Het leukste van deze vakantie…

Morgen gaan we weer naar huis. Alles bij elkaar waren we drie weken weg, met een korte onderbreking van twee dagen werken zelfs nog wat langer….

Weet je wat ik het absolute hoogtepunt vond?


image

Jou….

Ach wat was het heerlijk om al die tijd ononderbroken met jou door te brengen. Ik leerde je weer opnieuw kennen: geen klein meisje meer maar een spontane, vrolijke eigengereide en zelfstandige kleuter. Ingespannen werkjes makend in je werkjes-boek, rekenend tellend en met je tong een stukje uit je mond prachtig binnen de lijntjes kleurend. Zelf ranja makend en daar erg trots op zijn.

Jezelf doelen stellend en er alles aan doen om die te halen: in een paal van de speeltuin klimmend, je hoofd onder water doen in het zwembad en vrienden maken in een andere taal. Handstand oefenen. Steeds opnieuw die éne boulder proberend.

Met alleen een zwembroek èn een fietshelm op je fietsje, met Nijn in je mandje, de camping verkennen. Alle mensen begroetend met een vrolijk “BONJOURR!”
Dat in combinatie met je prachtige zonnendansende engelenkrullen en stralende lach zorgt er steeds opnieuw voor dat jij binnen no time vrienden gemaakt hebt. Zodat ik jou regelmatig uit wildvreemde caravans en tenten kon plukken.

Vanaf de rand het zwembad in springen: eerst met de grote zwemband om je middel, maar later met alleen je kleine zwembandjes om je armen en kopje onder gaand.
Zwemmen tot ik je verkleumd en klappertandend uit het water haal.

Met jou was geen enkele dag saai of eentonig, jij was het beste reisgezelschap dat ik me wensen kan. Nee zéker geen zielige alleenstaande moeder “tout seul” op vakantie. “Pas tout seul, madame, mais avec ma jeune fille!” De madammen achter de campingbalies hadden het niet goed begrepen….

Met jou was ik, mijn Zonnekind… die me achter mekaar minutenlange verhaaltjes en gedichtjes zonder haperen voordroeg die je op je koptelefoon had geluisterd. Op rijm. Met af en toe een moeilijk grote mensen woord fonetisch uitgesproken…
Mijn meisje dat helemaal zelfstandig in het Frans een ijsje bestelde bij de best wel spannende meneer van de camping.

Mij knuffelend, kietelend, kriebelend op mijn rug een mug nadoend.

Altijd stralend wakker wordend en even stralend weer naar bed.
Nooit huilend nooit zeurend nooit mopperend. Alleen even verdriet wanneer je valt. Maar zó getroost als ik je kusjes geef.

Mij verslaan met petanque en – vooral – Uno; steeds opnieuw gierend en stralend wanneer je me een pestkaart toespeelt. En zonder gemopper urenlang met mij lange wandelingen maken.

Wat ben ik trots op je als je zonder enig probleem tot tien telt in het Engels, opdat het Engelse jongetje begrijpt dat zijn tijd voorbij is en jìj weer tien tellen mag springen op de trampoline.
En wat houd ik veel van je als je liefdevol je knuffeldieren een bedliedje toezingt. En zingend urenlang puzzels maakt. En me – als ik je streng zeg dat je niet mag knoeien met je eten – uitlegt dat je dat moet leren omdat je ook nog soms een klein beetje klein bent…

Ja.

Soms nog een klein beetje klein.

Met je mooie lange benen.

Al bijna vijf.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in vakantie, Zonnekind. Bookmark de permalink .

7 reacties op Het leukste van deze vakantie…

  1. Janny zegt:

    Zo mooi om te lezen hoe jij de liefde waarmee jij je dochter omringt onder woorden brengt. Hoe je ons door jouw ogen mee laat kijken.

    Like

  2. Joanne zegt:

    Wat een prachtige en ontroerende liefdesverklaring aan je dochter!
    J.W.

    Like

  3. nadasurf zegt:

    Dit goed opslaan en later kan ze dat allemaal nog een keer terug lezen 🙂

    Like

  4. Lot zegt:

    Mooi.

    Like

  5. Prachtig om te lezen. Je boft met haar, maar zij ook zeker met jou!

    Like

  6. Pingback: Seizoenen | Mariimma

Reacties zijn gesloten.