Een telefoontje van de juf….

Net tien minuten onderweg naar een belangrijke meeting waar ik een presentatie zou geven, werd ik gebeld door de juf.

Zonne had een diamant in haar neus gestopt. Een goede verstopplek, zodat andere kinderen de diamant niet zouden kunnen afpakken.

Of ik haar even kon ophalen voor een bezoekje aan de huisarts. Ze had er verder geen last van en de juffen konden niets vinden. Maar toch.

Hm. Nou…. eigenlijk kan ik haar niet even ophalen nee….

Dus belde ik vanuit de auto voor overleg. Met de assistente van de huisarts. Die pas na 20 minuten de spoedlijn beantwoordde, lang leve handsfree bellen….
Maar nee het kon niet wachten tot vanavond of morgenvroeg, er werd om vier uur een spoedafspraak ingepland. Ik moest het maar even regelen.

Dus belde ik nummer één tot en met zes van mijn calamiteitenlijstje die allemaal niet opnamen, niet weg konden van het werk, aan de andere kant van Nederland of (zelfs) op vakantie in het buitenland bleken te zijn.

Ik hield mezelf kalm. Er was eigenlijk ook niks aan de hand, geen beenbreuken of levensbedreigende situatie. Waarschijnlijk zelfs een hoop drukte om niks maar wie ben ik om tegen de wens van juf of advies van de doktersassistente in te gaan….

De nummers zeven – opa en oma die eigenlijk nog middenin een verhuizing zitten en van wie de reistijd sinds deze verhuizing behoorlijk is toegenomen – zeggen altijd “ja” maar ik vind het niet leuk dat ik ook nu weer op ze moest terugvallen.

Maar ja…. die calamiteitenlijst raakte op….

Dus gingen opa en oma toch maar op weg. En regelde ik met de buurman – die het weer met het buurmeisje regelde – dat er een sleutel van mijn huis was.

Zo ging ik de vergadering in. En werd ik niet op de hoogte gehouden omdat mensen van 70+ nu eenmaal niet zo een berichtje sturen …..

Pas een uur nadat de afspraak met de dokter zou zijn geweest (en drie uur na het eerste telefoontje) kreeg ik de kans om te bellen voor een update.
Ja. Ze waren weliswaar verkeerd gereden en dus iets te laat, maar ze hadden haar van school kunnen oppikken.
Ja. Ze waren bij de huisarts geweest die geen diamant gevonden had. Om vervolgens naar de KNO gestuurd te zijn die met de endoscoop in de weer was geweest maar geen diamantschatten gevonden had. En er zouden frietjes gegeten worden. Ik kon dus met een gerust hart de file in.

De moraal van dit verhaal?

Het is tijd voor een ander calamiteitenlijstje…. en de volgende keer moet ik misschien wel gewoon eigenwijs zijn en de wens van juf en het advies van de doktersassistente naast me neerleggen….

…. of misschien toch maar niet….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, Persoonlijk, singlemum, Zonnekind. Bookmark de permalink .

8 reacties op Een telefoontje van de juf….

  1. Mammalien zegt:

    Juf had beter moeten opletten, denk ik. En verder is het wel rot ja, als je geen eenvoudig te bereiken dicht in de buurt opvang hebt voor calamiteiten (al is het maar dat je haar niet zelf kunt halen omdat je in de file staat)

    Like

  2. Ilse zegt:

    Dochter stopte ooit eens een mini smartie in haar neus, ze was toen bijna 5 jaar. Gewoon onder mijn handen, ging zo snel. Ik snap wel dat een juf dit niet voor kan zijn. Overigens kreeg ik die smartie er zelf uit maar ze was zelf behoorlijk geschrokken en had haar lesje geleerd.

    Like

  3. Yvonne zegt:

    Wat makkelijk om de juf hier verantwoordelijk voor te houden, er gaat thuis vaak zo veel mis maar dat is niet erg dat kan gebeuren, maar oh wee als er op school iets gebeurd dan had de juf beter op moeten letten, leg mij eens uit hoe de juf 26 neusjes en 52 handjes in de gaten moet houden.
    Ik wordt hier als voormalig kleuterjuf zoooo verdrietig van

    Like

  4. anoniem zegt:

    Kinderen kunnen snel onder je ogen iets uithalen. Als volwassene kun je echt niet alles voorkomen. Snap ook dat de juf vraagt om een artsen bezoek. Ze zal zich verantwoordelijk hebben gevoeld en het is een hele geruststelling om te weten dat alles goed is.
    Ben groepsleidster en weet uit ervaring hoe het is voor andermans kinderen te zorgen. Je voelt je verantwoordelijk terwijl je in een thuis situatie zelf soms iets zou afwachten hoe iets verloopt.

    Like

  5. Meergeldminderstress zegt:

    Mijn dochter nieste halverwege de meivakantie een strijkkraal uit, die we niet thuis hadden… Die zat er dus al ruim een week in. Toen ik vroeg hoe die in haar neus kwam, zei ze dat ze op school met een vriendje had geprobeerd of het paste. (En guess what, dat was zo. 🙂 )
    Als we het hadden geweten, hadden we waarschijnlijk ook wel met haar naar de huisarts gegaan, en dat was vast geen prettige afspraak geweest. En blijkbaar komen ze er dus ook wel spontaan uit… (al geloof ik direct dat er wel risico’s aan verbonden zijn, maar goed, als je het niet weet, dan weet je het niet. Je kunt moeilijk elke dag zo’n neusje controleren.)

    Like

  6. Lis zegt:

    je doet er niks aan: calamiteiten komen altijd op het verkeerde moment. ik ben fulltime moeder, met en half-werkende papa, twee paar gepensioneerde grootouders en massa’s vrienden, kennissen, buren. En tóch loopt het mis als er iets tussen komt. Ben ik met de ene (en alle niet schoolgaande anderen) bij een ziekenhuisafspraak, belt de juf dat dochterlief opgehaald moet worden wegens paasei op voorhoofd. Niemand die haar op kon halen hoor… ik heb mijn halve ziekenhuisafspraak aan de telefoon gehangen, 14 mensen gesproken, en me er toen maar bij neergelegd dat ik er nu inmiddels toch zelf sneller zou zijn. Gewoon aan het einde van de schooldag. Juf over de emmer. Drama. Dus van groter of flexibeler vangnet wordt het niet per definitie beter bedoel ik maar.

    En ik vind het wel cool dat ze die diamant in haar neus verstopt heeft. De mijne stoppen het meestal in d’r mond… dan ben je meestal ook te laat 😉 Ontelbare keren heb ik met een stokje (handig, van de japanner om de hoek) in de wc zitten porren en roeren om kralen, muntjes en zelfs een paar oorbellen af te vinken. Dit alles onder het goede doktersadvies: kijk maar even of de natuur het oplost 😀

    Liked by 1 persoon

  7. hvampting zegt:

    Mijn dochter had laatst een pinda in haar neus gestopt. Ziekenhuis nummer 1 kreeg hem er niet uit, dus naar een groter ziekenhuis waar ze uiteindelijk onder narcose 3 pinda’s verwijderden. Het kan heel gevaarlijk zijn om iets in je neus te hebben. In het begin is het slijmvlies opgezet en k an iets v as st zitten. Ga je dan bijvoorbeeld slapen en het slijmvlies slinkt kan het voorwerp losschieten en in de luchtpijp terechtkomen. Heel verstandIG dus van de juf om er naar te laten kijken. Zekerheid voor alles.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s