Over hoe om te gaan met een onzeker inkomen en Plan B.

Onlangs blogde ik over een extra aflossing van mijn hypotheek om te vieren dat ik een groot bedrag terugkrijg van mijn energieleverancier.
Ik deed de aflossing Ondanks Dat Ik Mijn Doel Qua Inkomstenbuffer Niet Gehaald Heb.

Ik kreeg twee goedbedoelde reacties van mensen die zich daar zorgen om maakten. Want stel je toch eens voor dat je een half jaar lang geen opdrachten hebt…

Die dames hebben natuurlijk gelijk: stel je toch eens voor…!

Toch maak ik me totáál geen zorgen. Ik heb immers wel gewoon een buffer, een flinke ook. Misschien niet zoveel als dat ik me ten doel stelde. Maar waarop baseer je zo’n doel nu helemaal….?
In de 13 jaar dat ik ondernemer ben is het voor het eerst dat ik niet rond de nullijn balanceer.
Een riant gevoel dus, mijn huidige buffer, en een gevoel dat voor mij sowieso nieuw is.

Bovendien….

Stel je nou voor dat het inderdaad gebeurt: een half jaar lang geen opdrachten. Wat dan…?

Natuurlijk heb ik daarover nagedacht en natuurlijk is er een plan B!

Allereerst is de wachttijd tussen een eerste aanvraag en de start van een opdracht meestal meerdere maanden en ik werk meestal aan 4-8 opdrachten tegelijk, met wisselende doorlooptijden.
Een rustige periode zie ik dus aankomen en zo weet ik nu al dat een periode van langer dan een maand zonder opdrachten er dit jaar niet in zit.

Bovendien…

Die zzp’ers die helemaal niks aan opdrachten hebben, een half jaar lang, wat dóen die dan, de hele dag?
Ik zou meteen alle uitzendbureaus bellen en desnoods iets gaan doen als bij mensen thuis schoonmaken. Bovendien ben ik ook nog klimtrainer, met diploma’s, wat schaars is in Nederland terwijl er veel vraag naar is. Dus zeker op dat gebied valt wat te regelen en kan ik mezelf dus ook in een andere hoedanigheid in laten huren.

Er is dus altijd wel Wat Inkomen, iedere maand. Maar wellicht komt het een keer voor, of zelfs een paar maanden op rij, dat ik meer uitgaven heb dan inkomen. Een buffer van vier maanden omzet is dus echt ook wel toereikend voor zes maanden (of veel langer) op die manier.

Dus meiden… als ìk me geen zorgen maak… heel lief van jullie… maar lig er dan niet wakker van…!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in financieel-plan, werk. Bookmark de permalink .

7 reacties op Over hoe om te gaan met een onzeker inkomen en Plan B.

  1. Eindelijk weet ik nu wat je doet, dat las ik een tijdje geleden in je blog. Leuk, en daar was ik nooit opgekomen. Qua buffer en evt geen opdrachten denk ik dat je het vrij goed hebt geregeld en ook hebt kunnen regelen. Vele mensen, bv ZZP-ers in de zorg, zullen dromen van het kunnen opbouwen zo’n buffer. Je kunt nu eenmaal niet alles in het leven voor 100% afdekken qua geld. Fijn als het lukt risico af te dekken zoals jij al doet, maar mensen die dan gaan ‘zeuren’, dan denk ik al snel, dan heb je vast nog niet heel veel meegemaakt, want je kunt een prachtige buffer hebben maar met veel pech trek je altijd aan het kortste eind. Zo kunnen wij geen pensioen opbouwen en mijn man is slechts voor klein deel verzekerd tegen arbeidsongeschiktheid, door onze keuzes. Niet leuk en we proberen wat te sparen. Maar het is niet anders. We hebben nu elke dag voldoende eten, kunnen leuke dingen doen en zijn tevreden. Dat ben jij ook, en natuurlijk hoop ik voor je dat de opdrachten blijven binnenstromen. Net genoeg om goed van te leven.

    Like

    • mariimma zegt:

      …. tja ondernemen brengt u eenmaal onzekerheden met zich mee….
      Ik begrijp bezorgde reactie (niet alleen op mijn blog) heel goed. Maar ook denk ik meteen: “tja, life’s a bitch, en ondernemen is dus duidelijk niks voor jou”. En dat is ook helemaal prima natuurlijk!

      Like

  2. Annelies zegt:

    Ik was een van die dames. Enne… natuurlijk lig ik er niet wakker van….

    Maar als je vraagt wat ik verstandig vind, dan zou ik een extra buffer adviseren in plaats van een aflossing als je nu geld ‘over’ hebt. Net als je accountant trouwens, en er even vanuit gaande dat je een goede hebt, ben ik dus niet de enige malloot die dat adviseert 😉 Dat heeft in mijn ogen niks te maken met of ondernemen iets voor mij zou zijn, je accountant is wellicht ook ondernemer?

    En wat die zzp’ers deden? Die solliciteerden zich suf.. En nee, dat waren geen sneue types maar hoogopgeleide ervaren -maar nog best jonge- mensen die even een paar maanden niet aan de bak kwamen. Is zeker weer goed gekomen trouwens, maar prettig was het niet natuurlijk. Dan is een buffer gewoon fijn.

    En als je zegt dat die buffer hebt is dat toch goed? Hoe hoog die buffer is, is heel afhankelijk van jezelf en hoe je in dit soort zaken staat. Het was zeker niet mijn bedoeling je de les te lezen. Ik heb ook niet willen zeggen dat ik denk dat je morgen failliet bent of nooit meer een andere baan vindt. Dat kan ik op basis van jouw blog namelijk helemaal niet beoordelen, maar als ik het zo inschat lijk je me geen type die bij de pakken neer gaat zitten en dan komt het vast allemaal goed.

    Dus, wat mij betreft, maak ook niet meer van mijn reactie dan nodig. Het was maar een goed bedoelde tip van een wildvreemde;)

    Like

    • mariimma zegt:

      Nee ik vroeg je inderdaad niet om advies…. maar…. je zegt dat je me desondanks toch een extra buffer adviseert èn dat ik zelf zou moeten bepalen hoe hoog hij is… èn dat je niet kunt beoordelen op basis van mijn blog hoe groot mijn kans is op te weinig inkomen.

      Uhmmm …. huh?! Waar baseer je je advies dan wèl op..?

      (en nee…. mijn accountant is gewoon werknemer… van t stereotype soort…)

      Like

  3. Annelies zegt:

    Op jouw eerste alinea van je vorige blog, waar je zelf aangeeft dat dat verstandig zou zijn. En als je dat zelf hebt bedacht dan zou ik me aan dat plan houden. Dat is alles. Er zit niks verder achter, echt niet….

    Echt, ik reageerde alleen maar goedbedoeld op jouw blog, die ik altijd graag lees. Het was niet mijn bedoeling zo’n discussie te starten.

    Like

  4. Annelies zegt:

    Weet je, misschien had ik het anders moeten aanpakken. Had ik geen tip moeten geven waar je niet op zit te wachten, maar een compliment. Dat ik je blog zo leuk vind. Dat ik vind dat je super leuk met jouw dochter omgaat. Dat je zo positief in het leven staat. Want echt, dat vind ik allemaal.

    Dus bij deze, na een valse start: dank je wel! Voor je leuke blog, voor een kijkje in je leven en voor de positiviteit die na het lezen van jouw blog altijd bij me blijft hangen. Ik hoop dat je er nog lang mee door gaat.

    Like

Reacties zijn gesloten.