Studentenleven

Gisteren, toen we even naar de bibliotheek gingen, viel het me op: wat is het druk in de stad!
Niet zo druk als tijdens de Vierdaagsefeesten natuurlijk, maar toch…
Deze foto plaats ik niet op mijn blog omdat ik zo fan ben van de frisdrankfabrikant… Maar als er dergelijke commerciële acties worden gedaan, is er meestal wel wat aan de hand…
En nadere inspectie leverde me op dat veel jonge mensen dezelfde (rode) trui aan hadden…
 
Een trui van de universiteit… ah… de introductie is begonnen….!
Wat een vrolijkheid en levendigheid in de stad!
(en waarom kregen wij eigenlijk niet zo’n trui… vroeger…!!)
 
Ik voel me nog altijd erg verbonden met de studenten in deze stad en zeker tijdens zo’n introductieweek komen veel goede herinneringen aan mijn studententijd bij me boven. Nee, niet alleen van drinkfestijnen, want toen ikzelf begon met studeren, dronk ik alleen maar frisdrank en chocomel…
Terwijl we doorfietsten naar de bieb bedacht ik me: wat zien ze er toch eigenlijk jong uit, dit jaar….
18 jaar oud, dat zijn ze zo ongeveer… 
Een kleine rekensom leverde me op dat zij dus geboren zijn in het jaar dat ik aan mijn stage begon en – dus – mijn “echte” studententijd afsloot… 1996….
Tjonge. Ik word oud. Zij zijn niet jonger geworden, het ligt aan mij…. En die verbondenheid die ik met ze voel slaat eigenlijk nergens op… Ik voel me dan misschien nog steeds hetzelfde als toen ik ongeveer twintig was, denk ik dan, maar als ik daar nog wat dieper over nadenk is dat complete onzin…! Wat zijn dan de raakvlakken die ik met ze heb? Ik kan er zo geen één bedenken!
Ik zou best terug willen naar die tijd. Veel nieuwe mensen leren kennen, gewoon zo maar een beetje erop los leven zonder er erg over na te denken dat de keuzes die je maakt eventueel consequenties hebben, ook op de langere termijn…. Ik plande mijn leven niet verder dan drie maanden vooruit: het volgende semester. Wat ik daarna ging doen, dat zag ik dan wel weer. Ik studeerde weliswaar, maar hoe mijn werkende leven eruit zou zien, daar had ik werkelijk geen idee van. En ja ik ging ervanuit dat ik de studie wel af zou maken dus ik zou het jaar erna nog steeds wel studeren. Tot zover mijn toekomstplannen: daar zou ik voorlopig dus mijn dagen mee vullen. Ik woonde waar plek was en het was al lastig genoeg om überhaupt een kamer te vinden, dus enige eisen stelde ik daar niet aan. Als er maar een bed in paste en het niet binnen regende.
Ik hopte van het éne bijbaantje naar het andere. Ik kon geen financiële planning maken want ik kwam sowieso geld te kort: verder dan het avondeten plande ik niet. Wie weet had ik immers over een maand geen bijbaan, of twee, of een ander. 
Ik had een vriendje maar voor hoe lang, dat zag ik dan wel weer. En of hij nu echt de ware was, voor de rest van mijn leven? Daar was ik al helemaal niet mee bezig. We hadden het leuk met elkaar en ik was verliefd. Het was een lekker ding.
Ja zo leven was best leuk…
Er waren ook wel nadelen. Eenzaamheid bijvoorbeeld: veel studenten hebben daarmee te maken. Het is een taboe om als student eenzaam te zijn: het studentenleven wordt afgeschilderd als één groot sociaal feest en als jij dat anders ervaart zal dat wel aan jou liggen. In zekere zin is het ook een sociaal feest: je komt veel mensen tegen in een korte tijd en het is makkelijk contacten te maken. Maar aan de andere kant kampte ik (en met mij velen, kwam ik jaren later achter…) met die postpuberale onzekerheid waardoor ik eigenlijk helemaal niet iemand durfde te bellen om uit te nodigen samen te eten. Dus at ik vaak alleen… en was ik vaak alleen. Zeker in die eerste jaren.
Het was ook lastig om in een ritme te komen wanneer je maar ongeveer vijf of zes contacturen per week had en verder geacht werd om thuis te studeren. Tegenwoordig is dat ook heel anders en is de universiteit veel meer gaan lijken op wat vroeger het HBO was: met huiswerk dat docenten wekelijks opgeven bijvoorbeeld. 
Ik was ook eigenlijk niet zo heel gelukkig. Doordat ik er maar een beetje op los leefde, had ik ook geen idee hoe ik dat geluk voor mezelf kon creëren en hoe ik mijn leven zinvol en leuk kon invullen. 
Nee misschien toch niet terug naar die tijd… Hoewel.. die sixpack en dat strakke koppie… … dat kwaaltjesvrije lichaam waarmee ik ook prima maandenlang op een stel naast elkaar geschikte kussens kon slapen omdat ik geen bed kon betalen….. zonder met rugpijn wakker te worden…. en….  bepaalde keuzes toch wél of juist niet maken waardoor ik sommige zware levenslessen niet had hoeven….
 mmmmm… mmmm….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dromen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Studentenleven

  1. Realmam zegt:

    Die trui kreeg ik ook niet, maar moest er wel (toen in mijn ogen veel) voor betalen 😉 maar ja als je ergens bij wilt horen…
    Ik mis het wel een beetje om in een studentenstad te wonen, dat geeft toch wel een bepaalde mate van gezelligheid.

    Like

  2. Grappig, ik zat laatst ook al te denken dat die tijd wel een eeuwigheid geleden lijkt. Bij mij is het 12 jaar geleden dat ik meedeed met de introductie. Maar niet teveel terug kijken, met m'n hoofd achteruit kan ik niet vooruit kijken 😉

    Like

  3. Mammalien zegt:

    Zeeeer herkenbaar (welke stad staat er op de foto, die herken ik niet?!). Hier ook die studentjes introductie. Wat zijn ze jóng! En de nostalgische gevoelens. Ik was in 94 klaar, dus redelijk van jouw generatie denk ik zo.
    Ik geloof ook wel dat e.e.a. veranderd is als ik de neefjesnichtjes zo hoor. Ik ga het over zes jaar wellicht meemaken met zoon. Voorlopig eerst maar eens kijken hoe het voortgezet onderwijs hetzelfde danwel heel anders is dan in mijn tijd..

    Like

  4. Mammalien zegt:

    btw, ik heb in Utrecht gestudeerd

    Like

  5. Dertiger zegt:

    ik vond studeren juist verschrikkelijk.. hbo, 30-40 u school per week (bijna alles verplicht), maar ze verwachten wel datje 8x 40 u per jaar vrije studiepunten haalde met bijv vrijwilligerswerk (eh wanneer?). samenwerken met studenten die 50 km of meer uit elkaar wonen.. totaaluur reistijd per dag, al vanaf mn 15e veel moe, dus ook toen ik studeerde..werkte gelukkig in t restaurant van mn ouders, lekker vertrouwd, hoefde niet te solliciteren.. erg fijn.. 🙂 heel soms even lastig voor toetsweken..

    liep helaas enorm vast op de hoeveelheid werk. t leren ging me makkelijk af, maar de hoeveelheid opdrachten, verslagen en werkstukken.. pfff (van min 3 lessen een a4tje per les verslag, maar daarnaast ook nog flinke boekwerken van verslagen)
    nee ik ben daar enorm op vastgelopen met een studieschuld van 4000 euro op de koop toe en dus geen papiertje… heb er zeker wel veel van geleerd.. ook waar mn zwakke punten zitten vooral 😉 maar heb er absoluut niet van genoten. niets voo rmij, dat bij elkaar moeten horen, dingen verplicht samen doen met mensen die je niet zelf uitgekozen hebt..
    nu werk ik vanuit huis als gastouder.. 🙂 past goed bij me, lekker mijn eigen ding doen. mis collega's wel eens, maar toch denk ik dat ik hier wel goed af ben juist zonder collega's 😉

    Like

  6. Mirjam zegt:

    Grappig, volgens mij hebben we in hetzelfde jaar stage gelopen… En wonen we vrij dicht bij elkaar, ik woon nl net in Brabant. En ja, mij valt het tegenwoordig ook op hoe jong alles en iedereen is en hoe lang geleden sommige periodes/voorvallen zijn. Bijzonder…..

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s