Werk: wij in plaats van ik?

team-1520354-639x633

Nadat ik in 2002 boos ontslag genomen had, omdat mijn toenmalige werkgevers erin slaagden om binnen een korte tijd een fijn en goedlopend bedrijf soort van om zeep te helpen, startte in een korte tijd later mijn bedrijf op. Ik deed dat nog heel even met een oud-collega, die om dezelfde reden ontslag genomen had (alle goede werknemers gingen weg, dat jaar…) maar al snel bleek dat hij minder ondernemersbloed had dan ik. Hij vond een vaste baan en zo had ik een bedrijf.

Het ging prima. Na het eerste jaar sappelen kon ik er prima van leven en al snel nam ik de eerste personeelsleden aan. In 2008 had ik twaalf mensen fulltime in dienst, daarnaast werkten er nog ongeveer 10-20 mensen op oproepbasis. In mijn tak van sport heb je namelijk altijd extra handjes nodig die je flexibel wil inzetten.

Toen sloeg de crisis toe. Ook in mijn sector. Concurrerende bedrijven vielen om, soms. Dus ook voor mij gold dat ik jaarcontracten niet kon verlengen en het aantal werknemers nam af. Sommigen gingen ook zelf weg: ik kon het me als kleine ondernemer nu eenmaal niet veroorloven om mensen door te laten groeien naar functies die er niet waren. Zo bleef ik met jaarcontracten werken: pas na drie jaar moet je mensen immers een contract voor onbepaalde tijd geven.

In 2012 had ik nog maar twee fulltimers en drie parttimers in dienst. Beide fulltimers met een contract voor onbepaalde tijd. Ondanks dat er geen reden was om me echt zorgen te maken, ging het niet meer zo goed. Ik was inmiddels moeder geworden, namelijk. Ik werkte dus niet langer 60 uur per week en daardoor had ik minder tijd beschikbaar om nieuwe opdrachten binnen te halen. Er gingen ook dingen mis, soms, omdat ik niet overal bovenop kon zitten. Niet al mijn taken werden goed overgenomen, dat leek soms niet alleen een “kunnen” maar ook “willen” verhaal te zijn en dat was voor mij erg frustrerend. De sfeer was lang niet altijd meer zo positief en iedereen had daar last van, ook ik….

Toen bleek dat er gefraudeerd was door de werknemers waardoor ontslag onvermijdelijk was, besloot ik als ZZP-er door te gaan en dat bevalt me beter dan werken met personeel. Maar toch zitten er grote nadelen aan: ik loop weleens een opdracht mis omdat ik als ZZP-er minder “zwaar” overkom dan toen ik nog directeur van een BV was. En ik heb geen collega’s meer. Dat is best eenzaam af en toe en bovendien betekent dat, dat het bijna onmogelijk is om eens iets over te dragen als ik het druk heb of iets heel moeilijk vind. Ook gewoon eens brainstormen over wat de beste manier is om een taak uit te voeren is wat lastig in mijn eentje.

Om deze redenen heb ik al een tijd geleden besloten om samen te gaan werken met andere ZZP-ers in dezelfde branche, als een matrix-organisatie. Dat is best moeilijk, omdat we immers ook elkaars concurrenten zijn. En natuurlijk zijn we alle vier super eigenwijs, we zijn niet voor niets voor onszelf begonnen. Ook hebben we het druk-druk-druk en ieder heeft zijn eigen prioriteiten, onzekerheden en pijnpunten om de samenwerking echt vorm te geven. Toch: alle vier hebben we nare ervaringen met werknemers en alle vier hebben we redenen om daar niet meer zo snel aan te beginnen, maar we zien ook alle vier de beperkingen van het ZZP-schap en lopen daardoor tegen dezelfde problemen aan.

Dus, na wat koudwatervrees, lijkt het er toch echt van te gaan komen: sinds de herfst heeft onze samenwerking een naam. We bouwen een website. Er zijn plannen om binnenkort naar de KvK te gaan. En we hebben iedere 14 dagen een ochtend overleg en soms gaan we ook tussendoor nog eens samen zitten. Toen een paar weken geleden burnout dreigde bij één van de anderen, kon een ander wat taken overnemen.
We ervaren nu alle vier dat het ook leuk en inspirerend kan zijn om collega’s te hebben. Ik kan dan ook niet wachten tot één en ander nog verder uitgewerkt en geformaliseerd wordt, en ik het weer kan hebben over “wij” in plaats van ik!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in Samen-doen, werk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Werk: wij in plaats van ik?

  1. Ikke zegt:

    Leuk maar zeker ook spannend deze stap, ik hoop dat het veel positiviteit mag brengen.

    Like

  2. Consuminderenmetplezier Jolanda zegt:

    Wat leuk, ik wens jullie heel veel succes!

    Like

  3. Daantje zegt:

    Wat fijn voor je!! 😀

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s