Dat is wie jij bent!

Hoi zullen we samen spelen?

Dat zei jij een uurtje geleden tegen een meisje in de speeltuin.

Sindsdien heb ik je nog amper gezien. Zo af en toe vang ik een glimp op van jullie: samen op de trampoline, in het speelkasteel en bij de schommels.

Dan vang ik wat gekwetter op: topoverleg over in welke volgorde de speeltoestellen worden bezocht.

Ja.

Zo ben je.

Blij, gezellig, lief en ondernemend. Een meisje dat meer huppelt dan loopt. Een meisje dat prachtige práchtige tekeningen maakt. Een meisje dat makkelijk contacten maakt en heel goed samen kan spelen.
En een meisje dat helemaal alleen – ook al vind je het spannend – een snoepje durft te kopen bij het stalletje van de speeltuin.

Jij bent niet beter dan iemand anders en niemand, NIEMAND is beter dan jij.

Ook al lijkt dat in jouw klas soms wèl zo. Omdat die andere meisjes al elkaars beste vriendinnetjes waren toen jij in de klas kwam en ze daarom niet altijd naast jou willen zitten in de kring. Of omdat dat groepje Aanvallers jou en je vriendje met zand en besjes gooien.

Die kinderen neem ik echt niets kwalijk, het zijn kleuters net als jij…. maar weet je wat ik wèl denk?
Wat jammer dat ze jou niet leren kennen. Wat jammer dat je juf ze daar niet wat bij helpt.

Jij bent goed zoals je bent. Kletsend, tekenend, zingend, dansend.
En ik snap het dat jij soms boos en gefrustreerd bent na een schooldag waarin de Aanvallers weer samenscholen en de Blingmeisjes weer zò veel ruimte innemen dat jij maar weer bent opgeschikt. Zó boos zelfs dat je me beet, laatst. En de juf ook.

Net goed, dacht ik eventjes… ik had haar ook wel een keertje willen bijten toen ik zo boos was…. maar dat vertel ik lekker niemand en jou al helemaal niet…

Ik was daardoor verrast want ik had je nog nooit anders dan mokkend-boos gezien. Jij was niet eerder agressief.
En iemand pijn doen dat mag niet, hè?

Maar ondanks dat bijten niet mag, begrijp ik je boosheid. Ik werk eraan, ik blijf erover praten met juf. Dan ben ik maar die irritante mama die loopt te klagen. Want zo lang jij niet kunt zijn wie je bent in die klas blijf ik aan de bel trekken. Hier ben ik, ik laat zien wie ik ben omdat jij dat niet kan. Ik ben een moeder die bezorgd is. En boos.

En, ontdekte ik laatst…: ik ben niet de enige moeder die bezorgd is….

Weet je? Ook ik ben niet beter dan iemand. Maar niemand is beter dan ik. Ook niet de juf. Zéker niet als het jou betreft en zéker niet als ook andere moeders zich evenveel zorgen maken als ik.

Schijn jij maar, mijn lieve Zonne. Lach, huppel, klets, zing. En nee bijten mag niet. Maar boos zijn wel. Dan zijn we samen boos.

Maar niet vandaag. Vandaag zijn we in de speeltuin en is het leven fijn! En vandaag maakte jij prachtige tekeningen. Kijk maar….

image

image

En zolang de poes, tijger en panter lachen is er
…. misschien wel…
….. gelukkig niet…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in opvoeddingen, Persoonlijk, vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

11 reacties op Dat is wie jij bent!

  1. zeeuws knoopje zegt:

    super mooie tekeningen van een super mooie meid, die van geluk mag spreken met zo’n moeder!

    Like

  2. Mammalien zegt:

    Dat zijn mooie tekeningen!

    LAstig als je kind niet helemaal vrij is in de groep. Ik ken het ook en vindt het naar. Denk altijd dat school daar wel een taak in heeft, maar in hoeverre kun je het afdwingen? (Andere groep misschien, met andere juf? Is er nog een parallelklas?)

    Like

  3. liesbet zegt:

    Knappe tekeningen voor een vierjarige….. Ze heeft al echt oog voor details ondanks ze nog zo jong is. liesbet

    Liked by 1 persoon

  4. Mama Yvonne zegt:

    Wat naar dat ze het niet fijn heeft op school. Zoals je hier over haar schrijft, past het niet bij haar karakter om lastig aansluiting te vinden in een groep. Dat zou de juf zich best aan mogen trekken, dat een meisje dat zich doorgaans zo makkelijk beweegt, zichzelf niet kan laten zien in haar klas.
    Eigenlijk vind ik het sowieso maar een raar iets dat er al zo’n sterke negatieve groepsvorming in de kleuterklas is, en dat de juf daar geen actie op onderneemt. Ik (= totaal geen autoriteit, gewoon een mama) herken het niet als ‘normaal’ kleutergedrag om zo samen te scholen en andere kinderen te targetten… maar misschien ken ik alleen brave kleuters? Er wordt echt wel eens gekibbeld, gekat of gemept, maar niet stelselmatig en niet als groep tegen eenlingen. Ik snap je bezorgdheid, en zou het er ook zeker niet bij laten zitten…

    Like

    • mariimma zegt:

      Tja de juf probeert de eenlingen te helpen. Ze zou juist de samenkliekende kinderen moeten helpen….

      Overigens heeft Zonne wèl vriendjes in de klas. Twee meisjes en één jongen. Die kwamen allemaal nà haar in de klas en waren nog niet “bezet”. De 2 nog jongere kleuters, die wéér een paar maanden later kwamen, spelen altijd met zijn tweetjes en soms met de kinderen uit Zonnes clubje.

      De eenlingen zijn er wel. Maar gelukkig niet Zonne, dus…

      Toch blijf ik erbij dat dit echt veel veel leuker zou kunnen allemaal.

      Like

  5. Gewoon Vlijtig zegt:

    Erg mooie tekeningen. Ga voor je dochter, maar dat doe je al.

    Like

  6. Nannie zegt:

    Wat een mooie vrolijke poezen :-).

    En wat jammer van school. Jammer genoeg weet ik maar al te goed hoe naar school door kan werken. Eea is afhankelijk van de juf, maar toch zeker ook van de school-mentaliteit.

    Vooral erbovenop blijven zitten. School moet goede dingen leren, geen bron van frustratie zijn voor een kind.

    Succes!

    Liked by 1 persoon

  7. aaltje zegt:

    Ha, ik begrijp werkelijk niet dat de juf hiervoor niet meer actie onderneemt! De stoom komt echt uit mn oren……Op deze leeftijd kun je nog héél veel om dit gedrag te beïnvloeden. En lijkt mij dat als je nú niet in grijpt/ oplost/ begeleidt, wat voor gedrag gaan ‘ze’ vertonen als ‘ze’ ouder worden? Ik ben zelf juf én moeder. Mijn dochter is genegeerd/buitengesloten/gepest op het VO. Kijk, dan wordt het al een stuk lastiger, maar er werd wél actie ondernomen door de mentor. Kom op zeg, er zijn zóveel mogelijkheden om deze bengels te beïnvloeden. Het vraagt wél inzet en creativiteit! Maar daar wordt juf voor betaald en daar heeft ze een opleiding voor gehad. Haal de ouders een keer bij elkaar/ besteed héél veel aandacht aan groepsvorming. Is er bestraffing/’gestrengheid’ nodig vanwege gedrag wat geméén is naar andere kinderen? Pas dit toe! Blijf de juf maar lastig vallen hoor! Blijkbaar heeft ze dit nodig…….voor ze eindelijk in actie gaat pfffff

    Liked by 1 persoon

  8. Wat je schrijft raakt me. Ik maakte iets gelijkaardigs mee met mijn zoontje. Hij draagt er nog steeds de littekens van, uitwendig op zijn gezichtje maar ook inwendig in de angsten die af en toe nog opspelen. Het ging in zijn geval om een gedragsgestoord kind dat hem fysiek heel erg pijn heeft gedaan. Ik signaleerde al vaker mijn bezorgdheden hierover bij de juffen, tot het op een gegeven moment echt misliep en ik dus met mijn zoontje naar de spoedgevallen moest. Na dit voorval ben ik assertiever geworden en eiste ik dat de school veilig zou zijn voor mijn zoontje. Dit werd me niet in dank afgenomen… Heel die situatie heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan. Ik was zeker niet boos op dat jongetje, want dat was ook maar een kleuter. Ik was wél boos over de manier waarop de school met het probleem omging. Ik heb lang getwijfeld of ik deze reactie wel zou durven schrijven. Ik wil als moeder opkomen voor mijn kind en dat moet ook vind ik, maar soms stoot je op zo’n muur van onbegrip. Als je assertief bent vinden ze je al snel een ‘lastige mama’.
    Ik vind het mooi om te lezen dat jij als moeder het gedrag van je dochtertje zo goed begrijpt en dat je het opneemt voor haar. Want inderdaad, boos mag ze zijn en boos mag jij ook zijn.

    Like

  9. Ik voel helemaal met je mee. Het is naar als je kind het moeilijk heeft op school!

    Like

Reacties zijn gesloten.