23 maart: echte schoonheid zit van binnen.

2016-03-24 11.28.05We gingen naar dat éne park, je weet wel, bij Parijs. Waar Micky woont en ook heel veel prinsessen. Het was een mooie dag met amper regen en niet ál te lange wachttijden. Jij genoot en – ondanks dat ik niet echt fan bent – ik ook. Laten we dat vooral gezegd hebben: het was een prachtige dag. Je hebt het er nog steeds over, bijna een week later. Een goed idee dus en in die zin alle losten voor entree (en dat wàs nogal wat voor een vrek als ik…) waard…

Maar dan toch… begreep ik weer precies waarom ik geen fan was. Ik was er al weleens eerder, namelijk, tijdens een bedrijfsuitje, zo’n 15 jaar geleden.

  • Mensen zijn er gewoon niet blij
  • Sjaggerijnige vrouwen van mijn leeftijd of ouder met van die zwarte oren op, dat past niet bij elkaar
  • Er zijn meer winkels en commercie dan attracties, bovendien waren veel attracties vanwege renovatie dicht (en kregen we geen korting…)
  • Had ik al gezegd dat er zoveel sjaggerijnige mensen waren? Vooral de mama’s overigens… Ik zag weinig positieve interactie tussen mama’s en hun kinderen. Die werden tijdens het wachten letterlijk “zoet gehouden” met snoep of er werd gewoon dreigend gezegd dat ze op moesten houden met zeuren. Ik voelde mezelf ene fàn-tàs-tische moeder omdat wij gewoon spelletjes deden of liedjes zongen (“ik zie ik zie” was favoriet)
  • Chapeau voor de aardige medewerkers. Die gewoon bleven lachen. Wat dan wel weer gewoon bij hun werk hoort, maar ik zou het niet volhouden omdat het echt verschrikkelijk eenrichtingsverkeer was
  • Het is toch vrij normaal dat je af en toe “glimlach oogcontact” hebt met andere bezoekers van zo’n park? Hier niet… Alleen met moslima’s lukte dat. Je zou er bijna een vooroordeel van krijgen….
  • Wij kregen overigens wel een paar keer een tweede ritje aangeboden zonder opnieuw achteraan te moeten sluiten. Of beter gezegd: Zonne kreeg dat voor elkaar, met haar heerlijke humeur en gezellige kletspraatjes (ik vertaalde alleen maar) en knuffels voor alle medewerkers
  • Zonne was één van de weinige kleine meisjes die géén ter plekke gekochte prinsessenjurk van 60 euro aanhad. Ze had gewoon een spijkerbroek en ietwat vuile (van het bos…) jas aan. Net zoals haar mama. Wij vielen wat dat betreft uit de toon… en ook wat betreft ons humeur overigens, wat wij waren wél gewoon vrolijk en blij.. we liepen wèl gewoon te huppelen en wij dansten toen er een operette-achtige show werd opgevoerd.
  • Ik kocht niet voor 20 euro twee menu’s maar had boterhammen gesmeerd. En daar had ik géén spijt van.
  • Zonne was NIET aan het zeuren over dat ze óók een suikerspin, mega-lolly of prinsessenoutfit wilde. Ze keer vol bewondering naar alle meisjes om haar heen die dat wèl hadden en vertelde oprecht dat die er zo mooi uitzagen. Zonder dat ze überhaupt op het idee kwam dat we dat voor haar misschien ook konden kopen.

2016-03-24 14.39.50Ik was zo trots op jou, mijn meisje: altijd vrolijk, altijd blij. Lekker huppelen en dansen met mama en hélemaal onder de indruk toen de parade langs kwam en jij EINDELIJK de prinsessen zag (omdat mama er veel te laat achter kwam  dat je voor een ontmoeting had moeten reserveren, tussen 10 en 11 uur ’s morgens…).

Ik was zo trots dat jij tóch die suikerspin kreeg. En ook kochten we een doosje met zeven Tinkerbell- ringen, voor zeven euro. Voor elke dag één. En die jurk die ga ik gewoon lekker zelf een keertje maken!!

 

En de volgende keer gaan we gewoon weer naar het sprookjesbos. Véél leuker!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, genieten, vakantie, Zonnekind. Bookmark de permalink .

3 reacties op 23 maart: echte schoonheid zit van binnen.

  1. Wat een gezellige gekke foto’s!
    Ik herken veel van je ervaringen. Mensen hebben het woord Genieten voor in de mond liggen bij alles wat ze doen, maar ze gedragen zich alsof ze er ook recht op hebben, niet als iets wat hen overkomt. Ze sjokken maar wat rond in een pretpark, brengen meer van hun tijd door in de winkels en restaurants dan in de attrakties. Het lijkt zó de plank mis te slaan. Maar goed, aan de andere kant hoor ik mezelf ook wel eens op dezelfde manier tegen mijn kinderen praten, dan hebben wij onze dag niet.

    En het is echt waar, als je je kinderen niet alles toestaat, gaan ze ook niet dreinen. Dan kunnen ze langs al dat moois in de winkel lopen, aanwijzen wat ze mooi vinden, maar niet bij elke prul bij jou gaan bedelen of ze het mogen hebben.
    En ik heb ook ontdekt dat je daarin nog steeds kan sturen, dat je kind er nooit te oud voor is (en jij ook niet) om het te leren.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Vooral het gevoel dat mensen het idee hebben dat ze overal recht op hebben herken ik. En dat ze zich er niet bewust van zijn dat ze daar ook zèlf in kunnen investeren, met een glimlach bijvoorbeeld.
      Maar ach misschien heb ik het wel helemaal mis… zij investeren immers veel meer geld en wellicht vinden ze dat dan wel weer genoeg….

      Like

  2. Floortje zegt:

    Wat een geweldige foto van jullie samen; het genieten, de gezelligheid en jullie geluk en vrolijkheid spat er werkelijk vanaf!!

    Like

Reacties zijn gesloten.