Wonderdag

Naamloos

Vandaag vijf jaar geleden stond ik verbaasd naar een positieve zwangerschapstest te kijken. Na alle behandelingen was ik er namelijk al zo ongeveer vanuit gegaan dat dat niet meer zou gebeuren. Die laatste IVF, op 16 januari 2011, was dan ook mijn laatste kans op moeder worden.

En ja toen was die test dus positief.

En een dag later nog steeds.

En nog steeds…. tot ik het geloofde…. ik was zwanger…

37 weken later werd jij geboren op een zonnige zondag in oktober. Inmiddels ben jij alweer een kleuter, stop de tijd…!

Je bent opgegroeid tot een vrolijke, spontane grapjeskleuter. Geduldig, nieuwsgierig, soms ook koppig, maar altijd redelijk. Als je de kans krijgt zing je de hele dag en je vindt het heerlijk om nieuwe mensen te ontmoeten, ermee in gesprek te gaan. Met mevrouwen over dat ze zulke mooie schoenen hebben. Met meneren over dat jij een prinses bent. Voor mij is dat heerlijk genieten: jouw heerlijke onbevangenheid geeft me energie en maakt me vrolijk. Bovendien raak ik via jou regelmatig aan de klets met mensen waardoor mijn leven extra kleur krijgt. Oh wat vind ik het leuk om jouw mama te zijn…!!

Je blijkt een vierjarige fasionista te zijn met gevoel voor stijl, kijk maar…!

Al die heerlijke ochtenden, samen wakker worden in mijn bed, rijgen zich aan elkaar als een kleurrijke ketting. Eerst vooral intiem en zorgzaam, toen je je ochtendvoeding bij me dronk, terwijl er inmiddels vooral gegiecheld en gekieteld wordt.

Je ontwikkelt je razendsnel. Hoewel ik het een beetje probeer af te remmen – jij hebt immers alle tijd en mag nu vooral gewoon een heerlijk kind zijn – heb jij jezelf inmiddels letters leren lezen en schrijven. Je maakt puzzels voor kinderen van zes en ook tel jij in het Frans en Engels tot tien. Je rekent al heel aardig: “Als ik tien ben dan is de baby zes” en hoe meer je leert, hoe minder ik me verbaas. Blijkbaar zuig jij kennis op, ook als ik zoiets nooit met je bespreek. Het verbaast me niets dat jij een slim hoofd lijkt te hebben. Je mama kon er als vijfjarige immers ook wat van…  maar natuurlijk ben ik trots!

Ik ben ook trots op dat jij zo goed kunt hinkelen. En klauteren. En dansen. En zingen. En ik vind het stiekem wel grappig dat je nog niet zo goed tekent en het nog moeilijk vindt om je stiften en potloden netjes vast te houden. Ook daarin lijk jij op je mama…

Wat was ik verbaasd toen het op school niet zo vanzelfsprekend leek te gaan om je veilig te voelen. Dat is immers iets dat bij jou altijd makkelijk lijkt te gaan…
Ik zag een andere kant van jou: een wat timide aarzelend kind dat zich onzichtbaar probeerde te maken door dáár te gaan zitten waar de andere kinderen niet wilden zijn. Een kind dat zo goed en kwaad probeert voor zichzelf te zorge door vriendschappen te sluiten met lotgenoten: kinderen die net als jij ook alleen waren, zoals je het zelf aangaf. Ik kreeg er een knoop van in mijn maag. Maar sinds ik het met juf besprak en ik ook wat ouders vroeg om eens met hun kind te praten, lijkt het alsof dat beter gaat…. ik hoop dat dat zich blijft ontwikkelen…

Oh meisje ik geniet zo van je. Eigenlijk hoef ik als mama maar één ding te doen: ervoor zorgen dat jij de ruimte en veiligheid blijft ervaren om te zijn wie je bent: een vrolijk, ondernemend, charmant, zorgzaam en pienter meisje.

Blijf zoals je bent
Vol vrolijkheid en schik
zodat iedereen die jou kent
Van je houdt
Net als ik

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in Zonnekind. Bookmark de permalink .

3 reacties op Wonderdag

  1. Wat verschrikkelijk mooi geschreven. Ik heb er een brok van in mijn keel. En weet je? Volgens mij mag dit meisje heel erg blij zijn met een moeder zoals jij 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Ilse zegt:

    Wat mooi om te lezen. En het mooie is dat het niet op houdt. Voorlopig niet in ieder geval. Afgelopen weekend zat ik te genieten op de bank van onze prachtige dochter van bijna 11. Over hoe haar snoetje nog kind is maar ook al “grote” trekjes krijgt, en kind wat ben je mooi, van binnen en van buiten. Hoe ze vol ijver het ene na het andere knutselwerkje maakt, nu haar huiswerk nog ;). Hoe ze vlogs maakt voor haar eigen blog of heerlijk zit te lezen. Wat loopt mijn hart over van liefde voor dit kind.

    Liked by 1 persoon

  3. Lis zegt:

    Wat een mooi stukje weer! Tranen springen in mn ogen…
    Op 16 januari 2011 hoorde ik het hartje van mijn meisje voor het eerst. Mooie dag was dat 😊

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s