Omdenken.

Ik stopte met training geven “voor een kwartje” en ging in gesprek met de sportbond met mijzelf als voorbeeld voor gemiste kansen voor de sport. Ik trok het meteen breder: trainers in Nederland zijn in hoge mate afhankelijk van commerciële bedrijven die wellicht andere belangen hebben dan kwaliteit. Dat is wat mij betreft een onwenselijke situatie en het zou goed zijn als daar aandacht voor was. 

Sportklimmen staat immers op de nominatie om olympisch te worden in 2020, het lijkt me geen goed idee dat ervaren en gepassioneerde trainers stoppen omdat ze er geen droge boterham aan overhouden en vervangen worden door jonge, onervaren enthousiastelingen die het wiel nog moeten uitvinden maar wél bereid zijn om training te geven in ruil voor gratis entree….

Tja en nu zijn we twee maanden verder. Inmiddels maak ik deel uit van een discussiegroep die bestaat uit een groeiend aantal gefrustreerde trainers. De frustraties zijn niet allemaal dezelfde maar de oorzaken wel.

We schrijven samen een beleidsplan voor de bond. Deze is er namelijk niet of niet echt. Er is wel het één ander, maar dat zoomt alleen in op topsport. En mocht er een beleidsplan in de maak zijn, dan is dit een mooi alternatief (of mooie input).

 

Het doet me goed om niet in mijn frustratie te blijven zitten, maar de energie om te zetten in iets positiefs. Het geeft me het gevoel toch nog – op mijn manier – een bijdrage te leveren aan de sport. Ik word er blij van. In het verleden deed ik al een keer hetzelfde en voor ik het wist zat ik in een landelijk bestuur. Ik ben dan benieuwd waar dit avontuur deze keer eindigt en hoop dat ik het klimaat in Nederland iets beter kan maken!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in positiviteit. Bookmark de permalink .

2 reacties op Omdenken.

  1. anna zegt:

    goed zo!

    Like

  2. san zegt:

    Wat goed!

    Like

Reacties zijn gesloten.