Ooit ga ik weer harde boulders klimmen

Ik heb best aardig geklommen, toen ik een weekje geleden in Fontainebleau was. 
Maar jaren geleden, toen ik nog echt trainde, ging dat natuurlijk een stuk beter….
Ooit was ik één van de beste Nederlandse vrouwen in dit bos. Dat kwam vooral omdat er nauwelijks Nederlandse vrouwen waren die er kwamen. Maar toch.
Prestaties in het klimmen worden bepaald door het niveau van een klim. Daar hoort een cijfertje bij. Dat cijfertje wordt bepaald door de eerste die die specifieke klim maakt en vervolgens bevestigd door de mensen die de klim herhalen. In Fontainebleau, waar ik het liefste kom, klim je maar een meter of 3 -5. Hoger zijn de rotsen niet, die daar overal te vinden zijn in het bos. Je klimt daar dan ook zonder touw maar met een opvouwbare valmat onder het rotsblok. We noemen dat een crashpad. 
Het beklimmen van lage rotsen zonder touw wordt ook wel “boulderen” genoemd. Je klimt een boulder. In hoge rotsen, waar je met een touw klimt, wordt een bepaalde klim een “route” genoemd. 
Vaak geeft de eerstbeklimmer de route niet alleen een moeilijkheidsgraad, maar ook een naam. Die vind je terug in een soort handboek voor het klimgebied waar je bent, een “topo”.  Bij de naam van de route staat dan ook de moeilijkheidsgraad.
Als je bouldert, staat niet de naam van de boulder niet op het blok, maar een cijfertje in een bepaalde kleur. De kleur zegt al iets over de moeilijkheidsgraad van de boulder. Als je het echt precies wil weten, zoek je het cijfertje weer op in een topo.
Een moeilijkheidsgraad onder 3 kan iedereen die een beetje gezond van lijf en leden is. 3e graads in Fontainebleau kan voor niet-klimmers al heel pittig worden maar de meesten zijn wel te doen voor mensen die een jaartje klimmen. Zo loopt dat op tot 9a…. voor de echte goden….
Ik klim op dit moment hooguit 5e graads.
Het moeilijkste dat ik ooit boulderde was een 6c+. Na 6c+ komt 7a, en ik denk dat je niets van klimmen hoeft te snappen om toch aan te voelen dat de 7 in de moeilijkheidsgraad, een echte mijlpaal is. Ik zou die graag nog ooit bereiken. Dat wordt een hele klus, aangezien mijn leeftijd begint mee te tellen en de combi singlemom en ZZP het er niet echt makkelijker op maakt om terug in vorm te raken…
Het kàn wel…. maar hoe….??
Ik ben deze week begonnen met een klein krachtprogrammaatje voor thuis. Buikspieren, borstspieren, armen, schouders… En vandaag, nu ik het precies een week heb volgehouden, maakte ik een trainingsschema.
Omdat de klimhal bij mijn werk om de hoek is en sinds kort ruimere openingstijden heeft, wil ik een keer per week van kwart voor acht tot kwart voor zes werken (langer kan niet ivm de kinderopvang), om er dan een uurtje tussenuit te gaan om te trainen. Plus iedere zondag… zou moeten lukken…. en wie weet af en toe een avondje, oppas laten komen?
Hoewel de kans heel heel groot is dat ik die saaie sit-ups, push-ups etcetera niet nòg een week volhoud, blog ik er toch over. Als stok achter de deur…. Eén van mijn 101 doelen is immers die 7a…. toch….?! 
Ik wil dat toch heel graag?
Nou dan…..!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 1011001, 7a-trainen, klimmen. Bookmark de permalink .

2 reacties op Ooit ga ik weer harde boulders klimmen

  1. Ik had hier echt nog nooit van gehoord, maar het klinkt wel leuk!

    Like

  2. sillie zegt:

    Je hebt het tenminste ook al ooit gedaan 🙂 das al meer dan de meeste moeders kunnen zeggen nietwaar?:-)

    Like

Reacties zijn gesloten.