Nee zeggen

say-no-1310251-638x385

Al sinds 1996 gaf ik training in sportklimmen. Jarenlang waren kids mijn doelgroep en er is een tijd geweest dat ik wekelijks meer dan tien uur bezig was met deze uit de hand gelopen hobby. Hobby, inderdaad, want ondanks dat ik als trainer bij een bedrijf werkte en niet binnen een vereniging, kreeg ik er niet echt voor betaald. Als ruilmiddel werden “punten” gebruikt; één punt per uur, inwisselbaar voor één keer entree of vijf euro aan materialen die in de winkel van de klimhal te koop aangeboden werden (inclusief BTW, dus niet onvoordelig voor de klimhal). Dat was prima. Toen.

Ik begon in mijn studententijd met training geven en ik kon nieuwe klimschoenen altijd bekostigen uit dit puntensysteem. Wel klom ik sinds een jaar of zes in een andere klimhal in een andere stad, waar ik de punten die ik verdiende niet kon gebruiken en dus wél gewoon entree betaalde.

Inmiddels zijn we twintig jaar verder. De sport heeft niet stil gestaan en er zijn een aantal goed betaalde trainers actief in Nederland: zij verdienen er zo’n 40-50 euro per uur mee. Aangezien ik nog steeds tegen hele andere voorwaarden actief was en ook nog eens, als extraatje, andere trainers opleidde, was het wat mij betreft al in het najaar tijd voor een gesprek. Daar werd (ahem) niet heel snel op gereageerd, maar afgelopen maandag was het toch zo ver.

Ik kreeg een aanbod van 30 euro per week op factuurbasis.
Men ging hierbij uit van twee uur per week, en stond er niet echt bij stil dat dat wat mij betreft niet realistisch is… Per week ben ik er minimaal zo’n drie uur zoet mee: Anderhalf uur training, een (dik!) half uur voorbereiden plus nabespreken en één uur per week voor extra dingen, zoals bijvoorbeeld filmpjes analyseren, trainingsschema’s ontwikkelen, eens een boek lezen over een specifiek onderwerp en niet in de laatste plaats: de opleiding van de trainers.

(eigenlijk ben ik er nog wel meer tijd mee kwijt dan die drie uur, maar dat ligt aan mijn eigen hoge streefniveau).

Een werkgever is ongeveer 15 euro per uur kwijt aan iemand die tegen minimum loon komt werken binnen een bedrijf. Bovendien heeft die werknemer veel meer sociale zekerheden dan een ZZP-er. Vandaar dat het uurtarief van een ZZP-er toch minimaal rond de 30-35 euro ligt: hier gaan nog heel veel kosten vanaf waardoor je er echt niet veel aan overhoudt. Inkomstenbelasying bijvoorbeeld (42% tel uit je winst…!).

Het uurloon in mijn werk ligt vele malen hoger dan die 30 euro: ik ben een hoog opgeleide expert en daar hangt een heel ander prijskaartje aan. Eerlijk gezegd vind ik dat ik ook in het vak “sportklimtrainer” meer waard ben dan een minimum: ik ben één van de vijf actieve trainers in Nederland die hierin echt opgeleid is en ik heb al heel wat kampioenen getraind. Daarnaast heb ik al bijna 20 jaar ervaring in dit vak. Dat het meer zou mogen opbrengen blijkt ook wel uit het feit dat het anderen al gelukt is om hiervoor min of meer fatsoenlijk betaald te krijgen.

Nu was ik echt wel bereid om een flinke scheut water bij de wijn te doen: ik hoef niet te leven van training geven en ik vind het écht écht heel leuk. Toch was ik erg teleurgesteld in dit aanbod: ik had tevoren met mezelf afgesproken dat ik minimaal 15 euro per uur wilde: ik wilde net zo veel kosten als een onopgeleide uitzendkracht zonder ervaring…

Het aanbod was niet onderhandelbaar. De training die ik iedere dinsdagavond gaf, brengt een bepaald bedrag op en men vond dat de training niet alleen kostendekkend, maar ook ook de kosten van het opleiden van nieuwe trainers zou moeten dekken. Een aantal mensen in de trainingsgroep betaalt niet: werknemers van de hal mogen er gratis aan deelnemen. Daardoor komt er minder binnen dan dat je zou mogen verwachten en het lijkt erop dat ik die rekening betaalde en zou moeten blijven betalen.

Ik denk dat de andere partij het gevoel heeft dat er echt heel oprecht is gekeken naar wat er mogelijk was en dat men vindt dat er een goed aanbod gedaan is. Persoonlijk vind ik echter dat hier een ontzettende denkfout gemaakt wordt: het opleiden van sporttrainers is eigenlijk hartstikke duur en het is niet echt mogelijk om dit te laten bekostigen door deelnemers aan één training van anderhalf uur als er ook naast mijzelf nòg een betaalde trainer op die groep staat (en drie gratis stagiairs die ze nu dus kwijt zijn…). En dat terwijl ook nog eens een aantal werknemers gratis meedoet aan die training. Maar helaas ga ik hier niet over en men staat niet echt open voor mijn zienswijze. En helaas ga ik niet over wat men betaalt voor het volgen van deze high-end training die ik gaf, ook al zocht ik voor de klimhal uit dat deze kosten veel lager liggen dan in de rest van Nederland…

Kortom: ik zei nee. En ik baal. Want als je een kleine 20 jaar met passie en liefde training geeft, zeg je niet zomaar nee. Helaas is er voor mij als alleenstaande moeder praktisch gezien geen andere locatie mogelijk om training te geven in deze sport: de lessen worden vooral ’s avonds gegeven en met reistijd en -kosten erbij zou één en ander te ingewikkeld en te duur worden. Ik ben nu dus geen trainer meer en dat vind ik helemaal niet leuk. Toch weegt de lol van training geven voor mij niet langer op tegen het gevoel dat daar gretig gebruik van wordt gemaakt.
En het is niet mijn hal. Ik ben er niet eens in dienst. Iedere week dat ik er les geef kan de laatste zijn (blijkt nu dus ook…).

Frustrerend.

Stom.

En stiekem hoop ik op veel opzeggingen de komende tijd. Lekker puh!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in geld, werk. Bookmark de permalink .

7 reacties op Nee zeggen

  1. Dat is echt niet leuk! Op meerdere fronten niet leuk. Er ligt vast een mooie kans in het verschiet. Misschien een keer een hele week een training geven in de zomer, in het buitenland? Dan is de gehele opbrengst voor jou en de klimmers krijgen een exclusieve training.

    Liked by 1 persoon

  2. Kreupelgeld zegt:

    Waar haal je de meeste voldoening uit, uit het opleiden van trainers of het geven van training? Is het voor jou denkbaar dat je 1 van die 2 wel voor dit bedrag zou doen? Kun je niet in gesprek gaan en aangeven dat zelfs je oppas thuis nog meer kost? En inzichtelijk maken dat de kosten/baten hier echt scheef liggen. Dit is een verlies-verlies voor beiden waar je met een compromis toch uit moet kunnen komen.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Tja dat zou je denken… maar alles dat jij suggereert heb ik al genoemd…

      Klinkt alsof ze een voorbeeld willen stellen omdat ze misschien bang zijn dat anderen ook gaan onderhandelen. Of misschien speelt er meer.

      Like

  3. Janny zegt:

    Goed dat je de lijn getrokken hebt. Volgens mij kwam het al eerder in een blog voorbij, dat men graag een speciale prijs krijgt voor het werk wat je doet. En het lijkt een trend te zijn op alle gebieden. Gezondheidszorg, veel betaald werk verdwijnt en moet vervangen worden door vrijwilligerswerk. Sportclubs, er is bijna geen geld voor goede trainers en zoveel andere mensen die nodig zijn voor het reilen en zeilen (tenzij je een topclub bent). Op het werk: goede vakmensen eruit en de zoveelste groep flexwerkers er in. Misschien kort door de bocht, maar alles lijkt voor een appel en een ei te moeten. Kunstenaars (een paar grote namen uitgezonderd) kunnen geen droog brood meer verdienen. En dan moet het zoveelste evenement weer gesponsord worden. Van een marathon op school om schoolmateriaal aan te schaffen of voor een goed doel tot een natuurramp in een ver land.
    Voor m’n gevoel wrikt er heel veel. Jouw verhaal is het zoveelste voorbeeld van een goed opgeleid persoon die haar talenten maar voor een ‘prijsje’ moet leveren.
    Ik hoop dat je snel weer de gelegenheid krijgt om je kennis op een goed gewaardeerde manier over te brengen op klim-enthousiasten!

    Liked by 1 persoon

  4. Mammalien zegt:

    Jammer! Maar toch goed dat je je poot stijf houdt.

    Liked by 1 persoon

  5. Nannie zegt:

    Soms moet je ergens een grens stellen. Ook al doe je iets graag.
    Het moet namelijk wel blijven kloppen.

    En wie weet wat dit weer brengt. Inderdaad: zelf trainingen geven, of misschien wordt je wel (elders) gevraagd.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s