is onze spaarpot, niet die van hun, en wij bepalen waarvoor we die aanbreken. studeren is geen must (wel een hoop), en daar mogen ze prima zelf voor werken/lenen: deden wij ook en deed geen pijn hoor.

    Liked by 1 persoon

  5. Leuk om jouw overwegingen te lezen. Wij sparen juist wel voor eventuele studies. Het idee dat ze zo jong al schulden moeten maken vind ik niet prettig.

    Liked by 1 persoon

  6. debby zegt:

    Wat je zelf hebt gehad of gedaan kan je helaas niet meer “nu” vergelijken . Ik wil dat mijn kinderen geen schuld hoeven maken dus ja ik spaar zeker voor hun studie en rijbewijs etc… ik gun ze wat meer rust dan ik zelf heb gehad en minder zorgen.

    Like

  7. Min of Meer zegt:

    Ik denk daar iets anders over. Maar dat maakt niet uit. Wat telt is dat je bewust nadenkt en afwegingen maakt over wat jij denkt dat je kind nodig heeft aan bagage. Financieel goed opvoeden kan linksom of rechtsom en ik dat dat er voor jouw keuzes ook veel wat te zeggen valt.
    Uiteindelijk kunnen we bedenken wat we willen maar het hangt ook erg van het kind zelf af. Hoe het zich gedraagt, welke keuzes het maakt.
    Daarom staat het geld wat wij voor Sems eventuele studie sparen op onze naam, en niet op zijn naam.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Het is inderdaad een kwestie van bewuste keuzes maken, wat die keuze dan ook is. En geen kwestie van of je béter voor je kind zorgt op de éne of juist de andere manier.

      Bedankt voor je genuanceerde reactie!

      Like

  8. Yolanda. zegt:

    Ik vind het wel een bevrijdende gedachte om niet persé te hoeven sparen voor de studie van je kind. Klakkeloos min of meer, ging ik er vanuit dat we dat wel zullen doen voor onze dochter en we zijn inderdaad ook aan het sparen voor een mooi bedrag op haar achttiende. Maar misschien kan het daar wel prima bij blijven dus. Ik ga er eens over nadenken en bespreken met mijn man. We lossen inderdaad op dit moment ook liever af op de hypotheekschuld.
    Grappige is dat ikzelf niets mee kreeg van huis voor de studie (eerste kleinkind dat ging studeren van beide families en ouders die van een minimuminkomen moesten rondkomen, dus er was niets..) en inderdaad een studieschuld heb opgebouwd destijds. Die is in ruim tien jaar of zo afgelost en dat was eigenlijk prima. Geen centje pijn of zorgen om gehad.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      …. ook toen werd er al gezegd dat het moeilijker was, de basisbeurs was immers lager en de tempobeurs werd ingevoerd… (in mijn tijd al) en het grappige is dat dat nu opnieuw een argument is….

      Nogmaals…. prima…. maar ik wilde tóch graag eens een ander geluid laten horen!

      🙂

      Like

  9. Janne1950 zegt:

    Wij laten onze kinderen graag delen in mijn rijkdom! Ze krijgen groente en fruit uit de moestuin, ik help ze met broeken inkorten en kleding verstellen, ze mogen onze (grotere) auto lenen als dat nodig is, we troosten ze bij verdriet en delen mee in hun vreugde. En ja, ze hebben allebei 2 studies afgerond (universitaire) allebei diverse bijbaantjes gehad, stage gelopen in het buitenland en hun rijbewijs gehaald. Wij hebben daar met veel plezier aan mee betaald! Ze erven t.z.t. niet veel 😉 maar kunnen prima voor zichzelf zorgen!

    Liked by 1 persoon

  10. Lis zegt:

    Hier sparen we ook de kinderbijslag voor ‘later’… of dat nou een studie wordt of een koophuis of een caviafarm in bolivia, dat zien we dan wel weer. Zolang wij het kunnen missen, betalen we graag mee. Maar werken zullen ze toch wel moeten, en lenen misschien ook wel… ook geen drama.

    Liked by 1 persoon

  11. Mom4life zegt:

    Mooi ‘tegengeluid’. Wij sparen zelf een klein bedragje voor onze kinderen en dat krijgen ze op hun 18e.
    Hoe we de studies (eventueel) doen zien we tegen die tijd wel. Ik zou niet het gevoel hebben dat als ik 4000€ kindgebonden budget kreeg, dat ik het ook daadwerkelijk aan mijn kind MOET besteden. Het is tenslotte op mijn naam, als bijdrage voor mijn budget, en alle andere kosten voor kind heb ik er al van gedragen. Dus zou me vrij voelen het in de hypotheek te stoppen bijv 😉

    Like

  12. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ik zie een paar keer de leeftijd van 18 jaar voorbij komen. Onze zoon, nu net 17 jaar, maar toen hij in het begin van dit jaar zich inschreef voor zijn mbo studie, had toen helemaal niets. Ja, zijn spaargeld. Hoe moest hij dan 700 euro aan boeken ophoesten, of zijn kleren a 700. Ruim 350 euro aan reiskosten?
    Ja, wij betalen dit wel voor ons kind. Zijn spaargeld hebben wij vastgezet. Een gedeelte komt vrij als hij 18 jaar wordt (zilvervlootsparen) maar hij weet dat dit geld weer terug moet naar ons. Het is dus niet om te verbrassen. De school kost erg veel geld en wij willen ze schuldenvrij de wereld in sturen. Gelukkig is er met ingang van 1-1-2017 voor de mbo’ers onder 18 jaar het studentenreisprodukt. Zijn spaarpot voor later zal hij zelf moeten vullen en daar is hij al vanaf zijn 15 trouw mee bezig. De helft van wat hij verdient spaart hij. Zijn rijlessen betalen wij ook.

    Like

  13. Gretha zegt:

    ik weet nog niet hoe we het tegen die tijd gaan doen.. maar werken naast je studie is ook niet altijd een optie.. ik ben al vanaf mn 15e veel moe, ging van half 9 tot half 4 of later naar school, dan nog bergen huiswerk, groepsopdrachten, 8 verplichte vrij in te vullen studiepunten per jaar, 40 uur per punt… weet niet wanneer ik had moeten werken voor mn studie… ging ook al nauwelijks uit (geen energie of geld) en een studieschuld omdat ik mn studie uiteindelijk niet haalde.. (nooit geleerd door te zetten voor school.. dus helaas hard op mn bek gegaan.. )

    en idd.. studieschuld telt nu wel mee voor een hypotheek, maar ook geen gift meer sowieso.. tegen die tijd wel zien wat we precies ermee doen, maar ook wel fijn om geld achter de hand te hebben voor als we dat willen. ze zijn nu al 4 en 6, dus tegen die tijd zijn we pas 10 jaar verder, dus zijn onze maandlasten niet heel veel lager dan nu (annuitaire hypotheek.. ) we sparen een afgerond bedrag van de kinderbijslag. kindgebonden budget hebben we geen recht op. daarnaast is ov ook ontzettend duur.. volgens mij pas ov kaart vanaf 18 bij hbo.. ik was 17 toen ik er begon.. duur grapje… wat mn ouders eigenlijk niet hadden, toch betaalde hij alles voor me.. omdat hij me meer kansen gunde dan hij vroeger had (uberhaupt alleen lagere school….) ik wil mezelf dus niet in de positie zetten door nu nog meer uit teg aan geven wat niet nodig is, terwijl we ook kunnen sparen en dan wel beslissen wat we ermee doen, dan beslissen wat verstandig is of niet.. (ook met vallen en op staan leren)

    Like

  14. Marianne zegt:

    Leuk om eens een andere gedachtengang te lezen hierover. En met je hypotheek afgelost hou je natuurlijk vanzelf ruimte over om wel of niet bij te springen. Wij betalen de studie van onze jongens, zelf werken ze erbij voor hun eigen extra’s. Eventuele vervolgstudies, op kamers wonen en masterstudie komt wel voor eigen rekening. Het houdt een keer op.

    Like

  15. Dit vind ik wel een mooie gedachte. Wij sparen ook voor onze kinderen onder onze eigen naam, zodat we kunnen kiezen hoe we het geven als ze volwassen zijn. Misschien krijgen ze het als startgeld, misschien als studiegeld. En misschien helemaal niet, als we het toch zelf nodig hebben… Ik wil mijn kinderen ook niet met een schuld hun volwassen leven laten beginnen, maar ik wil wel dat ze zelf verantwoordelijk zijn. Het is lastig.

    Liked by 1 persoon

  16. Mooi stukje, en mooie overwegingen. Ik weet niet hoe ik het zelf zou doen, ik denk dat ik sowieso zou sparen, maar dat het ook van mijn kind zou afhangen. Mijn ouders hebben mijn studie betaald en ik heb op mijn 18e een bedrag gekregen waarmee ik ongeveer de helft van mijn rijbewijs kon betalen. Ik ben blij dat ik nu geen studieschuld heb en gun mijn kinderen dat ook. Aan de andere kant; als ik tegen die tijd vind dat ze toch maar beter even wat meer moeite kunnen doen voor hun toekomst (dat klinkt een beetje hard, maar ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel), dan zou ik dat geld liever even bewaren tot een ander moment. Ik vind wel dat het allemaal geen vanzelfsprekendheid moet zijn, dat was het bij mij ook niet en dat heeft er wel voor gezorgd dat ik het extra gewaardeerd heb en dat ik er b.v. met mijn studie ook niet met de pet naar gegooid heb.

    Liked by 1 persoon

  17. Pingback: Een nieuwe puntensnijper | Mariimma

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s