Kleine stapjes

Ik ben van de plannen. Stappenplannen met doelen, subdoelen en takenlijsten.

Nee… die schrijf ik niet creabea op in een notitieboek van 20 euro.

Ik doe dat digitaal.


Lijsten dus. Met data erbij.

En vaak gaat dat dus mis. Bij taak vijf bijvoorbeeld. Waardoor ook taak zes in de verdringing komt. En de twintig taken erna.

En dan begint het grote op mezelf gemopper. Daar gáán immers mijn subdoelen en doelen…. zie je wel… ik ben een loezer….

Daarom werd het nooit wat met mij en dat ge-opruim, bijvoorbeeld. En die weekmenu’s. De trainingsschema’s. En allerlei werkdingen.

Sommige doelen pakte ik – besefte ik – anders aan. En dat werkte wèl….: ik pastte mijn levensstijl aan en ging door àl mijn uitgaven, waardoor ik dingen kon opzeggen en aanpassen en geld overhield. Ik loste een deel van mijn hypotheekschuld af en stortte extra bij in het spaardeel. Dat deed ik zonder vantevoren bedragen en data vast te stellen, maar gewoon wanneer het kon. En met iedere besparing en aflossing was ik blij. Waardoor ik gemotiveerd bleef om nòg een storting te doen. Zonder mezelf op mijn kop te geven in maanden waarop dat níet lukte.

Het lijkt erop dat ik nu eindelijk die les geleerd heb en toepas in “het nieuwe opruimen”. Géén kastje per dag en niet nu alvast alle kasten en ruimtes in mijn huis inplannen in het komende half jaar, op dagen dat ik het daar tegen die tijd misschien wel veel te druk voor heb.

Nee. Gewoon af en toe een vuilniszak met troep vullen. Iets op M.arktp1aats zetten. En een keertje naar de milieustraat rijden met een hàlfvolle in plaats van propvolle auto. Who cares?

Weg=weg…!

En JA ik ben blij met die autostoel die ik verkocht en dat lelijke kastje uit de schuur dat weg is. En die verzameling verfpotten die ergens in een doos stonden. Al jaren. Hoera, weg!

Vandaag maar weer ‘es rijden. De kapotte grasmaaier staat al klaar. Drie spullen erbij en ’t is de moeite. En als het er vandaag niet van komt, dan morgen. Ook goed.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, dagelijksedingen, opruimen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Kleine stapjes

  1. Sinds kort pas ik deze truc ook toen. En dit werkt bij mij ook. Vooral de gedachte dat alle kleine beetjes helpen, stimuleert. Je kan je blind staren op de big picture, maar dat kan zo massaal en overweldigend overkomen, dat het eigenlijk verlamt.

    Zelf heb ik een overzicht van . projecten, bijvoorbeeld dingen die in en om het huis nog opgeknapt moeten worden. Dan heb ik bijvoorbeeld per kamer staan, wat daar in de ruimte nog moet gebeuren. Doordat het in veel kleine stapjes daar staat, kan ik beter inschatten wat ik kan doen als ik een moment of een middag heb. Wel zonder de termijnen, want anders krijg ik vanzelf hetzelfde als bij jou 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Gerlinde zegt:

    Ja precies! Van die van te voren gemaakte lijstjes waaraan je je moet houden op straffe van faalgevoelens: vreselijk. Iets doen omdat je zelf het nut ervan inziet en het graag doet, dat is wat mij betreft ook een veel makkelijkere manier om zulke dingen (je huis zooivrij, sparen, aflossen) vol te houden.

    Liked by 1 persoon

  3. Mama Tinus zegt:

    Fijn dat je de smaak te pakken hebt! Dan maakt het toch ook niet uit hoe.
    Dit werkt voor mij ook echt het best hoor! Soms maak ik wel een lijstje van dingen die prioriteit hebben maar daar is niks verplichts aan.

    Liked by 1 persoon

  4. Lot zegt:

    De milieustraat en kringloop zitten vlakbij dus ik breng erg snel iets even weg wat weg kan.
    Bij de kringloop ga ik dan wel even naar binnen want je weet maar nooit wat je tegenkomt. Op dit moment kijk ik vooral naar kleding voor mijn zus die gaat scheiden en het financieel erg moeilijk gaat krijgen. Mooi excuus om te gaan want zelf heb ik ABSOLUUT niets nodig.

    Liked by 1 persoon

  5. Lonneke zegt:

    Ik maak zelf voor mijn taken een mindmap (google maar even, jammer dat ik geen foto kan plaatsen van de mijne)
    Ik heb gewoon iedere kamer een ballonnetje gegeven en daarbij geschreven wat er nog gebeuren moet. En als ik iets kan doen kan ik daaruit kiezen.
    Het is ook erg handig als ik iets moet ‘verzinnen’ voor mijn schoonmaakster (die heb ik omdat ik autist ben en het zelf niet red thuis), dan hoef ik er niet zo over na te denken om er achteraf achter te komen dat ik haar beter iets anders had kunnen laten doen…
    En er staan dingen op die regelmatig terugkomen maar ook dingen die ik lekker weg kan strepen!
    Sommige afgestreepte dingen komen ook wel terug (zoals de vriezer schoonmaken) maar ik maak eigenlijk elk half jaar wel een nieuwe omdat er dan weer andere dingen aan de beurt zijn.
    Lijstjes zijn niet aan mij besteed, zeker niet met data eraan gehangen!
    Ik moet toch per dag kijken hoeveel tijd en energie ik heb waarbij ik sommige klusjes ook nog in stukjes hak.

    Like

  6. Mama Yvonne zegt:

    Ik maakte de lijstjes, liefst in een boekje én digitaal. Vervolgens was ik zo trots op mijn goede voorbereiding, die ik ook eindeloos kon bijschaven, dat de uitvoering er doorgaans een beetje bij inschoot. Goede planning is tenslotte al het halve werk, dus ik was al bijna klaar toch? :s
    Sinds een paar jaar heb ik gewoon geen lijstjes meer voor huishoudelijk enzo. Natuurlijk nog wel eens een boodschappenlijstje (anders eten we echt alleen maar sjips en cola), maar geen kastje-per-dag-achtige stenen meer voor deze ezel. Geeft enorm veel rust en voldoening: in de tijd die ik vroeger met lijstjes en schuldgevoel bezig was, heb ik nu gewoon wat opgeruimd. Of niet. Dan doen we dat een andere keer.
    Inmiddels ben ik er zo goed in geworden (bescheidenheid is een deugd) dat ik mezelf als opruimcoach verhuur, dat had ik een paar jaar terug ook nooit gedacht 😀

    Liked by 1 persoon

  7. Pingback: Je ziet er nog niks van…. | Mariimma

Reacties zijn gesloten.