Happy birthday to me!

image

Dat is dus best een dingetje voor mij….

Ik vierde het nog een keer of wat in mijn studententijd en toen kwam het klad erin. Het is ook best een lousy timing. Midden in de winter, meteen na de feestdagen. En als je kleinbehuisd bent passen die mensen dus niet. Tja als je in april of juni of september jarig bent dan is dat een stuk makkelijker…. als je een tuin hebt dan….

Dat was jarenlang mijn smoes.

Het huis werd groter maar de timing bleef ieder jaar hetzelfde. 8 januari. Midden in de winter. Net als je blij bent dat het gewone leven weer begonnen is en je dus geen zin hebt in een feestje.

En… tja…. het is gedoe. Taart en zo. Hapjes. Kado’s. Gekus en geglimlach. Je huis en jezelf oppoetsen. Veelsteveel gedoe. Pfuh.

Dus ik vierde het nooit. Er viel niet zo veel te vieren vond ik. Gewoon een dag. Niks speciaal.

Van Zonnekind leerde ik: het is wèl speciaal. Op een verjaardag vier je samen met de mensen die van jou houden dat je er bent. Het is die éne dag in het jaar het Allemaal Om Jou draait. Het is de Dag Waarop Jij Kiest Wat Je Eet. Waarop iedereen het mag zien dat jij het Feestvarken bent. Waarop je met glimmende oogjes wakker wordt.

Gisteren was ik jarig en had ik een drukke werkdag, maar vandaag vierde ik mijn verjaardag. Ik poetste niet mijn huis vantevoren. Oké een beetje maar….
Maar…. ik zette geen koffie, ik bakte niet een taart en kocht vervolgens niet eentje extra voor het geval dat zelfgemaakte baksel toch niet lekker was.

Wel ontbeten we met gebakjes. En we gingen met de familie voor een High Tea.
Ik zorgde niet dat Iedereen Het Naar De Zin Had maar liet dat aan mijn gasten over. Ik lachte niet uit beleefdheid. Ik lachte wel als ik plezier had. Ik had de hele dag een verjaardagsmuts op die Zonnekind voor me maakte. En iedereen mocht hem zien.

Ik maakte geen Bijzondere Maaltijd voor de zus die bleef slapen. We aten sushi. Gekochte sushi. En makkelijke spaghetti voor de mini.
We hadden een pyamafeestje. We maakten een tent op de bedden.

Ik werd 43 jaar. Ik vierde mijn verjaardag niet in de tweede helft van mijn voorbije leven. Maar in de tweede helft van mijn totale leven, waarvan ik onlangs besloot dat die dit jaar begon; misschien gisteren en misschien over een paar maanden, ga ik het vieren. Omdat mijn verjaardag het waard is gevierd te worden.

Ik ga 86 worden en fit, interessant, liefdevol, warm en grappig blijven. Mijn dochter heeft me nodig. Ik zal er zijn. En ik zal het vieren, alle 43 jaar die nog gaan komen.

En vanaf volgend jaar mogen ook mijn vrienden komen. Hopelijk ieder jaar eentje meer. Wat zal dat mooi zijn.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 1011001, genieten, leukedingendoen, positiviteit, Samen-doen, toekomst. Bookmark de permalink .

4 reacties op Happy birthday to me!

  1. Van harte met je 43e levensdag! Dat de rest van je leven mag beginnen!
    Kinderen…ze leren ons zoveel.

    Like

  2. Alsnog van harte! Soms moet je wel eens concessies doen en ach….. die ene dag in ’t jaar.
    Jij bent de tweede blogster al die tegelijk met mij jarig is:-)

    Like

  3. Mammalien zegt:

    Van harte! Leuk idee, ieder jaar een vriend meer…

    Like

  4. Zinkende Surfer zegt:

    Wat leuk een pyamapary en dan tenten maken op je bed. Ik word binnenkort ook jarig en ik vier het groots deze keer want ik word 50. Misschien maak ik ook wel een tent op mijn bed!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s