Geen kerstgroet. Wel een kerstgedachte.

Ik heb echt geen hekel aan kerst, hoor. Ik heb alleen een beetje een hekel aan alles wat erbij komt.

Iets te suikerzoete kerstgroeten bijvoorbeeld, via social media. Facebook staat er vol van. Ook heb ik behoorlijk veel moeite met het geschrans van dooie dieren. Vooral omdat er zo veel te veel gekocht wordt en uiteindelijk niet eens opgegeten. Zonde zonde zonde. Ik heb moeite met de overdaad in dit land, waarmee ik in december word geconfronteerd. De bijna-paniek die lijkt uit te breken als de supermarkten twee dagen achter elkaar dicht dreigen te gaan.

Ik heb vooral moeite met de opgelegde familie-gezelligheid. Zoveel mensen zonder familie die het hele jaar prima doorkomen maar op deze dagen geconfronteerd wordt met het gras van de buren. Met alles wat er niet is of niet meer is. Zo veel verdriet, zo veel eenzaamheid…
Stiekem weten we het allemaal best: het gras bij de buren ìs niet groener. Dat lijkt alleen maar. En als het toch groener is? Nou, dan is het geverfd. Echt.
Ook van mij zijn er hypergezellige familiefoto’s. Met ouders zusjes etcetera. Psst: als je echt goed kijkt, zie je op sommige van die foto’s nog wat rode ogen van de ruzie die net afgelopen was. Tja. Zo ging dat in mijn puberteit…. en in de jaren erna. Ennuh… als jong volwassene sloeg ik menig jaartje over… 
Overigens zijn de scherpe kantjes er echt wel af in mijn familie, hoor. We houden inmiddels van elkaar zonder elkaar ondertussen de hersens in te willen slaan (ahem) en de verwijten worden niet meer uitgesproken. In ieder geval niet tegen degene in kwestie. Indien er verwijten zijn… Waarom kleinkinderen voor mij echt een zegen zijn, is omdat er over sommige zaken niet langer meer wordt gesproken als zij erbij zijn… Héérlijk!
Er zijn dus ook foto’s van mij van familiekerstbijeenkomsten waar ik niet gehuild heb. Waar het best prima gezellig is. Toch ben ik heel heel blij dat ik het dit jaar niet ga doen. Even niet me aanpassen aan de familiewensenlijst. Even mijn eigen wensen centraal.
Er wordt bijvoorbeeld geen biologisch vlees geserveerd in de familie. En ach ik vind dat echt geen ramp… Als zij allemaal graag ongelukkige dieren eten, wie ben ik dan om dat te verpesten?
Mijn moeder heeft al jaren geleden vanwege faalangst de kookverantwoordelijkheid aan de nieuwe generatie overgedragen. Dat ben ik dus, onder andere. Ze heeft wèl wensen: ze kan immers niet meer zo pittig eten sinds ze een maagprobleem heeft en natuurlijk houden we daar rekening mee. En het moet ook niet te alternatief of modern, om haar maar eens te citeren.
Voor mijn vader maakt het allemaal niets uit. Zo lang hij maar niets hoeft te doen. En hij vindt het wel leuk dat wij zo creatief origineel zijn en laat zich ook dit jaar graag verrassen. Liefst dingen die hij nog nooit gegeten heeft. En creatief, dus… Hij schenkt de drankjes wel in en laat op de minst handige momenten weten wat hij ervan vindt. Op de niet meest handige manier, als u begrijpt wat ik bedoel… Wij zijn immers een familie met lange tenen….
Mijn jongere zusje doet mee aan alle moderne, wetenschappelijk bewezen en ontkrachte eettrents. Zij zweert erbij dat óók zij gluten-intolerant is. En geen melkproducten verdraagt. Of wat op dit moment “in” is. Ik luister het liefst met een half oor als ze los gaat over alle studies die gedaan zijn over wat nu weer superfood is. Van ieder bewijs is immers ook tegenbewijs te vinden en ik geloof vooral in één wetenschappelijk bewijs, genaamd “placebo-effect”. Tja ik ben de sociale wetenschapper: ik geloof in de kracht van het hoofd… (en nee lieve lezer met al dan niet chronische ziekte, ik heb het niet tegen u! Ik heb het over mijn volmaakt gezonde niets-aan-de-hand zusje…)
Mijn andere zus houdt van alles wat traditie is. Ze begint al drie dagen tevoren met haar gerechten en legt de lat erg hoog. Reerug, dat soort dingen. Ze maakt zich vaak zó druk over of het allemaal wel goed en gezellig is, dat ze al een paar kerstvieringen uiteindelijk miste: ze ging met een migraine vroeg naar bed…
Ik voel me niet zo goed opgewassen tegen al die verwachtingen, al het gedoe. Ik ben niet zo’n culinair beest en ik zit liever op mijn luie jeweetwel dan dat ik urenlang oververhit in de keuken hang.
De kaasfondue die Zonnekind en ik morgen eten is voor mij culinair genoeg… Lekker rauwkostje erbij, wat zoete en gewone aardappelen, haricots verts, misschien nog wat pompoen, klaar. Biologisch, dat wel. Geen chemische zooi op mijn bord, daar geloof ik dan weer in…

Ook wel héél fijn dat ik me niet druk hoef te maken over dat als Zonnekind niet goed eet, de hele familie daar een mening over heeft en haar, liefst met twee of drie tegelijk, afwisselend probeert de stimuleren, voeren, onderhandelen over een hapje en afleiden. Oh ja, en stiekem lekkere dingen toe te stoppen zodat ze gegarandeerd niet meer eet.
Terwijl ze eigenlijk gewoon al te moe is op het moment dat de maaltijd begint. 

Op tweede kerstdag is er bij mij in de stad een initiatief in het park: een maaltijd voor iedereen: dakloos, papierloos, geldloos, planloos en kreukloos, zoals het op de aankondiging staat. Daar kook ik graag voor en ik ga er graag even met Zonnekind naartoe om één en ander iets af te geven. Pompoen zat, voorlopig. En ook die twee soorten aardappelen. En bio-erwtjes in de diepvries. Daar flans ik wel iets mee in elkaar!
Die maaltijd in het park, waarover ik pas gisteren iets las, dat is voor mij toch wel de echte kerstgedachte. 
Iemand nog een wijntje dan maar? 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in consuminderen, dromen. Bookmark de permalink .

14 reacties op Geen kerstgroet. Wel een kerstgedachte.

  1. Samantha zegt:

    Lekker hoor! Gewoon genieten met z'n 2e.

    Hier maken wij er ook een gezellige dag van met het gezin en sluiten vanavond de maaltijd af met een uitgekozen ijsje door oudste dochter. Verse slagroom erbij en het feest is compleet. De dag vullen wij op met een bezoekje aan een vogelpark in de buurt, filmpjes kijken en de cadeautjes uitpakken. Ik kan niet wachten op de stralende oogjes van oudste dochter. Ik weet dat ze dit cadeau heel graag wil hebben. Ze is er al een aantal maanden voor aan het sparen.

    Tweede kerstdag is ongeveer hetzelfde alleen de maaltijd nuttige wij bij mijn ouders. Ouderwets gezellig met elkaar aan de gourmet, met veel groente en natuurlijk ontbreken de mini pannenkoeken niet. Beetje vlees en dan is het wel goed. Hier geen herten, konijnen etc op mijn bord.

    Geniet van jullie dagen samen.

    Like

  2. Daantje zegt:

    Heerlijk, ik ben jaloers!!

    Ik heb mezelf een mailtje geschreven die volgend jaar op 1 oktober in mijn mailbox komt, met daarin een hele lijst waarom ik op dat moment gewoon een vakantie moet gaan boeken alvast voor de kerstdagen. Want elk jaar op eerste kerstdag herinner ik me opeens weer dat ik al die opgelegde gezelligheid en op visite MOETEN zitten (ik kom graag op visite, maar niet als het verplicht is!) en cadeautjes MOETEN geven (terwijl niemand weet wat ie wil hebben, zucht!) helemaal niks voor mij is. Maar het jaar daarna ben ik dat weer vergeten en spreek alweer af met mijn familie…. Waar ik dan als het eenmaal zo ver is weer spijt van heb.

    Ik hou van mijn familie hoor, maar met Kerst haalt echt het ergste in sommige mensen naar boven. Misschien ook wel in mezelf, trouwens.

    Like

  3. mm-iirraah zegt:

    Je hoeft niet perse een vakantie te boeken, he? Je kunt gewoon ook eerlijk zeggen dat je een jaartje overslaat. Gewoon omdat je zin hebt om gewoon lekker thuis te zijn met kerst….

    Succes vandaag!

    Like

  4. Wat heb je dat weer heerlijk opgeschreven, ik zie de types al helemaal voor me… Mijn moeder wordt ook altijd helemaal neurotisch van kerstmis, het moet persé gezellig zijn en zo. En daar krijgt mijn zus het zo van op haar heupen dat er JUIST rond die tijd vaak spanningen zijn. Vroeger boekte ik het liefst een weekend weg met kerstmis, zodat ik een goede reden had om het te ontlopen. De laatste jaren zie ik kerst wel meer als een aanleiding om met de familie te zijn. Zeker nu mijn ouders ouder worden en meer gaan mankeren, en helemaal nu ik mijn zus en ik wat mankeren, koester ik die momenten wel meer (inclusief het gemeut), want je weet niet hoe lang je nog samen bent.

    Mijn schoonouders, waar we vandaag kerst vieren, gaan er gelukkig wel heel relaxed mee om, er wordt niet gezeurd, heerlijk gekookt en we worden lekker in de watten gelegd. Al zijn er tradities waar je niet aan ontkomt, zoals met zijn allen de kerstcryptogram maken, maar dat vind ik geen straf. Bij mijn eigen ouders zijn wij degenen die gaan koken, omdat mijn ouders daar zelf niet zo van houden. We maken gewoon kindermenu (kip, gebakken aardappelen, appelmoes), want dat vinden zij veeeel lekkerder als eten waar je je uren voor staat uit te sloven. Daar heb ik in het verleden ook weer van geleerd. 🙂

    Die tweede kerstdag-viering waar jij over schreef vind ik wel heel mooi, dat gaat inderdaad veel meer over samen delen, compassie, vrede op aarde. Goed initiatief, snap dat je je daar veel meer op je plek voelt.

    Like

  5. Ik denk dat jij hebt geschreven wat vele mensen stiekem denken, maar vaak niet hardop durven zeggen…
    En je hebt groot gelijk met die 'maaltijd in 't park': dat is waar kerst écht om draait, of toch om zou moeten draaien.

    Like

  6. Haha, sinds onze ouders overleden zijn en we niet meer in alle bochten moeten dwingen, hier ook heerlijk ontspannen. Dochter, zoon en schoonzoon komen vandaag eten, maar gewoon simpel. En we doen wat spelletjes. Morgen zijn we met ons tweeën en gaan eerst lekker hardlopen, dan in de sauna en lekker de hele dag lanterfanten.

    Like

  7. Mooi idee die maaltijd in het park.
    Hier doen we rustig aan, we houden ook niet van die opgelegde gezelligheid.
    En fb mijd ik nu maar zoveel mogelijk, ik word echt gek van al die 'dank je wel dat jij onderdeel van mijn leven was dit jaar' overzichtjes.

    Like

  8. Nieuw begin zegt:

    Het lijkt net of ik het 'kerstverhaal' van mijn familie lees. Ik ben al een paar jaar niet meer op de verplicht gezellige etentjes verschenen. Dit jaar gaat dochter vanavond wel bij oma logeren, maar we 'dineren' eerst samen hier. Mini-pannenkoekjes die dochter zo ontzettend lekker vind, en ijs als toetje. Dochter eet alles behalve goed 's avonds en al helemaal niet als iets er raar uit ziet en iedereen op haar aan het letten is. Daar begin ik niet meer aan.

    Fijne kerstdagen voor jullie

    Like

  9. Anoniem zegt:

    Eerste kerstdag…traditie…naar het Joods Historisch Museum. Die is dan altijd wél open,en wij zijn museumgekkies.
    Tja, toen mijn dochter er nog was dan…sinds een paar jaar niet geweest, de vijfde kerst zonder kind, en het blijft zwaar.
    Geen zin in gezellig mee opzitten bij anderen, en mijn tranen om haar in te houden…ik mag best een paar dagen per jaar verdriet om haar voelen en uiten. Nee,ik ben niet zielig, wel verdrietig sommige dagen…vooral in de decembermaand.
    Als ik bij anderen ben moet ik vrolijk doen. Wil ik niet, niet verplicht tenminste. Doe ik de rest van het jaar wel. Nu niet. Dus ik heb de top2000 aan op elke radio in huis, en doe de grote schoonmaak. Dagenlang arbeidsvitamines!
    En in januari ben ik klaar voor weer een nieuw jaar, heb ik een schoon en opgeruimd huis…en hoofd.

    Groet,Greet

    Like

  10. Mammalien zegt:

    De échte kerstgedachte en wat de meeste mensen door de commercie de strot door geduwd krijgen staat echt mijlenver uit elkaar. Ik erger me dood aan al het gestress om die allerlaatste kerstboodschappen in huis te halen, het tonen van cadeau's en vooral veel te grote maaltijden op facebook, de rituelen, de eeuwige sneeuw op kerstkaarten en in films (en nooit in het echt), het gezellig móeten zijn.

    Ik doe er dus niet meer aan mee. Geen glitterjurk, geen kerstdiner, geen familiebezoek. Doen we ander keertje wel. Vanavond eten we hutspot. Als ik mijn zin krijg zonder vlees.

    Like

  11. Mammalien zegt:

    Ik ben dol op mijn familie hoor, kom er vaak. Maar nu even geen zin in.

    Like

  12. Anoniem zegt:

    mijn ouders zijn al jaren geleden overleden, met mijn enige broer heb ik geen contact meer en ik ben ook al jaren geleden gescheiden en mijn inmiddels volwassen dochter zit tijdens de feestdagen met een jarige vriend, zijn ook gescheiden ouders die beide verwachten dat zoonlief met zijn vriendin komt opdraven tijdens een van beide kerstdagen en inmiddels heeft zij na jaren ook weer contact met haar vader die ook verwacht dat zij langskomt. mama ik wil ook graag bij jou langskomen ,maar dat levert een hoop moeilijk gedoe op ,maar ik vind het ook niet fijn dat jij alleen bent met de feestdagen. nou natuurlijk vind ik het fijn om mijn dochter te zien ,maar dat hoeft echt niet perse met de feestdagen. ik vind het in tegenstelling wat de reclames en de mensen om mij heen roepen helemaal geen straf om alleen te zijn met de feestdagen. ik vind het best wel lekker om geen verplichtingen te hebben wat betreft op visite gaan of ontvangen , te moeten koken en je huis op orde hebben, moeite doen om er netjes uit te zien e.d. ik heb een paar goede boeken, er komen een paar leuke films op tv, ik heb voor mezelf een makkelijke maaltijd gemaakt die ik van te voren al bereiden kon en zo kom ik de dagen wel door. ik heb liever dat mijn dochter langskomt omdat ze dat gezellig vind ,dan dat ze zich zoals bij haar andere familie verplicht voelt om langs te gaan.

    Like

  13. Doe mij maar een glühwein!

    Like

Reacties zijn gesloten.