Bijna kotsen in de sportschool

Ik heb dus die blessure. En ondanks dat ik mijn kop niet in het zand stak en meteen de fysio bezocht, ging ik vervolgens vrij halfslachtig om met die pijntjes: wat minder vaak trainen. En wat minder hard.

Maar daar werd het niet beter van….

Ik wachtte de zomer af: een periode waarin ik écht wekenlang nauwelijks mijn schouder zou belasten. Ik klom wel, maar alleen op wat wij “platen” noemen: liggende wanden waarin balans en op je voeten durven staan, het grootste probleem is.

Zoals op de foto hieronder, bijvoorbeeld….

2016-07-30-13-56-41

Oh ja, de hoogte… ook wel een dingetje… (check die grijs-met zwarte crashpad onder de wand… het idee is dus dat als je valt, je dáárop landt. Dat ding is ongeveer één vierkante meter, wat vrij klein is als je met je voeten op een metertje of vier boven de bosgrond staat… maar dat terzijde…

Het buitenseizoen is nu toch echt alweer een tijdje voorbij en sinds die tijd blijf ik maar wat halfslachtig “soort van trainen”…

Tijd om het anders aan te pakken.

Dus maakte ik een nieuwe afspraak bij de fysio. En voor de herstelperiode schreef ik me ook in bij een sportschool: daar kan ik werken aan mijn herstel door én mijn schouders op een gecontroleerde manier sterker te maken, én gewoon aan mijn algehele kracht en fitheid te werken. Met klimmen is dat vrij lastig omdat de bewegingen erg complex zijn, met veel piekbelastingen op je gewrichten, ook…

Ik was daar dus nog nooit geweest, in een sportschool. Het trekt me totaal niet.

Maar goed. Ik had en heb een doel. En om ervoor te zorgen dat het ook écht verantwoord is, nam ik een les van een “personal trainer”. Die zou goed kunnen kijken naar of ik de oefeningen goed uitvoerde. Aangezien ik zelf (klim-) trainer ben, kon ik vrij gemakkelijk met hem schakelen over welke spieren ik al dan niet moet trainen, maar voor een goede uitvoering van de oefeningen en het leren kennen van de mogelijkheden van de machines, leek het me goed om toch maar wat begeleiding te doen.

En ja hoor. Ik mocht starten op zo’n step-ding met armswingdingen. Ik heb het even gegoogled: crosstrainer heet zo’n ding. Cardiotraining. Ofwel: hijgen.

Ik weet bést dat een goede algehele conditie goed voor me is. Júist voor een technische sporter die het vooral van maximaalkracht moet hebben, zoals ikzelf.

 

Maar leuk is anders.

 

Na de warming-up deden we nog wat oefeningen met gewichten en op van die apparaten. Dat ging me – naar verwachting – prima af. Van Achmed mag ik de volgende keer wel wat zwaardere belastingen kiezen…

En toen? Toen kreeg ik een circuitje. Met zo’n zwaar touw op en neer slingeren en zo’n zware bal op de grond stuiten. En dan ook nog effe planken tussendoor. En nog een rondje. Achmed moedigde me aan: HARDER SNELLER LANGER…

Pff.

Na het eerste rondje was ik kapot. Na het tweede rondje zag ik sterretjes en voelde ik mijn ontbijtje naar boven komen. Nee. Leek me geen goed idee om nog een rondje te doen. Dat dacht Achmed blijkbaar ook, want ik zag wel wat pips… haha….

Tijdens de cooling down – wéér op zo’n stepmachine – keek ik eens om me heen. Vóór me waren drie nog jonge dames aan het wandelen op een loopband. Langer dan ik: wel een half uur of zo… terwijl ze naar de tv staarden…

En dat terwijl het vandaag een s.t.r.a.l.e.n.d. weertje is. Heerlijk om gewoon écht te wandelen. In de natuur en zo. Want die natuur, die is zo mooi in september….

Dat tv-staren vind ik sowieso niks. Ik zorgde ervoor dat mijn hartslag zo tussen de 150-160 bleef. Na het circuitje van Achmed en bij deze hartslag lukt het me dan écht niet meer om naar een beeldscherm te staren.

 

Weer een ervaring erbij dus. De sportschool. En ik ga komende vrijdag wéér.

 

Ik heb overigens een abonnement dat ik iedere maand kan opzeggen. Voorlopig ga ik er echt nog wel naartoe hoor…. maar niet vaker dan twee keer in de week (en dan nog één keer gewoon lekker submax klimmen) en alleen maar omdat ik met die pijnlijke schouder zit.

Maar wandelen op een loopband? Nee…. bedankt… ik wandel wel naar huis!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 7a-trainen. Bookmark de permalink .

10 reacties op Bijna kotsen in de sportschool

  1. Voor mij val jij in de categorie ideale patient, mits goed begeleid. Je bent super gemotiveerd om te herstellen en hebt een goed lichaamsgevoel/besef, alleen nekt die motivatie je nu. Heb je een “gewone” fysio? Denk er eens over na om een sportfysio te consulteren.
    Ik ken je precieze blessure niet, maar planken en battle ropes lijken me tricky nu.
    Misschien een idee om de (sport)fysio en PT met elkaar in contact te brengen zodat je het beste uit die trainingen kan halen?

    Like

  2. Kreupelgeld zegt:

    Haha, herkenbaar. Onderweg naar mijn fietsparcours kom ik ze ook altijd tegen. Die fietsers. Achter het raam van de sportschool.

    Liked by 1 persoon

  3. marijke zegt:

    Met de auto naar de sportschool rijden en dan een half uurtje fietsen op een apparaat.
    Helaas maak ik me daar zelf ook schuldig aan, maar als ik op de fiets naar de sportschool zou gaan, is mijn energie helemaal op, en op de sportschool doe ik de oefeningen in een heel traag tempo. Toch hoop ik ooit weer mijn cardio training lekker buiten op mijn eigen fiets te kunnen doen 😉

    Like

  4. Mammalien zegt:

    Nou, schreef ik zomaar over de sportschool vandaag. Die crosstrainer, onmogelijk ding. En die medezweters, die hoeven ook niet perse van mij. Maar terwijl je je fysiek inspant tv kijken (iets wat je brein stimuleert, niet de sportschool keuze meestal) dat vind ik persoonlijk wel prettig…

    Like

  5. Mama Yvonne zegt:

    ik zwem in een zwembad met uitzicht op een meer… telt dat ook? 😉
    gelukkig is het zwembad wel mijn enige binnensport/beweging, de rest lekker buiten.

    Like

  6. Gewoon Vlijtig zegt:

    Haha, ik heb vanmorgen mijn half uurtje crosstrainer gehad en daarna onder andere de oefeningen die jij hierboven beschrijft. Het beruchte touw. Tjee, wat zwaar. Die bal, mmmm. ook al zo zwaar. In totaal 8 oefeningen. Maar als afsluiter hebben wij altijd aquajoggen. Ook wel goed voor de spieren, maar ook wel even lekker.

    Like

  7. Teunie zegt:

    Diep respect voor jullie, sportievelingen! Ik heb nog nooit een sportschool van binnen gezien. Doe aan geen enkele sport. Loop niet, fiets niet, zwem niet. (Maar run wel een huishouden van 10 personen. Dat dan weer wel). Ik denk, dat mijn conditie echt prut is!
    Suc6 met herstel van je blessure!

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s