Vier en een half. Bijna dan…

Je bent bijna vier en een half. Dat halve jaar, dat doet ertoe als je een groot meisje bent zoals jij, en dat laat je me regelmatig horen. “Ik bén geen vier, mama, ik ben vier en een half!”. Bijna dagelijks weet jij me te verrassen omdat je bijna dagelijks weer iets nieuws kan.

2016-04-09 21.22.50-12016-04-09 21.23.17-12016-04-09 21.23.542016-04-09 21.24.46-1

Zo tekende je twee maanden geleden nog koppoters: poppetjes zonder buik: de armen aan het hoofd vast en de benen groeiden onder de kin. Een paar weken later kregen de poppetjes een buik (mét prominent aanwezige navel) maar de armen groeiden nog uit het hoofd en nu zijn de poppetjes min of meer anatomisch correct – we kijken niet op een vinger meer of minder, toch?

En waar je een dikke maand geleden echt alleen maar poppetjes en “draaimolens” kon tekenen “want poesjes kan ik niet mama”, teken je nu echt alles wat je kunt bedenken: prinsessen (eerst bloot, dan een jurk eroverheen), bomen, dieren, huizen, noem maar op.

En ach meisje wat ken jij veel liedjes. Overigens verzin jij sommige liedjes gewoon ter plekke: op het moment zijn lenteliedjes erg populair.

Ja maakt puzzels van 1oo stukjes, je schrijft je eigen naam, je leest al héél lang alle cijfers en inmiddels ken je ook alle letters. En dat terwijl ik er alles aan doe om jou niet zo vroeg te leren lezen: jij hoeft niet een klas over te slaan zoals je mama, je hoeft van mij niet uit te blinken op school…

Ook verbaas ik me over je zelfstandigheid: ik kan me niet eens herinneren dat ik je moest helpen met aankleden, zelfs die vervelende maillots trek jij in een handomdraai aan. Met de goede kant naar voren. Je gaat – nadat ik je wel nog steeds op het idee moet brengen, dat dan wel – helemaal zelfstandig naar de wc. Soms wil je alleen nog even dat ik controleer of je goed geveegd hebt.’s Avonds haal jij je tandenborstel uit de badkamer, met tandpasta er netjes op, om gezellig bij mij in de huiskamer je tanden te poetsen. Dan geef je me “een dikke knuffel” en ga je alleen naar boven. Ik mag niet mee. Je doet je kleren uit en legt voor de volgende dag een “poppetje klaar”: jij stelt als een ware fashionista zelf je outfits klaar (en soms verander ik nog wat, als ik een paar uurtjes later naar bed ga en jou nog even een keertje laat plassen, ssst!). En als je je pyjama dan hebt aangetrokken is het nieuwe ritueel dat ik, als ik boven kom voor je verhaaltje, knuffel en liedje, lichtelijk in paniek je kamertje doorzoek: waar is mijn meisje toch gebleven?!

Je bent er een stuk inventiever op geworden: nadat jij je jarenlang achter het gordijn verstopt hebt ben ik je nu soms écht kwijt. Laatst bleek dat je in je kledingkast gekropen was en de deur met veel moeite van binnenuit dicht gedaan hebt. Slim meisje!

Je eet eigenlijk altijd je bordje leeg en meestal gebruik jij daarvoor bestek. Dat ik er rekening mee houd dat je sommige dingen niet zo lekker vind (en dan krijg je een kleine hoeveelheid) helpt natuurlijk, maar toch valt het me niet tegen: je smaakpalet is behoorlijk uitgebreid. Alleen sauzen blief je niet, maar als ik maar een beetje over de macaroni doe eet jij het toch prima op. Zelf je brood smeren gaat overigens óók prima.

Maar weet je waar ik nu écht heel trots op ben?

Jij bent zo lief. Je bent vrijgevig, vriendelijk, meelevend, geduldig, altijd vrolijk. Je geeft mij een kusje als ik me stoot. Je roept blij “oh dank je wel mama!!!” als ik je iets simpels toesta, zoals bijvoorbeeld stoepkrijten. Je vertelt me regelmatig dat ik de liefste mama van de wereld bent, dat vind ik natuurlijk ook – ahem.
Je zeurt nooit dat je speelgoed wil hebben en je vraagt nooit om snoep. Zelfs niet in Disneyland, waar alle kinderen om je heen rijkelijk voorzien waren.
Je ziet het ook meteen als er een klasgenootje verdrietig is en neem het voor ze op. Je kletselt gezellig tegen voor jou vreemde mevrouwen en vertelt ze dat ze zo’n mooie jas aan hebben. Ja je bent lief. Zó lief…

En al bijna, bíjna vier en een half…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in Zonnekind. Bookmark de permalink .

16 reacties op Vier en een half. Bijna dan…

  1. nietegeloven zegt:

    Wat fijn om zo’n lief dochtertje te hebben. Terecht kun je trots zijn. Ik heb een kleindochter van 11 en ook zij heeft veel van wat je beschrijft over je meisje. Wat leeft dat gemakkelijk en gezellig samen. Geniet er van!

    Liked by 1 persoon

  2. Weer een heerlijke post. Ontroerend om te lezen. Fijn dat jij de mama mag zijn van zo’n lieve dochter 😉

    Liked by 1 persoon

  3. ikleef zegt:

    Dit is dus echt genieten! Zo’n heerlijk meisje thuis hebben.

    Liked by 1 persoon

  4. liesbet zegt:

    Je bent terecht een trotse mama en je fotogenieke dochtertje is, voor haar leeftijd, al heel zelfstandig…..Ik herken heel veel van wat je over je dochtertje schrijft in één van onze kleinkinderen vooral wat betreft de zelfstandigheid, vroegrijp, wijze uitspraken en inzicht.

    Ons kleinkindje kende ook heel vlug alle letters en cijfertjes. Hij kon teksten, bestemd voor het eerste leerjaar lezen toen hij vier jaar oud was en had (en heeft nog altijd) een enorme getallenkennis. Zijn ouders opteerden ervoor om hem op school geen jaartje te laten overslaan maar hem ‘op leeftijd te laten’. Achteraf gezien was het misschien beter geweest om hem toch een klas te laten overslaan aangezien hij, wat betreft intelligentie en inzicht, ver uitsteekt boven zijn leeftijdsgenootjes en op schools vlak niet echt past bij zijn leeftijdsgenootjes.

    Geniet maar ten volle van je dochtertje want ze zijn zo vlug groot…..

    Like

    • mariimma zegt:

      Op de kleuterschool leren kinderen samenwerken, hinkelen, knutselen etcetera. Ze is daar prima op haar plaats!

      Like

      • Nannie zegt:

        Ik denk dat Liesbet en sprongetje in de klassen erna bedoeld. Klassen (en soms ook kinderen) kunnen niet zoveel met kinderen die zich anders ontwikkelen dan standaard. En het is heel saai om een jaar iets te leren wat je al weet .

        Maar goed… vier en een half!! Dus dat is fijn van later zorg 🙂

        Genieten hoor zo’n lieve dochter en wat groeien ze toch hard he!?

        Liked by 1 persoon

      • mariimma zegt:

        Ja precies ze is nu gewoon een kleuter, en wàt voor eentje… 🙂

        Like

      • liesbet zegt:

        Klopt wat Nannie zegt : ik bedoel inderdaad een klas overslaan in de lagere school niet in de kleuterklas…..De school had voorgesteld om kleinzoon na het eerste leerjaar door te schuiven naar het derde leerjaar omdat hij het niveau aankon. Dat hebben dochter en schoonzoon geweigerd net om hem ook de mogelijkheid te geven om zijn andere, niet schoolse vaardigheden te ontwikkelen want die zijn in het leven minstens even belangrijk, misschien zelfs nog belangrijker of de schoolse kennis.

        Like

      • Marije zegt:

        Wat herkenbaar allemaal! Hier ook zo’n snel ventje, en nog maar net 4…. Ik ben nu al aan het wikken en wegen wat te doen, want dat jaartje overslaan voel ik nu al aankomen… Tellen en cijfers lezen t/m 100. Optellen en aftrekken t/m 20. Alle letters zitten er in, eigen naam schrijven, woordjes lezen, en hij begint nu alle letters zelf tot nieuwe woorden te “bouwen”. Niet te stoppen, zo’n honger naar kennis!
        Ikzelf ben zo’n kind dat een jaartje overgeslagen heeft. Ik heb geen rapport van de 1e klas (groep 3), want lezen en schrijven kon ik al. Ik ken de nadelen en de voordelen. Die zijn er namelijk allebei. Maar welk voordeel of nadeel is het grootst? Gelukkig kunnen we er nog even over nadenken: eerst zoveel mogelijk kleuteren. Bij ons hebben ze groep 1 en 2 in combinatieklassen, dus ze kunnen hun eigen niveau opzoeken, zonder verstoten te zijn van de werkelijke leeftijdsgenootjes!

        Like

      • mariimma zegt:

        Waarom ben je aan het wikken en wegen? Is hij ongelukkig?

        Like

      • Marije zegt:

        Wikken en wegen niet voor nu, maar voor straks. Als hij twee jaar en pak ‘m beet 4 maanden in groep 1/2 zit, gaat hij zich aan het eind vervelen, dat weet ik nu al. Ik moet hem nu al dagelijks vertellen dat hij vandaag niet even op school leert schrijven… Bovendien zijn al zijn vriendjes en vriendinnetjes een half jaar tot 9 maanden ouder, dus op basis van leeftijd gaan zij waarschijnlijk een jaar eerder naar groep 3 en blijft hij alleen achter. Ik heb gezien wat voor een drama dát is op de peuterspeelzaal. Hij snapt niet waarom hij niet mee mag. Ze zijn toch allemaal hetzelfde als hij? En het is zijn sociale leven, hij noemt ze zijn zusjes (en één broertje).
        Dat soort overwegingen. Voor nu: geen problemen! Hij gaat lekker naar school en ik probeer hem zoveel mogelijk te laten spelen en niet te laten leren 😉

        Like

      • mariimma zegt:

        Ik zou maar eens afwachten. Kleuters leren meer op de kleuterschool dan tellen.

        Like

      • Marije zegt:

        O zeker leren ze meer daar! En ik wacht rustig af hoor, maar houd het vanaf de zijlijn wel in de gaten 😉 Loslaten is moeilijk he!

        Like

      • mariimma zegt:

        Tja… en onderwijs is natuurlijk nooit 100% op maat voor ieder kind 😉

        Like

  5. Mammalien zegt:

    Het groeit maar door ja, op alle gebieden. Wel mooi om te zien hoor vind ik.

    Hier een jongetje dat ook veel te vroeg ging tellen en lezen, – niet tegen te houden, vond hij gewoon het enige leuke op dat moment. Ik ben geen voorstander van klassen overslaan (beetje afhankelijk ook van kind, zeker niet voor de mijne!) En ik denk (hoop) nog steeds dat dat niet hoeft op het moment dat school genoeg andere uitdaging/verdieping biedt. Maar het is even een puzzel. Op het gebied van tekenen heeft die van mij nog wel een jaar of wat in te halen, haha.

    Liked by 1 persoon

  6. Goed dat je het opschrijft. Anders vergeet je deze mooie zonnestraaltjes en juweeltjes van herinneringen. 😀
    En ze zijn zoveel waard

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.