Aflossen als verslaving

money-in-sock-euro-1236364-1279x852

Té veel besparen, té veel sparen, té veel aflossen. “Dat is toch nooit genoeg?” hoor ik mijn consuminder/bespaarlezers denken…

Maar… dat kan dus best, vind ik. Het lijkt wel een verslaving af en toe en ik ben niet de enige bij wie ik dat merk…

Ik lees het bijvoorbeeld weleens op andere blogs: mensen die zich vier jaar geleden ten doel stelden om 5.000 euro per jaar af te lossen en vervolgens gemiddeld meer dan 10.000 euro aflosten in vier achtereenvolgende jaren…  en zich voor het komende jaar wederom een doel stellen dat hoger ligt dan die oorspronkelijke 5.000.

Kijk voor iedereen ligt de grens ergens anders, is er een andere urgentie en zijn de vooruitzichten anders. Wat jij bespaart, budgetteert en aflost mag je dus lekker zelf weten… ik sta niet in jouw schoenen en jij niet in de mijne. Ik moet ook altijd een beetje glimlachen als ik lees hoe sommige mensen reageren op de bedragen die ik noem: voor sommigen is het enorm veel en anderen die verdubbelen mijn bedragen in een handomdraai… Financiële situaties zijn immers nooit te vergelijken. Je kent de achtergrond niet. Je weet niet wat de toekomstvoorzieningen zijn. Je weet niet wat de lasten zijn en zullen zijn. Je weet niet wat mensen er voor over hebben en wat ze belangrijk vinden in het leven, wat überhaupt mogelijk is…

Dus… bespaar en los af wat je wil…. máár… vergeet dat schouderklopje niet!!!

Hoe de verslaving bij mij toesloeg?

  • Oorspronkelijk ging ik aflossen omdat mijn woning onder water stond (en flink ook), en ik overwoog te verhuizen.
  • Ondertussen maakte ik óók een uitgavebuffer, bestemd voor grote uitgaven. Voor als de wasmachine ermee ophoudt…
  • Het streefbedrag van deze rekening groeide en groeide. Want ook de auto kan kapot. En de fiets. En de vaatwasser, de vriezer…. en ook het dak kan instorten….. en dat kan ook allemaal in één maand gebeuren. Toch?
  • Grote uitgaven ging ik vervolgens gewoon begroten en zo bleef de buffer stof staan vangen, er kwamen zelfs spinnenwebben.
  • Ik maakte óók een spaarpotje voor de vakantie. Dat zijn eigenlijk gewoon grote uitgaven, maar oh nee, ik veranderde de definitie van grote uitgaven naar “onverwachtse grote uitgaven”. Ziedaar de reden tot een tweede spaarpotje.
  • Naast natuurlijk het spaarpotje voor de studie van de dochter. Die ook gespekt diende te worden…
  • Ik budgetteerde en verantwoordde alle uitgaven tot de tweede cijfer achter de komma. Dat gaf me veel inzicht en ook bespaar-ideeën. Die ideeën voerde ik uit en met de inzichten maakte ik een financieel plan. Maar ook daarna bleef ik budgetteren, verantwoorden. Met grafieken. En tabellen. En scenario’s.
  • Toen ging ik daarbovenop nóg een extra buffer maken, een inkomstenbuffer voor als ik drie maanden lang geen inkomsten uit mijn bedrijf haalde (niet onverstandig overigens gezien mijn omzet van 0 euro deze maand……).
  • Een half jaar leek me toch een beter idee… een buffer van een half jaar inkomsten.
  • Plus een beetje….
  • Ik behaalde mijn oorspronkelijke doel. Ik loste af totdat mijn huis niet meer onder water stond en besloot (om goede redenen natuurlijk…) toch verder af te lossen.
  • Ik ging óók maar even extra aflossen op Die Andere Schuld, de studieschuld. Ondanks dat aflossen gezien de lage rente eigenlijk helemaal niet gunstig is…
  • Ik stortte – na wat drastische ontwoekeracties – óók extra in mijn spaarpot van de spaarhypotheek. Om goede redenen weer, of course… Fiscaal voordeel, u kent het wel…!
  • Eén jaar haalde ik het maximaal boetevrije aflossingsdoel en ondanks dat ik het jaar daarna (vorig jaar, 2015) wéér veel afloste (meer dan dat ik op basis van veel rekenlarij begroot had… natuurlijk…) was ik toch ontevreden. Ik haalde dat maximale boetevrije bedrag namelijk niet. Zonde van de rentebesparing. En dat ik wel meer afloste dan dat ik oorspronkelijk gepland had vergat ik een beetje. Eigenlijk moest ik tevreden zijn. Dat schreef ik ook op maar ik voelde het niet….

Tja… En zo werkt dat dus, een verslaving… of obsessie… of hoe je het ook wil noemen…. Er dagelijks mee bezig zijn in je hoofd, steeds wat meer willen en desondanks niet tevreden zijn…. en soms gewoon het grotere plaatje uit het oog verliezen. Want oké iedere keer twee tosti’s én een koffie verkeerd én een chocomel bestellen als we gaan sporten is overdreven (… want reken maar eens uit wat dat per jaar kost, gilt mijn spaarzame-ik dan, achter in mijn hoofd). Maar gewoon af en toe een keer mag dat best. Of een keer mijn verjaardag vieren met een high tea.

En er zijn grenzen aan hoeveelheid buffer.

Tijd voor een compliment. Ik ben goed bezig. Ik ben al een paar jaar goed bezig. Ik heb een geheel andere leefstijl dan vijf jaar geleden, toen het geld alle kanten op rolde. Ik denk na voordat ik een jas koop. Ik koop (haast) nooit meer een heerlijk vers belegd broodje bij het tankstation. Ik koop geen boeken meer. Ik koop pas weer bollen wol als er projecten af zijn. Ik doe mijn boodschappen op basis van een lijstje. Ik maak restjes de volgende dag op. En ik besef dat ik die fancy design keukenmachine echt niet nodig heb, gezien het aantal cakes en taarten dat ik per jaar bak (nog geen tien…).
Ik ben nog steeds een consuminderaar. Maar het hoeft niet steeds nóg minder. Wat dat betreft is consuminderen ook helemaal geen goed woord. Consugenoegmaarnietteveel zou beter zijn.

 

Maar ja. Dat bekt dat weer niet zo lekker….

 

Kun jij tevreden zijn met wat je bereikt hebt en verstandige, realistische stappen zetten om je doelen te bereiken, terwijl je ondertussen wel af en toe geld mag uitgeven aan wat je leuk vindt? Of blijft er dan ergens een alarmbel in je oor toeteren….?

Oh ja. Happy birthday to me!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, consuminderen, dagelijksedingen, financieel-plan, geld, genieten. Bookmark de permalink .

4 reacties op Aflossen als verslaving

  1. Ik herken dit wel. Ik had een bepaalde buffer in gedachten, maar toen ik die haalde vond ik dat niet genoeg, en verlegde ik mijn doel naar boven. En dat gaat steeds door merk ik.

    Like

  2. Kreupelgeld zegt:

    Gefeliciteerd!

    En ja, herkenbaar. Ik ben perfectionistisch van aard waardoor het nooit goed genoeg is. In 2016 wil mede om die reden stoppen met bewust begroten en gevoelsmatig kijken waar de grens ligt. 99% zeker dat er dan ook spaargeld overblijft en dat ik er veel minder mee bezig ben.

    Like

    • mariimma zegt:

      Het is even goed om ermee bezig te zijn geweest. En om af en toe vinger aan de pols te houden. Maar het voelt wel goed om het meer losgelaten te hebben.

      Like

  3. Daantje zegt:

    Alsof ik mezelf lees 😉 Je hebt helemaal gelijk!!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.