Otje

Dit is Otje.
Otje is als heel jong poesje op straat gevonden en naar het asiel gebracht. Ze werd vervolgens mee naar huis genomen door een mevrouw met een kat die haar alle hoeken van het huis liet zien.
Arme Otje….
Ze ging dus weer terug naar het asiel.
Zonnekind en ik gingen er vandaag kijken. Een jaar of zeven geleden nam ik uit dit asiel twee volwassen langzittende katten mee naar huis. Met name Gilles was een moeilijk plaatsbare, want zeer humeurige, kater. In januari dit jaar werd Gilles, inmiddels 16 jaar oud maar nog steeds een imposante straatvechter, hoewel thuis een heel gezellig beest, doodgereden en sindsdien had Freya het rijk alleen.
Eindelijk rust, moet ze gedacht hebben. Want ze werd getolereerd door Gilles, zo lang ze hem maar de beste plekjes en de lekkerste hapjes gunde. Af en toe een fikse pets moest ze bovendien voor lief nemen.
Freya is een heerlijke theemuts. Ze laat zich alle attenties van Zonnekind, of die nou wel of niet echt katvriendelijk zijn, prima aanleunen. Als Zonnekind, die meestal wel lief is, haar te enthousiast optuigt met mutsjes en dekentjes en speelgoed, gaat ze gewoon weg. Als ze daar tenminste niet te lui voor is.
Buiten transformeert mijn somewhat overweight poes tot een geweldige jaagster die me regelmatig op muizen trakteert. 
Lucky me.. …. …
Er was binnenshuis echter ruimte voor een wat levendiger exemplaar en dat werd dus, gezien de leeftijd van Zonnnekind, een kitten. Otje.
Net als zo veel katjes uit het asiel, liet Otje zich maar moeilijk vangen en aaien. Een schuw beestje dus. De mevrouw van het asiel vroeg zich dan ook af of het wel een geschikte match was met Zonnekind, maar ik had er voldoende vertrouwen in….
Ik voorzag een reïntegratie traject en veel geduld, waarna Otje zich langzaam maar zeker steeds meet thuis zou voelen.
Zoals zo vaak met poezen liep dat even anders…. 
Zodra Otje ons huis binnenkwam, was alle oorspronkelijke schuwheid over en ging ze, al spelend, op onderzoek uit. Zelfs het overenthousiaste peuterkind dat gillend van plezier achter haar aan ging, was voor haar geen reden om zich ergens onder de bank terug te trekken. 
En toen die ene kleine dondersteen (de menselijke variant) naar bed ging nestelde de andere dondersteen genaamd Otje zich luid spinnend en kopjes gevend op mijn schoot. Helemaal ontspannen besloot ze: “Deze mens is van mij!”
Niet Otje heeft mijn liefde en aandacht nodig maar Freya. Mijn arme theemuts verstopte zich achter de bank en ging vervolgens in één streep, beledigd, naar buiten.
Een paar uur later kwam ze weer binnen om zich te verstoppen op de vensterbank, achter het gordijn.
Ik hoop voor haar dat ze snel ontdekt dat die lichtgewicht geen kwaad in de zin heeft…. want zeg nou zelf…. is het nou geen droppie??!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, genieten, poes. Bookmark de permalink .

11 reacties op Otje

  1. Wat een mooi katje! Ik vind het sowieso erg goed dat kinderen kunnen opgroeien met dieren.

    Like

  2. Sil zegt:

    Wat een liefie!

    Like

  3. Daantje zegt:

    Oooo, wat schattig 😀 Ik wil na het lezen van dit soort berichtjes ook altijd direct naar het asiel rennen om een kat te halen 😉

    Like

  4. Jolanda zegt:

    Aaaah, wat een snoezig koppie! Die oortjes!! Grappig blijft het, hoe eigenzinnig die poezenbeesten toch zijn. Onze huidige asielkat is de schrik van de buurt, voor andere katten dan. Voor elk mens gaat ie uitgebreid liggen rollen voor een aaibeurt, de slijmerd! Ik ben nog altijd bang dat iemand 'm een keer meeneemt van straat. Gelukkig voor ons is dat nog nooit gebeurd, want zo'n makke hebben we nog nooit gehad.

    Like

  5. Mammalien zegt:

    Wat super dat ze gelijk vriendschap gesloten hebben, kind en kitten (van de kant van kitten vooral bijzonder, dat moet je bij katten en zeker de schuwe maar hopen natuurlijk)!

    Lekker bekkie!

    Like

  6. Die ziet er heel tevreden uit!
    Tip: geef, nu je toch wel weet dat Otje blij is, vooral de andere kat aandacht, want die is nu wel tot op het bot gekwetst zo te horen.
    Doe ik ook. De laatste aanloper is de laagste in de hierarchie in de begintijd (en een kat maalt daar niet om, binnen en veilig is altijd ng beter dan buiten en onveilig) Dus aai ik altijd eerst de andere 3 en dan pas gerrie. Natuurlijk krijgt Gerrie wel extra aandacht maar dat doe ik als de andere katten buiten zijn en het niet zien.

    Like

  7. Miriam zegt:

    Geweldige actie! Onze beide poezen komen ook uit het asiel, altijd fijn om ze een huis en een gezin te kunnen bieden.

    Like

  8. mm-iirraah zegt:

    Thanks voor de tip!

    Het is erg grappig (maar wel zielig) om te zien hoe Freya, die toch de vijf kilo wel aantikt schat ik, wegkruipt voor Otje. Die denk ik nog geen halve kilo is…

    Had al wel een paar op de theemuts-op-de-schoot-zet acties gedaan… 🙂

    Like

  9. Jessica zegt:

    wat een leukerd !
    ik heb er ook een kleine bij en ben het helemaal met Martine eens….geef vooral ook de andere kat aandacht !
    Ik heb hier 1 poes (we hebben er inmiddels 4, allemaal zwervers) die de kleine echt niet moet en de boel vanaf zijn komst terroriseert.
    Ik heb gebruik sinds een paar dagen Feliway en dat lijkt te helpen. ook de andere katten gedragen zich een stuk relaxter.
    Ik hoop natuurlijk dat jouw theemuts gewoon even moet wennen en na een paar dagen bijtrekt en dikke vrienden wordt met Otje, maar mocht het lastig worden dan kan ik de feliway echt aanraden.
    succes met de dames ;))
    groet
    Jessica

    Like

  10. En in het kader van de geefmaand, heb je dit katje een thuis gegeven 🙂

    Like

  11. ohhhhhhh *smelt* wat een schatje…. Hier thuis met kitten nu ruim 4 weken verder. Mega heropvoeding, ELKE dag. Wel superlief hoor (als ze slaapt). Gelukkig heb je al veel ervaring.

    Like

Reacties zijn gesloten.