Waarom kleding kopen moeilijk is

coat-hanger-1625240-638x332 (1)

De garderobe van Zonne wordt bepaald door één of twee kledingpakketten die ik via MP aanschaf, waarna het wordt opgeleukt en compleet gemaakt met een tripje naar de stad. Aangezien Hare Majesteit de Prinses tegenwoordig een duidelijke mening heeft over wat ze aantrekt – broeken liggen al wéken werkeloos op keurige stapeltjes te niksen terwijl rokken en jurken van de waslijn geplukt worden – wordt er inmiddels druk overlegd tussen ons beiden over de kleding. Niet over die pakketten overigens. Maar wél over wat erbij komt zodat we samen tot aanvaardbare compromissen kunnen komen…Dat winkelen is dus best ingewikkeld met een vierjarige…. Zonne is overigens een feestje qua geduld en gedrag in winkels. Zo lang ik haar tevoren omkoop beloof dat we na vijf winkels ergens iets lekkers gaan eten, mits ze zich goed gedraagt, en als ik haar voldoende ruimte geef om kind te mogen zijn in de winkel, bijvoorbeeld door in iedere winkel toch ook even verstoppertje te spelen, is ze een éngeltje.
Maar het compromis tussen wat zíj wil (bij voorkeur glimmend met ruches en flonkerende frutseltjes of ander getut) en wat ìk wil (niet te duur, niet te plastic, niet te tuttig, enigszins degelijk) is soms moeilijk te vinden.

Uiteindelijk zijn we in één winkel prima geslaagd: hier en daar een glitter op een shirt, maar wèl gewoon stoere schoenen. En al in de winkel spraken we af dat ze de kleren Ook Echt Aan Gaat Doen….

Voor mij is het kopen van kleren een ander verhaal…; ondanks dat ik een – naar mijn maatstaven – vrij krap kledingbudget heb, lukt het me uitstekend om “verkeerde” kleren te kopen. En met verkeerd bedoel ik dan: kleding die ik na aanschaf niet of nauwelijks draag.

Vaak is dat kleding in de categorie “Leuk rokje maar wanneer dráág ik het eigenlijk? En waarmee combineer ik het?”

Als tegenhanger heb ik dan weer de spotgoedkope maar zéér saaie effen longsleeves in de onsprankelige kleuren zwart, donkerblauw en bruin. Die draag ik wel. Op een standaard spijkerbroek. Of een fleecetrui, ook zo heerlijk degelijk. Maar lekker suf. Mijn haren fatsoeneren hoeft dan ook niet meer, want tegen zo’n suffe “oerpraktische” outfit weegt geen kapsel op.

En soms wil ik wél gewoon een hippe chick zijn.

In het verleden bestelde ik op frustrerende momenten voor veelsteveel geld veelsteveel kleding via internet. Ik beloofde mezelf tevoren dat ik maar een vijfde van het bestelde mocht houden maar hield stiekem veel meer. Ook kleren die ik niet zo mooi vond en die uiteindelijk alleen maar ruimte hingen in te nemen.

Nu doe ik dat niet meer. Ik Moet van mezelf kleding in ieder geval gevoeld en gepast hebben voordat ik het koop, dus niets wordt meer via internet besteld. En “oké het past” is niet argument genoeg. Ik moet er wel echt blij van worden, van wat ik zie in de spiegel…

Om de zoektocht naar kleding nog wat moeilijker te maken, vind ik dus alle kleding die duurder is dan twee tientjes te duur…. en aangezien ik niet echt genoeg geduld heb om urenlang te zoeken (en Zonne al helemaal niet) vallen eigenlijk ook de tweedehands winkels af: daar vind je soms echt wel hele leuke én betaalbare kleding, maar het lange zoeken in kleding die bijvoorbeeld gesorteerd is op  kleur – en niet op maat – staat me erg tegen.

Kortom…: ik vind kleren kopen vooral in theorie leuk…

Eigenlijk zou je de kosten van een kledingstuk moeten omrekenen naar een prijs per uur of per dag… Als je een jurkje van 20 euro maar vier keer draagt, dan is het een duur jurkje vergeleken met een vest vest van 150 euro, dat 10 jaar mee gaat en nooit langer dan een week in de kast hangt….

Maar tja… dat weet je dus pas nà die 10 jaar…

Om miskopen te voorkómen, keek in laatst voordat ik ging shoppen, eens kritisch naar de inhoud van mijn kast: waarom trek ik sommige kleren eigenlijk nooit aan? En wat maakt andere kledingstukken voor mij zo populair.

Er zo naar kijkend kwam ik op een aardig rijtje van “succesfactoren”.

Ik kocht afgelopen weekend twee jurken van 9 euro per stuk, een top van 12 euro en een rokje van 18 euro. En nu maar afwachten of ik er inderdaad blij van word….!

 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, dagelijksedingen. Bookmark de permalink .

10 reacties op Waarom kleding kopen moeilijk is

  1. Lis zegt:

    Ik haat kleding kopen! Grrr… Mijn lijf is niet in kledingmaatvethoudingen… Mouwen te lang, shirt te wijd en te kort… Broeken zwemmen om mn middel en bovenbenen klappen uit de naden. Immer te lang en te wijd of te kort en te strak. Zucht. Eigenlijk zit alleen mijn sweatpants écht lekker. En dan heb ik nog niks gezegd over mijn extreem brede kikkervoetjes (mét hoge wreef).
    Nee.
    Maar voor de kindertjes slaag ik eigenlijk altijd wel goed in de uitverkoop (vaak van het jaar ervoor). Met eventueel wat aanvullingen op het moment van dragen zelf. Ik hou een maximumprijs per kledingstuk aan waar ik nooit overheen ga. Tshirts onder de 5 euro, truien onder de 10, vesten en broeken onder de 15, schoenen onder de 30 voor goed en onder de 20 voor ‘erbij’. Jassen onder de 20 zomer en 30 winter. Sokken 5voor minder dan 5 euro, ondergoed/rompers ook 5 onder de 5.
    Lukt Nu al een paar jaar goed, discussie met de kinderen ben ik meestal voor door ze zelf te laten kiezen uit mijn voorselectie. Ik gaf dochter zaterdag drie rokjes en drie maillots met de opdracht kies maar welke rok met welke maillot jij het mooist vind, dan nemen we die. Niks is ook een optie, natuurlijk.
    Tweedehands vind ik niks, ieder zijn meug.
    Krijgertjes van familie en vrienden weiger ik ook altijd, vond het zelf vroeger ook vreselijk om altijd andermans kleding te krijgen die mijn moeder dan ‘mijn nieuwe kleding’ noemde…

    Like

  2. Voor mezelf vind ik alles al snel te duur. Voor mijn meiden ga ik naar 1 wat duurdere kledingwinkel daar schaf ik voor elk kind 3 setjes aan. Deze setjes mogen ze zelf uitkiezen. Daarna vul ik het aan met andere kleding wat ik zelf aanschaf tijdens mijn wandeling in de middag pauze. Ik ken de smaken van beide meiden inmiddels goed genoeg om een inschatting te maken. Tweedehands koop ik eigenlijk helemaal niets meer. Diverse malen echt prut via marktplaats gekocht en ik vind al snel iets verwassen wat een ander dan nog redelijk nieuw vind. Het aflopen van Kleding beurzen deed ik vroeger wel maar nu gewoon geen zin meer in om tussen allerlei graaiende moeders te gaan zoeken naar de juiste maat.

    Like

  3. Gerlinde zegt:

    Ja, dat is lastig he? Liefst geef ik wat geld uit om er vervolgens jaaaren ergens mee te doen maar daarmee ben ik mezelf ook al wel tegengekomen. Dubbel zo irritant als het dan toch niets blijkt te zijn. Dat ook je legging van 60 euro na twee keer wassen van je kont zakt.

    Ben nu ook grotendeels gestopt met het bewaren en kopen van tweedehands en door zussen gedragen kleding. Ze hebben weinig kleding, maar wel dingen die ze zelf uitzoeken en intensief veel dragen en zelfs afdragen. Liever dat, dan een berg ongedragen kleding in de kast en alsnog moeten winkelen omdat ze ‘geen kleren’ meer hebben. Die plastic roze fase gaat gelukkig over. Maar geniet nog even van de wansmaak 😉 Heeft ook zijn charme, haha.

    Liked by 2 people

  4. greet zegt:

    Ik keek eens terug in mijn kledinggeschiedenis. ik kocht elk jaar een zomertruitje/bloes/jurkje. Dat blijft een zomer…dan draag ik het supervaak en daarna amper. Dus nu na een zomer gaat die naar de tweedehandswinkel en koop ik in de lente mijn nieuwe zomeroutfitje. Ja, dat kan soms een duurder jurkje zijn, maar dat draag ik dus vaak en met plezier om na de zomer door te verkopen. Qua winterkleding moet het voor mij warm zijn dus heb ik geïnvesteerd in merinowollen onderlaag en truien en die mogen best wat duurder als er mooi kleurtje van is, want dan fleurt het de sombere winter wat op.
    Ik had dit alleen op mijn twintigste al wel willen snappen dat het zo werkt bij mij.

    Groet Greet

    Like

  5. Mammalien zegt:

    Herkenbaar ja. Vind het zo zonde, die kledingstukken die je maar 3 keer draagt – omdat ze niet zitten, nergens bij passen, of gewoon verwassen zijn na die paar keer… Als je alles van te voren weet!

    Ik liep jarenlang in die beige chino’s, altijd goed. Inmiddels is mijn vaste favcoriete kledingstuk een zwarte legging met jurk in de winter, en jurk met blote benen en teenslippers in de zomer. Altijd goed. Alleen investeren in mooie lekker zittende schoenen. Niet te goedkoop, dat weet ik dan weer wel.

    Like

  6. Ik heb een keer een kleur- en stijladvies gehad. Sindsdien is kleding uitzoeken een stuk makkelijker. Alles past altijd bij elkaar omdat de kleuren onderling goed passen.

    Mijn meiden houden er een rare kledingsmaak op na. Tot voor kort kocht ik veelal tweedehands met af en toe iets nieuws (hun verjaardag of voor Kerst), maar tweedehands laten ze steeds vaker links liggen. En wat ze aantrekken is heul beperkt. Elke dag dezelfde broek en hetzelfde shirt aan. Ja, ook als er vlekken op zitten of gaten in zitten. Tot mijn ergernis.

    Like

  7. Sinds ik een projectje heb gedaan, dat een beetje lijkt op je succesfactoren, gaat het wel goed. Een enkele miskoop, maar niets serieus. En elke opruimronde wordt mn klerenkast beter passend (voor de kast en voor mij) en kloppen de succesfactoren nog beter.

    Like

  8. Nannie zegt:

    Dingen daadwerkelijk kopen vind ik lastig (zeker online) want ik koop / houd alleen wat ik 100% oké vind op alle vlakken (stof, kwaliteit, model, kleur en dat het me staat en het lekker zit).
    Daardoor koop ik weinig, maar wát ik koop wordt enthousiast en veelvuldig gedragen. Ik merk dat ik inmiddels ook steeds beter online leer zien wat me staat (of beter gezegd: ik doe geen moeite meer om twijfelgevallen te bestellen).

    Voor zoon koop ik kledingpakketten en af en toe nieuw bij de c&a (broeken) of de lidl (shirts) en pyjama’s / sokken / ondergoed waar ik ze tegenkom.

    Succes met shoppen! Het is nu trouwens wel het staartje van de uitverkoop, dus goed moment!

    Like

  9. Haha, grappig! Of eigenlijk niet natuurlijk 😉 Ik vind vrijwel alles te duur (voor wat je krijgt), maar heb ook weer een zwak voor hele dure dingen in de categorie: hoe combineer je dit en wanneer draag je het? Overigens scheelt het wel dat ik die nu steeds vaker draag en steeds slimmer weet te combineren. Als je meer hebt, lukt dat ook wel. Maar ik moet wel echt soms bewust op zoek naar ‘verbindende’ stukken. En ik koop dus het liefst online omdat ik niet van echt shoppen houd, maar ik moet ook echt altijd overal aanzitten.

    Like

  10. Ik koop meestal online bij ebay. Maar dat levert ook wel eens miskopen op omdat je natuurlijk niet eerst kan passen.

    En ik weet dat mijn valkuil bloemetjes zijn. Zet ergens bloemetjes op en ik vind het mooi. Ook als het totaal niet geschikt is.

    Like

Reacties zijn gesloten.