Random Act Of Kindness in de praktijk…

Sinds ik het blog van de verdubbeldame ken, heefthet idee van de Random Act Of Kindness, me echt gegrepen.
En ik vind echt dat ik er te weinig mee doe. Ik ben wel fan, maar niet echt praktizerend. Er staat vanalles op mijn lijstje en echt… ooit komt het er van!
Het enige dat ik nu vaker doe, is complimentjes geven aan “zo maar mensen”.  Bijvoorbeeld een mevrouw met leuke schoenen. Dat denk ik nu niet alleen meer, maar ik zeg het ook..
Ik sta er ook meer bij stil als anderen datzelfde doen. Vaak gaat het dan over Genietkind. Over hoe lief, schattig, vrolijk, mooi, gezellig en leuk ze is. Dat ben ik natuurlijk met iedereen eens…

Maar die leuk ingepakte boeken ter vondeling neer leggen en al die andere plannen…. Tsssk het komt er maar niet van!

Maar gisteren….. Gisteren werd me de kans in de schoot geworpen… Tot twee keer toe…!

Allereerst kreeg ik de kans om een dame-op-leeftijd te helpen met het “afpiepen” van haar boeken bij de bieb. Dat gaat tegenwoordig natuurlijk allemaal met chip en pas. Maar voor zo’n mevrouw kan dat en hele toestand zijn… Zeker als je om te beginnen niet je bieb-pas, maar een filmpas probeert te gebruiken… Maar hee ik stond ernaast en ik snap dat soort technologische snufjes vooralsnog gewoon wél. Dus hoppetee bliep klaar hoera ik had iemand heel blij gemaakt met een klein beetje hulp.

En vervolgens, gewoon nog geen uur later…. nadat we ook nog even een heerlijk ijsje gegeten hadden…?

Gingen we even naar de super, toen we op weg naar huis waren. Nog even wat kleine dingetjes halen…

Omdat het zo weinig is, ging ik bij de “gewone kassa” staan. Zo eentje met een kassajuf. Meestal scan ik bij die super namelijk gewoon zelf al mijn boodschappen en reken ik met pin af, wel zo snel…

Maar nu dus niet. En ja hoor, meteen was het raak… Er was maar één mevrouw voor me. Maar wel eentje die niet kon betalen…
Pasje werd geweigerd….
En nee mevrouw, u kunt nu wel proberen om met een creditcard de boodschappen te pinnen, maar dat kan niet… zei de zeer geduldige lieve kassajuf.

Naarstig werd er vervolgens gegrabbeld naar kwartjes en euro’s. De mevrouw had het duidelijk benauwd en ik schatte haar, kijkend naar haar kleding, haarstijl en zo meer, in als iemand die het met iets minder inkomen dan gemiddeld moet stellen….

En dus? In een opwelling… bood ik aan het te betalen…

Ik had natuurlijk wel eerst even – gierigaard die ik ben – gekeken of de mevrouw veel gekocht had… En dat viel wel mee.

Er ontstond even een heel ongemakkelijke situatie en ja natuurlijk dat begrijp ik goed… Ieder heeft zo zijn trots en komaan hee wat deed ik nou toch? Ik was er zelf ook wat ongemakkelijk van maar het was echt een hele kleine moeite en wie weet doet iemand het ook eens voor mij….
En toen ik dàt zei, dat ik er zelf ook wat ongemakkelijk van was, brak het ijs, kreeg ik een stralende glimlach en werd het mandje met de blanke vla en een krop sla (dat laatste verzin ik, de vla was er echt…) mee naar huis genomen.

Genietkind viel vervolgens ook nog eens in de prijzen doordat de kassajuf ons stiekem een spaarkadootje te veel mee gaf.

Ik zeg: het was een topmiddag!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 1011001. Bookmark de permalink .

10 reacties op Random Act Of Kindness in de praktijk…

  1. Wat lief van je!
    Ik heb een hele goede Marokkaanse vriendin en in hun hun cultuur is anderen helpen veel meer ingeburgerd dan bij ons. Soms vind ik haar manier van denken heel inspirerend… alleen heb ik jammer genoeg al gemerkt dat sommigen misbruik durven maken van haar goedheid.

    Like

  2. sillie zegt:

    haha jah leuk he….soms zomaar wat aardigs doen gewoon omdat het kan 😀 dan ben je pas echt rijk nietwaar?

    Like

  3. izerina zegt:

    Wat leuk van. De dag van die mevrouw en waarschijnlijk ook de casiere was weer goed.

    Like

  4. Plus en Min zegt:

    ik heb een tijdje terug ook eens de boodschappen betaald voor een mevrouw die voor me stond en niet kon afrekenen… kostte me iets van 16 euro, en leverde mij directe tijdswinst van zeker vijf minuten op die ik heel hard nodig had (eerlijk: dat was mijn voornaamste reden). Die mevrouw vroeg waar ik woonde en dan ging ze het zeker terugbetalen, ook al zei ik dat dat echt niet hoefde. Twee uur later stond ze voor de deur, met het geld en een pak koekjes. We hebben gezellig een uurtje (of twee) zitten keuvelen over (klein)kindjes enzo, en nu loop ik haar nog regelmatig tegen het lijf in de buurt. Mijn beste impulsaankoop van het jaar 🙂

    Like

  5. Jolanda zegt:

    Wat lief!!
    Zo kwamen wij in de vakantie in Engeland met de auto vast te zitten in de berm. Dankzij een aantal aardige automobilisten die ons hebben geholpen met duwen (moest wel, want zij konden door ons ook niet verder ;-)), kwamen we los. Sindsdien heb ik zelf al 2x mensen kunnen helpen die pech hadden met hun auto. De eerste keer had ik door kunnen lopen, want er waren al verschillende mensen bij geweest. Maar niemand had 'm nog kunnen helpen, want hij kon niet meer op of om. Hij had z'n ANWB-pas niet bij zich en dacht dat ie hun dus niet kon bellen. Ik had wel een pas, dus met het telefoonnummer en zijn verdere gegevens kwamen ze natuurlijk wel. En deze week nog een mevrouw helpen duwen want de auto viel uit en wilde niet meer starten voor ons huis. We hebben 'm mooi met z'n tweeën de stoep op geduwd in afwachting van verdere hulp. Ik vond ons superstoer!!
    Soms komt helpen ook gewoon op je pad. En daar kun je echt blij van worden.

    Like

  6. Ooit eens iemand in de supermarkt voor me gehad en die moest met 2 passen afrekenen, want het kon niet van 1 pas af. Zo'n spijt dat ik haar toen het geld wat ze miste niet heb gegeven. Voelde ik me heel lullig voor, nog steeds als ik haar zie.
    En tja, die Verdubbeldame krijgt ook van die mooie gelegenheden voor de voeten. Net als jij.
    Ik zal mijn ogen ook eens beter open doen;)

    Like

  7. Mammalien zegt:

    Fijn he! Het werkt echt, dat soort goed doen, en je hebt er zelf ook lol van.

    Like

  8. Lot zegt:

    Wel eens een brood betaald bij de bakker voor een nette oudere vrouw, die net wat te kort kwam en zo zielig zei: dan moest ik maar naar de supermarkt daar is het goedkoper. Toen ik zei doe het maar bij mijn broden en de vrouw was zo verbaast, ze moest er gewoon even gaan zitten en kon niet uit haar woorden komen om te bedanken.

    Like

  9. Dertiger zegt:

    merk wel dat mensen soms schrikken als je ze wil helpen.. achterdochtig ? beschaamd? toen ik als puber (14 ?) eens naar de middelbare school van een vriendin liep, zag ik een wat oudere mevrouw (maar nog niet oud en grijs en bejaard, zeg rond de 50 ? ik ben pas 30.. :ptoen dus 14..) vallen met haar fiets.. ik liep naar haar toe, maar ze leek wel bang ofzo.. ik vroeg netjes gaat het.. en ik kreeg een snauw.. ?? tja laat dan maar zitten…:( zojammer!!! en dan klagen over de jeugd ????

    en ook een x iemand in de supermarkt geholpen, jaar of 3 geleden. ze had erg veel boodschappen, ik maar een paar. heb haar geholpen met alles in haar krat doen. tijdswinst voor mij en hulp voor haar (al voelt het bijna egoistisch om de tijdswinst…maf dat het zo werkt een ander helpen.. als je er zelf voordeel aan hebt, voelt het egoistisch ?)
    en vanmiddag een jongetje kunnen helpen met het slot van zn step 😉 iets heel kleins, maar ik weet zeker dat er al tig andere ouders lang zijn gelopen zonder te helpen, en zijn schoolplein was leeg dus hij was al te laat 😦 vond dat zo sneu. hij deed braaf wat van zn ouders moest.. de step met een slot vastzetten, maar hij kreeg het slot niet open.. 😉 even geholpen. kleine dingen maar toch..

    Like

  10. Mirjam zegt:

    Hey, wat leuk! Mooi idd, om zo'n reactie te zien. Doe je mee met de November Geefmaand? Was vorig jaar erg leuk om te doen, erg inspirerend!

    Like

Reacties zijn gesloten.