Lijnen als je niet dik bent

Ik ben niet dik, buiten de zwangerschap om woog ik nooit 60 kilo: meestal zit ik zo rond de 57-58 kilo. Overigens gaan er maanden voorbij dat ik niet op de weegschaal sta; deze kocht ik pas tijdens mijn zwangerschap endaarvóór had ik al helemaal geen idee van wat ik woog.

Bij een lengte van 1 meter 70 kom je dan uit op een BMI van ongeveer 20 en maat 38. Niks aan de hand dus….

Toch ben ik aan het lijnen. Er “hangt” namelijk een plakaat spekjes aan mijn buik die zich, als ik zit, plooit in zeer onappetijtelijke plooien. Nee… mijn lijf is op het moment géén bikinimateriaal….

Nu zou je kunnen zeggen: wat maakt dat uit? Ik heb “gewoon” een 40+ lijf. En die buik huisvestte een paar jaar geleden een baby waardoor hij wat minder strak is. Allemaal waar. Maar….. ik vintniemooi.

Dus ik lijn. Ik train mijn buikspieren en doe push-ups: om qua rotsklimmen meer in vorm te komen maar ook gewoon omdat ik van de flubber af wil. Of in ieder geval één rolletje strakker…

En dat is dus blijkbaar taboe. Met mijn lijf moet ik niet zeuren, is me gezegd. Ik heb het helemaal niet nodig om aan de lijn te doen. En dat ze met me willen ruilen….

Ik snap dat niet. Ieder pondje komt immers door het mondje, ook míjn pondjes. Ik grijp misschien inderdaad eerder in dan sommige andere dames doen waardoor het eerder preventie dan genezing is. In die zin vergelijk ik het met budgetteren:voor mij misschien ook minder noodzaak dan voor anderen. Maar daarom ook iets waarover ik niet mag zeuren?? Ook als ik daarover blog krijg ik soms als reactie dat ik niet zo moet miezen omdat ik het zo slecht nog niet heb …

Nee. Ik heb het niet slecht. En ja daar span ik me voor in en dat is even makkelijk of moeilijk als voor jou, met eventueel minder inkomen of een hoger gewicht en meer spekjes en rollen. Maar…. als ik die buikspierenoefeningen doe lig ik óók te puffen. En als ik een impulsaankoop probeer te vermijden is die dialoog met mezelf even pittig en stink ik er soms even hard in. Ik vergelijk mezelf niet met jou, waarom moet die vergelijking dan andersom wèl gemaakt worden?

….dus…. vanmorgen wees de weegschaal 58,6 kilo aan, wat dus betekent dat ik in de afgelopen 10 dagen een halve kilo afviel. Ik ben daar blij mee en ik hoop dat er over een maand nog 2 kilo extra af is. En oh ja: ik heb op het moment, alles bij elkaar opgeteld, 67.000 euro spaargeld. Maar de komende twee maanden géén inkomen dus dan is dat nog maar 55.000 euro. Ik heb ook al jaren géén man, voel me regelmatig eenzaam, rouw nog steeds over dat tweede (en derde) kind dat nooit geboren werd, moet alle opvoeddilemma’s alleen doormaken, maak me altijd zorgen over het feit dat ik over drie maanden helemaal geen inkomen meer lijk te hebben, werk soms 24 uur en soms, zonder dat ik dat altijd kan zien aankomen, opeens 60 uur in een week en ik heb rimpels en een onderkin.

Maar íets minder spekjes!

Ruilen dan maar?

naschrift:
Wat was het leuk geweest als een wat dikkere dame had gereageerd op deze blog…. bijvoorbeeldet uitleg waarom ze het zo persoonlijk opvat als iemand met normaal of slank postuur iets laat blijken van “in shape blijven”…
Ik hoopte het…. maar helaas…. ze zwijgen…. verongelijkt in een hoekje…? Ik ben benieuwd…..

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, dagelijksedingen, liefde, opvoeddingen, positiviteit, singlemum en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Lijnen als je niet dik bent

  1. Lykke zegt:

    Herkenbaar! Toen ik laatst zei dat er wel 5 kilo bij mij af mocht werd ik ook verbijsterd aangekeken. Mijn geluk is dat mijn vetjes zich keurig verdeeld hebben over mijn hele lichaam (dus ik heb nog steeds een mooi zandloperfiguur), maar toch wil ik er wat af. Om de doodeenvoudige reden dat mijn BMI boven de 25 komt als ik nog 2 kilo zwaarder word. Dus ‘ter preventie’ wil ik er ook graag wat af (+ ik vind het mooier).
    Maar ja, ook hier ‘je moet niet zeuren’ reacties. Blijkbaar moet ik eerst een BMI van 35 hebben, voordat ik af ‘mag’ vallen. Kunnen ze als dat het geval is, lekker gaan zeiken over dat ik het zo ver heb laten komen, dat ik geen zelfdiscipline heb en dat het allemaal mijn eigen schuld is, had ik maar niet zoveel moeten v.reten….
    Ach mensen…. het is ook nooit goed. Gewoon lekker je eigen plan trekken en doen wat jij leuk en belangrijk vindt (maar volgens mij doe je dat ook:). Er is, wat je ook doet, toch altijd wel commentaar.

    Like

  2. Als je jezelf niet goed voelt met je kleine of grote vetrolletjes moet je daar iets aan doen, of je nu te dik bent of niet. Ikzelf heb eveneens een normale BMI, maar toch wil ik ook iets aan mijn gewicht doen. Ik voel me gewoon veel beter met die paar kilootjes minder. Trouwens: gezond eten is nooit slecht volgens mij, zelfs niet als je van nature erg slank bent. Magere mensen kunnen immers ook een te hoge bloeddruk of te hoge cholesterol hebben.
    En dan over dat eeuwige vergelijken dat mensen doen: ik begrijp je, waarom doen we dat toch altijd? Ik probeer het niet te doen, maar toch merk ik bij mezelf ook wel eens dat ik denk dat het gras ergens anders groener is…

    Like

  3. sophie zegt:

    Zelfde probleem bij mij. Normaal gewicht maar graag iets strakker. De reden dat wij niet zouden moeten zeuren is juist omdat we het niet zo ver laten komen. Zouden meer mensen moeten doen. Beter voorkomen dan genezen.

    Like

  4. Annelies zegt:

    Ik denk dat de reactie van sommigen voortkomt uit angst: zo van als zij al gaat lijnen met een gewicht waarvan ik alleen kan dromen, wat zou ze dan wel niet van mijn dikke kont/blubberbuik/slappe armen vinden? Zoiets? Terwijl jij daar waarschijnlijk helemaal niet echt iets van vindt omdat je niet de hele dag loopt te vergelijken. Ik denk dat je gelijk hebt dat we moeten stoppen met vergelijken, wie wordt daar nou gelukkig van? Ieder heeft zo zijn eigen zorgen en verdriet….

    Like

  5. liesbet zegt:

    Ik ben het type ‘pannenlat’, ‘bonenstaak’. Ik ben 1.75 m en weeg rond de 50 kg. Mijn globale cholesterol is te hoog maar de verhouding tussen slechte en goede cholesterol is dan wel weer goed. Ik eet gezond en gevarieerd en als ik ergens een taartje of extra koekje weiger, krijg ik vaak de reactie dat ‘ik’ toch niet op mijn lijn moet letten…. Neen, ik let niet op mijn lijn maar wel op mijn gezondheid maar dat schijnen de meesten niet te snappen…..

    Like

  6. johmar zegt:

    dat je bezig bent met je gewicht en dergelijke vind ik geen probleem, wel met het feit dat sommige mensen voortdurend roepen dat ze toch echt te dik zijn , terwijl ze duidelijk niet te dik zijn, zeker in bijzijn van mensen die bijvoorbeeld door de bijwerking van medicijnen last van overgewicht hebben. gewoon een gesprek er over voeren als het ter sprake komt vind ik ook geen probleem, maar een paar jaar geleden zat er een vrouw bij mij op fitness, waar echt geen grammetje teveel aanzat en die overduidelijk ook geen vetrolletjes had ,die voortdurend aan iedereen vroeg of ze ook niet vonden dat zij te dik was, dat ging echt irriteren, zeker omdat er in ons groepje een vrouw zat die vocht vasthield door bepaalde medicijnen en ondanks veelvuldig sporten en op de voeding letten niet afviel.

    Like

  7. Boerderij Zinin zegt:

    Lekker laten lubberen…eh…lullen die anderen. Jouw lijf, waar jij je prettig in moet voelen.
    Zelf zit ik aan het andere eind van het spectrum, 178 met minder dan 60kg. Te laag qua BMI, eten als een bouwvakker maar aankomen ho maar. Is ook niet leuk, hebben mensen ook moeite mee om dat te begrijpen.
    Tijdens de zwangerschappen 30kg aangekomen, had gehoopt dat er wat zou blijven hangen, maar vloog eraf.

    Tenslotte nog: luister eens goed naar de tekst van Baz Luhrmann, Wear Sunscreen. Helpt mij altijd relativeren!

    Like

  8. Marion zegt:

    Ik ben ook zeker niet te dik, en ik klaag ook niet over mijn gewicht. Wel krijg ik opmerkingen als ik een gebakje oid afsla. Dan wordt gezegd: je kan het hebben. Dan antwoord ik meestal maar met: maar dan is het nog steeds ongezond. Krijg je ze gelijk mee stil!
    En dat ik oliebollen afsla omdat ik ze gewoonweg niet te eten vind komt ook niet bij mensen op ;).

    Like

  9. Gewoon Vlijtig zegt:

    Ook ik heb precies hetzelfde. Rond de 60 kilo, maar kom ik één kilo aan zit het direct in mijn bovenbenen. Verbijstering bij anderen als ik zeg dat ik mezelf te dik vind.

    Like

  10. Heerlijk, dit bericht komt op het goede moment! Ik ben net een week heel bewust bezig met gezond eten om wat af te vallen. Ben 1.73 en weeg nu 64 kilo maar wil weer naar de 60. Ik erger me ook erg aan m’n buikrollen (na twee zwangerschappen). Toen ik dat vertelde, reageerde een collega gelijk heel direct: helemaal niet nodig met jouw gewicht, kijk uit dat je niet overdrijft en geen complex krijgt. Pffffff, die kwam niet zo leuk over ;-). Overigens is de collega zelf wat aan de mollige kant en blijft ze maar Coca Cola drinken dus dat is waarschijnlijk ook een kwestie van een soort jaloezie? Ga vooral lekker door met lijnen! Ik voel me er ook veel fijner bij en zit lekkerder in m’n vel.

    Like

  11. Wil zegt:

    Was een paar dagen weg met de camper en dan heb ik geen internet, doe ik trouwens ook geen moeite voor, vandaar dat ik nu pas deze blog lees met jouw p.s. eronder. Ik ben dus wel een van die dikkere dames 😉 ik heb wel overgewicht, en veel gaat inderdaad door het mondje. Ben verder kerngezond, loop 2 tot 3 x in de week hard, en doe elke morgen mee met Nederland in beweging. Door een ingewikkeld proces in mijn lichaam, val ik heel weinig tot niets af als ik lijn. Heb hierover met huisarts en voedingsdeskundige vaak over gesproken. Ik eet verantwoord en gezond en maak er geen drukte meer om en ja ik eet dus wel dat gebakje op,een verjaardag als ik daar zin aan heb.

    Like

  12. Korreltje zegt:

    Trek het je niet aan. Beter preventief dan curatief. De meeste mensen zijn echter te slap/lui/dom/weetikhet… om daar op tijd aan te denken.

    Like

    • miss piggy zegt:

      Ja hoor, slap, lui, dom. Dat zijn de meeste mensen die een paar kilo teveel wegen, En echt dikke mensen?

      Like

  13. Ik heb met (weinig, maar wel continue) moeite mijn gewicht van 83 naar 72 gekregen, bij 1,72m . in 8 jaar. In die tijd daarvan een kilo bij de dokter afgegeven (borstverkleining vanwege rugklachten). Nu vind iedereen “dat ik het prima hebben kan”. Maar nog steeds hou ik mijn dieet (“ik eet niet als ik geen honger heb”.). Met een dieet mag je nl een gebakje weigeren, anders niet he.
    Soms ben (en was) ik wel jaloers op anderen, waar een andere (mindere) eetlust ingebakken lijkt. De vrouwen die zo gemakkelijk verstandig eten en weinig eten. Mij kost dat nog steeds continue moeite.
    Als die vrouwen ook al beginnen met situps enzo, dan voelde het idd alsof ik niet te redden ben/was. Dat voelde oneerlijk. Ik heb nooit opmerkingen gemaakt, maar met dat gevoel is het wel verleidelijk.. Dat dus misschien?
    Een paar jaar geleden heb ik mezelf leren denken: “jongens/meiden, dit is mijn lijf. Daar moeten jullie het mee doen, of je het leuk vind of niet. Ik kleed t leuk aan, en dat moet genoeg zijn voor het NL landschap. Opmerkingen zijn voor jullie, niet voor mij. En ik eet en beweeg zodat ik me lekker voel in m’n lijf, niet voor jullie landschappelijk vermaak.”
    Het helpt ongetwijfeld dat mijn Lief mijn lijf geweldig vind.
    Ik voel me dus OK over lijf-zaken. Daarmee heb ik minder de neiging om andere te beoordelen of opmerkingen te maken. Maar niet iedereen is zo gezegend. Jammer voor ze he?

    Like

Reacties zijn gesloten.