Speelafspraak tegen heug en meug

Er kwam een jongetje spelen. Al wekenlang riepen ze tegen elkaar dat ze wilden afspreken en beide ouderkanten hielden het een beetje af. Waarom de andere ouders er niet op zaten te wachten weet ik niet. Misschien wel om dezelfde reden als ik: ik heb geen klik met dat kind….

En het regent al de hele maand.

Dat betekent binnen spelen, wat voor vierjarigen soms toch wat ingewikkeld is…..

Ik probeerde er nog op aan te sturen dat er daar gespeeld zou worden en niet hier. Maar dat lukte niet. Voordat ik het wist was al besloten dat hij met ons mee zou komen. Voordat ik het wist had ik afgesproken om de fiets te laten staan (want geen vervoer van twee kids mogelijk) en moest ik de Sunnybus nemen. Twee keer. Want autostoeltje meegeven.
En het lukte ook al niet om af te spreken dat hij dan op een christelijk tijdstip bij ons zou worden opgehaald; de papa kon er pas om ZES (!) uur zijn en de mama… tja…. de mama heeft blijkbaar geen fiets òf ze is schaamteloos lui.

Dus taxi Mariimma.

Ik ging nog wat harder de weerstand in maar besefte dat de zure appel gewoon zou moeten geconsumeerd…. tot op het klokhuis…

Bij ons thuis spelen dus. Bofte ik even….

Tja. Het samen spelen ging redelijk maar niet dankzij ons tweeën. Mijn lieve zachtaardige dochter veranderde in een bazig krengetje meisje.
En ik? Ik liet ze zo veel mogelijk samen spelen en deed dus weinig aan echt entertainment. Ook niet erg aardig, dus….
Het jongetje liet het zich aanleunen en leek het prima naar zijn zin te hebben. Gelukkig maar. Ze lazen boekjes (“NEE jij MAG dat boekje niet lezen. NIET zo hard het BOEK dicht slaan”) en deden puzzels (“NU ben IK aan de beurt!!”).

Ik sneed een mango in stukjes en speelde even picknickje.

Ondanks dat mijn dochter zich van haar niet-zo-aardige kant liet zien en het vriendje eigenlijk heel lief was, kon ik me toch niet helemaal over mijn reserves heen zetten. Misschien voelde zij dat wel aan en deed ze daarom zo … uhm…. pittig.
Het vriendje leek er overigens weinig last van te hebben…

Maar goed. Precies om vijf uur gingen de laarzen aan en vertrokken we naar de andere kant van de stad om een jongetje weg te brengen.

Ook weer overleefd. En als er een volgende keer is, ben ik even niet aan de beurt…..

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen. Bookmark de permalink .

6 reacties op Speelafspraak tegen heug en meug

  1. marjolein zegt:

    Hahah, ben zo blij dat we daar vanaf zijn, het was ook altijd hier!!
    En dan had ik er 2, dus dat betekende vaak dubbel vriendjes hier..
    Nu zijn ze pubers en vind ik het wel gezellig als er vrienden over de vloer komen;)

    Like

  2. Mammalien zegt:

    Ik ben meestal altijd het lulletje, er worden meestal bij ons gespeeld. Dat vinden zowel andere ouders als de kinderen prettiger 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Elke zegt:

    pff speelafspraakjes.. soms erg leuk, maar SOMS.. er zijn echt ouders die nooit willen dat er bij hen gespeeld wordt, of ineens het speelafspraakje afzeggen omdat het kind iets gedaan heeft en voor straf niet meer mag spelen voor een week.. grr heb ik een verdrietig kind! Daar spreek ik dus niet meer mee af. Meestal wordt er bij ons gespeeld, en soms bij een ander. Ik leg me daarbij neer, zolang mijn kinderen maar plezier hebben en het spelende kindje ook. Om 7 uur is het mamatijd.

    Like

  4. Hahaha…wat een ellende die mores van de speelafspraakjes.
    Ik voelde me de eerste pakweg drie jaar op het schoolplein zo vreselijk ongemakkelijk. Mijn buurvrouw heeft wel eens gezegd dat de ouders van vriendinnetjes van haar dochter doodleuk vroegen ‘en wanneer kom je ons kind weer terugbrengen?’ Zo heb ik het gelukkig niet meegemaakt.
    Waar ik altijd het meeste last van had was een moeder die altijd ‘nee’ zei, want kind te moe, mama te moe, boodschappen doen, naar de kapper, naar oma, mama krijgt visite. Och, vreselijk om altijd die teleurstelling van de kinderen te moeten opvangen, zowel mijn eigen, als van het vriendinnetje. Zij wilde ook nooit mijn beide dochters te spelen hebben, zij wilde er altijd maar een. Daar heb ik altijd voor bedankt. Het waren drie vriendinnetjes en dan zou een van mijn dochters niet mee mogen doen?? Dacht het niet! Overigens mocht het op de dagen dat haar man thuis was wel 🙂

    Ik ben heel benieuwd of er nog een vervolg komt op jouw dochters avontuur. Meestal blijft het bij die ene keer.

    Like

  5. Grappig. Het speelafspraakje liep redelijk, als ik je verhaal goed volg. Zit je weerzin vooral in het “ik doe een taxi na, miep, miep”?

    Like

Reacties zijn gesloten.