Burengerucht

Ik heb geluk met mijn buren aan beide kanten en dat hebben zij – natuurlijk – ook met mij.
Aardige mensen wonen bij mij in de straat.

Aan de éne kant wonen twee wetenschappers met twee dochters. Beide werken veel en hard.. dat doe ik ze niet na…
Omdat ze recht van overpad hebben door een deel van mijn tuin en omdat de schutting ook niet overal even hoog is, lopen we elkaar regelmatig tegen het lijf. De buurmeisjes zijn wel een paar jaar ouder dan Zonne maar toch spelen ze leuk samen. De buren zijn ook altijd bereid om de babyfoon in huis te nemen als de oppas het af laat weten. En we zorgen voor elkaars huisdieren, als dat zo uitkomt. Ook barbecuen we soms samen. Echt heel gezellig.

De andere buren zijn totáál anders. Hij is aannemer en zij werkt af en toe in haar “kapsalon aan huis”. Hun huis is letterlijk twee keer zo groot dan dat van ons en achter het huis staat een megagrote loods.
Met deze buren ga ik wat minder om, maar de laatste tijd wordt dat wat meer. Hun zoon is slechts 2 jaar ouder dan Zonne. Een wat trage leerling, dus dat gaat prima samen met mijn vlotte tante. Beide nog op de kleuterschool, immers….

Als Jip van Janneke hangt de buurjongen regelmatig bovenaan de muur die onze tuinen scheidt. Of Zonne komt spelen. En vervolgens ruzieën de kleuterkinderen over in welke tuin er gespeeld moet worden.
Bij Jip is er snoep, chips en tv. Bij Janneke is er water en rauwkost. Maar…. óók een toffe schommel en een trampoline, dus toch wel erg verleidelijk….
Dus de twee sjouwen een beetje heen en weer. Gezellig, hoor…!

De mama van Jip rookt. Zonne had dat nog nooit gezien. Ik hoorde haar laatst, over de muur heen, vol verbazing aan de buurvrouw vragen wat die aan het doen was met “dat witte stokje” en ik moest er wel om glimlachen…

De buurman, die dus aannemer is, zorgt regelmatig voor geluidsoverlast. Zijn andere buren hebben blijkbaar al meerdere meldingen gedaan bij de gemeente, tot aan rechtzaken aan toe.
Wij zitten soms ook in de herrie, maar ik ben een grote meid. Ik wist dat ik naast een aannemer ging wonen dus ik zeur niet. Zie je wel wat een toffe buurvrouw ik ben?

Nee ik zeur niet over het boren timmeren en gegooi van puin in containers…. maar…. die honden… die hónden….

Ze zitten in een kennel in de tuin. Als een soort inbraakalarm.
Ik vond dat zielig maar hee… leven en laten leven….

Maar… vorig jaar… begon het geblaf. Aan de lopende band.
Toen ik mijn buurman daarop attent maakte vertelde hij dat er eentje dement was en dus overal op aansloeg.

Dus ik had begrip. Maandenlang had ik begrip.

De hond ging dood en ik was ervanaf. Dacht ik.
Want een paar maanden geleden kwam er een nieuwe hond. Buurman verzekerde me dat deze binnen zou blijven, maar blijkbaar had ik dat verkeerd begrepen. Ook deze gaat in de kennel. En tja dat vindt ‘ie niet leuk. Het is ook nog een zielige pup dus dat is normaal, dat hij de boel nog bij mekaar blaft. Aldus de buurman, twee maanden geleden. Hij vond het duidelijk niet leuk toen ik hem vertelde dat ik er last van had. Tja…. dacht ik… ik vind het ook niet leuk om naar de hond te luisteren….

Toch is het wel aangekomen blijkbaar. Want vandaag vertelde de buurvrouw dat het geblaf van de afgelopen dagen van een logeerhond was. Die was niet gewend aan een kennel….
Ik glimlachte dapper en zei dat het goed was om te horen dat de logeerhond volgende week weer weg is….

Zal ik dan toch maar een foldertje met leuke alarmsystemen in de bus doen? Veel goedkoper, meer lawaai en géén dierenleed (en herrie…)….

Nah. Toch maar niet…. Misschien moet ik de buurman gewoon vragen of ‘ie als tegenprestatie mijn huis gratis verbouwt….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Burengerucht

  1. Lis zegt:

    Hier achterburen met een hond-in-hok-in-tuin. En het beest blaft altijd. Al-tijd. Want hij zit in een hok, ik zou ook blaffen. We kennen de achterburen niet (tis ook beetje schuinachter, net buiten ‘buren’grens, maar binnen geluidsbarriere). Ik heb een keer een briefje in de bus gestopt. Anoniem hoor, schijtert die ik ben. Of ze de hond niet beter een ander baasje konden gunnen, ergens waar hij niet de hele dag in een hok hoeft zitten blaffen. Want hij klinkt zo ongelukkig. En later heb ik ook een keer melding gemaakt bij de dierenbescherming. Maar die gaven het weinig kans zolang het beest te eten en te drinken krijgt. Meer rechten heeft een hond blijkbaar niet.
    Dus… De hond is er nog steeds. Hij blaft ook nog steeds. Al-tijd.
    Sterkte! Ik hoop dat jouw buurhond (takkie?) gauw uit zn hok mag…

    Like

  2. Heb jij ook dat je door zelf bewust te leven en keuzes te maken, je zo duidelijk het verschil ziet met andere levens? Ik zou het niet kunnen, achteloos leven, maar soms lijkt het me véél makkelijker. Niet gehinderd door enige kennis door het leven gaan…

    Hondengeblaf is ook een irritatie van mij. Sommige geluiden vind ik niet hinderlijk, zoals een carillon van een kerkklok (ik heb een collega die daar niet tegen kan en da’s lastig want we werken naast een carillon), maar hondengeblaf…..grrr. Onze buren hebben zwerfhondjes uit Turkije. Heel nobel allemaal om die beestjes een goed leven te geven, maar die slaan dus bij elk geluid aan.

    Like

  3. debora zegt:

    Heel vervelend last hebben van je buren, hier 6 honden uit spanje en die mogen niet aanslaan bij elk geluid en dat doen ze ook niet. ( is ze ook echt af te leren op een diervriendelijke manier ) Ik kies voor honden en mijn buren niet, dus die hoeven er geen last van te hebben, toch horen ze ze af en toe echt wel natuurlijk. ( als de deurbel gaat bv of ze spelen af en toe met geluid wat ook zelden gebeurd ) Leven en laten leven, mits er geen overlast ( met de nadruk op over ) is.

    Like

  4. Ik vind het gezellig dat je dochter net als Jip en Janneke speelt met het buurjongetje. Maar wel vervelend van de geluidsoverlast inderdaad.

    Like

  5. Lastig, dat kan ik me goed voorstellen. Ik snap eigenlijk ook niet waarom iemand een hond zou houden als die er toch niet goed voor wil/kan zorgen… Een hond is geen gebruiksvoorwerp om enkel te fungeren als alarminstallatie! Dan koop je inderdaad beter een echte alarminstallatie.

    Wij hebben ook hinder van onze buren. Ze stoken het ganse jaar door met hun kachel. Wat ze verbanden is me een raadsel, ik weet alleen dat het vreselijk stinkt en dat de rook er echt goor uitziet. Als de wind onze kant opstaat (wat bijna altijd het geval is) moeten we noodgedwongen binnenblijven. Ik heb er in het verleden al verschillende keren iets over gezegd (beleefd). Sindsdien zijn ze razend op ons. Het enige wat ze er op te zeggen hadden, was dat we onze ramen maar moeten sluiten als we er last van hebben… Tja, sommigen mensen vinden blijkbaar dat ze heel de buurt tot last mogen zijn.

    Like

  6. Marije zegt:

    Last van de buren is vréselijk! Na 20 jaar in de (binnen)stad met heel veel overlast hier op ’t dorp de afgelopen 8 jaar geen klagen: leven en laten leven buren waar je aan kon kloppen voor wat dan ook. Of niet, ook goed. Maar ik houd m’n hart vast. De buren (die hele goede buren met nadruk!) hebben hun huis verkocht en nog deze week arriveren er nieuwe…. Als ze maar geen blaffende hond hebben! 😉

    Liked by 1 persoon

  7. johmar zegt:

    geluidsoverlast hoort in beperkte mate bij het wonen in de stad, ik denk dat we allemaal wel eens geluidsoverlast veroorzaken zonder dat we ons er van bewust zijn. ik heb een buurjongen die ondanks de vele mogelijkheden om op een veldje of het schoolplein te voetballen, het schijnbaar leuker vind om een uur tegen het schuurtje aan te voetballen, stoor ik me daaraan? niet aan de buurjongen die nog te jong is om daar aan te denken, wel aan zijn ouders die niet na een half uurtje roepen , he joh hou er eens mee op. met geluidsoverlast op zich kan ik wel leven, niet met de onverschilligheid van mensen om er iets aan te doen.

    Like

Reacties zijn gesloten.