Burendienst

Ik val regelmatig op ze terug, op mijn buren. Onlangs nog, toen ik ’s avonds een vergadering had, kon Zonne vanaf een uur of half zes bij ze terecht en viel ze in hun bed in slaap, waar ik haar om een uur of half 12 uit bed haalde om deur verder in haar eigen bedje te leggen.
Ja. Mijn buren zijn goud waard.

Gelukkig mag ik af en toe wat terug doen. Onlangs nodigde ik de jongste dochter van negen uit om met ons mee naar het zwembad te gaan. Regelmatig zorgen we voor elkaars dieren (wij: één gezellig Otje-poes, zij: een hamster, twee chinchilla’s, twee kippen, een handvol parkieten, een terrarium vol jungle-kikkertjes en een rode kater).

Vandaag deed ik het hele programma: mijn eigen meisje ophalen op haar school, de twee buurdametjes van hun school, zonnebrand, fruitje, trampoline, eentje naar de voetbal, de ander huiswerk, kleuter met buikpijn, samen een maaltijd bedenken die ieders goedkeuring had (spaghetti met pestosaus, erwtjes en reepjes kip) was in de machine, een half uur de tijd tussen voetbal van de één en turnles van de ander om te eten, rekenlol tijdens de maaltijd (de buurmeisjes kunnen nu ook machtsverheffen), turntas zoeken, tafel opruimen, kindertijd opzetten, was ophangen.

En terwijl ik de laatste onderbroeken aan de lijn hing kwam buuv thuis.

Komend weekend gaan ze weg en mag ik weer voor de dierenboel zorgen.

Ik glimlach er nu al van!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, Samen-doen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Burendienst

  1. Mammalien zegt:

    Dat is super toch, dat soort buren! Wij hadden ook hele fijne, die zijn helaas verhuisd. Niet dat de nieuwe niet aardig zijn, maar die zitten in een hele andere levensfase (hele grote zelfstandige kinderen, geen huisdieren) dus wij hebben ze weinig te bieden qua hulp… en op (andermans of eigen) kinderen zitten ze nu even niet te wachten geloof ik..

    Like

Reacties zijn gesloten.