Kinderloze klusjes

Vandaag en gisteren zijn de laatste dagen van het jaar dat Zonnekind naar de opvang gaat. Ik kies ervoor om deze dagen niet alleen maar te besteden aan werk, maar om ook een aantal huishoudelijke klussen te doen die gewoon wat lastiger / minder gezellig zijn met Zonnekind erbij. Ik werk daarom ’s avonds en houd overdag tijd “over”.

Zo werd er gisteren alvast boodschappen gedaan. De laatste “grote boodschappen” van het jaar. Boodschappen doen is zo’n typisch huishoudelijk klusje dat in principe prima “met kind” te doen is. Het kost alleen ongeveer drie keer zoveel tijd. Zonnekind wil in de kar – uit de kar – verstoppertje spelen – meehelpen afwegen – even plassen tussendoor (ook al hadden we vantevoren…) etcetera. Allemaal prima hoor. Je moet er gewoon niet op rekenen dat je met een half uurtje weer thuis bent. Maar toch wel héél fijn om af en toe gewoon lekker door de winkel te jakkeren en daarna ook de gelegenheid te hebben om de tijd te nemen om alle boodschappen op te ruimen / al dan niet in porties in te vriezen, zonder onderbroken te worden en even tussendoor sap te moeten schenken, een appel te schillen of een boekje te lezen. Om er vervolgens achter te komen dat de poezen alvast begonnen zijn met het open kauwen van een maaltijd die niet voor hen bedoeld was….

Een ander klusje, namelijk met een schroevendraaier in de ventilator in het toilet poken waardoor deze niet meer gilt maar gewoon zoemt, deed ik toen Zonnekind op de opvang was. Ik had geen idee waarmee ik bezig was maar het harde gillen is er niet meer. Er viel veel stof uit. Dat zal het dus wel geweest zijn… een echte LikeAGirl – single mom power actie, laten we het zo maar noemen.

(wat een hekel heb ik aan iedere klus waar een schroevendraaier bij komt kijken..)

Ook ging ik gisteren de zolder op om daar een deel van de zooi goed uit te mesten. Ik heb bijvoorbeeld nog zo ongeveer alle kleertjes die Zonnekind ooit droeg. Een aantal items zette ik ooit al op M.arktplaats en zo verkocht ik in het voorjaar zeker drie truitjes en twee broekjes. Wat een gedoe is dat zeg, al die kleertjes per stuk fotograferen, beschrijven en online zetten, om vervolgens de biedingen in de gaten te houden, te reageren, nog eens na te mailen etcetera. Sindsdien zette ik de wat grotere items online en stapelden de kleertjes erop. Voor eventuele vriendinnen die vervolgens steeds jongetjes bleken te produceren of niet zo snel zwanger werden als dat je ze zou gunnen.

Dus deze keer ging ik veel korter door de bocht. Ik maakte drie pakketten. Gewoon alles sorteren op maat en vervolgens de kleding per minimaal 20 items in één keer aanbieden. Met niet drie foto’s per item maar drie foto’s van het totale pakket. Dan maar wat minder geld verdienen dan wanneer alles per stuk gaat; het scheelt immers wel hééél veel tijd.

Ook gingen er, uit de categorie “stomme impulsaankopen” een koffiemolen en een broodbakmachine online…

Dat ruimt op…!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, huishouden. Bookmark de permalink .

Een reactie op Kinderloze klusjes

  1. Mammalien zegt:

    Wat een werk he, dat marktplaatsen van kleertjes. Ik doe nog wel eens iets dat heel duur is geweest (zelden dus) maar de rest gaat lekker mee in de zak voor het goede doel.

    Like

Reacties zijn gesloten.