Speelafspraakjes

nijntje-kaart-met-vriendjes-in-rondjes-voorkant

Om Zonne te helpen zich meer thuis te voelen in de klas, ging ik al in gesprek met de juf en maakte afspraken over hoe de juf haar ging helpen. En omdat ik in tegenstelling tot sommige reageerders op mijn blog niet alle verantwoordelijkheid bij school of juf wil leggen, ging ik zelf ook aan de slag en heeft het fenomeen “speelafspraken” zijn intrede gedaan in ons leven.

Zonnekind werd al in de tweede schoolweek uitgenodigd voor een speelafspraak maar tijdens het gesprekje tussen de mama’s dat daarop volgde haakte het meisje dat haar uitnodigde – laten we haar voor het gemak even Betje noemen – helemaal af en ontaardde één en ander in een gil- en krijsbui. Ikzelf werd ook enigszins overvallen door de spontane uitnodiging en reageerde ook niet helemaal adequaat met “Ja leuk, dat moeten we een keertje doen, volgende week misschien” en dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling: de vierjarige Betje bedoelde gewoon “Nu Of Nooit”.

Dat heb ik dus ter plekke geleerd….

Omdat Zonne veel speelt met het jongetje “Boris”, die ze nog kent van de kinderopvang en een maandje na haar in de klas kwam, en die net als haar moeite lijkt te hebben met het vinden van aansluiting, lag een uitnodiging voor de hand. De mama van Boris lijkt – net als ik in november – ook nog niet helemaal toe te zijn aan een spontaan besluit dus één en ander werd via Whatsapp afgesproken. En drie keer verzet. Want griep…

In de tussentijd liet de mama van “Nina” weten dat dit meisje heel graag eens wilde dat Zonne zou komen spelen. Nina zit sinds december in Zonne’s klas. Ze komt van een andere klas waar ze haar draai nooit gevonden heeft en is na drie maanden overgeplaatst. Nina speelt eigenlijk helemaal nog niet met kindjes in haar klas en zit het liefst bij juf op schoot. Ze gaat ook nog maar drie ochtenden per week naar school sinds haar valse start in de andere klas. Nina woont echter bij ons om de hoek en daarom was ze toch wel erg geïnteresseerd in Zonne. Afgelopen vrijdag werden we uitgenodigd en gingen we op visite. De mama’s coachten de dames door het uurtje heen, want samen spelen is lang niet altijd vanzelfsprekend voor kleuters. Uiteindelijk gingen ze samen buiten spelen en dat ging prima, zodat Nina’s mama en ik ook de tijd hadden om elkaar wat beter te leren kennen.

Vanmiddag was het dan eindelijk zover dat Boris zou komen spelen. Ik werkte vanmorgen op kantoor en zou precies een uur de tijd hebben, na het van-school-ophalen, om het huis wat toonbaar te maken. En tja toen stond opeens – surprise! – Betje met haar mama aan de deur. Want die wilde komen spelen. Prima natuurlijk, hoewel het me wel wat verbaasde omdat de meiden elkaar nooit opzoeken op school….  Maar ach wat maakt het uit: vriendjes zijn welkom, ook als ze een lijst Voedsel Dat Niet Gegeten Mag Worden met zich meenemen. Haar mama zou haar om een uur of vier ophalen.
Dus deed ik het huishouden terwijl Zonne en Betje nadrukkelijk niet met elkaar speelden. En ruzie kregen over het speelgoed delen. Waarna ik als een volleerde diplomaat alles uit de kast haalde om het leuk te houden door Zonne vijf stuks speelgoed te laten aanwijzen Waar Niemand Mee Mocht Spelen Behalve Zonne Zelf. Om vervolgens de deur open te doen voor Boris. Die een huilend zusje en mama meenam. En meteen Toestemming kreeg om Wel Met Het Speelgoed te Mogen spelen. Waarop Betje op mijn schoot wilde maar ik dat even niet aandurfde uit angst voor een nieuwe ontploffing van Hare Hoogheid Mijn Dochter. Dus leidde ik het hele kinderspul af met sap en zelfgemaakte popcorn – want allergieproof – en maakte ik ook cappucinootjes voor de mama en mijzelf. Maar liet Betje luidkeels weten dat ze geen popcorn bliefde. En ook het gluten- en koemelkvrije koekje lustte ze niet. Maar ze had wel honger. Dus ze mocht uit de kastjes en koelkast kiezen wat ze wél lustte en at met smaak alle snoeptomaatjes op. De kids gingen vervolgens met de kindernagellak aan de slag waardoor ik nu 10 kleuren op mijn nagels heb. En ook ernaast een beetje.

2016-02-03 19.42.53

Waarna het kinderspul naar boven vertrok. En ik een kwartiertje later twee blote billen meisjes terugvond die in de tussentijd allebei een plasje in Zonne’s potje gedaan hadden en hun kleren erin hadden gehangen. Waarna de mama van de jongeman het wel welletjes vond en naar huis vertrok. En het andere kleuterbezoek besloot toch wel popcorn te lusten Maar Ze Had Nog Bijna Niets Gehad En Nu Was Het Op. Zodat ik terwijl ik twee kleine meisjes opnieuw aankleedde wanhopig op de klok begon te kijken om te ontdekken dat de mama van Betje al een half uur te laat was. Waarop ik toch maar mijn voicemail afluisterde. En ook even popcorn bijmaakte. Terwijl inmiddels de mama in de huiskamer stond omdat ze blijkbaar had aangebeld en binnengelaten was door Zonne. Die ik vervolgens uitnodigde voor een kopje thee maar dat niet wilde. Terwijl haar dochter inmiddels lag te gillen in de gang omdat die Niet Naar Huis Wilde Zonder Popcorn. Zodat ik snel wat papieren bekertjes uit de kast moest trekken “voor onderweg”. Waardoor de meiden de kans hadden naar boven te ontsnappen. En het kleine zussie nummer twee begon te gillen Omdat Die Ook Naar Boven Wilde. Ik hardop tot drie telde en de dames de gelegenheid gaf om binnen die drie tellen Zelf te Beslissen om om te keren. Die dat gelukkig wél deden maar Betje wilde Niet Haar Jas Aan, haalde diep adem en begon aan krijspartij nummer twee. Ik liet de mama deze krijspartij lekker zelf liet oplossen en zwaaide de dames vrolijk uit.

Maar hee het was gezellig….!! En… voor herhaling vatbaar… over een maand of twee of zo

Wat heb je nu geleerd, spelende vrouw?

Zorg dat je altijd je huis Redelijk Netjes hebt voor onverwachts bezoek. En wees blij dat jouw kind Niet Krijst Maar Mokt. En… ik kan best wel wat hebben en blijf er vrolijk onder!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, Samen-doen, vrijeschool, Zonnekind. Bookmark de permalink .

22 reacties op Speelafspraakjes

  1. Min of Meer zegt:

    hihi dat was nog eens een vuurdoop! Ik kan het me nog wel herinneren van toen Sem zo klein was. Kleuters spelen vaak naast elkaar en niet vanzelfsprekend met elkaar en je bent als ouder er daardoor veel bij betrokken om het wat te sturen en in goede banen te leiden.

    Like

  2. Mijn hemel wat een a-relaxte playdate was dat! Knap hoe je de middag hebt overleefd hoor.

    Like

  3. spaarmoeder zegt:

    Oh herkenbaar. Ik heb soms ook wel kinderen over de vloer gehad waarbij ik bij elke minuut naar de klok keek. Het is lastig, maar na een paar van dit soort drukke dagen besef je dat je ook nee kunt zeggen als iemand onverwachts komt en zijn/haar kind wil droppen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelfs wel eens een kind naar huis heb gebracht omdat het “op” was. Ik vind dat je je er goed doorheen geslagen hebt, heb moeten lachen om je verhaal.

    Like

  4. Hoe overleven kleuterjuffen klassen van 30 kinders 4-5 dagen op school?

    Like

  5. Anoniem zegt:

    Oh zo herkenbaar. Tijdens de eerste speeldate hadden dochter en vriendinnetje slaande ruzie! Ik doe nu altijd een halve middag… Mocht het tegenvallen dan is het te overzien. En je leert snel met welke kinderen die van jou leuk speelt en met welke niet😉

    Like

  6. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ik heb ook wel geleerd toen ze zo klein waren om 1 op 1 te laten spelen en niet langer dan twee uurtjes. Max. Dan zijn de kids elkaar moe. Knap van je hoor.

    Like

  7. annemoon zegt:

    Herkenbaar! Bij zoon 1 ook speelafspraakjes geregeld omdat ik iedereen dat zag doen. Bij dochter 2 en 3 heb ik het losgelaten tot ze er zelf naar begonnen te vragen en dat was bij alletwee pas in groep 2. Ervaring is dat als ze het zelf regelen, dwz zelf met kind aan hand naar je toe komen om het te vragen, de speelafspraak ook leuk verloopt. Ouders blijven trouwens nooit hangen. Gewoon whats-appen wanneer de koek op is of als er van speellocatie veranderd moet worden 😉

    Like

  8. Lis zegt:

    Oh, verschrikkelijk he? Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet een vriendje/vriendinnetje van mijn kroost echt leuk vind om over de vloer te hebben. Voel me af en toe echt een draak van n moeder, maar ik moet ze stuk voor stuk niet. Verwend, verveeld, lange tenen en verschrikkelijk luidruchtig. Maar ik hou stug vol met leuke spelletjes en gezonde hapjes (en heel veel keukenrol)…
    Ik kijk uit naar de puberfase dat ze samen op straat gaan hangen en het voor schut is om vrienden mee naar je ouders te nemen! 😉

    Like

  9. Melanie zegt:

    Dat was me de vuurdoop wel! Nou ja dan heb je die maar alvast gehad. Hier ook twee kinderen bij wie het contact leggen niet vanzelf gaat (ze zijn nu 5 en 6), en waarbij wij nog steeds moeten stimuleren om af te spreken (ze willen wel maar vragen is moeilijk…). Gelukkig gaat het spelen zelf wel meestal goed. Inmiddels. Want inderdaad: jonge kleuters spelen meer naast elkaar dan met elkaar. Prima, hoor, maar ik heb er destijds de conclusie uit getrokken dat playdates beter niet al te vaak konden voorkomen, omdat ze ook hun rust nog wel nodig hadden (maar elk kind is natuurlijk anders, die van mij hebben nog heel lang geslapen ’s middags, ook toen ze al naar school gingen). Bij de kleuters – bij ons gaan die tot 13 uur naar school en hebben dan wel iets gegeten maar niet genoeg – dekte ik de tafel altijd leuk – met allemaal losse bakjes met lekkers. Gezond lekkers – dus wat plakjes worst, komkommer, rozijntjes, fruit etc etc. Vonden de kinderen en de playdate-kindjes altijd fantastisch. En met spelen zette ik meestal na verloop van tijd ook wat lekker neer: bakjes met 2 soorte fruit, wat gedroogd fruit, en soms een gezond baksel of simpel mariakaakje. Nooit klachten gehad. O jawel,1 keer vroeg een kindje om snoep. Toen ik zei dat ik dat niet gaf doordeweeks was het ook goed.

    Like

  10. Wendeliien zegt:

    Hilarisch beschreven. Speelafspraakjes zijn altijd voor dezelfde dag, wen er maar aan, tenzij de uitnodiging voor een kinderfeestje.
    Daarom altijd ’s morgens aanwijzingen meegeven als: het kan wel, maar niet bij ons. Het kan wel, maar alleen bij ons of tot tijd x, het kan niet.

    En dan nog gaat het mis, spreken ze in de kleine pauze met x af, en in de grote met y om dan aan het eind van de dag met z te willen, maar dan heb je een teleurgestelde x en y.

    Like

  11. Mammalien zegt:

    Ah ja, speelafsrpaakjes… troost je. Op een bepaalde leeftijd regelen ze het gewoon zelf en doen ze dan ook niet meer zo moeilijk.

    Maar zeker herkenbaar, dat gebedel om iets lekkers en het niet weg willen en ook niet samen willen spelen… (en wat een dráken zitten er soms bij die zogenaamde ‘vriendjes’.) Soms denk ik dat ouders te krampachtig proberen om hun vierjarigen speelafspraakjes te laten maken waar ze nog helemaal niet aan toe zijn. Moet ook allemaal geleerd enzo, en ik deed er natuurlijk ook aan mee om kind niet op achterstand te laten beginnen, maar geef toe.. voor veel kinderen is twee uur lang verplicht sociaal volgens onze grote mensen regels doen gewoon teveel.

    Like

  12. Marion zegt:

    Vaak zijn jonge kinderen gewoon moe als ze uit school komen en hebben geen behoefte aan speeldates, Het lijkt soms wel een wedstrijdje, in gang gezet door moeders, wie de meeste speeldates heeft, wie het populairst is enz… Zo ervoer ik het toen mijn zoon peuter was.

    Like

  13. Mariek zegt:

    Ik heb mijn kinderen veel groter maar onze kinderen kozen gelukkig veel vrienden met heel leuke ouders dus we hebben er zelf ook veel kennissen en heel goede vrienden aan overgehouden 😉

    Like

  14. Nannie zegt:

    Oh dat was wel een pittig speelafspraakje…. Bij zoon zeg ik ’s morgens of het kan of niet (en dan of het bij ons mag, elders of dat hij zelf mag kiezen). Verder kan zoon met sommige kinderen eindeloos spelen en met sommige kinderen blijft het bij gekibbel en gedoe. Bij die laatste sluit ik soms aan en soms last ik ze ook kibbelen hoor. Is ook leerzaam.

    Oh ja: drie is altijd teveel…. Twee of vier is beter (vier alleen als je 2×2 kinderen hebt die echt leuk met elkaar spelen).

    Zoon ging vanaf 4 1/2 naar school en maakt speelafspraakjes sinds het nieuwe schooljaar (vanaf zijn vijfde).

    Like

  15. Ikke zegt:

    Mijn Zoontje wil pas afspreken met kindjes sinds hij 5 is. Hij wilde ook geen verjaardagspartij geven met vriendjes van school. Prima. Een aantal kindjes in de straat zitten bij zoontje in de klas. En die komen bijna dagelijks aanwaaien. Er zijn 5 kindjes die hier regelmatig langs komen. Natuurlijk is het wel eens gekibbel maar meestal gaat het goed. Ik zorg dat de aantallen even zijn, komen er 2 kindjes spelen doet jongste zoontje ook mee. Dan zijn ze met zijn 4. Is er 1 kindje dan geef ik aan aan jongste zoontje dat ze graag samen willen spelen. Iets te knutselen werkt hier ook altijd goed, denk aan strijkkraaltjes of playmais of een kleurplaat. Dat kunnen ze zelf ideaal.

    Like

  16. Speelafspraken horen er inderdaad bij. Ik vond ze vaak best pittig. Hoewel er ook gelukkig ook wel eens kinderen kwamen die heerlijk gingen spelen.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s