Bijna drie jaar….

Stop de tijd! Over een paar weken ben jij jarig en dan ben jij alweer drie.

Nooit heb ik dan meer een tweejarige peuter. Je was en bent zo schattig en zo vrolijk en lief het afgelopen jaar. En oh wat heb ik van je genoten en nog steeds.
Net zoals ik de baby en de dreumes die jij was een beetje mis, zal ik ook die vrolijke dansende peuter die grapjes maakt, missen. Jij ontwikkelt je gewoon lekker verder en ik kan niet wachten om meer van jou te ontdekken!

Wat heb je veel bijgeleerd het afgelopen jaar…
Je werd zindelijk, op de sporadische ongelukjes na, dan. Je leerde ook om zelf je broek en onderbroekje uit te doen en je gaat inmiddels al helemaal zelfstandig op het potje. Eigenlijk vind je dat je ook best zelf je billen kunt afvegen en als ik dan nog even na wil vegen dan ben jij het daar lang niet altijd mee eens.
Ook op de wc gaat al heel prima, alleen vind je het nog een beetje moeilijk om op het krukje te stappen dat ervoor staat.

Je bent ook zo lang geworden. Liep jij vorig jaar niet gewoon nog rechtop onder te tafel door? Truitjes werden binnen een week naveltruitjes en laatst groeiden je benen in één nacht tien centimeter: al je broeken waren opeens te kort.
Omdat je ook veel zwaarder bent, is het wel fijn dat je inmiddels een ander bedje hebt: eentje waar je zelf in en uit kan.
Het gevolg van dit bedje is dat jij nu alweer bijna een half jaar, iedere nacht een moment vindt om samen met Nijn mijn bed in te klimmen. Ik vind dat niet zo’n probleem. Je bent wel een woelwatertje, waardoor ik er soms voor kies om mijn gezicht te beschermen tegen spartelende voetjes en een kussen tussen jou en mij in leg.

Je kunt al tekenen. Gezichten met ogen en oren en een neus. En haren.
Ook herken je overal de eerste letter van je naam, en ook de eerste letter van mijn naam: de “M” van mama… Je kent Franse woordjes die je veel gebruikte op vakantie. Je weet namelijk heeel goed hoe je mensen blij en vrolijk kunt maken en die met “merci”, “bonjour” en “au revoir” wist jij heel wat Franse harten te raken…
Je woordenschat groeit met de dag en we kunnen al echte gesprekken voeren samen. Jij vertelt wat je hebt meegemaakt en je vraagt me wat we morgen gaan doen. Zo leren we allebei je leven kennen en je leert van nu en straks.

Afgelopen vakantie oefende je iedere dag en op de laatste dag lukte het: je kunt koppeltje duiken. Ook leerde je van de buurmeisjes de handstand. Jouw variant: met één been in de lucht en de andere op de grond, vind ik eigenlijk veel leuker dan de echte handstand. Vooral je trotse snoetje erbij is onbetaalbaar.

Je vindt het leuk om dingen te kunnen: de trap af als een groot meisje met je gezicht naar beneden. Fietsen op het fietspad. Zelf je sokken en je schoenen aantrekken. Grote torens bouwen met de blokken of de duplo. Je kunt al heel goed zelf spelen en je krijg steeds meer fantasie. De poes speelt regelmatig, met lichte tegenzin, een rol in je spel. Je maakt ijsjes voor haar in de zandbak en ze krijgt een zelfgemaakte kralenketting om.

Een vrolijk kind ben je. Spontaan en extravert. Je vindt vreemde gezichten niet eng en je hebt regelmatig goede gesprekken met wildvreemde mevrouwen in de supermarkt. Je hebt mooie krullen en een open gezicht. Over die krullen krijg je veel complimentjes.
Dansen vind je leuk. Zingen doe je eigenlijk minder dan een jaar geleden. Liever heb je dat mama een liedje zingt, bij voorkeur met de verkeerde woorden, zodat je me naar hartenlust kunt verbeteren. 

Steeds meer word jij een eigen persoontje met je eigen voorkeuren en hebbelijkheden. Je begint een sociaal leven te ontwikkelen en regelmatig breng je me op het idee om op bezoek te gaan bij mensen die jij lief vindt: “Gaan we naar Kimmie vandaag??”.

Onze rollen veranderen. Jij met steeds meer een eigen mening en voorkeuren en ook dingen die je niet leuk vindt. Ik minder verzorgend en meer begeleidend. Ik ontdek steeds meer wie jij bent en jij ontdekt met me mee.

Je verrijkt mijn leven klein lief meisje.
Groei maar door, word maar groot.

Maar niet te snel alsjeblieft!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in genieten, Zonnekind. Bookmark de permalink .

7 reacties op Bijna drie jaar….

  1. Mooi om te lezen! Ook dat je er zo bewust mee bezig bent, want volgens mij zegt zo'n beetje elke ouder dat wel: dat het snel gaat. En dan kun je het maar beter in de gaten hebben en van elk moment genieten!

    Like

  2. Mooi! Mijn zoontje wordt over een paar weekjes vier. Ik begrijp je gevoel: soms wil je de tijd stilzetten, maar toch ben je ook zo blij met hun ontwikkeling en hun steeds groter wordende zelfstandigheid. Ze worden inderdaad steeds meer en meer en eigen persoontje. En eigenlijk is er toch niet boeiender en mooier in het leven dan daar getuige van mogen te zijn 🙂

    Like

  3. Linda van A. zegt:

    Wat een mooi verhaal, gefeliciteerd!

    Like

  4. Realmam zegt:

    Lief! Wat fijn dat ze zo'n mama mag hebben die zo over haar schrijft!

    Like

  5. Mammalien zegt:

    Mooi he, die ontwikkeling. Ik blijf het wonderlijk en bijzonder vinden. Wat fijn om zo'n dochter te hebben en wat fijn om zo'n moeder te hebben 🙂 Geniet nog lang van elkaar.

    Like

  6. Ernie w zegt:

    Mijn kinderen zijn inmiddels jong volwassen maar ik kan met de dag nog herinneren dat ik ze op de basis school 'afgeleverd' heb. Voor kinderen een spannende tijd. En ik als moeder vond de tijd toen nog sneller gaan. Dit is natuurlijk niet zo maar het voelde wel zo.

    Like

  7. Mooi en herkenbaar, heerlijk he zo'n kind dat de wereld ontdekt en steeds meer kan. En jij als ouder die steeds mer en nieuwe kanten van je kind te zien krijgt.

    Like

Reacties zijn gesloten.