I just completed a 0km Run

Het is blijkbaar nogal “in” om te gaan rennen, al dan niet met een coach-uit-een-computer in of op je oren, en daar in social media melding van te maken.

Ik vind dat best wel gek.

Ik lees nooit over hoeveel radslagen er zijn gemaakt tijdens een training, hoe hard of ver iemand heeft gezwommen of hoeveel push-ups iemand gedaan heeft. Alleen hardlopen is een populair onderwerp in Social Media Land.

In de klimwereld (mijn wereld) is het zelfs een beetje een taboe om over je prestaties te praten.

Laatst was één van mijn oud-leerlingen op bezoek. Zij heeft jarenlang onder mijn (bege-)leiding geklommen en wist en weet zich, als ze daar tenminste zin in heeft, heel goed staande te houden in de Nederlandse top. Ze klimt echter niet vaak meer wedstrijden. Ze traint onregelmatig. Ze gaat wel nog steeds naar buiten om daar te klimmen.

Hoe het was geweest, vroeg ik? Een dergelijke vraag is zo ongeveer de meest directe manier om naar prestaties te vragen. Ja goed, antwoordde ze. Het was lekker weer. De rots was lekker stroef. En het was gezellig, ze was in goed gezelschap geweest. Ze had veel gedaan… En ze was verbaasd over hoe makkelijk ze klom. Ze had zevendegraads boulders gedaan.

Zevendegraads boulders, dat is klimjargon van een kort stukje dat echt heel moeilijk is klimmen. Denk aan nagelkleine randjes of grote overhangende daken met kleine greepjes waaraan je je moet proberen voort te bewegen. Niet bestaande grepen die eigenlijk alleen een vlekje zijn op een stuk rots.
Niet vele Nederlandse vrouwen boulderen zevendegraads.

Nou is er ook nog een heel verschil tussen een 7a en een 7c+. De 7c+ is een stuk moeilijker dan de 7a. Naar mijn weten zijn er misschien één of twee vrouwen die 7c hebben geboulderd… Dus de vage en heel enthousiaste omschrijving van hoe haar week was geweest, liet veel te raden over. Want wat had ze gedaan? Een weggevertje-7a? Of tientallen moeilijke 7b’s??

Ik zal het nooit weten. Want wij klimmers, wij zijn niet zo van het praten over prestaties. Dat ze me deze informatie gaf, was eigenlijk vooral omdat ik het haar zo direct vroeg. Ik vroeg immers naar hoe haar week is geweest. En ze weet waarschijnlijk best dat haar ouwe trainer graag trots op haar is en geniet van haar prestaties. Dus gaf ze me die halve vinger informatie… want nee, praten over prestaties, dat doen wij niet…

Hoe anders is de wereld van de hardlopers. Ze vertellen te pas en te onpas dat ze zijn gaan rennen. Ze vertellen hoe ver het was, hoe moeilijk het was geweest om zich ertoe te zetten en hoe lang ze erover gedaan hebben.

Ik lees de tweets en de verhaaltjes op Facebook altijd met een beetje een glimlach… Ik denk “Nou en?” en besef dat je dat kunt bedenken bij alles dat iedereen via social media de ether ingooit. Ook bij mijn tweets, mijn blogs….

Dus bij deze…

I just completed a 0 km Run. Again…. And don’t give a damn…!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen. Bookmark de permalink .

6 reacties op I just completed a 0km Run

  1. Weet je wat ik altijd denk? Kon ik maar eens één keer 1 km rennen. Het zit er qua lichaam niet in. Ik zeg altijd, in mijn volgende leven zullen jullie eens zien wat ik kan rennen. haha

    Like

  2. Patrick zegt:

    Ik heb gisteren 3,34 km hardgelopen. 🙂

    Als je hardloopt, heb je van die handige app's, die je kilometers, vochtverlies, calorieverbruik, snelheid, hartslag etc. registreren.
    Met 1 druk op de knop heb je dat ook op Facebook staan. (Ook ik! Alhoewel, tegenwoordig niet meer.)

    Ik weet niet of je ook zo'n app hebt voor klimmen. De site van Endomondo heeft wel een optie voor 'climbing'. Dus je kan zo meedoen!

    Maar uiteindelijk draait het toch allemaal om erkenning krijgen, en bevestiging zoeken, en schouderklopjes, met een vleugje egocentrisch gedrag, of een snufje narcisme?. 🙂

    Gewoon ff liken of 'Goed zo!' zeggen in de reacties, en ze zijn weer tevreden. 🙂

    Like

  3. Jolanda zegt:

    Ik denk dat het voor veel mensen toch een soort stok achter de deur is, dat delen van je prestaties op FB. Want zo ongeveer iedereen loopt hard tegenwoordig, en ik weet niet of iedereen het nu echt even leuk vindt ;-). Ach nee, ik erger me er niet aan, maar bij mijn pogingen tot hardlopen heb ik het nooit gedeeld. Misschien ook niet durven delen, omdat ik de prestatie nou echt niet zo bijzonder vond. De 5 km heb ik nl. nog nooit gehaald, op dat punt begon mijn knie weer op te spelen. Inmiddels vond ik het wel best en ben ik begonnen met Pilates. En nee, ik zie me nog niet op FB zetten hoe vaak ik een bepaalde oefening heb gedaan, haha.

    Like

  4. Plus en Min zegt:

    ik gebruik die apps ook, zijn erg handig. maar ik post het nooit online, ook nooit de behoefte gevoeld. ik vind het zelf ook altijd enorme 'nou en' berichten als anderen het online zetten… Maar dat heb ik wel bij meer dingen, trotse foto's van spuuglelijke handwerkjes, of een 'gewoon bord eten', foto's van huisdieren (vooral katten, brrr), kijk mij eens starbuckskoffie drinken-foto's, enz, enz…

    Maar voor 1 vriendinnetje maak ik een uitzondering: zij woont in een amerikaanse stad met zo'n lekkere grid, en rent en fietst daar vormpjes op de kaart… Liefst enigszins schunnige vormen, maar ook brave 'raad het beestje' vormen. Oke, ik vind het altijd erg leuk om te zien dat zij weer is wezen uitsloven 🙂

    Like

  5. Mara zegt:

    In plaats van mijn hardloopprestaties ga ik bij deze mijn klim prestatie delen

    Tuigje om, super tof kalkzakje eraan en ik zag er woest sportief uit!

    Naar de wand en daar ging ik hoor, gewoon elk blokje grijpend wat ik kon vinden ploeterde ik mij een weg omhoog tot ik op 3 meter hoogte was en naar beneden keek, met het angstzweet in mijn bilnaad zat ik aan de wand geplakt. Ik wilde niet meer omhoog en al helemaal niet meer omlaag. Ik plakte daar best. Hoe ik weer beneden ben gekomen? Geen idee… Ook niet hoelang het geduurd heeft…

    Nee laat mij maar mijn hardloop prestaties in de ruimte gooien, dat is een stuk beter voor mijn ego 😉

    Like

  6. izerina zegt:

    Ik kan me wel voorstellen,dat het een prettig gevoel is,als je lichaam steeds getrainder wordt. Maar waarom een ander dat moet weten?

    Like

Reacties zijn gesloten.