Een slap dagje

Ik was ziek en dat was niet zo leuk.

Gelukkig duren ziektes bij mij meestal maar één dagje en manifesteren ze zich als een “slap dagje”, waarin ik veel snot produceer en uitgeput op de bank hang. Met pijn in al mijn botten.

Gelukkig komen dergelijke slappe dagjes maar weinig voor en verkeer ik al die andere dagen in blakende gezondheid.

En er was nog meer goed nieuws: de volgende keer dat ik ziek ben kan Genietkind hopelijk zelf haar billen afvegen. En wie weet smeert ze dan ook zelf haar boterham.

Ze had overigens een puik dagje, dat lieve meisje van mij. Ze mocht de hele dag kinderfilmpjes kijken op TV. Mama lag voor pampus op de bank en deed steeds kleine dutjes. Zij mocht ongelimiteerd spelletjes spelen op de tablet, ook dat nog, wat een feest!

Toch is het niet echt een goede combi: ziek zijn en een klein meisje om je heen hebben…

Ik twijfelde de hele dag of ik een vriendin zou bellen om haar op te komen halen zodat ik een paar uurtjes ongestoord ziek kon zijn en zij gewoon even lekker zou kunnen spelen. Het liefst met een warme maaltijd erbij. Maar ach u kent me, hulp vragen is voor mij moeilijker dan aan een rots hangend een berg beklimmen… Dus nee hoor dat ging best. Toch? We hadden gewoon een heerlijk gezellig pyjamadagje en verder niks aan de hand. Kokhalzend een warme maaltijd opwarmen, daar draai ik mijn hand niet voor om!

Nee geef mij maar zo’n dag als vandaag. Nog steeds veel snot maar ook (weer) genoeg energie om overdag een deadline te halen en ’s avonds lekker te kletsen en spelen met mijn meisje. En mijn eetlust weer terug. Ook fijn.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, singlemum. Bookmark de permalink .

5 reacties op Een slap dagje

  1. Fijn dat het maar een dagje was. lang genoeg voor jou om op te knappen en kort genoeg voor je zonnekind om er ook van te kunnen genieten.
    Ziek zijn is heel onpraktisch als je kleine kinderen hebt. Toen ik net ziek was, was Sem nog klein, hij ging wel al naar school maar moest wel nog worden gehaald en gebracht. En als hij thuis was dan wilde hij spelen, aandacht, met vriendjes spelen, ik lag plat en de man kwam rond half 7 in de avond thuis. Dat is niet iets waar ik graag aan terug denk. We zijn toen echt gered door een oppas aan huis en oma die veel langs kwam. Maar ergens vond ik dat ook weer verschrikkelijk, mensen die zich in mijn huis met mijn kind bezighouden terwijl ik plat lig.

    Like

  2. Mammalien zegt:

    Moeders mogen nooit ziek zijn, ook niet een beetje slapjes. Zo voel ik het dan (en mijn kinderen ook). Maar wel super fijn als er dan toch even iemand is om ze over te nemen als je je echt beroerd voelt…

    Like

  3. De combinatie billen vegen en brood smeren; daar kreeg ik toch rare beelden bij 🙂 Iets met Ome Willem geloof ik.
    Beterschap!

    Like

  4. Fijn dat je je weer beter voelt! Het valt inderdaad niet: mee ziek zijn, en kinderen om je heen.

    Like

  5. mm-iirraah zegt:

    Ik heb ook wel aan je moeten denken Martine. En besefte dat ik maar bof dat het maar één dagje was….

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s