Vriendjes?

Het blijft moeilijk voor Zonne om haar draai te vinden, in de klas. Ze vindt het moeilijk als een kleuter met wie ze eerder een dagje heerlijk speelde op school, met een ander kind speelt. Ze voelt zich dan snel te veel en loopt een beetje verloren rond…

Ook de juf vertelde me dat gisteren: haar “beste vriendje” van vorige week speelde met een ander jongetje. En Zonne was zoekende.

Ik vergeet dan altijd om te vragen aan de juf hoe zíj daarmee om is gegaan. Soms krijg ik de indruk dat de juf het alleen maar observeert maar een wat verloren kind niet helpt. Daar moet ik dus nog maar eens even op terugkomen, want mijn verder sociaal vaardige dochter heeft hier toch wat hulp bij nodig, blijkbaar..!

2016-05-24 17.04.46Zonne vroeg overigens wèl mooi de “coolste kleuter van de klas” om met haar “af te spreken”. Dat wilde ze een paar maanden geleden eigenlijk al, maar dat meisje had eigenlijk al haar eigen vriendinnetjes en dat voelde Zonne feilloos aan. Nu kwam het er dan toch van: afgelopen maandag durfde ze het eindelijk (met wat hulp van mama) te vragen en gelukkig zei het meisje volmondig “ja”. Zo’n meisje beseft amper hoe gelukkig ze haar klasgenootje dan maakt, gelukkig maar eigenlijk.

 

Tja. Zo gaat dat dus bij kleuterkinderen. Niet helemaal van zelf. Toch jammer…

 

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

8 reacties op Vriendjes?

  1. Siebrie zegt:

    Herkenbaar! Gisteren had mijn jongste (5) een vriendinnetje (4) te spelen. Het eerste uur heeft jongste op de bank gelegen, en in haar eentje met D.uplo gespeeld, terwijl vriendinnetje met oudste dochter (7) alle bedden aan het opmaken was. Pas daarna hebben ze met z’n allen buiten gespeeld.

    Like

  2. Melanie zegt:

    Ik vind het ook heel lastig hoor. Mijn jongens (nu 5,5 en 6,5, en ook op de vrije school) vinden afspreken ook erg ingewikkeld. Aanvankelijk liet ik het bij – ze waren toen pas 4 natuurlijk, maar naar verloop van tijd wilde ze wel, maar wisten niet hoe te vragen en lieten zich snel door andere kinderen overrompelen. Nog steeds gaat het niet vanzelf. De jongste vraagt het heel af en toe zelf, de oudste nooit. Soms help ik erbij, maar mama kan het ook niet altijd doen, natuurlijk, dat is ook niet goed. Het is een precaire balans tussen wat ze willen, kunnen, durven en waar je wel en waar je niet op bijspringt (helpen kan natuurlijk altijd, maar volledig iets regelen is weer wat anders). LAstig want het is ook niet goed als hij nooit afspreekt (terwijl hij het wel wil). OUderschap…. niet zo eenvoudig allemaal….

    Like

  3. Gerlinde zegt:

    Wat een gedoe, nu al he? Lastig! Maar jouw meisje klinkt als een meisje dat de emoties van anderen heel goed aanvoelt en daarom niet meteen met iedereen contact maakt?

    Like

    • mariimma zegt:

      Het lijkt er inderdaad op dat ze de klas “in kaart brengt” en zich vooral niet wil opdringen als ze denkt dat een kind al “iemand heeft”.
      Dat je ook met 3 of 4 kunt spelen dat snapt ze alleen in theorie… 😉

      Like

  4. Ik herken het! Al zullen onze kids niet exact hetzelfde zijn ;-). Ik heb, ik vermoed net als jij, een gevoelige dochter met een grote belevingswereld. Ze is geen leiderfiguur en ik heb inmiddels geaccepteerd dat ze dit ook niet hoeft te zijn. Ze zal nooit het populairste meisje van de klas worden maar is door haar grote fantasie inmiddels (groep 3) wel een geliefd speelmaatje geworden. Ze blijft het moeilijk vinden om zomaar op kinderen af te stappen of bijv. ‘Hallo!’ te zeggen als ze een vriendje tegenkomt maar ze groeit daar wél in en ik ben gegroeid door te accepteren dat ze ook op sociaal vlak mág leren. Maar, nu spreek ik voor mezelf hoor, voor een moeder met een gevoelige, dromerige dochter zal school altijd iets houden van de ‘grote, boze buitenwereld’. En ook daar zal ze met vallen en opstaan mee moeten leren omgaan. Jij hebt een prachtdochter die, juist om wie ze is, waarschijnlijk nog heel ver zal komen!

    Like

  5. Leerkrachten hebben meestal als beleid dat kinderen het zelf moeten doen. Ook bij pesten en zo. Maar vaak is er inderdaad wat volwassen hulp bij nodig.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s