wat een dag wat een dag

Loopt u een dagje mee in de wondere wereld van mariiimma? Afgelopen maandag, bijvoorbeeld?

  • 7:20: Langzaam wakker worden. Het is net zomertijd en we zijn nog niet helemaal gewend. Hoeft ook niet. We nemen de tijd: grapjes, knuffeltjes, kieteltjes, liedjes.
  • 8:00: Opstaan – aankleden. Zonnekind mag zelf kiezen: een rok, broek of jurk? Zelf uitkleden (alleen met pyjama-shirt is nog een beetje moeilijk) en bijna helemaal zelf aankleden: onderbroekje, maillot, rokje en samen even het shirt.
  • 8:10: Naar beneden! Zonnekind doet de gordijnen open en geeft onder supervisie de poezen eten. Ik maak warme melk voor haar en Koffie Verkeerd voor mezelf. Zonnekind klimt op het aanrecht en kijkt mee: “Wat wil je op de boterham?” “Chocola op de meisjes-helft en kaas op de jongens-helft”. “Appeltje erbij of mandarijn?”. Dit keer is het een half appeltje. In schijfjes.
  • 8:20: Aan tafel, lekker ontbijten.
  • 8:40: Tanden poetsen, haren kammen, snoetjes wassen. Mama wat creme op de wangetjes en wat mascara want vandaag is het een externe dag.
  • 8:50: Jassen en schoenen aan en naar het kinderdagverblijf.
  • 9:00: Even kijken welke kindjes er zijn, met wie wil jij vandaag spelen? Zonnekind heeft een vast clubje vriendjes, allemaal jongetjes. Als ze er eentje ziet zegt ze “Nou dag mama ga jij maar werken.”, ze draait zich om en ik roep dat ik nog een kusje wil. Vooruit dan, eentje. En zwaaien hoeft niet meer hoor, veel te druk.
  • 9:15: Op kantoor. Brandjes blussen. Offerte schrijven. Rapport aanpassen. Grafieken maken (weet je al wat voor beroep ik heb??).
  • 12:30: net voor ik weg wil gaan voor mijn afspraak in de middag belt een klant. Even één en ander samen doorspreken. Proberen het gesprek kort te houden, wat natuurlijk maar weer ten dele lukt…
  • 12:45: Snel snel in de Sunnybus, op weg naar een klant. In de wind. In een verhoogde Volkswagen T3. Die af en toe lijkt op te stijgen. Best eng. Een rit van anderhalf uur waarin ik bedenk dat ik eigenlijk moet tanken zodat ik wat zwaarder ben. En de watertank moet vullen. Maar… geen tijd.. geen tijd… het navigatiesysteem zegt dat ik maar drie minuten speling heb…!!
  •  14:25: Parkeren. Naar de geldautomaat. Tevergeefs portemonnee in tas zoeken. Weer terug naar de Sunnybus. Tevergeefs portemonnee in de bus zoeken. Gelukkig wat rondslingerend kleingeld vinden voor in de automaat. Beseffen dat de portemonnee waarschijnlijk nog in de andere jaszak zit. Beseffen dat de tank van de Sunnybus leeg is. Beseffen dat ik op een lege tank niet thuis kom. Ondertussen een parkeerkaartje uit de automaat in de Sunnybus leggen.
  • 14:30: Melden bij de balie. Wachten op de klant. Besluiten dat er geld geleend moet worden bij de klant. En dat dat niet zo erg professioneel overkomt. Maar dat het een vaste klant is die zelf ook lang niet altijd even professioneel overkomt.
  • 15:30: Beseffen dat het gesprek uitloopt. Proberen het gesprek kort te houden.
  • 15:40: Zeggen dat ik om 4 uur echt weg moet dus dat we nog 20 minuten hebben.
  • 16:00: Beseffen dat het gesprek echt nog niet afgelopen is en dat ik het niet kan maken weg te gaan.
  • 16:20: Gesprek afronden. Samen met de klant naar een pinautomaat lopen om 50 euro te pinnen.
  • 16:40: Tot mijn grote opluchting ontdekken dat er geen parkeerbon uitgedeeld is vanwege de uitloop. Beseffen dat ik niet meer vóór zes uur Zonnekind kan ophalen bij het kinderdagverblijf.
  • 16:45: Tanken,
  • 16:55: De buurman bellen. Die zit in Leiden. Nee de buurvrouw die kan de mini wel ophalen. Geen probleem.
  • 16:58: De buurvrouw bellen. Die neemt niet op. Een SMS sturen.,
  • 17:00: Vertrekken. De buurvrouw een kwartier de tijd geven om te reageren. Een lijstje maken met plan B, C en D voor het ophalen van Zonnekind.
  • 17:10: Buurvrouw belt terug. Overleg over het ophalen van Zonnekind. Buurvrouw moet één van de eigen kinderen op een andere locatie ophalen en wil echt wel, maar moet wel een heel lang rondje gaan fietsen als ophaalservice. Afspreken om eerst plan B te proberen.
  • 17:20: Eerst van die snelweg af. Bellen achter het stuur vind ik ook handsfree gevaarlijk als ik telefoonnummers moet zoeken.
  • 17:20: Plan B: Moeder van een vriendje van het kinderdagverblijf bellen. Moeder neemt niet op.
  • 17:25: Plan C: Goede vriend bellen. Die wil Zonnekind wel ophalen, maar wat moet hij dan met haar doen? Samen een plannetje bedenken… frietjes eten dan maar?
  • 17:30: Buurvrouw terugbellen. Die neemt niet op. SMS sturen dat het niet meer nodig is.
  • 17:35: Buurvrouw belt terug. Ze is al onderweg.
  • 17:37: Goede vriend bellen die ook al op de fiets zit. Die keert om.
  • 17:39: Kinderdagverblijf bellen om te vertellen dat Zonnekind met de buurvrouw meegegeven mag worden.
  • 17:40: Beseffen dat het fijn is dat ik niet ook mijn telefoon vergeten ben. Sunnybus weer starten.
  • 19:00: Zonnekind ophalen bij de buren. Die me uitnodigen om mee te eten. Waar ik geen nee tegen zeg.
  • 19:10: Samen aan tafel.
  • 19:45: Klaar, superbedankt! Zonnekind stort inmiddels in en moet naar bed. Dááág!! Had ik al dankjewel gezegd?
  • 19:50: Tanden poetsen, plassen, handen en snoet wassen, naar boven.
  • 20:00: Kleren uit, luier uit, pyjama aan en naar bed. Welterustekusje. Dag mijn lieve meisje, lekker slapen, ik vind jou lief!
  • 20:10: Ontbijtboel van vanmorgen alsnog maar even opruimen.
  • 20:20: Gespreksverslag van de afspraak schrijven. Geld overmaken aan de klant die voor me pinde. Administratie bijwerken. Blogje voorbereiden.
  • 21:30: TV aan en theetje zetten.
  • 23:00: Naar bed!
Niet alle dagen zijn zo vol, hoor! En het gebeurt me niet zo heel vaak dat ik mijn portemonnee vergeet en moet tanken: dit was de eerste keer sinds ik werk. Wel vergeet ik weleens vaker mijn telefoon mee te nemen, níet handig….
Overigens lukt het me prima gedurende de dag, om de humor van bepaalde stomme dingen in te zien en ben ik vrij laconiek over de dingen die mis gaan. Ik ben gewend om zo eens per half jaar ergens langs de snelweg mensen te moeten bellen die de telefoon niet opnemen, om te regelen dat Zonnekind wel gewoon op tijd wordt opgehaald. En dat gedoe met dat tanken en die portemonnee? Ach… zo ben ik soms… een vergeetachtige sukkel!!!
Gisteren zag er heel anders uit:
Opnieuw nam ik ’s morgens de tijd: een heerlijk begin van de dag!
Verder had ik wat werktaken op kantoor achter de computer en wat telefoontjes. Onder werktijd las ik wat blogjes, reageerde links en rechts, bereidde de blog voor die je nu leest en bereidde ik alvast de training voor voor gisteravond.
Om klokslag 5 ging ik naar de opvang om de mini op te halen. Nam rustig de tijd om de zooi in de keuken op te ruimen en te koken. En toen Zonnekind naar bed was had ik nog een half uur om wat opruim- en poetsdingetjes te doen. Om half acht kwam de oppas en kon ik op mijn gemakkie naar de klimhal om daar training te geven. En na de training bleef ik gezellig hangen met een wijntje erbij, tot een uur of half elf. Primaprima.
En vandaag? Vandaag zijn we lekker allebei thuis!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in singlemum, werk. Bookmark de permalink .

10 reacties op wat een dag wat een dag

  1. Wat een drukke dag met de nodige improvisatie. Gelukkig worden deze dagen dus wel afgewisseld met wat meer relaxte dagen. Ik zat al eens eerder te peinzen welk beroep je zou kunnen hebben. Ik denk iets in de financiële en/of verzekeringswereld. Maar wat en hoe precies kom ik nog niet uit. Ik dacht eerst iets van boekhouder of accountant maar daarvoor schreef je teveel over naar je boekhouder gaan. Dus nu weet ik het niet. Hopelijk pieker ik nu niet de hele dag over met welk beroep je grafieken moet opmaken 😉 Ben benieuwd of er ooit nog meer tips komen of je het eens bekend maakt. Ik lees je blog graag, je schrijft leuk en ik vind het geweldig hoe de liefde voor zonnekind overal doorheen schemert.

    Like

  2. Sjonge, wat een geregel en gedoe zeg, ik zou helemaal in de stress raken…haha..

    Je dag van gisteren ziet er veel rustiger uit. 😉

    Like

  3. Oh ja, vergeten: Fijne dag samen!

    Like

  4. Ik zou voor de zekerheid een briefje van € 20 in de auto verstoppen, voor het geval dát je weer eens je portemonnee vergeet, dan kan er tenminste getankt worden. Moet je natuurlijk wel onthouden waar je het verstopt hebt 🙂

    Like

  5. mariimma zegt:

    Hahahaha ja dat heb ik al gedaan!!

    Like

  6. mariimma zegt:

    Bedankt voor het compliment! 🙂

    (nee, geen financieel beroep en ook niets met verzekeringen…)

    Like

  7. Anoniem zegt:

    Haha, kan het me helemaal voorstellen! Voor die gevallen (hee, ik ben ook maar een mens) heb ik her en der wat papier geld gestopt. Wat ik het vaakst moet gebruiken is het geld dat in het hoesje van de telefoon verstopt wordt, die vergeet ik bijna nooit! Als ik mijn jassen ga wassen vind ik ook nogal eens wat geld 😉 Mirjam

    Like

  8. Kreupelgeld zegt:

    Haha, herkenbaar, ik heb wel eens geld moeten lenen bij een klant om uit een parkeergarage te komen aan het einde van de dag. Gelukkig was de klant nog niet naar huis, anders had ik omstanders moeten proberen ;-).

    En qua beroep? Advies/consultancy/training?

    Like

  9. Kreupelgeld zegt:

    Tekstbureau? Want je huurt mensen in…

    Like

  10. Ik word al moe bij het lezen….en dan te bedenken dat mijn dagen er soms ook zo uit kunnen zien. Plan B en C en D, toch weer plan B.

    Hele fijne dag samen. Even weer bijkomen, want anders is het niet vol te houden.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s