Later…

Op het moment hoef ik niet persé een man. Ik heb de slechte eigenschap om in een afhankelijk wezen te veranderen die nog maar weinig onderneemt en zich naadloos aanpast aan haar man. Totdat ik erachter kom ongelukkig te zijn en een sjaggerijnig zeikwijf word.

Oke. Ik overdrijf een beetje maar je krijgt een idee….

Niet persé een man dus.

Maar later…. later….


Later wil ik een oude kromme man. Die koffie voor mij zet of ik voor hem en dat we dan samen ontbijten.
Een oude man die de stoelen inklapt en naar me toe brengt en dat ik ze dan in onze oude camper zet.
Zo’n man die er vijf minuten over doet om het tafeltje in te klappen terwijl ik de afwas doe. Maakt niet uit, we hebben geen haast…

Later wil ik een man om een uur lang petanque mee te spelen. Met zo’n magneet aan een touwtje zodat we niet hoeven te bukken om de ballen op te raken. Slechte knieën, immers.

En dat we dan ’s avonds een wijntje drinken. Ieder met een boek misschien wel. Niets meer te zeggen tegen elkaar want het is goed zo.

Ja dat wil ik….

image

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in liefde, toekomst, vakantie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Later…

  1. Lot zegt:

    Zo zie ik mijn ouders ook op vakantie. Moeder van de binnen en Vader van de buitenboel, als sinds kleins af aan was dat zo voor mij al op de boot die we hadden.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.